<p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251);">經典欣賞一一《錦瑟》</span></p> <p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251);">錦瑟無端五十弦,一弦一柱思華年。</span></p><p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251);">莊生曉夢迷蝴蝶,望帝春心托杜鵑。</span></p><p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251);">滄海月明珠有淚,藍田日暖玉生煙。</span></p><p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251);">此情可待成追憶?只是當時已惘然。</span></p> <p class="ql-block"><span style="color: rgb(237, 35, 8); font-size: 20px;">譯文:</span></p><p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251);">精美的瑟為什么竟有五十根弦,一弦一柱都叫我追憶青春年華。</span></p><p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251);">莊周翩翩起舞睡夢中化為蝴蝶,望帝把自己的幽恨托身于杜鵑。</span></p><p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251);">滄海明月高照,鮫人泣淚皆成珠;藍田紅日和暖,可看到良玉生煙。</span></p><p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251);">此時此景為什么要現在才追憶,只是當時的我茫茫然不懂得珍惜。</span></p> <p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251);"> 李商隱,唐代詩人。字義山,號玉溪生、樊南生。懷州河內(今河南沁陽)人。開成二年(837年)進士 。文壇上把他和李白、李賀并稱為唐詩“三李”,和溫庭筠、段成式并稱為“三才子”,又把他和杜牧并稱為“小李杜”。曾任縣尉、秘書郎和東川節(jié)度使判官等職。處于牛李黨爭的夾縫之中,被人排擠,潦倒終身。詩歌成就很高,所作"詠史"詩多托古以諷,"無題"詩很有名。擅長律、絕,富于文采,具有獨特風格,然有用典過多,意旨隱晦之病。有《李義山詩集》。</span></p> <p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251);"> 《錦瑟》是李商隱的代表作,此詩語句精美,意義幽深,意境神奇幻渺,深為后世文人所喜歡。同時,這也是文學史上最為聚訟紛紜的一首作品。宋元以來,許多注家都對這首詩進行了解讀,或言其為報國無門,或言其為自傷身世,然始終未形成統(tǒng)一意見。</span></p><p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251);"> 詩題“錦瑟”,并非詠物,不過是按古詩的慣例以篇首二字為題,實是借瑟以隱題的一首無題詩。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size: 20px; color: rgb(237, 35, 8);">創(chuàng)作背景:</span></p><p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251);"> 李商隱天資聰穎,文思銳敏,二十出頭考中進士,舉鴻科大考遭人嫉妒未中刷下,從此懷才不遇。在"牛李黨爭"左右為難,兩方猜疑,屢遭排斥,大志難伸。中年喪妻,又因寫詩抒懷,遭人貶斥。此詩約作于作者晚年,對《錦瑟》一詩的創(chuàng)作意旨歷來眾說紛紜,莫衷一是?;蛞詾槭菒蹏蛞詾槭堑磕钭窇淹銎拗?,或以為是自傷身世、自比文才之論,或以為是抒寫思念待兒之筆?!妒酚洝し舛U書》載古瑟五十弦,后一般為二十五弦。但此詩創(chuàng)作于李商隱妻子死后,故五十弦有斷弦之意(一說二十五弦的古瑟琴弦斷成兩半,即為五十弦)但即使這樣它的每一弦、每一音節(jié),足以表達對那美好年華的思念。</span></p> <p class="ql-block"> 《錦瑟》創(chuàng)作于李商隱逝世前不久,此時的李商隱歷經喪妻之痛,仕途沉郁,回首前塵往事,不免悵然若失?!跺\瑟》實際上是他晚年對自己人生經歷的一次大總結,不只是單純的愛情詩或者悼亡詩。它的情感豐富,意蘊深遠之處使每個人都心有戚戚焉,找到共鳴之處。因此雖用典晦澀,卻能流傳千古。</p> <p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251);"> 當代古典詩詞作家蘇纓、毛曉雯著《多情卻被無情惱:李商隱詩傳》:“多情卻被無情惱”,東坡這一句詞若孤立來看,正可用作李商隱一生的總括。多情者本已易于自傷,況欲于無情的世界里尋覓情的歸所,而終于無處堪用其情,便只覺得世界辜負了自己。這話對李商隱而言,沒有半分矯情,畢竟他所有的委屈都是應該的,因為這世界當真辜負了他。</span></p><p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251);"> 李商隱是一位純粹的詩人,他將一切情感和精神的世界都寄寓給了詩。</span></p> <p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251);"> 這首詩借鑒了詩經“起興”的手法,從華麗之瑟入筆,感慨其弦、柱皆為五十之數,一弦一柱,似可記詩人所經歷之青春年華。但全詩所表達的意思更為深遠,寄托亦更為深沉,作者感慨萬千。錦瑟精致,青春美好,但都已無可挽回地隨風而逝。所謂“英雄暮年,美人遲暮”的悲劇心態(tài),已經明顯浸染入詩之首聯(lián)。華麗的詞藻,迷離的意境,仿佛置身于一個華麗、朦朧、輕煙彌漫的不可知的意境當中,讓人歡喜,又讓人哀愁。莊生夢蝶、杜鵑啼血、滄海珠淚、良玉生煙等典故,幽約深曲,含蓄深沉,情真意長,感人至深。有一種美,叫《錦瑟》,即使你不知其意,依然能知其美。</span></p><p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251);"> 人生有太多遺憾,無數個過往都難以重來。朝花夕拾,撿的是枯萎。倒不如看淡過往,珍惜現在所擁有的一切。</span></p> <p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251);"> 此情可待成追憶?只是當時已惘然。如果說一件你人生最遺憾的事是什么?看到問題的時候,腦海里不由自主的想到的,是愛而不得。</span></p><p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251);"> 古人多情,滿城的依依宮柳愛,春色也愛,除卻自然的山山水水,文人墨客最繞不開的,怕是古來多吟誦的愛恨情仇了。于是,李清照寫:“物是人非事事休,欲語淚先流。聞說雙溪春尚好,也擬泛輕舟。只恐雙溪舴艋舟,載不動許多愁?!庇谑?,蘇軾寫:“十年生死兩茫茫,不思量,自難忘。千里孤墳,無處話凄涼??v使相逢應不識,塵滿面,鬢如霜?!庇谑?,徐月英寫:“惆悵人間萬事違,兩人同去一人歸。生憎平望亭前水,忍照鴛鴦相背飛?!?lt;/span></p><p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251);"> 可是,都不如李商隱的《錦瑟》寫的更令人絕望。一句:“此情可待成追憶,只是當時已惘然?!弊鳛榫浣K,凝結成了他漫長的余生,看到這兩句,你會聯(lián)想到什么?許會想到納蘭容若的那句經典語句:“人生若只如初見,何事秋風悲畫扇?!比松?,要是能始終像初見般美好該有多好啊,可是啊,美好逝去了,才發(fā)現,一切都成空了。</span></p> <p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251);"> 愛而不得,追悔莫及。人生最痛苦的,應該就是,漫長的后半生,要背負著遺憾繼續(xù)往前?!按饲榭纱勺窇洠皇钱敃r已惘然。”這份情對于詩人而言在憶誰?許是宋華陽、許是柳枝、許是王氏、許是生命里來來往往的諸人,我們無法蓋棺定論的講。但作為李商隱最后的絕筆寫下的古詩,我想,或許都有吧。</span></p> <p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251);"> 彌留之際,那些曾經愛過的恨過的人,那些苦辣酸甜的人生經歷從眼前像過電影一般,一一閃過,你就突然,放下了。人活一生,不是萬事可以隨心如意的。且讓我們把握當下的優(yōu)處,淡泊處之,好好珍惜當下的每一刻,每一人每一物吧!</span></p> 李商隱詩句摘錄 <p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251); font-size: 15px;">春蠶到死絲方盡,蠟炬成灰淚始乾。 </span></p><p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251); font-size: 15px;"> — ——《無題》</span></p><p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251); font-size: 15px;">芭蕉不展丁香結,同向春風各自愁。</span></p><p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251); font-size: 15px;">?———《代贈》</span></p><p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251); font-size: 15px;">身無彩鳳雙飛翼,心有靈犀一點通。</span></p><p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251); font-size: 15px;">—————《無題》</span></p><p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251); font-size: 15px;">嫦娥應悔偷靈藥,碧海青天夜夜心。</span></p><p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251); font-size: 15px;">——————《嫦娥》</span></p><p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251); font-size: 15px;">夕陽無限好,只是近黃昏。</span></p><p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251); font-size: 15px;">——————《登樂游原》</span></p><p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251); font-size: 15px;">何當共剪西窗燭,卻話巴山夜雨時。</span></p><p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251); font-size: 15px;">——————《夜雨寄北》</span></p><p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251); font-size: 15px;">秋蔭不散霜飛晚,留得枯荷聽雨聲。</span></p><p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251); font-size: 15px;">——————《寄懷崔雍崔袞》</span></p><p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251); font-size: 15px;">深知身在情長在,悵望江頭江水聲。</span></p><p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251); font-size: 15px;">——————《暮秋獨游曲江》</span></p><p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251); font-size: 15px;">桐花萬里關山路,雛鳳清于老鳳聲。</span></p><p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251); font-size: 15px;">—————《韓冬郎即席為詩相送》</span></p><p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251); font-size: 15px;">春心莫共花爭發(fā),一寸相思一寸灰。</span></p><p class="ql-block"><span style="color: rgb(22, 126, 251); font-size: 15px;"><span class="ql-cursor">?</span>——————《無題六首其六》</span></p>