<p class="ql-block">《新宋詞?日出》</p><p class="ql-block"> 齊遂林</p><p class="ql-block"> 噴薄也,碧波間。銜云吞霧上高天。豪氣掠滄海,一輪照千年。</p><p class="ql-block"> 百舸明暗,白鷗翩翩。霞光永駐漁歌里,激流險(xiǎn)灘總泰然。</p> <p class="ql-block">《新宋詞·日出》</p><p class="ql-block"> 老竹</p><p class="ql-block"> 赤也好,橙亦罷,總是彩霞映東天,驚天動地勢,震撼吞吐間。</p><p class="ql-block"> 公平正義,普照人寰,萬物生長靠太陽,我亦有幸飽三餐。</p> <p class="ql-block">《新宋詞.日出》</p><p class="ql-block">寒江雪</p><p class="ql-block"> 碧空際,冉冉一抹新紅。云海波濤浮動處,盡舞從容。</p><p class="ql-block"> 纏綿歲月千古,照耀山河萬重。織出絲絲暖意,暖了春夏,暖了秋冬。</p> <p class="ql-block">《新宋詞?日出》</p><p class="ql-block"> 碧野</p><p class="ql-block"> 夜沉沉,霧漫漫,天地轉(zhuǎn)。萬傾碧波東海,一輪紅日冉冉,穿云破霧耀長天。</p><p class="ql-block"> 千山披霞蔚,萬水玉生煙。晝夜不舍,天上人間,窮也?富也?歲月暖暖,乾坤同安。</p> <p class="ql-block">《新宋詞?日出》</p><p class="ql-block"> 孫學(xué)士</p><p class="ql-block"> 晨旭才起,又陰云密布。雨點(diǎn)狂歡,花木踉蹌,閃電雷鳴如鼓。彩虹飛 ,泥濘路。 </p><p class="ql-block"> 人生若月隱日出。幸霞光邂逅,御風(fēng)霜霾霧。熬盡寒冬熬酷暑。初心磐,云帆渡。</p> <p class="ql-block">【空境曦然】</p><p class="ql-block"> ——拙步《新宋詞?日出》</p><p class="ql-block"> 非語</p><p class="ql-block"> 云浸墨湖,萬山巋巍。流風(fēng)失語彌寂,霏雨黯然沉悲。懶霧無波,虬松空寐。提筆欲書波瀾,奈何詞窮無味。</p><p class="ql-block"> 天地破,晨空曦醉,長鳴起,鶴舞鳳飛。孟德觀滄海,吞吐日月,屈祖拜東君,憺兮忘歸。敬,祥光騰照,祈,八方福垂。</p> <p class="ql-block">《新宋詞 . 日出》</p><p class="ql-block">文/楊伏虎</p><p class="ql-block"> 東方白,曉月殘,一輪火紅今又還。冉冉新氣象,煌煌赤縣天。</p><p class="ql-block"> 春秋不誤,冬夏亦然,胸有朝陽神仙似,若無貪欲心自寬。不負(fù)人世間。</p> <p class="ql-block">新宋詞 . 日出(二)</p><p class="ql-block">文/楊伏虎</p><p class="ql-block">晨五時(shí)許,登26樓樓頂欣賞日出,拍而詞之。</p><p class="ql-block"> 手機(jī)驚夢聽報(bào)曉,晨采東方紅。起伏腳下樓成浪,寂寞天低任高風(fēng)。凝眸朝日升。</p><p class="ql-block"> 一點(diǎn)赤,半輪東,初冉冉,再長空。曙光若雨,洗了明月,復(fù)始新天又蒼穹。東西南北中。</p> <p class="ql-block">《新宋詞?日出》</p><p class="ql-block"> 賈青懋</p><p class="ql-block"> 魚肚白,彩霞間。夜篩雨珠晨艷天。瞄煙入云海,日沐蜂花粘。</p><p class="ql-block"> 黃明紅暗,松梅舞翩。春風(fēng)吹去年華換,雪髻煙鬟心依然。</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《新宋詞·日出》</p><p class="ql-block">楊東寧</p><p class="ql-block"> 東方漸曉,云破金烏照。朝霞浴日,見光芒萬丈,錦繡河山展新貌。蒼峰聳翠,碧海波光,神州窈窕自多嬌。</p><p class="ql-block"> 青山綠水迢遙,繁花翠影飄渺。韶光無限勝景,令人魂?duì)繅衾@??从钪婧棋瑖@人生苦短,蕓蕓相逢一笑。</p> <p class="ql-block">《新宋詞·日出》</p><p class="ql-block">張洪斌</p><p class="ql-block"> 日出東方,散萬道霞光。壯麗山河添錦繡,沐浴萬物生長。花自笑,草猶香,云卷云舒意飛揚(yáng)。得其絢麗,曉其寬闊,更知此雄渾力量。</p><p class="ql-block"> 登高遠(yuǎn)眺,看花開花謝,聽潮落潮漲。人生亦如此,總有高光時(shí)刻,何也失意憂傷。心隨日升,夢逐遠(yuǎn)方。長夜漫漫有盡頭,一輪噴薄出,送卻黑暗,期待光明,煥發(fā)新希望。</p> <p class="ql-block">《新宋詞·日出》</p><p class="ql-block"> 汪然</p><p class="ql-block"> 暗沉沉,夜漫漫。金雞呼,長庚喚。小露珠里晶瑩,地平線上抹丹。日出矣,看萬丈光芒,明我愚昧心,照我滿腹絮,暖。</p><p class="ql-block"> 誰念蒼穹空,人生無依無牽?生此小小寰球,心不轉(zhuǎn)身也轉(zhuǎn)。起落浮沉,飄泊如煙。喜天天有日出,若母親撫額輕言,甜。|</p> <p class="ql-block">《新宋詞·日出》</p><p class="ql-block"> 鐵流</p><p class="ql-block"> 爭時(shí)光,搶時(shí)間,日出日落一天天,紅塵繁華盡,誰不憶少年。</p><p class="ql-block"> 擁有珍惜,得失看淡,榮華富貴不低眉,陋室粗茶亦安然。</p>