<p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(237, 35, 8);"> 退休生活,自在隨心,想走就走。春光正好,連翹如金,漫山潑灑,我踏著暖風(fēng),開啟雙龍灣與徐家灣的一日悠游——山野為伴,步履為詩,心無羈絆,處處皆景。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 雙龍灣東虎嶺,山勢峻拔,松風(fēng)拂面,登高遠(yuǎn)眺,千峰疊翠盡收眼底;嶺上新綠初染,連翹金光點點,恍若步入一幅徐徐鋪展的青綠長卷。</span></p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8); font-size:22px;"> 雙龍灣磨溝口,洛河悠悠,碧綠蜿蜒,山坡上人家靜默,炊煙裊裊,幾只山雀掠過檐角,把春日的閑適銜進(jìn)每一道褶皺里。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 磨溝口的洛河畔,水清見底,映著云影天光。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);"> 登上東虎嶺,山色愈深,風(fēng)愈清冽,遠(yuǎn)峰如黛,近嶺含煙;連翹花開,灼灼其華,恰似歲月饋贈的溫柔伏筆。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 東虎嶺半山亭小憩,山風(fēng)攜來松香與泥土微腥,俯瞰谷中雙龍灣如碧玉帶環(huán)抱群峰,心隨云走,身似歸鳥。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 東虎嶺之巔,云海初涌,峰巒浮沉其間,恍若騰躍于蒼茫之上;回望來路,蜿蜒小徑已隱入蒼翠,只余滿襟山氣與一身澄明。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(255, 138, 0);"> 雙龍灣景區(qū)內(nèi),棧道臨崖,飛瀑漱石,潭水澄澈如鏡,倒映青峰與流云。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 雙龍灣,不單是地名,更是山、水、人、時共譜的一曲春之清音——龍吟未聞,而心已隨山勢起伏,隨水聲清越。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(57, 181, 74);"> 東虎嶺,名中有虎,實則溫厚如長者;它不咆哮,只以蒼松為須、以云霧為袍,靜默守護(hù)著山下炊煙與陌上新耕。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 東虎嶺的黃昏漸染,夕照為山脊鍍上金邊,歸鳥成行掠過天際,仿佛為一日山行輕輕合上詩集的末頁。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(237, 35, 8);"> 徐家灣石墻根,斑駁的老墻爬滿青苔,石墻縫里鉆出幾株榆樹,在風(fēng)里輕輕搖曳,訴說著山居歲月的堅韌與柔情。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 徐家灣豐太,老村與新橋相映成輝,把山坳里的日子釀得醇厚綿長。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(255, 138, 0);"> 徐家灣鰲家,青瓦白墻隱于山坳,門前溪水繞村而流,竹籬疏影橫斜,一畦連翹、幾株桃樹,盡顯山鄉(xiāng)本真之味。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 鰲家民居的院中,石階被歲月磨得溫潤,一只黃狗臥在門邊打盹——山居的靜氣,原來就藏在這尋常煙火深處。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 東虎嶺余韻未散,心已悄然系向徐家灣;山風(fēng)一路相送,仿佛在耳畔低語:此去非別離,是山與山的溫柔相認(rèn)。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 雙龍灣西虎嶺,與東虎嶺遙遙相望,如雙峰守望;嶺上視野開闊,山勢舒展,云影游移間,恍見雙龍盤踞,氣韻生動。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(237, 35, 8);"> 徐家灣鰲家,炊煙又起,柴火飯香悄然漫過籬笆;灶膛里噼啪輕響,是山野最踏實的心跳,也是歸途最暖的召喚。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 徐家灣清河口,溪水清冽見底,拱橋如虹,卵石如玉。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 徐家灣鳳凰灣,山環(huán)水抱,形如展翼,灣內(nèi)連翹爭春,金黃燦燦,風(fēng)過處,落英如雨,恍若鳳凰銜春而至。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);"> 鳳凰灣靜臥山坳,不喧不爭,卻自有氣象;一灣碧水映天光云影,幾樹繁花照山色人家,美得不動聲色,卻直抵心間。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 鳳凰灣的午后,光影在水泥路上緩緩游移,老屋檐角懸著風(fēng)干的辣椒與玉米,紅黃相間,是山鄉(xiāng)最濃烈也最樸素的春箋。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 灣畔小徑通幽,連翹、山杏次第而開,偶有山雀啄食落花,簌簌輕響;時光在此處低語:所謂桃源,不過心安即歸處。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 鳳凰灣的溪流不急不緩,繞村而行,映照過晨霧、夕照、炊煙與笑顏——它不載千言,卻把一日山行的清歡,靜靜寫進(jìn)水紋里。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 鳳凰灣鳳凰,不在云端,而在山民口耳相傳的傳說里,在孩童仰望的飛鳥掠影中,更在那一灣春水、滿嶺新綠所托起的生生不息里。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 木桐鄉(xiāng)小河口,山勢漸緩,溪流漸闊,水聲由清越轉(zhuǎn)為舒緩;幾株老柳垂絲拂面,仿佛以柔枝挽留行旅,道一聲:慢走,春尚長。</span></p> <p class="ql-block">小河口渡口,如今飛橋橫跨,,小船木筏,早已被演沒在歷史的長河中。山風(fēng)拂過,水波輕漾,像一句未落筆的山行尾聲。</p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(237, 35, 8);"> 木桐鄉(xiāng)小河口,回望來路,雙龍灣青峰如黛,徐家灣炊煙如縷,一日山光水色盡收眼底——行囊未增一物,心卻豐盈如春野。</span></p>