<h3>今天早上,<br></h3><div>幾聲急促的敲門聲,</div><div>把睡夢中的我們給叫醒。</div><div>我去開的門,</div><div>原來是村南頭的老爺來串門。</div><div>我瞄了一眼手表,那會才八點。</div><div>當(dāng)時我就尋思嘛情況,大清早來串門。</div><div><br></div><div>之后我就又再次鉆進了被窩,</div><div>而父親起床和老爺在隔壁正間攀談了起來。</div><div>再后來,我隱約聽到他們的談話。</div><div>原來父親一直苦苦尋覓的一位老同桌,</div><div>這次終于通過多方打聽找到了他電話。</div><div>“新年好!你是國林嗎?</div><div>我是大王莊的徐國朋。</div><div>咱們五十年不見了,你還好吧。。?!?lt;/div><div>于是,父親在得知電話后第一時間打了過去。</div><div>照時間推算,那次分離是在1968年,</div><div>那時候的父親只有14歲,</div><div>他們應(yīng)該是初中同學(xué)。</div><div>對于那個年代的一切,</div><div>于我們來講,只能靠想象。</div><div>而于他們來說,卻恍若昨日。</div><div><br></div><div>當(dāng)時我就在想,</div><div>父親那一刻的內(nèi)心又會是怎么的感覺呢?</div><div>百感交集,情不自禁?興奮不已?</div><div>我想更多的則是迫不及待與之謀面吧,</div><div>我想也只有這樣才能夠</div><div>平復(fù)父親內(nèi)心翻滾的潮水。</div><div><br></div><div>不到中午,</div><div>父親就早早的做完午飯,</div><div>急忙的出門到南街赴約去了。</div><div>那又會是怎樣的一種迫不及待呢?</div><div>記得上午他們通電話那會,</div><div>對方說是在市區(qū),</div><div>結(jié)果不到中午就急忙趕了過來。</div><div>南街,那可是他們曾經(jīng)就讀的地方。</div><div>如今也早已變了模樣,</div><div>而那座學(xué)校雖然健在,卻早已面目全非。</div><div>縱使這般,可內(nèi)心的那段記憶依然還在。</div><div><br></div> <h3>記得之前倪萍有一檔相親節(jié)目叫《等著你》<br></h3><div>我看過幾期,拍的著實令人為之感動。</div><div>我特別的為之好奇,</div><div>當(dāng)昔日兩個親密無間的小屁孩,</div><div>演變成兩個白發(fā)蒼蒼的糟老頭,</div><div>他們這歷時半個世紀(jì)</div><div>的重逢又會掀起怎樣的漣漪呢?</div><div>我想縱使《等你來》也莫過如此。</div><div><br></div><div>五十年,歷時半個世紀(jì)。</div><div>如今父親已經(jīng)滿頭銀色步入暮年,</div><div>但卻依舊念念不忘,苦苦找尋。</div><div>那會是怎樣的一種感情呢?</div><div>親密無間?情同手足?還是受恩于人呢?</div><div>那段歲月,于父親來講遠不止貧窮和青澀,</div><div>甚至充滿了委屈,擠兌和欺凌。</div><div>畢竟那時候的他是地主的孩子。</div><div>我想他們一定是最好的玩伴,</div><div>幾乎所有孩提時代的感情都充滿了純真和誠摯,</div><div>又更何況是在那樣一個特殊的時代里!</div><div><br></div><div>記憶是時光的刻錄機,</div><div>它刻錄下了我們過往所有的難忘與遭遇。</div><div>即使是再灰暗的日子,</div><div>回想起曾經(jīng)的美好和情義,</div><div>依然內(nèi)心會發(fā)出些許的微笑。</div><div>余音繞梁三日不絕的不止是聲音,</div><div>還有回味中的記憶和情義。</div><div><br></div> <h3><br></h3><h3>記得前幾天剛回來時,</h3><h3>父親還在我耳邊絮叨,</h3><div>并把他所寫的一首小詩《憶同學(xué)》讓我看。</div><div>于父親而言,我想早上的這個號碼,</div><div>這次重逢就是父親收獲到最好的新年禮物了。</div><div>我想他們相見的那一刻或許會落淚,</div><div>是喜極而泣的淚,是百感交集的淚,</div><div>是時光浮現(xiàn)情景再現(xiàn)的淚,</div><div>是歲月無情情感交融的淚。</div><div>他們又會不會相約到老校園里走一走?</div><div>而父親的這首情真意切的《憶同學(xué)》,</div><div>也一定能勾起他日思夜想的老同桌的淚。</div><div>這短短的幾句話,雖然文字通俗,簡了,但卻飽含了父親對老同桌深深地思念和期盼。同時也體現(xiàn)了父親對兒時那段時光的懷念和追憶。</div><div><br></div><h3 style="text-align: center; "><br></h3><h3 style="text-align: center; "> 憶同學(xué) </h3><h3 style="text-align: center; "><br></h3><h3 style="text-align: center; "> 兒時的記憶,模糊又清淅 。 </h3><h3 style="text-align: center; ">同學(xué)的真情,腦海中浮起。</h3><h3 style="text-align: center; "> 半世紀(jì)有余,才想起過去。 </h3><h3 style="text-align: center; ">老同學(xué)呀! 你在哪里 ?</h3><h3 style="text-align: center; ">打聽后方得知,有的去了邊疆,</h3><h3 style="text-align: center; ">有的去了外地,有下落難聯(lián)系。 </h3><h3 style="text-align: center; ">也許年邁思親,或是亂想一氣 。</h3><h3 style="text-align: center; ">同學(xué)們的影子,總是不離自己。</h3><h3 style="text-align: center; ">再次謀面,談何容易?</h3><h3 style="text-align: center; ">愿望不大,也是難題 !</h3><h3 style="text-align: center;"><br></h3><h3 style="text-align: center;"> (父親所寫)</h3><h3 style="text-align: center;"><br></h3> <h3 style="text-align: center; "><br></h3><h3 style="text-align: center; ">五十年光陰一去不返,嘗盡辛酸苦辣。</h3><div style="text-align: center; ">半世紀(jì)歲月歷歷在目,品羅世間百態(tài)。</div><div style="text-align: center; ">歲月無情,人情冷暖,世態(tài)炎涼。</div><div style="text-align: center; ">吾父人到暮年,渴盼昔日同窗。</div><div style="text-align: center; ">四處托人尋覓,未得同桌音訊。</div><div style="text-align: center; ">一次次空歡喜,寫首詩話思念,</div><div style="text-align: center; ">自古不負有心人,今日得信終相聚。</div><div style="text-align: center; ">滿頭銀發(fā)恐難辨,歷經(jīng)滄桑心未變。</div><div style="text-align: center; ">五十年后再聚首,談笑之余淚打轉(zhuǎn)。</div><div style="text-align: center; ">人生能有幾回春,恰逢同學(xué)少年時。</div><div style="text-align: center; ">莫道離別會有時,還需且行且珍惜。</div><div style="text-align: center; ">一別再無相見日,來生再續(xù)談何易?</div><div><br></div><div> 2018年2月19日 </div><div> 寫于老家</div><h3><br></h3> <h3> 如今的父親<u style="text-align: center;"><b></b></u></h3><h3 style="text-align: center; "><u><b><br></b></u></h3><h3 style="text-align: center; "><u><b>父親步入暮年,常年一人在家。</b></u></h3><h3 style="text-align: center; "><u><b>步履雖未蹣跚,但已滿頭銀發(fā)。</b></u></h3><h3 style="text-align: center; "><u><b>愛好養(yǎng)花養(yǎng)草,對其精心照料。</b></u></h3><p style="text-align: center;"><u><b>如今愛上根雕,村邊就地取材。</b></u></h3><p style="text-align: center;"><u><b>作品惟妙惟肖,令人愛不釋手。</b></u></h3><h3 style="text-align: center; "><u><b>仿佛詩人附體,老來詩興大發(fā)。</b></u></h3><h3 style="text-align: center; "><u><b>三年來百余篇,吾父沉浸其中。</b></u></h3><h3 style="text-align: center; "><u><b>雖農(nóng)民無經(jīng)驗,件件栩栩如生。</b></u></h3><h3 style="text-align: center; "><u><b>低學(xué)歷沒文化,篇篇朗朗上口。</b></u></h3><h3 style="text-align: center; "><u><b>子不才亦愛寫,文學(xué)夢不再遠。</b></u></h3><h3 style="text-align: center; "><u><b>為人子何為孝?圓老父出書夢!</b></u></h3><h3 style="text-align: center; "><u><b>隨后整理書稿,先將兩首奉上。</b></u></h3><h3 style="text-align: center; "><u><b>您若略感興趣,敬請先行關(guān)注!</b></u></h3><h3 style="text-align: center; "><u><b>身為業(yè)余原創(chuàng),吾將堅守到底!</b></u></h3><h3 style="text-align: center; "><u><b><br></b></u></h3><h3 style="text-align: center;"><u><b>2018年2月20 早晨,老家。</b></u></h3><h3 style="text-align: center; "><br></h3>