<p class="ql-block">紅牌高懸紫陶鎮(zhèn),云紋繞字氣如春。</p>
<p class="ql-block">誰說年高須守舊?我亦攜風踏彩門。</p>
<p class="ql-block">青瓦飛檐映晴空,鑼鼓未響心已奔。</p>
<p class="ql-block">舊俗不是鐵門檻,新歲偏要笑開門。</p> <p class="ql-block">指墻一笑喚春來,“紫陶小鎮(zhèn)”白框開。</p>
<p class="ql-block">綠裙不掩眉間俏,黑帽偏添少年態(tài)。</p>
<p class="ql-block">云紋浮在字邊走,風也踮腳繞裙擺。</p>
<p class="ql-block">誰道花甲難追趣?我指的不是墻,是自在。</p> <p class="ql-block">攤前瓷光映笑顏,白花一束手輕拈。</p>
<p class="ql-block">青釉紫砂皆生趣,何須守灶守燈年?</p>
<p class="ql-block">瓶身有紋如年輪,我笑比它更鮮妍。</p>
<p class="ql-block">舊歲新火同窯燒,老手也能捏出春天。</p> <p class="ql-block">花瓶靜立菊初綻,釉色流轉似流年。</p>
<p class="ql-block">我撫瓶身不嘆舊,反覺新紋更纏綿。</p>
<p class="ql-block">陶土經(jīng)火方成器,人經(jīng)歲月愈鮮妍。</p>
<p class="ql-block">誰說年輪只刻痕?我偏把它燒成——一朵不謝的春焰。</p> <p class="ql-block">“紫陶里”匾映晴光,石板路上步生香。</p>
<p class="ql-block">燈籠垂落紅黃暖,不照歸途照遠方。</p>
<p class="ql-block">偶有白發(fā)扶杖過,也停步,也仰頭望。</p>
<p class="ql-block">牌坊不單迎賓客,更迎那不肯服老的倔強。</p> <p class="ql-block">巷深燈暖照人歸,紅黃串串垂如飴。</p>
<p class="ql-block">我揮一揮手,風也跟著晃,云也笑著移。</p>
<p class="ql-block">綠裙旋處春先到,哪管鬢角雪幾絲?</p>
<p class="ql-block">年味不在灶臺冷,而在巷口這一揮一嬉。</p> <p class="ql-block">琵琶靜立似待弦,我近前,指尖輕點。</p>
<p class="ql-block">不是彈曲,是彈心——彈掉“該歇了”的舊言。</p>
<p class="ql-block">檐角飛云藍如洗,竹影搖風綠欲燃。</p>
<p class="ql-block">誰說年輪只向內?我偏把歲月?lián)艹蓺g。</p> <p class="ql-block">倚著琵琶聽風過,弦上不落舊塵多。</p>
<p class="ql-block">黑帽斜扣三分俏,裙擺拂過半日和。</p>
<p class="ql-block">燈籠微晃如眨眼,樹影婆娑似低歌。</p>
<p class="ql-block">原來優(yōu)雅不靠靜,是心活,步就活,笑就活。</p> <p class="ql-block">陽光一傾滿琵琶,金漆未褪舊年華。</p>
<p class="ql-block">我觸琴弦非為奏,是觸那被忽略的“我啊”。</p>
<p class="ql-block">柵欄不攔人腳步,綠意偏繞白發(fā)爬。</p>
<p class="ql-block">春節(jié)不是年輕人的獨舞——是所有心跳,同頻打拍。</p> <p class="ql-block">坐上琵琶不覺高,反覺天地更輕巧。</p>
<p class="ql-block">黃燈垂落如許諾:老,不是退場的號角。</p>
<p class="ql-block">裙角沾光,帽檐藏笑,云在頭頂慢慢跑。</p>
<p class="ql-block">原來年味最濃處,是敢把自己,當春景造。</p> <p class="ql-block">弧形檐下石桌涼,我坐半晌不思量。</p>
<p class="ql-block">巖有棱角,草有韌,老枝新芽本同壤。</p>
<p class="ql-block">瓦色沉沉承過雨,我眉梢卻挑著光。</p>
<p class="ql-block">誰說庭院只宜靜?靜里偏能養(yǎng)出萬丈浪。</p> <p class="ql-block">紅墻暖,毛線球滾落腳邊,我彎腰拾起,笑出聲來。</p>
<p class="ql-block">不是為織件衣,是織一段不按常理出牌的年。</p>
<p class="ql-block">趣味從不挑年紀,它只認——那雙還愿彎腰的眼睛。</p>
<p class="ql-block">春節(jié)啊,你若真有規(guī)矩,我第一個,笑著撕給你看。</p> <p class="ql-block">草原遼闊紙鳶高,牛羊慢走不爭朝。</p>
<p class="ql-block">攤前我買一串糖,笑說“這甜,像我年少”。</p>
<p class="ql-block">云在天上寫自由,我在地上走逍遙。</p>
<p class="ql-block">春節(jié)哪分老與少?心若放飛,處處是春潮。</p> <p class="ql-block">鶴立枯草不嫌荒,湖光沙影自悠長。</p>
<p class="ql-block">我駐足,不嘆歲晚,只羨它頸彎如月光。</p>
<p class="ql-block">風過耳,云在掌,白羽掠處即故鄉(xiāng)。</p>
<p class="ql-block">原來年味不在滿桌宴,而在一眼望見——自己仍輕如鶴翔。</p> <p class="ql-block">金草連天水邊聚,鳥群低飛影成趣。</p>
<p class="ql-block">我亦佇立風里笑,不數(shù)皺紋,數(shù)云絮。</p>
<p class="ql-block">山丘起伏如呼吸,陽光慷慨不吝予。</p>
<p class="ql-block">春節(jié)不是圍爐守歲,是把整片曠野,認作自己的領地。</p>