<h1> 作者翁森(1255—1326),字秀卿,號(hào)一瓢。南宋亡,翁森立志不仕,隱居教授。</h1> <h1 style="text-align: center;">春</h1><h1 style="text-align: center;"><span style="font-size: 20px;">山光拂檻水繞廊,</span></h1><h1 style="text-align: center;">舞雩歸詠春風(fēng)香。</h1><h1 style="text-align: center;">好鳥(niǎo)枝頭亦朋友, </h1><h1 style="text-align: center;">落花水面皆文章。 </h1><h1 style="text-align: center;">蹉跎莫遣韶光老, </h1><h1 style="text-align: center;">人生惟有讀書(shū)好。 </h1><h1 style="text-align: center;">讀書(shū)之樂(lè)樂(lè)何如?</h1><h1 style="text-align: center;">綠滿(mǎn)窗前草不除。</h1> <h1 style="text-align: center;">夏</h1><h1 style="text-align: center;">修竹壓檐桑四圍, </h1><h1 style="text-align: center;">小齋幽敞明朱暉。 </h1><h1 style="text-align: center;">晝長(zhǎng)吟罷蟬鳴樹(shù), </h1><h1 style="text-align: center;">夜深燼落螢入幃。 </h1><h1 style="text-align: center;">北窗高臥羲皇侶, </h1><h1 style="text-align: center;">只因素稔讀書(shū)趣。 </h1><h1 style="text-align: center;">讀書(shū)之樂(lè)樂(lè)無(wú)窮, </h1><h1 style="text-align: center;">瑤琴一曲來(lái)薰風(fēng)。</h1> <h1 style="text-align: center;">秋</h1><h1 style="text-align: center;">昨夜前庭葉有聲, </h1><h1 style="text-align: center;">籬豆花開(kāi)蟋蟀鳴。 </h1><h1 style="text-align: center;">不覺(jué)商意滿(mǎn)林薄, </h1><h1 style="text-align: center;">蕭然萬(wàn)籟涵虛清。 </h1><h1 style="text-align: center;">近床賴(lài)有短檠在, </h1><h1 style="text-align: center;">對(duì)此讀書(shū)功更倍。</h1><h1 style="text-align: center;">讀書(shū)之樂(lè)樂(lè)陶陶, </h1><h1 style="text-align: center;">起弄明月霜天高。</h1> <h1 style="text-align: center;">冬</h1><h1 style="text-align: center;">木落水盡千崖枯, </h1><h1 style="text-align: center;">迥然吾亦見(jiàn)真吾。 </h1><h1 style="text-align: center;">坐對(duì)韋編燈動(dòng)壁, </h1><h1 style="text-align: center;">高歌夜半雪壓廬。 </h1><h1 style="text-align: center;">地爐茶鼎烹活火, </h1><h1 style="text-align: center;">四壁圖書(shū)中有我。 </h1><h1 style="text-align: center;">讀書(shū)之樂(lè)何處尋, </h1><h1 style="text-align: center;">數(shù)點(diǎn)梅花天地心。</h1> <h1><b>賞 析:</b><br></h1><h1 style="text-align: center; "><b>春</b></h1><h1> 陽(yáng)光照在堂外的欄桿,流水淙淙繞著長(zhǎng)廊流過(guò),外出歸來(lái)的人們?cè)诨丶业穆飞香逶≈猴L(fēng)送來(lái)花香,一邊走一邊吟唱著詩(shī)歌。停在枝頭的鳥(niǎo)兒,那是伴我讀書(shū)朋友;漂在水上落花,可以啟發(fā)我的思緒靈感,作出美妙的文章。不要蹉跎歲月,人生只有讀書(shū)是最有趣的事。讀書(shū)的樂(lè)趣是怎樣的?窗前的青草讓它們自在地生長(zhǎng)吧,留得窗前一片綠蔭,鳥(niǎo)語(yǔ)花香伴著書(shū)香,真的是讀書(shū)讓人沉醉。<br></h1><h1><br></h1><h1 style="text-align: center; "><b>夏</b></h1><h1></h1><h1> 新長(zhǎng)出來(lái)的竹子籠罩著屋檐,屋子四周種滿(mǎn)桑樹(shù)。我的小書(shū)齋安靜敞亮,燦爛的陽(yáng)光映照進(jìn)來(lái)。白天變長(zhǎng)了,讀完書(shū)以后,聽(tīng)聽(tīng)蟬兒在樹(shù)上的鳴叫;夜晚讀書(shū)時(shí),燈花一節(jié)節(jié)落下,還有螢火蟲(chóng)飛入帷帳。人聲寂寂,北窗下握書(shū)一卷,就像遠(yuǎn)古時(shí)代羲皇時(shí)代的人一樣逍遙自在。與書(shū)中人喁喁對(duì)語(yǔ)、神游古今,悅讀之樂(lè)。只因?yàn)橄騺?lái)深知讀書(shū)的樂(lè)趣,讀書(shū)的樂(lè)趣是無(wú)窮的,好比沐浴著煦暖的南風(fēng),用瑤琴來(lái)彈奏一曲。<br></h1><div><br></div><h1 style="text-align: center; "><b>秋</b></h1><h1> 昨天夜里,我聽(tīng)到了庭前樹(shù)葉落下的聲音,籬笆上的紫豆花開(kāi)了,蟋蟀在鳴叫。不知不覺(jué),原野里已到處是秋天的氣息,大自然的各種聲音都含著冷清的意味,一片蕭瑟的景象。床旁多虧有一盞矮燈,就著它讀書(shū)的效果加倍地好。 讀書(shū)之境道不盡,明月臨戶(hù),疏影橫窗,花蕊凌寒,冷月凝香,意韻俱存,伴著月光清輝讀書(shū)的樂(lè)趣很令人愉悅,起身融入這靜謚的氛圍,品味這被月光眷戀的夜。<br></h1><h1><br></h1><h1 style="text-align: center; "><b>冬</b></h1><h1> 樹(shù)木凋零,江河干涸,群山枯槁;在這遼闊的天地間,我正可以看清“真我”的本質(zhì)。燈下展開(kāi)書(shū)卷而讀,燈光搖曳,影子在墻上,墻壁好像也跟著在晃動(dòng);我高聲朗讀著文章,外面雪得很大,房頂全被積雪覆蓋了。地上的火爐里,炭火很旺,房間飄著茶茗的清香,夜已深,一切的都漸漸歸于沉寂,斗室之中,因了一爐炭火,立刻蓬蓽生輝起來(lái),我就在四壁放滿(mǎn)了圖書(shū)的空間里讀書(shū)。讀書(shū)之樂(lè)到哪里去尋找?木落水盡,夜半雪深,詩(shī)人在閱讀之中,忽然明白,天地之間,唯有數(shù)點(diǎn)梅花,才是真正的自己。</h1> <h1> “數(shù)點(diǎn)梅花天地心”,是為讀書(shū)之意境,需要在漫長(zhǎng)的歲月里,在飄滿(mǎn)墨香的書(shū)頁(yè)中,在充滿(mǎn)了情思的字里行間,在那回味悠長(zhǎng)的意蘊(yùn)里,去體會(huì)尋找,看那茫茫天地之間,庭院里梅開(kāi)無(wú)聲,朵朵清奇,漸次綻放。于是,冬夜讀書(shū)是一種氛圍,所擁有的那份讀書(shū)興味,透著淡淡的禪味,溫暖而充滿(mǎn)情趣。</h1> <h1> “讀書(shū)之樂(lè)樂(lè)何如, 綠滿(mǎn)窗前草不除;讀書(shū)之樂(lè)樂(lè)無(wú)窮, 瑤琴一曲來(lái)薰風(fēng);讀書(shū)之樂(lè)樂(lè)陶陶, 起弄明月霜天高;讀書(shū)之樂(lè)何處尋? 數(shù)點(diǎn)梅花天地心?!贝河邪倩ǘ醒?,夏有清風(fēng)秋有月,《四時(shí)讀書(shū)樂(lè)》詩(shī)中有畫(huà),畫(huà)中有詩(shī),詩(shī)畫(huà)景情蘊(yùn)含著無(wú)限書(shū)香雅趣,讀書(shū)的境界被歌詠得如此淋漓盡致。 </h1> <h1><br> 宋元文人翁森的《四時(shí)讀書(shū)樂(lè)》以春、夏、秋、冬讀書(shū)為題的組詩(shī),以生動(dòng)的藝術(shù)形式,綺美的文學(xué)意象,概括了中國(guó)古典社會(huì)的讀書(shū)情趣。更是一首情致高尚的勸學(xué)詩(shī),把一年四季都視為讀書(shū)的好時(shí)節(jié),勉勵(lì)人們勤奮讀書(shū),全詩(shī)的基調(diào)是單純積極的,呈現(xiàn)給我們四季讀書(shū)的不同風(fēng)采和濃郁的興味 ,讀書(shū)是快樂(lè)的,書(shū)中的歲月是美好的,詩(shī)的意境畫(huà)面感立體而熱烈,美好而令人神往。</h1> <h1> 人生擁有了書(shū)樂(lè)、書(shū)趣、書(shū)香,精神世界就會(huì)豐盈潤(rùn)澤!</h1><h1> 讀書(shū)之意境和情懷是讀書(shū)人靈魂棲息的精神家園。</h1><h1><br></h1>