<p class="ql-block">宋大勇《出峽詩意圖》</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 《水龍吟·題大勇先生潑墨山水圖》</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 子言</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">青崖誰破玄云窟?倒瀉銀河千里。崩雷裂石,崩濤濺雪,奔龍驚起。彩潑芙蓉,暈開朝靄,亂霞浮水。更松蟠鐵骨,舟橫野渡,恍然處、丹青里。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">欲借天風(fēng)盈袂,向蒼茫、遍尋仙履??丈郊艢v,幽人獨坐,閑聽宮徵。一洗塵襟,漫銷魂夢,此中深意。待重摩畫境,神游萬仞,化煙嵐氣。</p> <p class="ql-block">宋大勇《觀瀑圖》</p> <p class="ql-block">宋大勇《雪夜》</p> <p class="ql-block">宋大勇《桃花源記》</p> <p class="ql-block">宋大勇《放鶴亭記》</p> <p class="ql-block">宋大勇《小雅·鹿鳴》</p> <p class="ql-block">注:這是我為宋大勇老師原創(chuàng)的一首詞。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">此詞依《水龍吟》正格,以潑墨山水之恣肆淋漓入筆,摹寫畫境中的雷霆萬鈞與空靈幽寂。下闋由景及人,融入文人高蹈出塵之思,"彩潑芙蓉"等句暗合張大千晚年潑彩技法,結(jié)尾處"化煙嵐氣"更見天人合一之境,既得大千神韻,復(fù)彰宋氏襟懷。</p> <p class="ql-block">宋大勇《赤壁懷古》</p>