<p class="ql-block"> 那一縷年的味道漸漸散去,還有些許停留,縈繞著,回味著風(fēng)起,拂過(guò)發(fā)梢眉心溫溫的,酥酥的、裊裊婷婷的暖,是春天到了么?“寒梅才被東風(fēng)坼,釀得春愁已十分”。今天,我用草書抄錄十首偶然得句便成詩(shī)的最美早春絕句古詩(shī),與大家一同尋找春天</p> <p class="ql-block">初春</p><p class="ql-block">(清·林以寧)</p><p class="ql-block">百合名香手自焚,</p><p class="ql-block">雪晴天際尚停云。</p><p class="ql-block">寒梅才被東風(fēng)坼,</p><p class="ql-block">釀得春愁已十分。</p> <p class="ql-block">初春濟(jì)南作</p><p class="ql-block">(清·王士禎)</p><p class="ql-block">山郡逢春復(fù)乍晴,</p><p class="ql-block">陂塘分出幾泉清?</p><p class="ql-block">郭邊萬(wàn)戶皆臨水,</p><p class="ql-block">雪后千峰半入城。</p> <p class="ql-block">初春</p><p class="ql-block">(明·沈周)</p><p class="ql-block">番暖番寒似小兒,</p><p class="ql-block">嫩春天氣作嬌癡。</p><p class="ql-block">預(yù)先辦酒等花發(fā),</p><p class="ql-block">醉到花飛亦霎時(shí)。</p> <p class="ql-block">初春</p><p class="ql-block">(元·何中)</p><p class="ql-block">年華將去野梅知,</p><p class="ql-block">春色初來(lái)柳眼移。</p><p class="ql-block">偶到前村閒指點(diǎn),</p><p class="ql-block">數(shù)峰殘雪淡晴時(shí)。</p> <p class="ql-block">次韻才叔初春絕句</p><p class="ql-block">(宋·許及之)</p><p class="ql-block">柳眼雖舒未展眉,</p><p class="ql-block">逗寒陰雨故逶遲。</p><p class="ql-block">潘郎袖卻春風(fēng)手,</p><p class="ql-block">正想經(jīng)營(yíng)得句時(shí)。</p> <p class="ql-block">初春睡起得句</p><p class="ql-block">(清·曹煒南)</p><p class="ql-block">日到蓬門睡起遲,</p><p class="ql-block">偶然得句便成詩(shī)。</p><p class="ql-block">客來(lái)欲問(wèn)春深淺,</p><p class="ql-block">試看梅開(kāi)第幾枝。</p> <p class="ql-block">初春湖上</p><p class="ql-block">(宋·吳惟信)</p><p class="ql-block">薄薄晴煙鎖六橋,</p><p class="ql-block">酒旗無(wú)力任西飄。</p><p class="ql-block">眼前春意知多少,</p><p class="ql-block">盡屬梅梢與柳條。</p> <p class="ql-block">早春呈水部張十八員外</p><p class="ql-block">韓愈 〔唐代〕</p><p class="ql-block">天街小雨潤(rùn)如酥,</p><p class="ql-block">草色遙看近卻無(wú)。</p><p class="ql-block">最是一年春好處,</p><p class="ql-block">絕勝煙柳滿皇都。</p> <p class="ql-block">早春</p><p class="ql-block">白居易 〔唐代〕</p><p class="ql-block">雪散因和氣,</p><p class="ql-block">冰開(kāi)得暖光。</p><p class="ql-block">春銷不得處,</p><p class="ql-block">唯有鬢邊霜。</p> <p class="ql-block">早春野望</p><p class="ql-block">王勃 〔唐代〕</p><p class="ql-block">江曠春潮白,</p><p class="ql-block">山長(zhǎng)曉岫青。</p><p class="ql-block">他鄉(xiāng)臨睨極,</p><p class="ql-block">花柳映邊亭。</p> <p class="ql-block">書法作者自述:王國(guó)偉,自署寒馨齋主人;號(hào):南灘獨(dú)行人。青年時(shí)自山西安澤入伍后考入軍校從戎十四載,部隊(duì)轉(zhuǎn)業(yè)后供職臨汾市人社局。愛(ài)好國(guó)學(xué),書學(xué)尤甚。自幼承祖父執(zhí)手相教而學(xué)書,從戎后逢貴人相助并造訪名師得以點(diǎn)拔,自此始近四十年來(lái)從無(wú)懈怠而朝夕勤奮,時(shí)時(shí)誦讀經(jīng)典訪古追賢醉心翰墨。不期有多大成就,只求人生不虛度?!皩W(xué)書者眾,得法者寡”。吾之書形色或兼具十之三四,而神髓百之一二不得!敬請(qǐng)對(duì)拙作批評(píng)指點(diǎn),或推薦給深諳此道之友法正,謝謝!</p>