<p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">文/瘦雨</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">時(shí)維暮秋,歲屬霜降。寒蟬低婉,已半秋之韻;暮云四合,留俗塵之影。雁過寒空,聲漸遠(yuǎn)而思?xì)w;水映斜陽(yáng),波微漾含情。山川寥廓,草木漸凋。丹楓如火,燃霜天之艷;黃菊綻金,溢冷露之香。林葉紛墜,似舞蝶之翩翩;落木蕭蕭,若飄蓬之蕩蕩。風(fēng)過處,萬(wàn)壑有聲;霜落時(shí),千巖皆素。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">登高遠(yuǎn)眺,心感物華之易逝;臨流靜思,意嘆人生之無(wú)常。憶往昔之繁華,已隨流水;觀今日之蕭瑟,頓生感慨,然秋雖晚矣,亦有其美。霜楓之艷,勝于春花之嬌;寒菊之韻,高于夏荷之潔。且夫秋之寧?kù)o,可息塵心之躁;秋之澄激,能啟靈府之明。不以物喜,不以已悲,處變而不驚;順時(shí)而動(dòng),順勢(shì)而為,臨難而不懼。乃知晚秋之境,實(shí)乃人生之悟也。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">晚秋之美,在其靜,在其清,在其韻。雖歲之將暮,而意之無(wú)窮。愿諸君賞秋之美,悟秋之理,得秋之趣,以養(yǎng)性靈,以怡情態(tài),以度人生。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">歌曰:</p><p class="ql-block">霜落楓林葉正紅,晚風(fēng)蕭瑟過江東。</p><p class="ql-block">寒鴉數(shù)點(diǎn)斜陽(yáng)外,獨(dú)倚危樓聽斷鴻。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">24/10,30,</p><p class="ql-block">圖網(wǎng)</p><p class="ql-block">致謝!</p><p class="ql-block"><br></p>