<p class="ql-block">籬邊作意待西風(fēng),自醉分黃含翠中。</p><p class="ql-block">秋日無(wú)言詩(shī)滿地,入情自古數(shù)陶公。</p> <p class="ql-block">百花謝盡一花開(kāi),任爾霜風(fēng)冷露裁。</p><p class="ql-block">每至秋深多筆墨,誰(shuí)人夢(mèng)寄望鄉(xiāng)臺(tái)。</p> <p class="ql-block">霜侵落木已秋深,繞舍清香鑒本心。</p><p class="ql-block">自古籬前多客意,何愁相伴白頭吟。</p> <p class="ql-block">清香一袖意無(wú)窮,聚笑籬邊寒影融。</p><p class="ql-block">縱使霜?dú)垷o(wú)靜色,來(lái)秋依舊抱枝紅。</p> <p class="ql-block">時(shí)至深秋正起花,淺吟金蕊泛流霞。</p><p class="ql-block">清標(biāo)自是君風(fēng)骨,獨(dú)賦詩(shī)中一瑞葩。</p> <p class="ql-block">葉落霜飛一地秋,花開(kāi)唯我最清柔。</p><p class="ql-block">陶公昔日東流醉,落筆詩(shī)成千古留。</p> <p class="ql-block">籬邊溢韻傲霜秋,世事緣由典故留。</p><p class="ql-block">昔日蘇仙嘲介甫,遣其為學(xué)至黃州。</p> <p class="ql-block">繞舍秋花開(kāi)滿枝,寒霜盡染笑成詩(shī)。</p><p class="ql-block">平生所好人皆有,莫妒陶公第一癡。</p> <p class="ql-block">秋日花開(kāi)一地詩(shī),籬邊和韻醉芳姿。</p><p class="ql-block">世人誰(shuí)會(huì)傾其愛(ài),要數(shù)陶翁為最癡。</p> <p class="ql-block">花開(kāi)不與百花同,傲立清秋風(fēng)雨中。</p><p class="ql-block">寧可籬邊侵冷露,何曾并韻落英叢。</p>