<p class="ql-block"><b> 王安石</b></p><p class="ql-block">墻角數(shù)枝梅,凌寒獨(dú)自開(kāi),</p><p class="ql-block">遙知不是雪,唯有暗香來(lái)。</p><p class="ql-block"><b> 毛澤東</b></p><p class="ql-block">風(fēng)雨送春歸,飛雪迎春到。已是懸崖百丈冰,猶有花枝俏。俏也不爭(zhēng)春,只把春來(lái)報(bào)。待到山花爛漫時(shí),她在叢中笑。</p><p class="ql-block"><b> 陸游</b></p><p class="ql-block">驛外斷橋邊,寂寞開(kāi)無(wú)主。已是黃昏獨(dú)自愁,更著風(fēng)和雨。無(wú)意苦爭(zhēng)春,一任群芳妒。雨落成泥碾作塵,只有香如故。</p> <p class="ql-block">梅花歡喜滿天雪</p>