<p class="ql-block">南都心語</p><p class="ql-block"> 文/孟建國</p><p class="ql-block">泱泱神州,燦爛華夏,飽經(jīng)風(fēng)霜,歷盡滄桑;億萬英雄志仁,百年赴湯蹈火,求索前行,終于迎來了,富強(qiáng)榮昌;自立世界民族之林,豪氣榮光。終于迎來了,中華文化復(fù)興;民族精神激昂。昆侖蒼莽,黃河浩蕩,新時代文化發(fā)展,潮流奔涌,百花齊放;我們生逢盛世,我們有責(zé)任呼喚,每一個,志同道合者,揚帆波滔,敢弄時代大潮,長風(fēng)破浪;堅守文化陣地,以詩書畫為題材;嘔歌新時代,弘揚正能量,豪邁譜華章。</p><p class="ql-block">南都詩社構(gòu)架</p><p class="ql-block">顧問,張?zhí)烀?,張雷,景文栓?lt;/p><p class="ql-block">名譽社長,王金舉,孟建國,張群一。</p><p class="ql-block">社長:丁小琪</p><p class="ql-block">常務(wù)副社長:陳朝陽,</p><p class="ql-block">業(yè)務(wù)副社長:胡嘯風(fēng),</p><p class="ql-block">秘書長:梁靜</p><p class="ql-block">副秘書長:周凰</p><p class="ql-block">總編.楊書娟</p><p class="ql-block">副總編.陳海青</p><p class="ql-block">詩評.河北地質(zhì)大學(xué),觀山教授(老家南陽唐河)</p><p class="ql-block">音樂編排.播音,張玉娟</p><p class="ql-block">圖片提供:胡霄峰,任延雙</p><p class="ql-block">本期書法提供有:</p><p class="ql-block">赴子牧,郭玉鋒,孟建國等三位老師</p><p class="ql-block">責(zé)任編輯于本期美篇制作:孟建國</p><p class="ql-block">第177期</p> <p class="ql-block">本期作者</p><p class="ql-block">周凰,李愛紅,蔡永貴,淡然,海青,孟建國,周秀琴,孟義</p> <p class="ql-block">鷓鴣天·村居</p><p class="ql-block">文/淡然</p><p class="ql-block">籬落繁花爬滿窗,雙飛紫燕掠楣梁。</p><p class="ql-block">秋風(fēng)野菊開阡陌,落日炊煙裊浩茫。</p><p class="ql-block">閑把酒,話耕桑。紅塵紫陌兩相忘。</p><p class="ql-block">牧童短笛空靈遠(yuǎn),鵝鴨歡歌蘆葦塘。</p><p class="ql-block">水調(diào)歌頭,五月贊歌.毛滂體</p><p class="ql-block"> 孟建國</p><p class="ql-block"> 東風(fēng)送春去去,盛夏按時來。榴紅濃艷,笑對多少落花哀。更見芙蓉月季,萬紫千紅粉黛,投入美人懷。抬頭觀明月,獨自靚瑤臺? 接暖風(fēng),迎喜雨,賞荷開。人間盛世,</p><p class="ql-block">愜意華夏巧安排。奮寫中華奇事,細(xì)繪江山大愛,神筆出宏才。歌唱英雄曲,邁步路新開。</p><p class="ql-block">七絕·綠葉蝶姿</p><p class="ql-block"> ( 平水韻 )</p><p class="ql-block"> 藏頭詩 </p><p class="ql-block"> 作者 周 凰</p><p class="ql-block">綠樹繁榮遍野花</p><p class="ql-block">葉青點綴顯奇葩</p><p class="ql-block">蝶飛蜂舞何人笑</p><p class="ql-block">姿色嬌容沐晚霞</p><p class="ql-block"> 七絕·江鷗螢風(fēng)</p><p class="ql-block"> ( 平水韻 )</p><p class="ql-block"> 藏頭詩 </p><p class="ql-block"> 作者 周 凰</p><p class="ql-block">江南家住近湖濱</p><p class="ql-block">鷗鷺蒹葭慣為鄰</p><p class="ql-block">螢火未觀星萬點</p><p class="ql-block">風(fēng)濤已釣月一輪</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">七絕·童趣無限</p><p class="ql-block"> ( 平水韻 )</p><p class="ql-block"> 藏頭詩 </p><p class="ql-block"> 作者 周 凰</p><p class="ql-block">童年求索覓奇玄</p><p class="ql-block">趣味純真度每天</p><p class="ql-block">無悔人生前景美</p><p class="ql-block">限期努力夢成圓</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 中原三夏 </p><p class="ql-block"> 孟建國 </p><p class="ql-block">村前布谷喚農(nóng)人,雨過天晴麥浪新。</p><p class="ql-block">一季熱風(fēng)吹碧海,千年舊礪磨鐮純。</p><p class="ql-block">中原沃野機(jī)聲響,南國平疇汗水辛。</p><p class="ql-block">三夏搶收追種事,時逢節(jié)令不饒人。</p><p class="ql-block"> 六一感懷</p><p class="ql-block"> 孟建國 </p><p class="ql-block">鮮花朵朵向朝陽,芳草叢叢六月香。</p><p class="ql-block">夜雨滋濡桃李美,晨曦光照蕙蘭芳。</p><p class="ql-block">黌門朗朗童心醉,校外翩翩壯志翔。</p><p class="ql-block">盛世宏圖少年繡,乾坤大業(yè)后生昌。</p><p class="ql-block">初夏游靜湖感懷</p><p class="ql-block">蔡永貴</p><p class="ql-block">熏風(fēng)忽遠(yuǎn)來岸柳鳥飛回。</p><p class="ql-block">煙際銀波漾明湖玉鏡開。</p><p class="ql-block">悠閑垂釣客穩(wěn)坐隱高臺。</p><p class="ql-block">姑射神人老流年白發(fā)催。</p><p class="ql-block">七絕·六如葬花</p><p class="ql-block">李愛紅</p><p class="ql-block">六如空幻葬花時,淚灑芳叢緩步移。</p><p class="ql-block">春色難留人易老,一襟幽恨向誰提。</p><p class="ql-block">七律·黛玉葬花</p><p class="ql-block">李愛紅</p><p class="ql-block">飄英落葉自尋常,觸景悲愁惹感傷。</p><p class="ql-block">浮世孤身心百結(jié),葬花多病淚千行。</p><p class="ql-block">香消玉殞情緣短,人散樓空愛恨長。</p><p class="ql-block">質(zhì)本清來還潔去,仙株絳草永留芳。</p><p class="ql-block">北曲 中呂宮[石榴花]石榴花(中原音韻·押東鐘部)</p><p class="ql-block">文/李愛紅</p><p class="ql-block">賞榴花似火嫣紅,翠樹映芳容。</p><p class="ql-block">看青枝綠葉染熏風(fēng),逸姿雅士寵,亮麗清豐。</p><p class="ql-block">絲裙絳褶如瓊瑩,看尋香、起舞金蜂。</p><p class="ql-block">畫情詩卷輕翻弄,妙味甘汁醉了翁童。</p><p class="ql-block">投稿</p><p class="ql-block">七律·學(xué)子吟</p><p class="ql-block">李愛紅</p><p class="ql-block">六月炎炎夜漫長,挑燈備考意昂揚。</p><p class="ql-block">文山有路求真理,學(xué)海無涯探奧章。</p><p class="ql-block">虎嘯長空今日奮,鵬飛萬里九宵翔</p><p class="ql-block">題名莫忘初心志,折桂蟾宮艦起航。</p><p class="ql-block">海青</p><p class="ql-block">臨江仙?杏子熟了</p><p class="ql-block"> 紅暈輕搖猶望遠(yuǎn),探身欲出鄰墻。嬌羞濃綠掩金妝。日斜風(fēng)起,孤影秀殘陽。</p><p class="ql-block"> 淺笑杏枝迷客醉,云舒珠玉丹黃。生津酸爽軟甜香。暮年細(xì)品,悲喜兩茫茫。</p><p class="ql-block">陳海青</p><p class="ql-block">南歌子?夏韻新聲</p><p class="ql-block"> 綠柳搖云下,紅花映日前。田園布谷正尋歡。金麥滿漿搖曳、默聲觀。</p><p class="ql-block"> 曉露熏風(fēng)沐,斜陽廣野喧。熱情似火共翩翩。月掛樹梢靜靜、醉嬋娟。</p><p class="ql-block">北曲 越調(diào) ·【天凈沙】·觀日出</p><p class="ql-block"> 文/周秀琴</p><p class="ql-block">青山綠水流潺,晨曦紅日升攀。瑞彩霞光四散。</p><p class="ql-block">船行兩岸,探尋者過汀灣。</p><p class="ql-block">孟義國學(xué)英才教育之經(jīng)典2024-05-31——跟隨孟義學(xué)習(xí)儒學(xué)學(xué)習(xí)國學(xué)共同成長。</p><p class="ql-block">《孟子》讀后感</p><p class="ql-block">該死就死,但不要作死</p><p class="ql-block">《孟子》—第779篇分享</p><p class="ql-block">原文:</p><p class="ql-block"> "盡道而死者,正命也;桎梏死者,非正命也。"</p><p class="ql-block"> 桎梏,是刑具。</p><p class="ql-block"> 上文孟子說,知命的人,順受其正,是正命。這里孟子進(jìn)一步解釋,什么是正命。</p><p class="ql-block"> 命,就是命令,上天賦予人的,也就是良知和善良。一個人如果存心養(yǎng)性,盡力行道而死,這是天數(shù)該死,無法改變,這就是所謂的正命。一個人如果暴橫兇惡,身犯重罪,被刑拘而死,這是他自己作孽,人情共憤,王法不容,非天降之災(zāi),這樣的人死所受的不是正命,是死于非命。</p><p class="ql-block"> 這一點和上文說的意思相近,人的吉兇禍福,就是命運,永遠(yuǎn)不知道下一秒會發(fā)生什么。</p><p class="ql-block"> 人生的長短不一樣,受制于天,但是否善惡,則是自己選擇的。</p><p class="ql-block"> 君子知道自己的天命,是知命之人,所以坦然面對人生的吉兇禍福,即使不幸早死,也欣然接受。該死就死,但不會去作死,而小人呢?則會故意立于危墻之下,甚至選擇做惡,行險犯難,以至于軀命不保,臨死還把自己的一切都?xì)w咎于自己命不好,這不是最荒謬的事嗎?</p><p class="ql-block">孟義國學(xué)英才教育之經(jīng)典篇2024-06-01——跟隨孟義學(xué)習(xí)儒學(xué)學(xué)習(xí)國學(xué)共同成長。</p><p class="ql-block">《孟子》讀后感</p><p class="ql-block">向外求者,必然會輕視自己。</p><p class="ql-block">《孟子》—第780篇分享</p><p class="ql-block">原文:</p><p class="ql-block"> 孟子曰:"求則得之,舍則失之,是求有益于得也,求在我者也。求之有道,得之有命,是求無益于得也,求在外者也。"</p><p class="ql-block"> 戰(zhàn)國時代社會風(fēng)氣是都是向外求,孟子這句話還是警醒他們。</p><p class="ql-block"> 孟子說,人都有自己的喜好,也都有貪求之念,但要明白什么能追求,什么不可追求。比如今天有一物,只要我追求,就能得到,有求必得;只要舍棄,馬上也會丟失。為什么會這樣呢?這是因為我們追求或舍棄的東西,就在我們身上。</p><p class="ql-block"> 這個是什么東西呢?朱熹注解:仁義禮智信?;蛘咄蹶柮髡f得良知,這些全都是上天賦予我們的天命,生來就在我們身上,只要我們愿意去做,馬上就能得到。</p><p class="ql-block"> 很多人會說得不到,那是"非不能也,實不為也"。根本原因在于往往我們認(rèn)為自己在追求仁義禮智信,但其實并不把仁義禮智信當(dāng)目的,而是當(dāng)工具。那我們追求的是什么?是結(jié)果。人往往對結(jié)果有很強(qiáng)的期必心,一旦發(fā)現(xiàn)結(jié)果不滿意,會果斷放棄仁義禮智信,放棄原則,開始以身犯險,立于危墻之下。</p><p class="ql-block"> 比如我寫《孟子》解讀,目的是追求自己的成長,智慧和德行的增加,不會期待流量有多大。因為一旦我有期必心,必然會放棄自身成長這個最大的目的,放棄現(xiàn)在的一切行為,這是最不明智的。</p><p class="ql-block"> 以上是向內(nèi)求,則必然有求必得,向外求是什么情況呢?你求之有道,但得不得并不取決于你,而要看命運給不給你。這是因為你向外求,這些東西不在你身上,而在別人那里。</p><p class="ql-block"> 比如你追求功名利祿、升職加薪、男朋友女朋友、一個生意機(jī)會,這些都要看上天給不給你,別人給不給你了。</p><p class="ql-block"> 朱熹注解:"大抵外慕者,則內(nèi)視必輕",這句話很有意思,如果一心只想外求,則必然輕視自己。這也是我之前說的心理現(xiàn)象,向外求者,以身份、財富、相貌、學(xué)歷、家庭出身、工作單位等這些來衡量自己,把自己等同于這些,這就是物質(zhì)化。這樣的人必然看不到真正的自己,不把自己當(dāng)人,也必然會輕視自己。</p>