<h3 style="text-align: center;"><b>紀念周恩來總理誕辰127周年</b> </h3> <h5></h5><h3> <b>1898年3月5日,周恩來誕生在江蘇淮安,字翔宇,曾用名大鸞、飛飛、伍豪、少山、冠生等。他祖籍浙江紹興,早年就讀天津南開大學,留學法國,1921年加入中國共產黨,是偉大的馬克思主義者,偉大的無產階級革命家、政治家、軍事家、外交家,是中華人民共和國的開國元勛和首任總理,是以毛澤東主席為核心的黨的第一代中央領導集體的重要成員。<br></b></h3><h3><b> 1976年1月8日,周恩來總理因病在北京逝世,享年78歲。在漫長的革命征程中,他始終與黨和人民同呼吸、共命運。新中國成立后,他擔任國務院總理長達26年之久,被譽為“人民的好總理”。他一生為黨和人民的事業(yè)鞠躬盡瘁、死而后已,具有堅定的革命信念、卓越的領導才能、高尚的道德風范和偉大的人格魅力,深受中國人民和世界人民的衷心愛戴與敬仰。他的精神,如同璀璨的星辰,一直照耀著我們前進的道路。<br> 今年3月5日是周恩來總理誕辰127周年紀念日。這里向大家展示了周總理的78張照片以及他的部分詩句。這些內容猶如歷史畫卷,生動地展現了周總理波瀾壯闊的一生,記錄了他為國家、為人民不懈奮斗的足跡。</b></h3><div><br></div><div><br></div> <div style="text-align: center;"><b>《示兒》七絕(1913年)</b></div><div style="text-align: center;"><b><br></b></div><div style="text-align: center;"><b>戰(zhàn)火洗劫萬室空,</b></div><div style="text-align: center;"><b>吾儕爭見九州同。</b></div><div style="text-align: center;"><b>華師盡掃列強日,</b></div><div style="text-align: center;"><b>捷報飛傳告鰲翁。</b></div><div style="text-align: center;"><b><br></b></div><div style="text-align: center;"><b><br></b></div> <h5 style="text-align: center;"><b>《春日偶成》(二首)(1914年)</b></h5><b><div style="text-align: center;"><b> </b></div><div style="text-align: center;"><b>其一</b></div><div style="text-align: center;"><b>極目青郊外,</b></div><div style="text-align: center;"><b>煙霾布正濃。</b></div><div style="text-align: center;"><b>中原方逐鹿,</b></div><div style="text-align: center;"><b>博浪踵相蹤。</b></div><div style="text-align: center;"><b> </b></div><div style="text-align: center;"><b>其二</b></div><div style="text-align: center;"><b>櫻花紅陌上,</b></div><div style="text-align: center;"><b>柳葉綠池邊。</b></div><div style="text-align: center;"><b>燕子聲聲里,</b></div><div style="text-align: center;"><b>相思又一年。 </b></div><div style="text-align: center;"><b><br></b></div><div style="text-align: center;"><b><br></b></div></b> <h5 style="text-align: center;"><b>《送蓬仙兄返里有感》(1916年)</b></h5><b><div style="text-align: center;"><b>(一)</b></div><div style="text-align: center;"><b>相逢萍水亦前緣,</b></div><div style="text-align: center;"><b>負笈津門豈偶然。</b></div><div style="text-align: center;"><b>捫虱傾談驚四座,</b></div><div style="text-align: center;"><b>持螯下酒話當年。</b></div><div style="text-align: center;"><b>險夷不變應嘗膽,</b></div><div style="text-align: center;"><b>道義爭擔敢息肩。</b></div><div style="text-align: center;"><b>待得歸農功滿日,</b></div><div style="text-align: center;"><b>他年預卜買鄰錢。</b></div><div style="text-align: center;"><b> </b></div><div style="text-align: center;"><b>(二)</b></div><div style="text-align: center;"><b>東風催異客,南浦唱驪歌。</b></div><div style="text-align: center;"><b>轉眼人千里,消魂夢一柯。</b></div><div style="text-align: center;"><b>星離成恨事,云散奈愁何。</b></div><div style="text-align: center;"><b>欣喜前塵影,因緣文字多。</b></div><div style="text-align: center;"><b> </b></div><div style="text-align: center;"><b>(三)</b></div><div style="text-align: center;"><b>同儕爭疾走,君獨著先鞭。</b></div><div style="text-align: center;"><b>作嫁憐儂拙,急流讓爾賢。</b></div><div style="text-align: center;"><b>群鴉戀晚樹,孤雁入寥天。</b></div><div style="text-align: center;"><b>惟有交游舊,臨歧意悵然。</b></div><div style="text-align: center;"><b><br></b></div><div style="text-align: center;"><b><br></b></div></b> <div style="text-align: center;"><b>《無題》(1917年)</b></div><div style="text-align: center;"><b><br></b></div><b><div style="text-align: center;"><b> 大江歌罷掉頭東, </b></div><div style="text-align: center;"><b> 邃密群科濟世窮。 </b></div><div style="text-align: center;"><b>面壁十年圖破壁,</b></div><div style="text-align: center;"><b>難酬蹈海亦英雄。</b></div><div style="text-align: center;"><b><br></b></div><div style="text-align: center;"><b><br></b></div></b> <h5><div style="text-align: center;"><b>《生別死離》(1922年)</b></div><div style="font-weight: bold; text-align: center;"><b> </b></div><div style="font-weight: bold; text-align: center;"><b>壯烈的死,茍且的生。</b></div><div style="font-weight: bold; text-align: center;"><b>貪生怕死,何如重死輕生!</b></div><div style="font-weight: bold; text-align: center;"><b>生別死離,最是難堪事。</b></div><div style="font-weight: bold; text-align: center;"><b>別了,牽腸掛肚;</b></div><div style="font-weight: bold; text-align: center;"><b>死了,毫無輕重,</b></div><div style="font-weight: bold; text-align: center;"><b>何如作個感人的永別!</b></div><div style="text-align: center;"><b><br></b></div><b><div style="text-align: center;"><b>沒有耕耘,哪來收獲?</b></div></b><b><div style="text-align: center;"><b>沒播革命的種子,</b></div></b><b><div style="text-align: center;"><b>卻盼共產花開!</b></div></b><b><div style="text-align: center;"><b>夢想赤色的旗兒飛揚,</b></div></b><b><div style="text-align: center;"><b>卻不用血來染他,</b></div></b><b><div style="text-align: center;"><b>天下哪有這類便宜事?</b></div></b><div style="text-align: center;"><br></div><b><div style="text-align: center;"><b>坐著談,何如起來行!</b></div></b><b><div style="text-align: center;"><b>貪生的人,也悲傷別離,</b></div></b><b><div style="text-align: center;"><b>也隨著死生,</b></div></b><b><div style="text-align: center;"><b>只是他們卻識不透這感人的永別,</b></div></b><b><div style="text-align: center;"><b>永遠的感人。</b></div></b><div style="text-align: center;"><br></div><b><div style="text-align: center;"><b>不用希望人家了!</b></div></b><b><div style="text-align: center;"><b>生死的路,已放在各人前邊,</b></div></b><b><div style="text-align: center;"><b>飛向光明,盡由著你!</b></div></b><b><div style="text-align: center;"><b>舉起那黑鐵的鋤兒,</b></div></b><b><div style="text-align: center;"><b>開辟那未耕耘的土地,</b></div></b><b><div style="text-align: center;"><b>種子撒在人間,</b></div></b><b><div style="text-align: center;"><b>血兒滴在地上,</b></div></b><b><div style="text-align: center;"><b>本是別離的,以后更會永別!</b></div></b><b><div style="text-align: center;"><b>生死參透了,</b></div></b><b><div style="text-align: center;"><b>努力為生,還要努力為死,</b></div></b><div style="text-align: center;"><b>便永別了,又算什么?</b></div><div style="text-align: left;"><b><br></b></div><div style="text-align: left;"> <b>這首詩表達了周恩來在法國留學期間對國內戰(zhàn)友黃愛烈士的深切緬懷和對革命事業(yè)的堅定信念。<br></b></div><div style="text-align: left;"><br></div></h5> <div><br></div> <h5 style="text-align: center"><b>為中華之崛起而讀書</b></h5><div><b><br></b></div> <div><br></div> <h5 style="text-align: left;"><b> 我愛我們的民族,這是我們自信的源泉。</b></h5><div><b><br></b></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <h5 style="text-align: left;"><b> 只有忠實于事實,才能忠實于真理。</b></h5><div><b><br></b></div> <div><br></div> <b> 我們應該把整個身心放在共產主義事業(yè)上,以人民的疾苦為憂,以世界的前途為念。</b><div><b><br></b></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div style="text-align: center;"><b>《為江南死國難者志哀》(1941年)</b></div><div style="text-align: center;"><b><br></b></div><b><div style="text-align: center;"><b>千古奇冤,</b></div><div style="text-align: center;"><b>江南一葉,</b></div><div style="text-align: center;"><b>同室操戈,</b></div><div style="text-align: center;"><b>相煎何急? </b></div><div style="text-align: center;"><b><br></b></div></b> 此詩發(fā)表于1941年1月18日重慶《新華日報》,表達中共對“晥南事變”的抗議。<br><div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <h3 style="text-align: left;"><b> 畏懼錯誤就是毀滅進步!遮掩錯誤就是躲避真理! </b></h3><div><b><br></b></div> <div><br></div> <b> 如果我寫書,我就寫我一生中的錯誤,讓活著的人們都能從過去的錯誤中吸取教訓。</b> <h3 style="text-align: center"><b>人民的力量是不可戰(zhàn)勝的!</b></h3><div><b><br></b></div> <div><br></div> <h5 style="text-align: left;"><b> 一帆風順是不能磨練人的。</b></h5><div><b><br></b></div> <div><br></div> <b> 我們這一輩子和這一個時代的人多付出一點代價,是為后代更好地享受社會主義幸福。</b><div><b><br></b></div> <div><br></div> <b> 我們的下一代,總是要把自己擺在勞苦大眾一起,要能夠吃得起苦。因為我們的革命精神,就是從吃苦中得來的。</b><div><b><br></b></div> <div><br></div> <div><br></div> <b> 我們應該把整個身心放在共產主義事業(yè)上,以人民的疾苦為憂,以世界的前途為念。</b><div><b><br></b></div> <b> 中國人幾乎占世界人口的1/4。這樣大的國家,如果在文化上不能對世界有所貢獻,經濟上不能有較快的發(fā)展,那我們就對不住世界人民,也對不住我們的祖宗。</b><div><b> </b></div> <b> 有錯誤要逢人便講,既可以取得同志的監(jiān)督和幫助,又可以給同志們以借鑒。</b><div><b><br></b></div> <div><br></div> <h5 style="text-align: left;"><b> 加緊學習,抓住中心,寧精勿雜,寧專勿多。</b> </h5><div><br></div> <b>我們對各民族既要平等,又要使大家繁榮,各民族繁榮是我們社會主義在民族政策上的根本立場。</b><div><b><br></b></div> <div><br></div> <b>在現在這個世界上,我們若不強大起來,不建成社會主義的現代化國家,就要受帝國主義的欺侮。</b><div><b><br></b></div> <b> 今天的現實是不夠美滿的,但是美滿的現實需要我們大家共同去創(chuàng)造。</b><div><b><br></b></div> <div><br></div> <b> 入污泥而不染,不受資產階級糖衣炮彈的侵蝕,是最難能可貴的革命本質。</b><div><b><br></b></div> <b> 敢于向一切國家的長處學習,就是最有自信心和自尊心的表現,這樣的民族也一定是能夠自強的民族。</b><div><b><br></b></div> <div><br></div> <h5 style="text-align: left;"><b> 與有肝膽人共事,從無字句處讀書。</b></h5><div><b><br></b></div> <div><br></div> <b> 我們國家干部都是人民的公仆,應該和群眾同甘苦,共命運。如果圖享受,怕艱苦,甚至走后門,特殊化,那是會引起群眾公憤的。</b><div><b><br></b></div> <b>理想是需要的,是我們前進的方向?,F實有了理想的指導才有前途,反過來也必須從現實的努力中才能實現理想。</b><div><b><br></b></div> <div><br></div> <b> 我們對待任何問題,都必須堅持“知之為知之,不知為不知”的老實態(tài)度,不懂決不要裝懂,但是必須由不懂變?yōu)槎?lt;/b><div><b><br></b></div> <h5 style="text-align: left;"><b> 要大家講真話,首先要領導上喜歡聽真話,反對說假話。</b></h5><h5 style="text-align: left;"> </h5> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <b> 不要只記得我是總理,在國務活動時我是政府總理;在黨內活動時我是一個普通黨員;在群眾中活動時我是一個普通的勞動者。</b> <b> 物質生活方面,我們領導干部應該知足常樂,要覺得自己的物質待遇夠了,甚至過了,覺得少一點好,人家分給我們的多了就應該居之不安。要使艱苦樸素成為我們的美德。這樣,我們就會心情舒暢,才能在個人身上節(jié)約,給集體增加福利,為國家增加積累,才能把我們的國家更快地建設成為一個社會主義強國。</b> <div><br></div> <b> 一個領導者,應該永遠赤裸裸地站在群眾面前。我們不希望我們的同志偶像般地來看領導,要具體地、全面地看他是不是夠一個好的領導,即使夠,也還要看他有什么缺點,幫助他改正……缺點和錯誤的改正要從領導做起。</b> <div><br></div> <b> 我們在死難的烈士前面,不需要流淚的悲哀,而需要更痛切更堅決地繼續(xù)著死難烈士的遺志,踏著死難烈士的血跡,一直向前努力,一直向前斗爭!</b> <div><br></div> <h5 style="text-align: left;"><b>要得到人家尊重,首先要尊重人家。</b></h5><div><b><br></b></div> <b> 人總是容易看到人家的短處,看到自己的長處,應該反過來,多看人家的長處,多看自己的短處,這樣不僅能使自己進步,也能幫助別人進步。</b> <h5 style="text-align: left;"><b> 經濟建設和文化建設,好像一輛車子的兩個輪子,相輔而行。</b></h5><div><b><br></b></div> <div><br></div> <h5><b> 我們要實現農業(yè)現代化、工業(yè)現代化、國防現代化和科學技術現代化,把我們祖國建設成為一個社會主義強國,關鍵在于實現科學技術的現代化。</b></h5><div><b><br></b></div> <h5> </h5><h5><b> 讓我們懷著無比崇敬和深切緬懷的心情,透過這些照片和詩句,共同追思我們心中永遠懷念的好總理!我們要永遠銘記周恩來總理的豐功偉績,傳承他的偉大精神,為社會主義祖國的繁榮富強、為實現中華民族的偉大復興而努力奮斗!</b><br></h5><div><b><br></b></div><div><b><br></b></div>