<p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8); font-size:22px;"> 《浣溪沙》</span></p><p class="ql-block"> 【宋】歐陽修</p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:18px;">堤上游人逐畫船,拍堤春水四垂天。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:18px;">綠楊樓外出秋千。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:18px;">白發(fā)戴花君莫笑,六幺催拍盞頻傳。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:18px;">?人生何處似尊前!</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">時光漸老,當我們不再被工作束縛的時候,最開心的事情,莫過于約上三五好友,春天賞花,夏天釣魚,秋天望月,冬天煮雪,在白發(fā)間插一枝紅色的花,互相嘲笑一番。</p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8); font-size:22px;"> 《臨安春雨初霽》</span></p><p class="ql-block"> 【宋】陸游</p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">世味年來薄似紗,誰令騎馬客京華。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">小樓一夜聽春雨,深巷明朝賣杏花。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">矮紙斜行閑作草,晴窗細乳戲分茶。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">素衣莫起風(fēng)塵嘆,猶及清明可到家。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(22, 126, 251);"><span class="ql-cursor">?</span></span></p><p class="ql-block">陸游寫下這首詞時,已經(jīng)62歲了。詩人少年時的意氣風(fēng)發(fā)與壯年時的裘馬輕狂,都隨著歲月的流逝一去不返了。雖然光復(fù)中原的志氣猶存,可朝廷的軟弱卻讓人越來越失望。</p><p class="ql-block">此時的陸游在臨安,回顧半生,最終還是“不如歸去”,“素衣莫起風(fēng)塵嘆,猶及清明可到家”足以說明陸游此時的心境了。</p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8); font-size:22px;"> 《歸園田居·其一》</span></p><p class="ql-block"> 【晉】陶淵明</p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:20px;"> 少無適俗韻,性本愛丘山。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:20px;"> 誤落塵網(wǎng)中,一去三十年。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px; color:rgb(22, 126, 251);"> 羈鳥戀舊林,池魚思故淵。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px; color:rgb(22, 126, 251);"> 開荒南野際,守拙歸園田。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px; color:rgb(22, 126, 251);"> 方宅十余畝,草屋八九間。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px; color:rgb(22, 126, 251);"> 榆柳蔭后檐,桃李羅堂前。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px; color:rgb(22, 126, 251);"> 曖曖遠人村,依依墟里煙。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:20px;"> 狗吠深巷中,雞鳴桑樹顛。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px; color:rgb(22, 126, 251);"> 戶庭無塵雜,虛室有余閑。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px; color:rgb(22, 126, 251);"> 久在樊籠里,復(fù)得返自然。</span></p><p class="ql-block"> 這是一幅美麗的畫卷。這個畫卷不是關(guān)于青春年少的美夢,不是關(guān)于盛年正當?shù)暮狼?,卻是關(guān)于“黃昏時期”的追求。</p><p class="ql-block">如果當人生的黃昏到來的時候,我們有自己想要的活法,有為之努力的勇氣,那么,黃昏只是新的開始。并且,是令人期待的開始。</p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8); font-size:22px;"> 《惠州一絕》</span></p><p class="ql-block"> 【宋】蘇軾</p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:20px;">羅浮山下四時春,盧橘楊梅次第新。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px; color:rgb(22, 126, 251);">日啖荔枝三百顆,不辭長作嶺南人。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">寫下這首詩時,蘇軾被貶惠州,年過半百。</p><p class="ql-block">而不管到了哪里,他的生命中始終伴隨著對境遇的樂觀,和對美食的熱情。</p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(237, 35, 8);">《清平樂·檢校山園書所見》</span></p><p class="ql-block"> 【宋】辛棄疾</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px; color:rgb(22, 126, 251);">連云松竹,萬事從今足。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:20px;">拄杖東家分社肉,白酒床頭初熟。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:20px;">西風(fēng)梨棗山園,兒童偷把長竿。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:20px;">莫遣旁人驚去,老夫靜處閑看。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:20px;">?</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1);">孩童的天真,在于他們的好奇和懵懂。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(237, 35, 8);">《漁家傲·臨水縱橫回晚鞚 》</span></p><p class="ql-block"> 宋代 · 蘇軾</p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px; color:rgb(22, 126, 251);"> 臨水縱橫回晚鞚。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px; color:rgb(22, 126, 251);"> 歸來轉(zhuǎn)覺情懷動。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px; color:rgb(22, 126, 251);"> 梅笛煙中聞幾弄。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px; color:rgb(22, 126, 251);"> 秋陰重,西山雪淡云凝凍。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px; color:rgb(22, 126, 251);"> 美酒一杯誰與共。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px; color:rgb(22, 126, 251);"> 尊前舞雪狂歌送。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px; color:rgb(22, 126, 251);"> 腰跨金魚旌旆擁。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:20px;"> 將何用,只堪妝點浮生夢。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">譯文:</p><p class="ql-block"> 在臨近水的地方隨意地騎馬遲暮歸家,到家反而心情不平靜。在暮靄中聽到幾支笛奏的樂曲,秋天的天氣陰暗沉重,西山已見淡雪,濃云也已為之凝凍了。</p><p class="ql-block"> 誰與我共飲一杯美酒呢,席中用妓妾的歌舞下酒。腰帶佩系著金魚袋,出外時被儀仗旗幟簇擁。魚袋旌旆的榮華富貴義有什么用呢?只能作為如夢的人生中一個裝飾而已。</p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(237, 35, 8);"> 《贈汪倫》</span></p><p class="ql-block"> 唐代:李白</p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px; color:rgb(22, 126, 251);">李白乘舟將欲行,忽聞岸上踏歌聲。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px; color:rgb(22, 126, 251);">桃花潭水深千尺,不及汪倫送我情。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">李白乘舟將要遠行離去,忽聽岸上傳來踏歌之聲。即使桃花潭水深至千尺,也比不上汪倫送我之情。</p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(237, 35, 8);"> 《北塘避暑 》</span></p><p class="ql-block"> 宋代 · 韓琦</p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px; color:rgb(22, 126, 251);">盡室林塘滌暑煩,曠然如不在塵寰。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px; color:rgb(22, 126, 251);">誰人敢議清風(fēng)價,無樂能過百日閑。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:20px;">水鳥得魚長自足,嶺云含雨只空還。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px; color:rgb(22, 126, 251);">酒闌何物醒魂夢,萬柄蓮香一枕山。</span></p><p class="ql-block">譯文:</p><p class="ql-block">來到林中塘邊,洗盡了暑日的燥熱煩念,胸懷豁然開朗,仿如不是生活在塵世間。誰敢估量這清風(fēng)的價值?沒有任何快樂能勝過長日悠閑。水鳥捉到魚兒總是心滿意足,嶺上云片滿含雨意又空自飛還。酒醉后有什么能醒我心魂?塘里萬枝香蓮,枕上幾座青山。</p>