<p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">詩(shī)詞廿首 </b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">雷 波</b></p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:20px;">中華古代詩(shī)詞名家頌</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:20px;">詩(shī)詞廿首 </b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:20px;">雷 波</b></p> <p class="ql-block">1. 屈 原(公元前340—前278年) </p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>七律·中華詩(shī)祖屈原</b> </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">汨水潭邊話諍臣,千年節(jié)祭廣依循。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">離騷奇賦承風(fēng)雅,天問狂題驚鬼神。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">但悟箴言求索語,可追世事笑談人。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">鴻名忠骨垂青史,領(lǐng)略精魂才是真。 </p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">【注】</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">① 潭:?汨羅江是屈原投江之地,具體地點(diǎn)在汨羅江的羅淵,亦稱為屈原潭或沉沙潭。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">② 狂題:不受約束、自由表達(dá)的主題或題目。如:唐代詩(shī)人司空?qǐng)D《狂題十八首》。</span></p> <p class="ql-block">2. 陶淵明(公元365—427年) </p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>七律·田園詩(shī)派尊鼻祖</b> </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">采菊尋幽下夕陽,東籬人去野秋黃。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">歸棲敢謂農(nóng)家苦,積憤深知世道涼。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">斗米何能摧傲骨,村醪亦可解愁腸。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">自然皆出田園里,隱逸詩(shī)風(fēng)炯晉唐。</p> <p class="ql-block">3. 王 勃(公元650—684年) </p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>七律·天妒英才惜早夭</b> </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">初唐四杰列前茅,少俊奇才惜早夭。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">文采當(dāng)年驚滿座,詩(shī)名傳世耀通朝。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">只因率意三連禍,縱使無心幾度凋。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">悲慟人生雖短促,于今千載誦天驕。 </p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">【注】</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">率意:隨意,輕率,肆意, 按照本意。</span></p> <p class="ql-block">4. 李 白(公元701—762年) </p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>七律·李白本是酒中仙 </b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">皆知李白酒中仙,初入西京已立年。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">三歲風(fēng)流宮闕事,一生羈旅楚江天。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">沉香亭北陪歡笑,懷遠(yuǎn)坊前倚醉眠。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">時(shí)越盛唐千載后,猶傳佳話誦詩(shī)篇。 </p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">【注】</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">① 沉香亭:唐長(zhǎng)安城興慶宮著名建筑。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">② 懷遠(yuǎn)坊:唐長(zhǎng)安西市所在街坊之一。</span></p> <p class="ql-block">5. 王 維(公元701—761年) </p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>七律·盛唐山水田園詩(shī)開創(chuàng)者</b> </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">蒲州俠少乍登場(chǎng),驚艷開元冠盛唐。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">樂極生悲遭貶謫,時(shí)違有悟視蒼黃。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">行觀大漠長(zhǎng)河勝,坐看水窮云起詳。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">細(xì)品維詩(shī)多畫意,清泉明月伴幽篁。 </p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">【注】</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">坐看水窮云起詳:行到水窮處,坐看云起時(shí)。是王維歸隱時(shí)的心境。是一種安詳、仔細(xì)端詳?shù)撵o態(tài)。此句與上句是前后對(duì)照。</span></p> <p class="ql-block">6. 王昌齡(公元698—757年) </p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>七律·詩(shī)家天子七絕圣手</b> </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">京兆男兒才氣高,譽(yù)稱天子弄驚潮。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">畢生坎坷悲凄歿,詩(shī)境雄渾壯闊昭。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">誦古邊關(guān)堪圣手,拓新絕句始龍標(biāo)。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">秦時(shí)明月今猶唱,獨(dú)領(lǐng)唐風(fēng)筆勢(shì)峣。</p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">【注】 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">① 詩(shī)家天子:王昌齡被譽(yù)為“詩(shī)家天子”,源自唐代文人對(duì)其詩(shī)歌成就的高度評(píng)價(jià)。出自晚唐《琉璃堂墨客圖》。 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">② 龍標(biāo):王昌齡別稱,王被貶龍標(biāo)縣尉。 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">③ 筆勢(shì):文章的氣勢(shì)。峣:山高峻。</span></p> <p class="ql-block">7. 杜 甫(公元712—770年) </p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>七律·唐詩(shī)之集大成者·杜甫</b> </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">盛衰易變兩經(jīng)臨,厄境連連接踵尋。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">飽閱蒼生傷逝苦,遭逢亂世感時(shí)深。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">詩(shī)文格調(diào)趨沉郁,憂患情懷貫古今。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">細(xì)品鴻篇堪讀史,擎天巨擘圣人心。 </p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">【注】 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">① 沉郁:低沉郁悶。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;"> 杜甫一生創(chuàng)作了1400余首詩(shī)歌,其中律詩(shī)達(dá)900余首,無論是近體詩(shī)中的律、絕,還是古體詩(shī)中的五、七、雜言各類體裁杜甫皆有擅長(zhǎng),且多驚世佳作。杜甫的詩(shī)歌以寫實(shí)風(fēng)格著稱,生動(dòng)記錄了唐代從極盛到衰退的過程以及安史之亂前后社會(huì)動(dòng)態(tài)。其詩(shī)沉郁頓挫,語言精煉,格律嚴(yán)謹(jǐn),窮絕工巧;悲天憫人,感時(shí)傷事,內(nèi)涵深刻,藝術(shù)精湛,成就卓越并對(duì)后世影響深遠(yuǎn),因而尊之為“詩(shī)圣”,堪稱唐代詩(shī)歌之集大成者。</span></p> <p class="ql-block">8. 岑 參(公元715—770年) </p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>七律·唐代邊塞詩(shī)家第一人 </b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">遠(yuǎn)趨蔥嶺參戎幕,屢出輪臺(tái)抒旅情。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">筆下邊塵奇亦峭,胸中別緒質(zhì)而誠(chéng)。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">胡天雪灑梨花舞,大漠風(fēng)嘶刁斗鳴。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">此后衰唐失西域,誰人還識(shí)石頭城。 </p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">【注】 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">① 奇峭:謂筆墨雄健而不同流俗。 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">② 誠(chéng)質(zhì):指真誠(chéng)質(zhì)樸的感情。 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">③ 石頭城:位于塔什庫(kù)爾干城以北,據(jù)考證,為唐代遺存。唐朝統(tǒng)一西域后,這里設(shè)有蔥嶺守護(hù)所。安史之亂后,隨著安西節(jié)度使高仙芝和安西兼北庭節(jié)度使封常清兩位名將被殺害,唐王朝失去了對(duì)西域的控制。同時(shí)也結(jié)束了唐代邊塞詩(shī)的盛況。</span></p> <p class="ql-block">9. 白居易(公元772—846年) </p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>七律·唐皇稱其曰詩(shī)仙</b> </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">一曲離離原上草,少年才俊博殊名。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">京都米貴居非易,雁塔夢(mèng)回意未平。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">長(zhǎng)恨悲歡留永憶,惟緣淪落閱浮生。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">新開樂府三千首,再拓唐詩(shī)第二程。 </p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">【注】 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">唐時(shí)既有宣宗《吊白居易》詩(shī)云:“綴玉聯(lián)珠六十年,誰教冥路作詩(shī)仙。浮云不系名居易,造化無為字樂天。……”這是最早被稱為詩(shī)仙的詩(shī)人。</span></p> <p class="ql-block">10. 劉禹錫(公元772—842年) </p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>七律·詩(shī)豪劉禹錫</b> </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">少年聰慧早登科,落魄人生又奈何。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">楚水巴山豪氣在,寒居陋室德馨多。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">不因已往徒悲感,只向未來宜浩歌。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">可幸桑榆得知己,暢懷對(duì)酒唱嵯峨。</p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">【注】</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">劉禹錫與白居易同年,皆生于唐代宗大歷七年(公元772年),兩位雙子星55歲時(shí)首次在揚(yáng)州相遇,彼此成為終生的摯友,劉禹錫去世后,白居易選了二人唱和的138首詩(shī),匯編成《劉白唱和集》成為風(fēng)行當(dāng)時(shí)的暢銷書。</span></p> <p class="ql-block">11. 李商隱(公元813—858年) </p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>七律·晚唐第一悲情詩(shī)家</b> </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">一生坎坷仕途迷,身困黨爭(zhēng)何楚凄。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">遣憤書懷多隱曲,借詩(shī)寄語半無題。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">情深莫過巴山夜,暮近終歸夕日棲。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">律韻前追杜工部,兼收桃李自成蹊。 </p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">【注】 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">隱曲:難言之隱。</span></p> <p class="ql-block">12. 杜 牧(公元803—852年) </p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>七律·晚唐第一風(fēng)流才子 </b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">生逢衰世感時(shí)窮,卓異超群詩(shī)海中。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">絕句嘗存謫仙韻,嘉辭頗見盛唐風(fēng)。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">孤擎明月情豪宕,獨(dú)映高霞意俊雄。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">名作良多承嗣響,但聽童子誦霜楓。 </p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">【注】</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">嗣響:讀音sì xiǎng,漢語詞語,意思是繼承前人的事業(yè),如響應(yīng)聲。多用于詩(shī)文方面?!段倪x·沉約》:若夫平子艷發(fā),文以情變,絕唱高蹤,久無嗣響。</span></p> <p class="ql-block">13. 李 煜(公元937—978年) </p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>破陣子·千古詞帝李煜</b> </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">本是才高甲第,可憐命薄皇家。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">幸得詞篇驚百世, </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">妙遣辭章蓋九葩,情真故惜嗟。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">沉醉宮闈富貴,曾迷袞冕豪奢。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">一旦覆亡離故國(guó), </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">不盡凄零淪落花,幽魂歸蓼洼。 </p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">【注】 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">① 九葩,[ jiǔ pā ],喻絢麗多采。 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">② 袞冕:袞服和冕旒,古代皇帝的禮服和禮冠。</span></p> <p class="ql-block">14. 范仲淹(公元989—1052年) </p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>千秋歲引·北宋第一名臣 </b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">武可安邦,文能主閣。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">一代名臣若東岳。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">嘉山嶺頭留勝跡,洞庭水畔題神著。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">御長(zhǎng)風(fēng),挽霜月,有雄魄。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">戍塞下兮鳴鼓角。處廟堂兮知恬泊。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">憂國(guó)民兮自清濯。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">一生宦海三起落,千秋德望雙奇卓。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">為明公,誦一闋,齊天樂。 </p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">【點(diǎn)評(píng)】</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">意境典雅,對(duì)仗工穩(wěn),氣韻豪放。</span></p> <p class="ql-block">15. 歐陽修(公元1007—1072年) </p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>漁家傲·一代文宗歐陽修 </b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">兩宋文壇誰主閣。超然獨(dú)鶩比嵩岳。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">慧眼識(shí)賢堪伯樂。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">清腐惡。鴻才博著多開拓。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">論道猶如韓柳璞。詩(shī)同太白通魂魄。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">擴(kuò)展新詞情質(zhì)樸。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">辨清濁。醉翁一世聲名爍。 </p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">【注】 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">① 韓柳:指唐代八大家之韓愈和柳宗元。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">② 璞:沒有雕琢的玉,淳樸的。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">③ 醉翁:歐陽修,號(hào)醉翁。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">【點(diǎn)評(píng)】</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">全詞以入聲為韻而無氣滯,殊為不易。</span></p> <p class="ql-block">16. 蘇 軾(公元1037—1101年) </p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>最高樓·北宋詩(shī)壇第一大家 </b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">平生事,如若似東坡。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">我輩又如何。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">三遭含屈偏州貶,幾多無奈柏臺(tái)訛。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">逆時(shí)人,方有悟,莫蹉跎。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">一世里、秋來春已別。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">九天上、月圓還有缺。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">腳下路、眼前河。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">芒鞋竹杖超塵外,笠蓑煙雨視風(fēng)波。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">卻饒他,臨赤壁,詠豪歌。 </p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">【注】 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">柏臺(tái):御史臺(tái)的別稱。因御史臺(tái)的柏樹上落滿了烏鴉,故亦稱之為“烏臺(tái)”。 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">【點(diǎn)評(píng)】</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">首句豪放。長(zhǎng)句不臃,短句不散??杉巍?lt;/span></p> <p class="ql-block">17.柳 永(公元987—1053年) </p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>蝶戀花·白衣卿相柳永 </b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">自恃才高時(shí)運(yùn)舛, </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">科舉沉淪,羈旅游瓊苑。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">奉旨填詞楊柳岸,傷懷把酒風(fēng)情倦。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">委婉辭聲名自遠(yuǎn), </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">拓展新歌,雅俗皆言善。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">妙筆生香文藻璨,浮云弄影精神淺。</p> <p class="ql-block">18.李清照(公元1084—1155年) </p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>漁家傲·千古第一才女 </b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">千古奇才巾幗俏。一身豪氣須眉少。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">閨閣醉吟辭語妙。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">詩(shī)云道。藕花深處驚鷗鳥。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">偏遇靖康南渡擾。已亡家國(guó)悲聲嘯。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">乍改詞風(fēng)添苦惱。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">終難了。幾多愁絮誰知曉。</p> <p class="ql-block">19. 陸 游(公元1125—1210年) </p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>七律·愛國(guó)詩(shī)人稱一流 </b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">偏安猶盛靡頹風(fēng),孤憤含悲有放翁。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">素志常憂思報(bào)國(guó),新詩(shī)每恨議和戎。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">八旬皓首元知老,一世丹心盡是忠。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">鐵馬冰河征夢(mèng)遠(yuǎn),彌留仍念九州同。</p> <p class="ql-block">20. 辛棄疾(公元1140—1207年) </p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>青玉案·南宋豪放派詞人 </b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">終生望盡神州路。卻含恨、魂歸去。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">壯志華年難醉度。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">金戈鐵馬,戍樓角鼓。猶在心懸處。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">無緣躍駿嗟時(shí)暮。不盡煩愁與誰訴。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">寄寓豪情多力作。 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">楚天無際,長(zhǎng)江東去,浩氣存千古。</p>