<p class="ql-block"> 梅花凌寒獨(dú)放、暗香清遠(yuǎn)的特質(zhì),使其不僅僅是一種花卉,更是承載歷代文人風(fēng)骨、歲月情懷與生命哲思的文化符號。于是,就有了梅韻與詩情的千年共鳴,使梅花這一自然物象,不斷內(nèi)化為中華民族的精神符號與審美典范。我們要讓“梅”之精神奏響新時代的強(qiáng)音!</p> <p class="ql-block"> 墻角數(shù)枝梅,凌寒獨(dú)自開。</p><p class="ql-block"> ——王安石 </p> <p class="ql-block"> 疏影橫斜水清淺,暗香浮動月昏黃。</p><p class="ql-block"> ——林逋 </p> <p class="ql-block"> 驛外斷橋邊,寂寞開無主。</p><p class="ql-block"> ——陸游 </p> <p class="ql-block"> 梅須遜雪三分白,雪卻輸梅一段香。</p><p class="ql-block"> ——盧梅坡 </p> <p class="ql-block"> 來日綺窗前,寒梅著花未。</p><p class="ql-block"> ——王維 </p> <p class="ql-block"> 江南無所有,聊贈一枝春。</p><p class="ql-block"> ——陸凱</p> <p class="ql-block"> 香中別有韻,清極不知寒。</p><p class="ql-block"> ——崔道融 </p> <p class="ql-block"> 前村深雪里,昨夜一枝開。</p><p class="ql-block"> ——齊己</p> <p class="ql-block"> 寒梅最堪恨,常作去年花。</p><p class="ql-block"> ——李商隱 </p> <p class="ql-block"> 已是懸崖百丈冰,猶有花枝俏。</p><p class="ql-block"> ——毛澤東 </p>