<p class="ql-block">《水調(diào)歌頭·明月幾時有》</p><p class="ql-block">宋: 蘇軾</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">明月幾時有?把酒問青天。</p><p class="ql-block">不知天上宮闕,今夕是何年。</p><p class="ql-block">我欲乘風(fēng)歸去,</p><p class="ql-block">又恐瓊樓玉宇,</p><p class="ql-block">高處不勝寒。起舞弄清影,</p><p class="ql-block">何似在人間。</p><p class="ql-block">轉(zhuǎn)朱閣,低綺戶,照無眠。</p><p class="ql-block">不應(yīng)有恨,</p><p class="ql-block">何事長向別時圓?</p><p class="ql-block">人有悲歡離合,</p><p class="ql-block">月有陰晴圓缺,此事古難全。</p><p class="ql-block">但愿人長久,千里共嬋娟。</p> <p class="ql-block">在時光的漣漪里我等待,錦州衛(wèi)校畢業(yè)五十年,回憶的風(fēng)景在心頭悄然升起。思念的細(xì)雨輕輕拂過窗前,如同你溫柔的目光,漸漸浸濕。馨雅山莊白首相聚,遠(yuǎn)方的星光仿佛你的微笑,閃爍著溫暖,溫暖著我的心房。在夢的軌跡里,你是那永恒,沉淀成我心靈深處最美的彩虹……</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">《望江南 . 超然合作》宋: 蘇軾</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">春未老,風(fēng)細(xì)柳斜斜。</p><p class="ql-block">試上超然臺上看,</p><p class="ql-block">半壕春水一城花。</p><p class="ql-block">煙雨暗千家。</p><p class="ql-block">寒食后,酒醒卻咨蹉。</p><p class="ql-block">休對故人思故國,</p><p class="ql-block">且將新火試新茶,</p><p class="ql-block">詩酒趁年華。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">跨越歲月的征程,在回憶的空間漫步,尋找那個你。曾經(jīng)的故事在心間綻放,思念的花朵,依然絢爛著顏色。曾經(jīng)倩麗的美女,英俊的青年,隨時光穿越歲月的天地,抖落掉世間的灰塵,時間的車輪不曾停歇地前行,卻無法抹去我對你的眷戀。我將想念化作這首詩歌,傾訴著我心中永遠(yuǎn)不變的情感。</p> <p class="ql-block">《臨江仙·夜登小閣憶洛中舊游》</p><p class="ql-block">宋: 陳與義</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">憶昔午橋橋上飲,</p><p class="ql-block">坐中多是豪英。</p><p class="ql-block">長溝流月去無聲。</p><p class="ql-block">杏花疏影里,</p><p class="ql-block">吹笛到天明。</p><p class="ql-block">二十余年如一夢,</p><p class="ql-block">此身雖在堪驚。</p><p class="ql-block">閑登小閣看新晴。</p><p class="ql-block">古今多少事,</p><p class="ql-block">漁唱起三更。</p> <p class="ql-block">《訴衷情》作者:陳麗娜</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">錦州衛(wèi)校同窗友,</p><p class="ql-block">相知情誼長。</p><p class="ql-block">幾回夢中思念,</p><p class="ql-block">歡歌蕩課堂。</p><p class="ql-block">朝青絲,鬢成霜。</p><p class="ql-block">人難忘,</p><p class="ql-block">鄉(xiāng)音依舊衷情一樣,</p><p class="ql-block">共話夕陽。</p> <p class="ql-block">《卜算子·詠梅》宋: 陸游</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">驛外斷橋邊,寂寞開無主。</p><p class="ql-block">已是黃昏獨自愁,更著風(fēng)和雨。</p><p class="ql-block">無意苦爭春,一任群芳妒。</p><p class="ql-block">零落成泥碾作塵,只有香如故。</p> <p class="ql-block">親愛的同學(xué)們大家好!今天是我們畢業(yè)五十年的聚會。期待以久,但卻很遺憾,因路途遙遠(yuǎn),加之家事煩忙,而不能前往,但我似乎也感受到了那熱烈的氣氛,和悅……不知今天相聚的有哪些同學(xué),如若相見也可能是一張張似曾相識的面孔,可謂是:相見如初見,稱名憶相容吧……但曾經(jīng)鐫刻在我們腦海中那純真的少年、豆蒄年華的少女和那揮之不去歡歌笑語,早己匯成我們此生最美的回憶……感謝上蒼的眷顧,雖然我們已經(jīng)是霜染兩鬢,沒有了當(dāng)年的模樣,也許我們相見亦不相識,但在彼此的記憶中卻從未缺失……我相信今天聚會的你們,一定意義風(fēng)發(fā),一定激情澎湃,正應(yīng)了那句話:"出走半世記,歸來應(yīng)是少年”!最后我祝福老同學(xué)們身體健康,萬事如意。也歡迎老同學(xué)來深圳游玩,我當(dāng)盡地主之誼。</p><p class="ql-block">一一張桂杰</p> <p class="ql-block">《滿庭芳·山抹微云》宋: 秦觀</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">山抹微云,天連衰草,</p><p class="ql-block">畫角聲斷譙門。</p><p class="ql-block">暫停征棹,聊共引離尊。</p><p class="ql-block">多少蓬萊舊事,</p><p class="ql-block">空回首、煙靄紛紛。</p><p class="ql-block">斜陽外,寒鴉萬點,</p><p class="ql-block">流水繞孤村。</p><p class="ql-block">銷魂當(dāng)此際,</p><p class="ql-block">香囊暗解,羅帶輕分。</p><p class="ql-block">謾贏得、青樓薄幸名存。</p><p class="ql-block">此去何時見也?</p><p class="ql-block">襟袖上、空惹啼痕。</p><p class="ql-block">傷情處,高城望斷,</p><p class="ql-block">燈火已黃昏。</p> <p class="ql-block">在朝霞里,以花開的心情,迎接一天的美好。晨露欲滴瑩瑩地滑落指尖,幾絲微涼,幾縷幽香。一天的美好裹在風(fēng)里。光陰不言不語,季節(jié),如期綻放彩翼。生活無聲,細(xì)碎中散發(fā)著,誘人的清香。以一顆平靜的心,好好喜歡,好好去熱愛。以一朵花的姿態(tài)行走,一生花開成景,花落成詩。</p> <p class="ql-block">《一剪梅·紅藕香殘玉簟秋》</p><p class="ql-block">宋: 李清照</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">紅藕香殘玉簟秋。</p><p class="ql-block">輕解羅裳,獨上蘭舟。</p><p class="ql-block">云中誰寄錦書來?</p><p class="ql-block">雁字回時,月滿西樓。</p><p class="ql-block">花自飄零水自流。</p><p class="ql-block">一種相思,兩處閑愁。</p><p class="ql-block">此情無計可消除,</p><p class="ql-block">才下眉頭,卻上心頭。</p> <p class="ql-block">生活如詩如畫,用一顆溫純的心,去熱愛,去喜歡。趁著年輕,在風(fēng)里慢聲細(xì)語,在雨里溫潤如玉。不慌不忙地,愛自己,愛身邊一切你所喜歡的美好。</p> <p class="ql-block">《青玉案·凌波不過橫塘路》</p><p class="ql-block">宋: 賀鑄</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">凌波不過橫塘路,</p><p class="ql-block">但目送、芳塵去。</p><p class="ql-block">錦瑟華年誰與度?</p><p class="ql-block">月橋花院,瑣窗朱戶,</p><p class="ql-block">只有春知處。</p><p class="ql-block">飛云冉冉蘅皋暮,</p><p class="ql-block">彩筆新題斷腸句。</p><p class="ql-block">試問閑情都幾許?</p><p class="ql-block">一川煙草,滿城風(fēng)絮,</p><p class="ql-block">梅子黃時雨。</p> <p class="ql-block">人間煙火,在風(fēng)雨里,養(yǎng)一顆心花。風(fēng)起云涌,心有所念??醋约旱幕ㄩ_,聞歲月的香甜。微笑最美,好運不期而遇。以一場雨的姿態(tài)存在,一生轟轟烈烈,落地成溪。</p> <p class="ql-block">《卜算子·我住長江頭》</p><p class="ql-block">宋: 李之儀</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">我住長江頭,</p><p class="ql-block">君住長江尾。</p><p class="ql-block">日日思君不見君,</p><p class="ql-block">共飲長江水。</p><p class="ql-block">此水幾時休,此恨何時已。</p><p class="ql-block">只愿君心似我心,</p><p class="ql-block">定不負(fù)相思意。.</p> <p class="ql-block">人間煙火氣,最撫凡人心。心情郁悶的時候,到戶外去走走,看村落黃昏,天邊炊煙裊裊。聞家家櫥窗,溢出的生香煙火。秋風(fēng)起,眼前生活金黃一片,愛意正濃,莫負(fù)幸福美滿好時光。</p> <p class="ql-block">《蘇幕遮·燎沉香》宋: 周邦彥</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">燎沉香,消溽暑。</p><p class="ql-block">鳥雀呼晴,侵曉窺檐語。</p><p class="ql-block">葉上初陽干宿雨,</p><p class="ql-block">水面清圓,一一風(fēng)荷舉。</p><p class="ql-block">故鄉(xiāng)遙,何日去?</p><p class="ql-block">家住吳門,久作長安旅。</p><p class="ql-block">五月漁郎相憶否?</p><p class="ql-block">小楫輕舟,夢入芙蓉浦。</p> <p class="ql-block">心若放寬,生活自然陽光明媚。心若向陽,生活自然花香滿徑。熱愛生活、珍愛時光、把快樂掬在手心。自己的生活隨心即是滿分。不虧待自己,不辜負(fù)歲月。</p> <p class="ql-block">《醉花陰·薄霧濃云愁永晝》</p><p class="ql-block">宋:李清照</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">薄霧濃云愁永晝,</p><p class="ql-block">瑞腦銷金獸。</p><p class="ql-block">佳節(jié)又重陽,</p><p class="ql-block">玉枕紗廚,半夜涼初透。</p><p class="ql-block">東籬把酒黃昏后,</p><p class="ql-block">有暗香盈袖。</p><p class="ql-block">莫道不銷魂,</p><p class="ql-block">簾卷西風(fēng),人比黃花瘦。</p> <p class="ql-block">潛心做一個,有靈魂有香氣的人。喜歡的生活,努力爭取。想念的人就去看。在自己的生活里,隨心隨意地,依風(fēng)而舞,游山玩水。生活從來不會辜負(fù),一個深愛她的靈魂。你若微笑,美好自來。</p> <p class="ql-block">《一剪梅·舟過吳江》宋: 蔣捷</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">一片春愁待酒澆。</p><p class="ql-block">江上舟搖,樓上簾招。</p><p class="ql-block">秋娘渡與泰娘橋,</p><p class="ql-block">風(fēng)又飄飄,雨又蕭蕭。</p><p class="ql-block">何日歸家洗客袍?</p><p class="ql-block">銀字笙調(diào),心字香燒。</p><p class="ql-block">流光容易把人拋,</p><p class="ql-block">紅了櫻桃,綠了芭蕉。</p> <p class="ql-block">悠悠人生,總是不斷地經(jīng)歷著各種人與事。而在這一路上,是否有那么一個人,能夠與你無話不談,相互傾訴內(nèi)心的情感與困惑,就像心有靈犀一樣,能夠理解你的喜怒哀樂,給予你理智而溫暖的建議?</p> <p class="ql-block">《蘇幕遮·懷舊》宋:范仲淹</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">碧云天,黃葉地,</p><p class="ql-block">秋色連波,波上寒煙翠。</p><p class="ql-block">山映斜陽天接水,</p><p class="ql-block">芳草無情,更在斜陽外。</p><p class="ql-block">黯鄉(xiāng)魂,追旅思,</p><p class="ql-block">夜夜除非,好夢留人睡。</p><p class="ql-block">明月樓高休獨倚,</p><p class="ql-block">酒入愁腸,化作相思淚。</p> <p class="ql-block">若有這樣一個人,那他一定就是你的靈魂知己。每個人都想擁有一個靈魂知己,可并不是隨便什么人都能如此幸運。那么,究竟什么樣的人才有可能擁有靈魂知己呢?</p> <p class="ql-block">《月下獨酌(其一)》李白</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">花間一壺酒,獨酌無相親。</p><p class="ql-block">舉杯邀明月,對影成三人。</p><p class="ql-block">月既不解飲,影徒隨我身。</p><p class="ql-block">暫伴月將影,行樂須及春。</p><p class="ql-block">我歌月徘徊,我舞影零亂。</p><p class="ql-block">醒時同交歡,醉后各分散。</p><p class="ql-block">永結(jié)無情游,相期邈云漢。</p> <p class="ql-block">擁有靈魂知己的人,往往具有思想豐富的特征。當(dāng)一個人與靈魂知己接觸時,思想的碰撞和交流會激發(fā)出更多的思考和探索,從而使人的思想更加開闊和深入。</p> <p class="ql-block">《過故人莊》孟浩然</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">故人具雞黍,邀我至田家。</p><p class="ql-block">綠樹村邊合,青山郭外斜。</p><p class="ql-block">開軒面場圃,把酒話桑麻。</p><p class="ql-block">待到重陽日,還來就菊花。</p> <p class="ql-block">擁有靈魂知己的人,通常經(jīng)歷了一段獨立思考的過程,他們對于世界的觀察和思考不僅限于表面現(xiàn)象,而是注重思考問題的本質(zhì)和深層次的原因。這種深入思考的習(xí)慣使他們能夠看到問題的更多層面,發(fā)現(xiàn)事物之間的聯(lián)系和影響,激發(fā)出思想的火花。</p> <p class="ql-block">《芙蓉樓送辛漸》王昌齡</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">寒雨連江夜入?yún)牵?lt;/p><p class="ql-block">平明送客楚山孤。</p><p class="ql-block">洛陽親友如相問,</p><p class="ql-block">一片冰心在玉壺。</p> <p class="ql-block">擁有靈魂知己的人,往往對于知識的渴望和追求是無止境的。他們樂于學(xué)習(xí)和探索,不斷豐富自己的思想庫。</p> <p class="ql-block">《登金陵鳳凰臺》李白</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">鳳凰臺上鳳凰游,</p><p class="ql-block">鳳去臺空江自流。</p><p class="ql-block">吳宮花草埋幽徑,</p><p class="ql-block">晉代衣冠成古丘。</p><p class="ql-block">三山半落青天外,</p><p class="ql-block">二水中分白鷺洲。</p><p class="ql-block">總為浮云能蔽日,</p><p class="ql-block">長安不見使人愁!</p> <p class="ql-block">擁有靈魂知己的人,始終保持著對于世界的好奇心,他們不斷求知,從書籍、影視、音樂等各個方面尋找靈感和觸動,進(jìn)一步豐富和更新自己的思想。</p> <p class="ql-block">《送別》王維</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">下馬飲君酒,問君何所之。</p><p class="ql-block">君言不得意,歸臥南山陲。</p><p class="ql-block">但去莫復(fù)問,白云無盡時。</p> <p class="ql-block">擁有靈魂知己的人,往往是思想的悸動者和啟示者。他們的思想豐富,使得他們對于世界有更深刻的感知和理解。與他們接觸,思想的火花在不經(jīng)意間迸發(fā),使人們的思維得到激活和升華。</p> <p class="ql-block">《登鸛雀樓》王之渙</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">白日依山盡,黃河入海流。</p><p class="ql-block">欲窮千里目,更上一層樓。</p> <p class="ql-block">擁有靈魂知己的人的思想豐富就如同金子般珍貴,它能夠賦予生活更多的意義和深度。靈魂知己的人,往往具有感情細(xì)膩的特征。他們不僅能夠真切地感受到自己的情緒,還能夠敏銳地察覺他人的情感波動。感情細(xì)膩使得他們能夠更好地與他人相互理解和溝通。</p> <p class="ql-block">《和晉陵陸丞早春游望》</p><p class="ql-block">唐: 杜審言</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">獨有宦游人,偏驚物候新。</p><p class="ql-block">云霞出海曙,梅柳渡江春。</p><p class="ql-block">淑氣催黃鳥,晴光轉(zhuǎn)綠蘋。</p><p class="ql-block">忽聞歌古調(diào),歸思欲沾巾。</p> <p class="ql-block">他們善于用文字、音樂或繪畫等形式來表達(dá)自己內(nèi)心的情感,從而讓人們更好地了解他們的內(nèi)心世界。他們與他人的交流不僅僅是簡單的言語,更是一種情感的交流和碰撞。</p> <p class="ql-block">《登幽州臺歌》唐: 陳子昂</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">前不見古人,后不見來者。</p><p class="ql-block">念天地之悠悠,獨愴然而涕下。</p> <p class="ql-block">擁有靈魂知己的人,對于他人的情感變化有著敏銳的觀察力。這使得他們能夠更加理解他人的需要和欲望,并在適當(dāng)?shù)臅r候給予關(guān)懷和支持。擁有靈魂知己的人,善于用心去觀察他人,感受他人的情感,從而更容易與相似的靈魂成為知己。</p> <p class="ql-block">《回鄉(xiāng)偶書》唐:賀知章</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">少小離家老大回,</p><p class="ql-block">鄉(xiāng)音無改鬢毛衰。</p><p class="ql-block">兒童相見不相識,</p><p class="ql-block">笑問客從何處來。</p> <p class="ql-block">擁有靈魂知己的人,往往具有才華橫溢的特征。無論是在文學(xué)、藝術(shù)、科學(xué)還是商業(yè)領(lǐng)域,這個觀點都得到了充分的證明。</p> <p class="ql-block">《山居秋暝》唐:王 維</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">空山新雨后,天氣晚來秋。</p><p class="ql-block">明月松間照,清泉石上流。</p><p class="ql-block">竹喧歸浣女,蓮動下漁舟。</p><p class="ql-block">隨意春芳歇,王孫自可留。</p> <p class="ql-block">靈魂知己是那個可以彼此傾訴心靈的朋友,他們之間不僅有高度的默契和理解,還能引發(fā)彼此的靈感與創(chuàng)造力。在文學(xué)創(chuàng)作中,作家經(jīng)常通過與靈魂知己的交流來尋找靈感。</p> <p class="ql-block">《夜歸鹿門歌》唐:孟浩然</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">山寺鐘鳴晝已昏,</p><p class="ql-block">漁梁渡頭爭渡喧。</p><p class="ql-block">人隨沙岸向江村,</p><p class="ql-block">余亦乘舟歸鹿門。</p><p class="ql-block">鹿門月照開煙樹,</p><p class="ql-block">忽到龐公棲隱處。</p><p class="ql-block">巖扉松徑長寂寥,</p><p class="ql-block">惟有幽人自來去。</p> <p class="ql-block">靈魂知己既能從不同的角度思考問題,又能給予寶貴的建議,令作家們有了獨特的創(chuàng)作思路和靈感。他們常常成為作家們最忠誠的讀者和批評家,幫助作品不斷完善和發(fā)展。</p> <p class="ql-block">《山亭夏日》唐:高駢</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">綠樹陰濃夏日長,</p><p class="ql-block">樓臺倒影入池塘。</p><p class="ql-block">水晶簾動微風(fēng)起,</p><p class="ql-block">滿架薔薇一院香。</p> <p class="ql-block">靈魂知己之間,會相互交流創(chuàng)作思路、分享技巧和經(jīng)驗,并因此獲得靈感的火花。擁有才華橫溢的靈魂知己,能夠給自己帶來藝術(shù)上的享受和人生上的啟示,激發(fā)內(nèi)心的激情和潛力。</p> <p class="ql-block">《聽夜雨寄盧綸》唐: 李端</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">暮雨蕭條過鳳城,</p><p class="ql-block">霏霏颯颯重還輕。</p><p class="ql-block">聞君此夜東林宿,</p><p class="ql-block">聽得荷池幾番聲。</p> <p class="ql-block">一個人之所以能夠擁有靈魂知己,往往是因為個人本身在思想、情感和才華方面都有著出眾的特質(zhì)。思想豐富讓人受益良多,感情細(xì)膩讓人感受到真摯和溫暖,才華橫溢讓人對人生充滿期待和激情。擁有一個靈魂知己,人生的旅途中不再孤單,愿每個人都能擁有一個真正的靈魂知己。</p> <p class="ql-block">《左遷至藍(lán)關(guān)示侄孫湘》</p><p class="ql-block">唐: 韓愈</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">一封朝奏九重天,</p><p class="ql-block">夕貶潮州路八千。</p><p class="ql-block">欲為圣明除弊事,</p><p class="ql-block">肯將衰朽惜殘年!</p><p class="ql-block">云橫秦嶺家何在?</p><p class="ql-block">雪擁藍(lán)關(guān)馬不前。</p><p class="ql-block">知汝遠(yuǎn)來應(yīng)有意,</p><p class="ql-block">好收吾骨瘴江邊。</p> <p class="ql-block">秋葉紛飛,雨絲如絮,灑落在秋天的窗前,帶來了一片涼意。心底涌起了思慕之情,思念的波動,縈繞心弦,如綿綿的秋雨,輕柔而長久,宛如無數(shù)顆小小的心靈碎片,在空中飄散,落向遙遠(yuǎn)的時空彼岸。</p> <p class="ql-block">《李憑箜篌引》唐: 李賀</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">吳絲蜀桐張高秋,</p><p class="ql-block">空山凝云頹不流。</p><p class="ql-block">江娥啼竹素女愁,</p><p class="ql-block">李憑中國彈箜篌。</p><p class="ql-block">昆山玉碎鳳凰叫,</p><p class="ql-block">芙蓉泣露香蘭笑。</p><p class="ql-block">十二門前融冷光,</p><p class="ql-block">二十三絲動紫皇。</p><p class="ql-block">女媧煉石補天處,</p><p class="ql-block">石破天驚逗秋雨。</p><p class="ql-block">夢入坤山教神嫗,</p><p class="ql-block">老魚跳波瘦蛟舞。</p><p class="ql-block">吳質(zhì)不眠倚桂樹,</p><p class="ql-block">露腳斜飛濕寒兔。</p> <p class="ql-block">落花夢魂,殘夢沾濕了思念。眸中淚痕如雨珠滑落,舒情的詩行為思念哀鳴,寄托著相思之舟,在悠悠湖心蕩漾。愿我思念之雨淅瀝瀝地下,落在你的肩頭,滴在你的眉間,將那滾燙的思念傳達(dá)給你,讓你知曉那濃郁的情感。</p> <p class="ql-block">《問劉十九》唐: 白居易</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">綠蟻新醅酒,紅泥小火爐。</p><p class="ql-block">晚來天欲雪,能飲一杯無。</p> <p class="ql-block">秋風(fēng)溫柔,吹拂思念的羽翼,在心中飛翔,穿越時光的遼闊。思念的旅程無言又長久,恍如塵埃落地,然后又飛揚,思念的花朵,在風(fēng)雨中舞動,一片片芳香,在空氣中散播。如此纏綿,如此深深,思念的火焰熊熊燃燒。</p> <p class="ql-block">《泊秦淮》唐:杜牧</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">煙籠寒水月籠沙,</p><p class="ql-block">夜泊秦淮近酒家。</p><p class="ql-block">商女不知亡國恨,</p><p class="ql-block">隔江猶唱后庭花。</p> <p class="ql-block">漫天的情感,傾訴著我的思念。在秋雨淋濕的路上行走,時光將思緒拂去,卻不能消除,思念的力量驅(qū)使我不停的奔走,秋雨中思念綿綿,思緒無窮,宛如脈脈星河無垠,思念的湖水泛起一波波漣漪,傳達(dá)給你我內(nèi)心的渴望。</p> <p class="ql-block">《賈生》唐:李商隱</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">宣室求賢訪逐臣,</p><p class="ql-block">賈生才調(diào)更無倫。</p><p class="ql-block">可憐夜半虛前席,</p><p class="ql-block">不問蒼生問鬼神。</p> <p class="ql-block">秋風(fēng)拂面,思念抬頭凝望天空,散發(fā)著濃郁的詩意和希望,愿我們的思念像風(fēng)雨一樣,永遠(yuǎn)溫暖而綿綿不絕,秋雨綿綿,思念深深,就如同那無盡的思緒。心底盛開一朵盛情的花朵,澆灌著對你的思念之雨。思念如一首婉轉(zhuǎn)的樂章,在秋雨之中奏響,時光流轉(zhuǎn),我們相思的熱情,永遠(yuǎn)不會浪漫的消散,秋雨綿綿,思念深深,將你我的思念匯聚成詩,如同小小的淚滴,滋潤著心田,讓我們的思念永遠(yuǎn)不言離分。</p>