<p><span style="font-size: 20px;">從古到今,以《幽蘭賦》為題贊頌蘭花的文人很多,據(jù)不完全統(tǒng)計(jì),唐代有顏師古、楊炯、韓伯庸等,宋代有李綱、高似孫等,現(xiàn)代有劉清涌等。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">現(xiàn)匯編十四篇于此,以便學(xué)而賞之。</span></p> <p><b style="font-size: 20px; color: rgb(237, 35, 8);">第一篇 唐?顏師古巜幽蘭賦》</b></p> <p><span style="font-size: 20px;">顏師古(581年~645年),名籀,字師古,隋唐以字行,故稱顏師古。生于京兆萬年,祖籍瑯邪臨沂(今山東臨沂)。唐初儒家學(xué)者,經(jīng)學(xué)家、語言文字學(xué)家、歷史學(xué)家。</span></p> <p><b style="font-size: 20px;">顏師古《幽蘭賦》原文:</b></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">惟奇卉之靈德,稟國香于自然。儷嘉言而擅美,擬雅號(hào)以稱賢。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">詠秀質(zhì)于楚賦,騰芳聲于漢篇。冠庶卉而超絕,歷終古而彌傳。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">若乃浮云卷岫,明月澄淵,香氣暗襲,清露夜懸,紫莖雨潤,綠葉水鮮,猶群真之會(huì)集,譬彤霞之競(jìng)?cè)弧?lt;/span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">感幽情之珍賞,狎遷客之流連。既不慕乎擷采,信無憂乎剪伐。魚始涉以先萌,鵜雖鳴而未歇。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">愿擢穎于金階,思結(jié)蔭乎玉池。泛旨酒之十醞,耀華燈于百枝。</span></p> <p><b style="font-size: 20px; color: rgb(237, 35, 8);">第二篇 唐?韓伯庸《幽蘭賦》</b></p> <p><span style="font-size: 20px;">《幽蘭賦》是唐人韓伯庸的應(yīng)舉之作,贊頌生地偏僻的蘭草,雖然不被人們理睬,但不卑不亢,姿態(tài)端方,不為世塵污染,顯出“君子”的品格。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">幽蘭賦系唐人韓伯庸所作。文辭華美,音韻鏗鏘,以物寓志,文情并茂,讀來膾炙人口。</span></p> <p><b style="font-size: 20px;">韓伯庸《幽蘭賦》原文:</b></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">◇ 幽蘭賦(以「遠(yuǎn)芳襲人,終古無絕」為韻)</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">陽和布?xì)赓?,?dòng)植齊光,惟彼幽蘭兮,偏含國香。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">吐秀喬林之下,盤根眾草之旁,雖無人而見賞,且得地而含芳,于是嫩葉旁開,浮香外襲,即生成而有兮,何掇采之莫及,人握稱美,未遭時(shí)主之恩,納佩為華,空載騷人之什,光陰向晚,歲月將終,芬芳十步之內(nèi),繁華九畹之中,亂群峰兮上下 ,雜百卉兮橫叢,況荏苒于光陰,將衰敗于秋風(fēng)。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">豈不處地稍幽,受氣仍別,蕭艾之新苗漸長,桃李之舊蹊將絕,空牽戲蝶,拂 花蕊之翩翾,未遇來人,尋芳春而采折,即生幽徑,且任榮枯,冪輕煙而蔥翠,帶淑氣而紛敷,冀雨露之溥及,何見知之久無。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">及夫日往月來,時(shí)占?xì)q睹,遇達(dá)人之回盼,披荒棒而見取,橫琴寫操,夫子傳之至今,入夢(mèng)為征,燕姞聞之于前,古生雖失處,用乃有因。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">枝條嫩而既麗,光色發(fā)而猶新,雖見辭于下士,幸因遇于仁人,則知夫生理未衰,采掇何晚。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">?</span>幽名得而不朽,佳氣流而自遠(yuǎn),芉眠茂宛,靡迤秋坂,紉而為佩,騷人之意何深,間以在衿,楚客之情已罕,薄秋風(fēng)而香盈十步,泛皓露則花飛三田,豈眾草之敕陵,信有慎乎伐剪,即征之而見寄,愿移根于上苑。</span></p> <p><b style="font-size: 20px;">韓伯庸巜幽蘭賦》譯文:</b></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">符春祿 譯</span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">惠風(fēng)和暢,陽光燦爛,?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">大地萬物,一派生機(jī)盎然。?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">只有地偏僻角落里的蘭草啊,?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">馥郁盈盈,姿態(tài)莊端。?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">高大的樹木遮不住它的秀美,?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">叢叢雜草反襯得它更加絢艷。?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">雖然沒有人來欣賞,?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">沃土滋養(yǎng)得它脫俗超凡。?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">它撐開片片綠葉,?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">香氣浸染了八方四面。?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">既有如此美麗可愛的條件,?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">何愁伯樂發(fā)現(xiàn)!?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">采到手里定會(huì)不住贊美,?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">只有尚無機(jī)緣。?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">佩戴它是一種高尚的雅興,?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">常見于詩人偉大的詩篇。?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">夕陽西下,?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">時(shí)光苦短,?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">周圍香氣撲鼻,?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">附近五彩斑斕,?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">散亂在高高低低的山峰中,?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">隱現(xiàn)于萬紫千紅的花叢間。?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">光陰匆匆地流逝,?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">秋風(fēng)起它將凋零日漸。?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">難道不怨環(huán)境惡劣,?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">氣候也有不同??</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">蒿棵雜草一旦繁茂,?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">將會(huì)掩埋桃李樹下的小徑。?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">白白地招來了輕佻的蝴蝶,?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">飛舞著把花蕊戲弄。?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">因因無人前來,?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">春游到此驚動(dòng)。 既然生長在荒涼的路邊,?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">春榮秋枯任命運(yùn)決定。?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">曠野里霧靄籠罩,更顯得蔥郁,?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">迎面的香氣更加濃烈。 希望雨露遍灑,?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">為何長時(shí)間沒有人曉得??</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">哎呀!日復(fù)一日,時(shí)時(shí)刻刻,?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">盼望得到體察。?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">得到當(dāng)權(quán)者的青睞,?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">他會(huì)撥開荊棘去采摘。?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">孔子創(chuàng)作并彈奏《漪蘭操》琴曲。?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">此曲故一直流傳到現(xiàn)在;?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">做夢(mèng)獲蘭,是吉祥征兆,?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">燕嬉得寵的故事聞名古代,?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">幽蘭生長的地方雖然不好,?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">它的氣度卻令人喜愛。?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">枝條柔嫩而艷麗?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">又有綠色的光澤。?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">即如離開這片土地,?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">能遇到仁人志士豈不幸哉!?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">生命力尚方興未艾!?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">知道嗎?現(xiàn)在采掇為時(shí)不晚,?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">得美名而永存,?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">是人們心目中的上乘“品牌”。?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">它生長得多么茂盛,?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">在這平坦遼闊的地帶,?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">把它串起來作佩飾,?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">詩人曾以此顯示高尚的品德。?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">把它綴在衣衿上,?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">屈原即以此表示對(duì)祖國的一片忠心耿介!?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">秋風(fēng)逼寒,它仍香飄遐邇,?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">白露遍地仍花不凋敗。?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">豈怕那草芥的冒犯。?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">小心著對(duì)其進(jìn)行懲辦!?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">希望能夠被發(fā)現(xiàn)。?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">但愿移植于御花園。?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor"><br>?</span></span></p> <p><b style="font-size: 20px; color: rgb(237, 35, 8);">第三篇 唐?楊炯《幽蘭賦》</b></p> <p><span style="font-size: 20px;">楊炯(650年-693年),字令明,華州華陰(今陜西華陰市)人。唐朝大臣、文學(xué)家,常山郡公楊初曾孫,與王勃、盧照鄰、駱賓王并稱“初唐四杰”。聰敏博學(xué),文采出眾。</span></p> <p><b style="font-size: 20px;">【賞折】</b></p><p><span style="font-size: 20px;">楊炯《幽蘭賦》借物明志,大概寫于出仕之前,借物抒懷,來表明自己的心志。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">《幽蘭賦》通過對(duì)所描寫事物進(jìn)行贊美,以抒發(fā)自己的志向。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">此賦從頌幽蘭為核心,通篇寫幽'蘭,處處寫幽蘭。楊炯以幽蘭為喻,以屈原自喻,以屈原忠于楚懷王而見疑為證,抒發(fā)自己懷才不遇的憤懣。文章詞華美,用典確切,詠物抒情頗為自然。</span></p> <p><b style="font-size: 20px;">楊炯《幽蘭賦》原文:</b></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">惟幽蘭之芳草[1],稟天地之純精,抱青紫之奇色,挺龍虎之嘉名〔2〕。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">不起林而獨(dú)秀,必固本而叢生。爾乃豐茸十步,綿連九畹〔3〕,莖受露而將低,香從風(fēng)而自遠(yuǎn)。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">當(dāng)此之時(shí),叢蘭正滋,美庭幃之孝子,循南陔而采之〔4〕。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">楚襄王蘭臺(tái)之宮,零落無叢〔5〕;漢武帝猗蘭之殿,荒涼幾變〔6〕。聞昔日之芳菲,恨今人之不見〔7〕。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">至若桃花水上,佩蘭若而續(xù)魂〔8〕;竹箭山陰,坐蘭亭而開宴〔9〕。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">江南則蘭澤為洲,東海則蘭陵為縣〔10〕。隰有蘭兮蘭有枝,贈(zèng)遠(yuǎn)別兮交新知;氣如蘭兮長不改,心若蘭兮終不移。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">及夫東山月出,西軒日晚;授燕女于春闈,降陳王于秋坂〔11〕。乃有送客金谷,林塘坐曛〔12〕;鶴琴未罷,龍劍將分〔13〕。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">蘭缸熠耀,蘭麝氛氳〔14〕,舞袖回雪,歌聲遏云〔15〕。度清夜之未央,酌蘭英以奉君。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">若夫靈均放逐,離群散侶〔16〕,亂鄢郢之南都,下瀟湘之北渚〔17〕。步遲遲而適越,心郁郁而懷楚〔18〕,徒眷戀于君王,斂精神于帝女〔19〕。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">汀洲兮極目,芳菲兮襲予〔20〕。思公子兮不言,結(jié)芳蘭兮延佇〔21〕。借如君章有德,能神感靈,懸車舊館,請(qǐng)老山庭〔22〕。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">白露下而警鶴,秋風(fēng)高而亂螢,循階除而下望,見秋蘭之青青〔23〕。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">重曰:若有人兮山之阿,紉秋蘭兮歲月多。思握之兮猶未得,空珮之兮欲如何。乃抽琴操,為幽蘭之歌〔24〕。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">歌曰:幽蘭生矣,于彼朝陽。含雨露之津潤,吸日月之休光。美人愁思兮,采芙蓉于南浦〔25〕;公子忘憂兮,樹萱草于北堂〔26〕。雖處幽林與窮谷,不以無人而不芳。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">趙元淑聞而嘆曰〔27〕:昔聞蘭葉據(jù)龍圖,復(fù)道蘭林引鳳雛〔28〕。鴻歸燕去紫莖歇,露往霜來綠葉枯〔29〕。悲秋風(fēng)之一敗,與蒿草而為芻。</span></p> <p><b style="font-size: 20px;">【注 釋】</b></p><p><br></p><p>〔1〕幽蘭:蘭花。俗稱草蘭。屈原《離騷》:“戶服艾以盈要兮,謂幽蘭其不可佩?!?lt;/p><p><br></p><p>〔2〕嘉名:美名。屈原《離騷》:“皇覽揆余初度兮,肇錫余以嘉名?!?lt;/p><p><br></p><p>〔3〕十步:一步之十倍?!盾髯印駥W(xué)》:“騏驥一躍,不能十步?!本蓬担呵峨x騷》:“余既滋蘭之九畹兮,又樹蕙之百畝?!弊ⅲ骸笆€曰畹,或謂田之長為畹?!?lt;/p><p><br></p><p>〔4〕庭幃:張于庭院的布幔。李《寒山詩》:“美人朝夕弄,出入在庭幃。” 南陔:古時(shí)笙詩篇名?!对娊?jīng)·小序》:“南陔,孝子相戒以養(yǎng)也……其有義而亡其辭?!?lt;/p><p><br></p><p>〔5〕楚襄王:即楚頃襄王。戰(zhàn)國楚王,懷王之子,名橫。立七年,迎婦于秦。秦楚復(fù)平,各自稱為帝,月余復(fù)歸帝為王。既與齊韓聯(lián)合伐秦,因欲圖周,計(jì)輟不行,后為秦所敗質(zhì)太子于秦,在位三十六年。</p><p><br></p><p>〔6〕蘭臺(tái)之宮殿:楚王宮殿名?!段倪x》宋玉《風(fēng)賦》:楚襄王游于蘭臺(tái)之宮,宋玉景差侍,有風(fēng)颯然而至,楚王被襟而當(dāng)之曰:“快哉此風(fēng),寡人所與庶人共者邪。”</p><p><br></p><p>〔7〕漢武帝:劉徹,(前140~前87年)在位。 猗蘭殿:《洞冥記》:漢武帝未誕時(shí),景帝夢(mèng)一赤彘從云中直下,入芳蘭閣,帝乃改芳蘭閣為芳蘭殿。</p><p><br></p><p>〔8〕蘭若:香草。即蘭草與杜若。</p><p><br></p><p>〔9〕山陰:縣名?!√m亭:亭名。在浙江省紹興縣西南?!端?jīng)注·浙江水》注:湖口有亭曰蘭亭,亦曰蘭上里。太守王羲之、謝安兄弟,數(shù)往造焉。吳郡太守謝勗封蘭亭侯,蓋取此以為封號(hào)。</p><p><br></p><p>〔10〕蘭澤:草蘭生植之澤。枚乘《七發(fā)》:“游涉乎云林,周馳乎蘭澤。” 蘭陵:晉僑置。故城在江蘇省武進(jìn)縣西。《讀史方輿紀(jì)要》:蘭陵城府西北六十里,晉大興初始為南陵郡及蘭陵縣于武進(jìn)界內(nèi)。</p><p><br></p><p>〔11〕燕女:謂燕地之女,古詩有燕趙多佳人,因謂燕女以代美人。梁昭明太子《博山香爐賦》:“齊姬合歡而流眄,燕女巧笑而娥揚(yáng)?!薄£愅酰何丛??!∏镗啵呵锶罩嗥隆桃汀队奶m賦》:“芊眠茂苑,靡迤秋坂?!?lt;/p><p><br></p><p>〔12〕金谷:也稱金谷澗。在河南洛陽市西北。有水流經(jīng)此,謂之金谷水。晉太康中石崇筑園于此,即世傳之金谷園。南朝梁何進(jìn)《水部集》《車中見新林分別甚盛詩》:“金谷賓游盛,青門冠蓋多。” 林塘:林中之池塘。劉孝綽《侍宴餞庾于陵應(yīng)詔詩》:“是日青春獻(xiàn),林塘多秀色?!?lt;/p><p><br></p><p>〔13〕龍劍:郭璞《蚍蜉賦》:“虎賁比而不懾,龍劍揮而不恐?!?lt;/p><p><br></p><p>〔14〕蘭缸:蘭膏所燃之燈。 蘭麝:蘭與麝香,皆高貴香料?!稌x書·石崇傳》:“崇婢妾數(shù)十人,蘭麝,被羅縠?!薄√m英:蘭花。 氛氳:盛貌。謝惠連《雪賦》:“霰淅瀝而先集,雪紛糅而遂多,其為狀也,散漫交錯(cuò),氛氳蕭索?!?lt;/p><p><br></p><p>〔15〕回雪:喻舞態(tài),謂如雪之因風(fēng)而回翔。曹植《洛神賦》:“仿佛兮若輕云之蔽月,飄飄兮若流風(fēng)之回雪?!?lt;/p><p><br></p><p>〔16〕靈均:屈原字靈均。楚懷王時(shí)任左徒、三閭大夫,主張聯(lián)齊抗秦。后遭靳尚等人誣陷,被放逐,作《離騷》。</p><p><br></p><p>〔17〕鄢郢:戰(zhàn)國楚之國都?!妒酚洝ざY書》:“汝郢以為險(xiǎn),江漢以為池,沮之以鄧林,緣之以方城,然而秦師以至鄢郢,舉若振槁,是豈無固塞險(xiǎn)阻哉,其所以統(tǒng)之者,非其道故也?!薄t湘:猶言清深的湘水。舊詩文中多稱湘水為瀟湘?!渡胶=?jīng)·中山經(jīng)》:“(洞庭之山)帝之二女居之,是常游于江淵。澧沅之風(fēng)交瀟湘之淵,是在九江之間,出入必以飄風(fēng)暴雨?!?lt;/p><p><br></p><p>〔18〕懷楚:指屈原懷念楚國。</p><p><br></p><p>〔19〕君王,此處指楚懷王?!〉叟禾熳又?,宗室之女。</p><p><br></p><p>〔20〕汀洲:水中小洲。屈原《九歌·湘夫人》:“搴汀洲兮杜若,將以遺兮遠(yuǎn)者?!?lt;/p><p><br></p><p>〔21〕延佇:久立等待。屈原《離騷》:“時(shí)曖曖其將罷兮,結(jié)屈蘭而延佇。”</p><p><br></p><p>〔22〕舊館:舊日之館?!抖Y記·檀弓》上:“孔子適衛(wèi),遇舊館人之喪,入而哭之哀?!?lt;/p><p><br></p><p>〔23〕階除:階沿。陸機(jī)《贈(zèng)尚書郎顧彥先詩》之二:“豐注溢脩霤,黃潦浸階除?!?lt;/p><p><br></p><p>〔24〕幽蘭:古琴曲名。宋玉《諷賦》:“乃更于蘭房之室,止臣其中,中有鳴琴焉,臣乃援而鼓之,為《幽蘭白雪》之曲?!?lt;/p><p><br></p><p>〔25〕南浦:泛指面南的水邊。屈原《九歌·河泊》:“子交手兮東行,送美人兮南浦。”</p><p><br></p><p>〔26〕萱草:忘憂草。</p><p><br></p><p>〔27〕趙元淑:未詳。</p><p><br></p><p>〔28〕龍圖:傳說有龍馬負(fù)圖從黃河中負(fù)出,故稱?!▲P雛:幼鳳。</p><p><br></p><p>〔29〕紫莖:紫色之莖?!冻o·九歌》:“秋蘭兮青青,綠葉兮紫莖?!?lt;/p> <p><b style="font-size: 20px;">附錄:幽蘭之歌</b></p><p>朝代:唐代</p><p>作者:楊炯</p><p>原文:</p><p>幽蘭生矣,于彼朝陽。</p><p>含雨露之津潤,吸日月之休光。</p><p><br></p><p>美人愁思兮,采芙蓉于南浦;</p><p>公子忘憂兮,樹萱草于北堂。</p><p><br></p><p>雖處幽林與窮谷,不以無人而不芳。</p> <p><b style="font-size: 20px; color: rgb(237, 35, 8);">第四篇 唐?李農(nóng)夫《幽蘭賦》</b></p> <p><b style="font-size: 20px;">唐?李農(nóng)夫《幽蘭賦》原文:</b></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">蘭之猗猗,窅窅其香,遁世無悶,抱道深藏。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">?</span>不以無人,而遂廢其芳,磅礴冰霜之際,虛徐蕭艾之場(chǎng)。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">揭之揚(yáng)之,於古有光;不采而佩,於蘭無傷。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">豈膏黍之為用也,必焚必割?珠犀之畢通也,必剖必絕。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">雖佩玉而垂紳,亦吐甫而握發(fā)。</span></p> <p><b style="font-size: 20px; color: rgb(237, 35, 8);">第五篇 唐?仲子陵《幽蘭賦》</b></p> <p><b style="font-size: 20px;">唐?仲子陵《幽蘭賦》原文:</b></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">?蘭惟國香,生彼幽荒,貞正內(nèi)積,芬華外揚(yáng);和氣所資,不擇地而長,精英自得,不因人而芳。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">況乃崖斷阪折,蹊分石裂,山有木而轉(zhuǎn)深,徑無人而自絕。柔條獨(dú)秀,芳心潛結(jié),翡翠戲而相鮮,蘼蕪生而共悅,然後衆(zhòng)草之中迥爲(wèi)一叢,卑以自牧,和而不同。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">揚(yáng)翹布葉,舒翠錯(cuò)紅,宵承結(jié)露,曉汛光風(fēng)。傾于陽,希所照無隱;托其地,知其道有終。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">且求之昔人,徵以遂古,宛成章于楚客,爰命操于尼父。佩之衆(zhòng),匪蘭不紉;曲之多,匪蘭奚鼓?</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">夫以薰蕕之喻,臭味斯殊,同之則十年猶有,異之則一日而無。乃清以爲(wèi)露,滋而爲(wèi)畹,比德者以之守直,贈(zèng)離者以之傷遠(yuǎn)。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">宜其出幽谷之濱爲(wèi)階除之珍,羅堂未晚被徑知春,依瑤池而自庇與玉樹之爲(wèi)鄰。杜若芳芷,香辛自蘋,俱受生於大塊,獨(dú)取象于同人。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">?是故蘭也之采伊人所急,篇章間起比興俱人。道之廢可鋤而去,道之興可俯而拾,爲(wèi)君灑微芳於素衿,希見寶於重襲。</span></p> <p><b style="font-size: 20px; color: rgb(237, 35, 8);">第六篇 宋?李綱《幽蘭賦》</b></p> <p><span style="font-size: 20px;">李綱(547-631年7月30日),字文紀(jì),初名李瑗,隋唐時(shí)名臣,觀州蓨(今河北景縣)人。祖父李元?jiǎng)t,為北魏清河太守。</span></p> <p><b style="font-size: 20px;">李綱《幽蘭賦》原文:</b></p><p><br></p><p><b style="font-size: 20px;"> 序:</b></p><p><span style="font-size: 20px;">蘭有二種,花以春者似蕙,花以秋者為菊。楚辭曰秋蘭兮青青,綠葉兮紫莖。又曰春蘭兮秋菊,長無絕兮終古。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">今世人之所識(shí)者素花叢本,特春蘭耳。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">余嘗得一種蘭于亡友肖子寬家,綠葉紫莖,其香似春蘭而加芳。食之味尤辛甘,可以調(diào)羹。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">曹子建七啟于肴饌之妙,言紫蘭丹椒,施和必節(jié),滋味既殊,遺芳射越。乃知茲蘭可食,其為秋蘭無疑也。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">二蘭皆喜生于高山深林,闃寂無人之境,則芬芳郁烈,茂盛而遠(yuǎn)聞。移而置于軒庭房室之間,不過一再歲,花益鮮而香益微,蓋其天性如此。故古人又以幽蘭目之。</span></p><p><br></p><p><b> 正文:</b></p><p><span style="font-size: 20px;">與夫山林隱遁之士,耿介高潔,不求聞達(dá)于人,而風(fēng)流自著者,亦何以異?故感而賦之。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">相百卉之芳菲兮,待培植而乃成。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">何茲蘭之異稟兮,處幽僻而方興。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">高山崔嵬而蘢樅兮,深林杳杳以冥冥。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">下波濤之噴激兮,上雪霰之飄零。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">邈人跡之不到兮,蘭于焉而獨(dú)馨。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">言茁其芽,載擢其英。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">春與蕙兮偕秀,菊兮并榮。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">或素花而叢本,或綠葉而紫莖。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">雖春秋之異種,豈殊德于幽貞。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">耿介自許,芬芳誰與?</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">久而不知其香,晦而不改其度。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">榮何謝于光風(fēng),瘁何傷于白露。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">配芝桂以為友,奚蕭艾之能侶。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">類同心之契合,比明德之欣附。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">淑人君子,愛而不忘;蒸以為藉,沐以為湯,紉之為佩,刈之為防。實(shí)有取于雅操,非徒慕夫國香。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">若夫出自故山,同夫小草,資耳目之嘉玩,供園林之幽計(jì),雖得托于孤根,蓋已違其所好。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">譬若高潔之士,隱遁之人,蹈山林而長往,友麋鹿而同群,付功名于脫屣,等富貴于浮云,室雖邇而人則遠(yuǎn),可得聞而不可見,有泉石之枕漱,無猿鶴之驚怨?;奁溘E而彌芳,懷其道而愈顯。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">子真谷口,德公鹿門,二子食薇于首陽,四皓采芝于商山。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">名與實(shí)兮,兼茂;心與跡兮,俱閑。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">?播清芬于今古,亦何以異于幽蘭!</span></p> <p><b style="color: rgb(237, 35, 8); font-size: 20px;">第七篇 當(dāng)代?楊威《幽蘭賦》</b></p> <p><span style="font-size: 20px;">《幽蘭賦》是當(dāng)代古文名家楊威"卉木六君子"賦中的一篇。此賦對(duì)仗勻稱,音韻諧暢,文詞清麗而優(yōu)美,取譬自然而精切,刻畫生動(dòng)而傳神,是詠蘭賦中的佳作。</span></p> <p><b style="font-size: 20px;">楊威《幽蘭賦》原文:</b></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">◆乾德廣運(yùn),甄萬類以發(fā)端「1」;</span></p><p><span style="font-size: 20px;">坤元洪載,鞠天物而滋演「2」。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">覽群品之紛糅,稟二儀之均育「3」;</span></p><p><span style="font-size: 20px;">何茲蘭之穎拔,挺自然之奇秀「4」。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">爾其容質(zhì)高妙,風(fēng)儀俊爽「5」,董公贊四清之德,孔圣稱王者之香「6」。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">流芬射越,入陳王之肴饌「7」;</span></p><p><span style="font-size: 20px;">染墨含貞,托耿節(jié)于所南「8」。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">睇漢殿之舊址,孝武曾運(yùn)風(fēng)云「9」;</span></p><p><span style="font-size: 20px;">鑒興廢于楚宮,屈宋并吐玉潤「10」。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">步越王之芳丘,今人猶睹其春蔭「11」;懷會(huì)稽之亭宴,往事空追于右軍「12」。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">是以百代襲賞,千秋共觀「13」,騰休光于史乘,蜚英聲于遐年「14」。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">◆惟斯蘭之所處,于窈窕之深谷「15」。襟溪瀨以左奔,倚層巒而右?!?6」。訝驚湍之轟豗,激逸勢(shì)而電走「17」;駭巉崖之岑崟,疑六翮其莫度「18」。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">顧微徑之迮迫,掩叢薄之重阻「19」。結(jié)根荄于遐陬,混形跡于榛蕪「20」。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">云消霧斂,目霄末之霞飛「21」;</span></p><p><span style="font-size: 20px;">月明風(fēng)清,聆松梢之鶴唳「22」。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">載同盟于麋鹿,復(fù)結(jié)鄰于林吹「23」。謝流俗之喧擾,永安棲于幽僻「24」。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">朝云晨播,暮靄夕揮「25」,挹沆瀣之豐潤,承靈雨之渥滋「26」。吸元造之精粹,秉醇和以頤志「27」?;腥涣譂呻[淪,卻似深閨淑麗「28」。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">◆若乃玄陰告徂,青帝司時(shí)「29」,回遲日于陽天,轉(zhuǎn)清明于坤維「30」。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">惠風(fēng)廣被,開浮嵐于千里「31」;</span></p><p><span style="font-size: 20px;">甘霈周施,列蔥翠于九地「32」。于是感淑氣,應(yīng)韶景,敷纖葉,擢紫莖「33」。偕百草以齊發(fā),指喬木而飛榮「34」。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">神姿朗徹,鏡疏影于泓澄「35」;</span></p><p><span style="font-size: 20px;">文藻清綺,爍素采于靈景「36」。蘊(yùn)奇芳以潛發(fā),挾輕飆而遙赴「37」。既襲巖以沁流,復(fù)暢遠(yuǎn)而達(dá)幽「38」。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">宜芝桂以為匹,非蕭艾之能儔「39」。雖曼曼以旁溢,覺氳氳其詭殊「40」。遺麝薰之馥烈,抱清逸以自守「41」。引眾葩以厘比,配國香之嘉譽(yù)「42」。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">◆而其振條千仞之下,鋪華空明之畔「43」。日翔閑鶴,夜籠愁煙「44」,任日月之往來,聽風(fēng)云之舒卷「45」。載托窈冥之區(qū),如入壺中之天「46」。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">粉黛弗施,播玉蕤以表潔「47」;</span></p><p><span style="font-size: 20px;">鉛華洗盡,標(biāo)自然之狷介「48」。譬高士之逸放,超紛濁以遐逝「49」。捐功名于場(chǎng)屋,付爵祿于脫屣「50」。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">雖地清而觀絕,自色令而中懿「51」。有高致之灑落,無俗情之哀悴「52」。取泉石以枕漱,執(zhí)真元而罔失「53」。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">若君子之立世,違宦途之塵緇「54」。固霜雪以玉峙,載握珠而俟機(jī)「55」。寧蕭然以處窮,孰摧折而薦媚「56」?</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">◆是以唐宗振藻,詠妙態(tài)于禁苑「57」;晦翁摛翰,誦殊姿于宋篇「58」。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">韓昌黎之琴操,徽音含愴「59」;</span></p><p><span style="font-size: 20px;">李太白之古風(fēng),詩腸凄惘「60」。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">載披施章,動(dòng)羈旅之長思「61」;</span></p><p><span style="font-size: 20px;">時(shí)觀楊賦,哀美質(zhì)之徒赍「62」。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">辭人才子,野客達(dá)卿,莫不濡松煙以剖懷,擊金石而宣情「63」。誦蘭溪之新詠,念荊楚之故實(shí)「64」。望漢水以北征,反沅湘而南歷「65」。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">慨煙波之輾轉(zhuǎn),憐屈子之播徙「66」。浮汨羅之瀾波,感英靈之靡寂「67」。寧抱貞以沈骸,孰解皓而和鄙「68」。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">九畹蕪沒,共重淵以冥契「69」;</span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">?</span>芳華雖隕,同遺風(fēng)而靡墜「70」。</span></p> <p><b style="font-size: 20px;">【注釋】</b></p><p>【1】 乾德:即天德。上天的德澤?!稌x書·四夷傳序》:"夫恢恢乾德,萬類之所資始;蕩蕩坤儀,九區(qū)之所鈞載。"廣運(yùn):廣大深遠(yuǎn)?!稌ご笥碇儭?"帝德廣運(yùn)。"</p><p><br></p><p>【2】 坤元:與"乾元"對(duì)稱。指地之德。《易·坤》:"至哉坤元,萬物資生。"洪載:謂地德廣大,無不載育。鞠:指鞠育,養(yǎng)育。《詩·小雅·蓼莪》:"父兮生我,母兮鞠我。"天物:泛指自然界鳥獸草木等物?!渡叹龝に愕亍?"夫棄天物、遂淫民者,世主之務(wù)過也。"滋演:滋生演變。</p><p><br></p><p>【3】 群品:猶群類。這里指眾多種類的花草。紛糅:紛繁雜亂?!冻o·九辯》:"惟其紛糅而將落兮,恨其失時(shí)而無當(dāng)。"王逸注:"紛糅,眾雜也。"稟:承受。陶潛《飲酒》:"稟氣寡所諧。"二儀:天地。成公綏《天地賦》:"何陰陽之難測(cè),偉二儀之奓(奢)闊。"均育:謂均等的造育。</p><p><br></p><p>【4】 穎拔:秀逸超群?!侗笔贰钏貍鳌?"素嘗以五言詩七百字贈(zèng)番州刺史薛道衡,詞氣穎拔,風(fēng)韻秀上,為一時(shí)盛作。"奇秀:奇特秀美。陸龜蒙《丁隱君歌》:"連江大抵多奇岫,獨(dú)話君家最奇秀。盤燒天竺春筍肥,琴倚洞庭秋石瘦。"</p><p><br></p><p>【5】 容質(zhì):容貌姿質(zhì)?!稌x書·列女傳·王廣女》:"王廣女者,不知何許人也。容質(zhì)甚美,慷慨有丈夫之節(jié)。"高妙:優(yōu)異美妙。劉向《說苑·善說》:"臣之所能令悲者,有先貴而后賤,先富而后貧者也;不若身材高妙,適遭暴亂無道之主,妄加不道之理焉。"風(fēng)儀:風(fēng)度和儀容。劉義慶《世說新語·雅量》:"庾太尉風(fēng)儀偉長,不輕舉止,時(shí)人皆以為假。"俊爽:秀美爽拔。</p><p><br></p><p>【6】 董公:指中國共產(chǎn)黨的創(chuàng)始人之一,杰出的無產(chǎn)階級(jí)革命家董必武先輩。曾稱贊蘭有"四清",即"氣清、色清、神清、韻清"??资?對(duì)孔子的尊稱。</p><p><br></p><p>【7】 流芬:指流播的花香。射越:謂遠(yuǎn)散。陳王:曹植的封號(hào)。所作《七啟》曰:"紫蘭丹椒,施和必節(jié)"。肴饌:謂菜肴。</p><p><br></p><p>【8】 貞:堅(jiān)定不移。耿節(jié):指堅(jiān)貞而高潔的節(jié)操。所南:鄭思肖,號(hào)所南。宋末詩人、畫家。</p><p><br></p><p>【9】 睇:視,望。漢殿:指西漢時(shí)所建猗蘭殿。孝武:指漢武帝劉徹,謚號(hào)孝武皇帝。風(fēng)云:比喻雄韜大略。</p><p><br></p><p>【10】 興廢:指盛衰、興亡。楚宮:指戰(zhàn)國時(shí)期楚國蘭臺(tái)之宮。屈宋:屈原和宋玉的合稱。玉潤:象玉石一樣光潤。比喻優(yōu)美的文辭。</p><p><br></p><p>【11】 越王:指越王勾踐。史載,越王勾踐曾在蘭渚山廣植蘭花。芳丘:這里指蘭渚山。</p><p><br></p><p>【12】 會(huì)稽:指古會(huì)稽郡。亭宴:東晉穆帝永和九年三月三日,王羲之與謝安、孫綽等四十一人行修禊之禮,宴集于會(huì)稽山陰之蘭亭。右軍:王羲之曾為會(huì)稽內(nèi)史,領(lǐng)右將軍,故世稱"王右軍"。</p><p><br></p><p>【13】 襲:相因,繼承?!妒酚洝窌?"三王異世,不相襲禮。"賞:謂欣賞,賞觀。</p><p><br></p><p>【14】 休光:比喻美德。韓愈《與于襄陽書》:"士之能垂休光照后世者,亦莫不有后進(jìn)之士負(fù)天下之望者為之后焉。"史乘:謂史書。趙翼《題竹初自述文》:"將垂史乘芳,更炳金石光。"英聲:美好的名聲。王迥《同孟浩然宴賦》:"屈宋英聲今止已,江山繼嗣多才子。"遐年:謂年代久遠(yuǎn)。左思《魏都賦》:"雖則衰代,而盛德形於管弦;雖逾千祀,而懷舊蘊(yùn)於遐年。"</p><p><br></p><p>【15】 惟:作語助,用于句首。窈窕:幽深貌。</p><p><br></p><p>【16】 襟:謂襟屏,環(huán)繞。溪瀨:溪水。陸游《溪上小酌》:"岸幘出籬門,投竿俯溪瀨。"倚:靠著。</p><p><br></p><p>【17】 驚湍:猶急流。 轟豗:形容眾聲喧闐。逸勢(shì):謂奔騰的勢(shì)頭。電走:如電急閃。形容極其迅速。</p><p><br></p><p>【18】 巉崖:高聳險(xiǎn)峻的山崖。岑崟:山高峻貌。六翮:鳥翼的代稱。</p><p><br></p><p>【19】 微徑:小路。迮迫:狹窄。叢薄:茂密的草叢。張九成《秋興》:"譬彼鷦鷯心,平生在叢薄。"</p><p><br></p><p>【20】 根荄:草木的根。遐陬:邊遠(yuǎn)一隅。形跡:蹤跡。榛蕪:指叢雜的草木。元季川《山中晚興》:"華葉隨風(fēng)揚(yáng),珍條雜榛蕪。"</p><p><br></p><p>【21】 斂:收縮。霄末:猶天末。</p><p><br></p><p>【22】 唳:鶴、鴻雁等高亢地鳴叫。</p><p><br></p><p>【23】 同盟麋鹿:謂與麋鹿結(jié)盟,相約為友。結(jié)鄰:結(jié)為鄰居。林吹:猶林風(fēng)。</p><p><br></p><p>【24】 流俗:泛指世俗。多含貶義。喧擾:嘈雜紛擾。安棲:猶安息。謂安居生息。幽僻:幽靜而偏僻。</p><p><br></p><p>【25】 朝云:早晨的云氣。暮靄:黃昏時(shí)的云霧。揮:散播。</p><p><br></p><p>【26】 挹:汲取。沆瀣:夜間的水氣,露水。豐潤:豐沛的潤澤。靈雨:雨水的美稱。渥滋:優(yōu)厚的滋潤。</p><p><br></p><p>【27】 元造:指造化、天地。精粹:精華。秉:持。醇和:純正平和。頤志:猶養(yǎng)志。張正見《應(yīng)龍篇》:"隱居可頤志,自見焉得彰。"</p><p><br></p><p>【28】 恍然:仿佛。林澤:指隱居的地方。隱淪:指隱士。卻:還。深閨:舊時(shí)指女子居住的內(nèi)室。淑麗:指賢淑美麗的女子。</p><p><br></p><p>【29】 玄陰:謂冬季極盛的陰氣。青帝:司春之神。</p><p><br></p><p>【30】 遲日:春日。陽天:指陽光明媚的春天。清明:指天氣晴朗和暖。坤維:地。</p><p><br></p><p>【31】 惠風(fēng):和風(fēng)。廣被:遍及。浮嵐:飄動(dòng)的山林霧氣。</p><p><br></p><p>【32】 甘霈:猶甘雨。周施:普遍散布。九地:猶言遍地、大地。</p><p><br></p><p>【33】 淑氣:溫和之氣。韶景:春景。</p><p><br></p><p>【34】 偕:俱,同。榮:泛指草木的花。</p><p><br></p><p>【35】 神姿:謂神奇的姿態(tài)。朗徹:清秀爽脫。鏡:照?!赌印?"鏡于水,見面之容。"疏影:疏朗的影子。泓澄:指清澈的水。</p><p><br></p><p>【36】 文藻:猶文彩。清綺:猶清麗。爍:光彩閃動(dòng)貌。素采:白色的光彩。沈約《謝敕賜緝葛啟》:"素采冰華,絺文霜潔。"靈景:日景。日光。左思《詠史》:"皓天舒白日,靈景耀神州。"呂向注:"靈景,日景也。"</p><p><br></p><p>【37】 蘊(yùn):藏蓄。奇芳:奇特的花香。潛發(fā):暗發(fā)。輕飆:猶輕風(fēng)。</p><p><br></p><p>【38】 襲:觸及,熏染?!都t樓夢(mèng)》:"嫩寒鎖夢(mèng)因春冷,芳?xì)庖u人是酒香。"巖:謂山巖。沁:滲入。一般指香氣。</p><p><br></p><p>【39】 匹:匹儔、同類。蕭艾:即艾蒿。臭草。儔:儔比,匹擬。</p><p><br></p><p>【40】 曼曼:形容距離遠(yuǎn)。旁溢:向四面八方流去。氳氳:謂彌漫充滿貌。詭殊:奇異,奇特。</p><p><br></p><p>【41】 遺:棄。麝薰:麝香。馥烈:香氣濃烈。清逸:謂花香清新超逸。</p><p><br></p><p>【42】 厘比:比較,審察?!段簳ふ玷鳌?"此由諸坊混雜,厘比不精,主司暗弱,不堪檢察故也。"國香:蘭花素有"國香"之美譽(yù)。</p><p><br></p><p>【43】 千仞:形容極高??彰?空曠澄澈。韓愈《祭郴州李使君文》:"航北湖之空明,覷鱗介之驚透。"這里指空曠澄澈的溪流。</p><p><br></p><p>【44】 愁煙:慘淡的煙云。以其易于勾起愁思,故稱。</p><p><br></p><p>【45】 聽:聽任,任憑。舒卷:謂舒展和卷藏。吳偉業(yè)《贈(zèng)松郡副守涪陵陳三石》:"湖天搖落云舒卷,巫山蕭森路折盤。"</p><p><br></p><p>【46】 窈冥:深遠(yuǎn)渺茫貌。郭璞《山海經(jīng)圖贊·神二女》:"游化五江,惚恍窈冥。"壺中之天:即壺天。謂仙境、勝境。</p><p><br></p><p>【47】 粉黛:搽臉的白粉和畫眉的黛墨。借指妝飾。玉蕤:比喻瑩潔的花。蘇軾《南鄉(xiāng)子·梅花詞和楊元素》:"寒雀滿疏籬,爭(zhēng)搶寒柯看玉蕤。"</p><p><br></p><p>【48】 鉛華洗盡:謂從低俗與世俗中脫離出來。狷介:謂孤僻高傲,潔身自好。蘇軾《賈誼論》:"亦使人君得如賈生之臣,則知其有狷介之操,一不見用,則憂傷病沮,不能復(fù)振。"</p><p><br></p><p>【49】 高士:謂志趣、品行高尚出俗之士。逸放:謂超逸放達(dá)。紛濁:紊亂混濁。遐逝:隱退。張衡《歸田賦》:"超埃塵以遐逝,與世事乎長辭。"</p><p><br></p><p>【50】 功名:舊指科舉稱號(hào)或官職名位。場(chǎng)屋:特指科舉時(shí)代考試士子的地方,也稱科場(chǎng)。爵祿:官爵和俸祿。脫屣:比喻看得很輕,無所顧戀,猶如脫掉鞋子。</p><p><br></p><p>【51】 清:寂靜,冷清。色:姿色、容儀。令:美善。《詩·大雅·卷阿》:"如圭如璋,令聞令望。"中:指內(nèi)心。懿:美善。《詩·大雅·庶民》:"好是懿德。"</p><p><br></p><p>【52】 高致:高尚的品格或情趣。俗情:世俗的情態(tài),不高尚、不高雅的情態(tài)。哀悴:悲痛憂傷。</p><p><br></p><p>【53】 枕漱:即枕流漱石。劉義慶《世說新語·排調(diào)》:"孫子荊年少時(shí)欲隱,語王武子當(dāng)枕石漱流,誤曰漱石枕流。王曰:'流可枕石可漱乎?'孫曰:'所以枕流,欲洗其耳;所以漱石,欲礪其齒。'"謂隱居山林。真元:指本性。</p><p><br></p><p>【54】 違:謂遠(yuǎn)離?;峦?猶仕途。仕宦登進(jìn)之路。塵緇:謂塵污、污垢。高啟《題大黃癡天池石壁圖》:"身騎黃鵠去未遠(yuǎn),縞素飄落流塵緇。"</p><p><br></p><p>【55】 固:安守,堅(jiān)守。陶淵明《飲酒》:"竟抱固窮節(jié),饑寒飽所更。"霜雪:喻指高潔的情操??兹凇端]禰衡表》:"忠果正直,志懷霜雪。"玉峙:猶玉立。指操守堅(jiān)定。握珠:比喻滿腹經(jīng)綸,富有才學(xué)。</p><p><br></p><p>【56】 蕭然:空寂,凄清貌。陶潛《五柳先生傳》:"環(huán)堵蕭然,不蔽風(fēng)日。"摧折:即摧眉折腰。謂低眉彎腰,卑躬屈膝,巴結(jié)奉承。薦媚:猶獻(xiàn)媚。</p><p><br></p><p>【57】 唐宗:即唐太宗李世民。曾作《芳蘭》:"春暉開禁苑,淑景媚蘭場(chǎng)。映庭含淺色,凝露泫浮光。日麗參差影,風(fēng)傳輕重香。會(huì)須君子折,佩里作芬芳。"振藻:謂顯揚(yáng)文采?!稌x書·皇甫謐傳》:"方今同命并臻,饑不待餐,振藻皇途,咸秩天官。"禁苑:帝王的園林。班固《西都賦》:"西郊則有上囿禁苑,林麓藪澤陂池,連乎蜀漢,繚以周墻,四百馀里。"</p><p><br></p><p>【58】 晦翁:朱熹,號(hào)晦翁。曾作《蘭澗》:"光風(fēng)浮碧澗,蘭杜日猗猗。"摛翰:猶舒筆。謂執(zhí)筆作文。郭璞《爾雅序》:"誠九流之津涉,六藝之鈐鍵,學(xué)覽者之潭奧,摛翰者之華苑也。"</p><p><br></p><p>【59】 韓昌黎:韓愈,世稱韓昌黎。曾作《猗蘭操》(又稱《幽蘭操》):"蘭之猗猗,揚(yáng)揚(yáng)其香。不采而佩,于蘭何傷。今天之旋,其曷為然。我行四方,以日以年。雪霜貿(mào)貿(mào),薺麥之茂。子如不傷,我不爾覯。薺麥之茂,薺麥之有。君子之傷,君子之守。"琴操:琴曲的一體?;找?優(yōu)美的樂聲。多指琴聲。柳宗元《李西川薦琴石》:"從此他山千古重,殷勤曾是奉徽音。"含愴:猶含悲。</p><p><br></p><p>【60】 李太白:李白,字太白。曾作《孤蘭》:"孤蘭生幽園,眾草共蕪沒。雖照陽春暉,復(fù)悲高秋月。飛霜早淅瀝,綠艷恐休歇。若無清風(fēng)吹,香氣為誰發(fā)。"詩腸:指詩思、詩情。唐孫華《長夏閑居雜感次隨庵韻》:"詩腸苦與墨同磨,時(shí)逢炎景歡娛少。"凄惘:傷感悵惘。</p><p><br></p><p>【61】 施:指唐代施肩吾。曾作《蘭渚泊》:"家在洞水西,身作蘭渚客。天晝無纖云,獨(dú)坐空江碧。"羈旅:寄居異鄉(xiāng)。韓愈《又與柳中丞書》:"夫遠(yuǎn)征軍士,行者有羈旅離別之思,居者有怨曠騷動(dòng)之憂。"長思:遐想、幽思。</p><p><br></p><p>【62】 楊:指唐代楊炯。曾作《幽蘭賦》。美質(zhì):美好的素質(zhì)。方孝孺《尊聞齋記》:"今之人豈皆不若古人之有美質(zhì)哉?"赍:懷抱。</p><p><br></p><p>【63】 辭人:指善于作詩文的人,包括詩歌辭賦在內(nèi)。才子:富有文才的人。野客:指隱逸者。達(dá)卿:謂顯達(dá)的官宦。松煙:指墨。剖懷:抒發(fā)情懷。金石:鐘磬之類的樂器。《禮記·樂記》:"金石絲竹,樂之器也。"金石之音清越優(yōu)美,后因用以比喻文詞的優(yōu)美。宣情:發(fā)抒情感。嵇康《聲無哀樂論》:"歌以敘志,舞以宣情。"</p><p><br></p><p>【64】 蘭溪:位于黃州蘭溪鎮(zhèn),鎮(zhèn)東有竹林磴,為箬竹山群峰之一,其處多蘭,其下有溪,故稱蘭溪。蘭溪自麻城出,東流入長江。會(huì)昌四年暮春,時(shí)杜牧在黃州任刺史,曾作《蘭溪》:"蘭溪春盡碧泱泱,映水蘭花雨發(fā)香。楚國大夫憔悴日,應(yīng)尋此路去瀟湘。"詠:指詩詞。荊楚:楚國別稱。故實(shí):舊事。皎然《奉同顏使君真卿開元寺經(jīng)藏院會(huì)觀樹文殊碑》:"故實(shí)刊周典,新聲播魯詩。"</p><p><br></p><p>【65】 漢水:即漢江。征:遠(yuǎn)行。沅湘:沅水和湘水的并稱。歷:行,游歷。杜光庭《李筌》:"遍歷名山,博采方術(shù)。"</p><p><br></p><p>【66】 煙波:煙霧籠罩的江湖水面。江總《秋日侍宴婁苑湖應(yīng)詔》:"霧開樓闕近,日迥煙波長。"輾轉(zhuǎn):謂流經(jīng)許多地方。屈子:指屈原。戴叔倫《過三閭廟》:"沅湘流不盡,屈子怨何深。"播徙:流離遷徙?!端螘ぶ拘颉?"自戎狄內(nèi)侮,有晉東遷,中土遺氓播徙江外。"</p><p><br></p><p>【67】 汨羅:指汨羅江。瀾波:波濤。謝朓《將發(fā)石頭上烽火樓》:"荊吳阻山岫,江海含瀾波。"英靈:猶英魂,對(duì)死者的美稱。司馬光《祭寵穎公文》:"心焉隕絕,言不成章,英靈有知,臨此薄酹。"</p><p><br></p><p>【68】 沈骸:猶沉身。指投水而死。劉孝標(biāo)《辯命論》:"伍員浮尸於江流,三閭沈骸於湘渚。"解皓:解,脫去、捐棄。皓,白、潔白。和鄙:和,混合、混同。鄙,庸俗、鄙陋。</p><p><br></p><p>【69】 九畹:《楚辭·離騷》:"余既滋蘭之九畹兮,又樹蕙之百畝。"蕪沒:湮滅。楊慎《觀金潤甫畫壁歌》:"翻嗟古來才士蕪沒亦何限,感慨為爾擊節(jié)生遙悲。"重淵:深淵。陸機(jī)《文賦》:"於是沉辭怫悅,若游魚銜鉤而出重淵之深。"冥契:謂在冥間相投合。</p><p><br></p><p>【70】 芳華:芳香的花朵。韓愈《春雪》:"新年都未有芳華,二月初驚見草芽。"遺風(fēng):猶余風(fēng)。謂前代遺留下來的風(fēng)尚?!妒酚洝翘兰摇?"其有陶唐氏之遺風(fēng)乎。"</p> <p><b style="color: rgb(237, 35, 8); font-size: 20px;">第八篇 南朝陳?周弘讓《山蘭賦》</b></p> <p><span style="font-size: 20px;">周弘讓(約公元498年~577年間在世),汝南安城(今河南汝南東南)人,出生官宦之家,宋國子博士周颙孫、梁司徒祭酒周寶舍子、梁太子詹事周舍侄、陳朝周弘正弟。</span></p> <p><b style="font-size: 20px;">《山蘭賦》</b></p><p>南朝陳 周弘讓</p><p><b style="font-size: 20px;">【原文】</b></p><p><span style="font-size: 20px;">愛有奇特之草,產(chǎn)于空崖之地。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">仰鳥路而裁通,視行蹤而莫至。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">挺自然之高介,豈眾情之服媚。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">寧紉結(jié)之可求,兆延佇之能洎。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">稟造化之均育,與卉木而齊致。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">入坦道而銷聲,屏山幽而靜異。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">猶見識(shí)于琴臺(tái),竊逢知于綺季。</span></p><p><br></p><p><b style="font-size: 20px;">【譯文】</b></p><p><span style="font-size: 20px;">何奇特之芳草兮,生絕崖之高地。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">視飛鳥之可達(dá)兮,諒行足之難至。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">稟天性之高潔兮,豈媚情于佩飾。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">寧被結(jié)而可得兮,或延頸乎以期?</span></p><p><span style="font-size: 20px;">承上天之廣德兮,乃造化之所賜。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">蒙君幸而不恃兮,居幽山而自怡。</span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">?</span>昔琴臺(tái)之佳賓兮,亦綺季之故知。</span></p> <p><b style="font-size: 20px;">【注解】</b></p><p><b style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">?</span></b></p><p>綺季:即綺里季吳廣,漢初隱士,“商山四皓”之一。秦朝末年,四位信奉黃老之學(xué)的博士,即東園公唐秉、綺里季吳實(shí)、夏黃公崔廣、甪(lu去聲)里先生周術(shù) ,為避秦亂,隱商山 ,年皆八十有馀,須眉皓白,時(shí)稱“商山四皓”。后來用以指代隱士。</p> <p><b style="color: rgb(237, 35, 8); font-size: 20px;">第九篇 牛中書《雨蘭賦》</b></p> <p><b style="font-size: 20px;">牛中書《雨蘭賦》原文:</b></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">綠葉叢叢兮,向云漢而發(fā)榮。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">素萼皎皎兮,披霡霂以呈英。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">細(xì)灑兮濯香蒂,沆瀣兮滌紫莖。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">柔姿俏麗兮,昭儀新浴,</span></p><p><span style="font-size: 20px;">聯(lián)艷淹濡兮,貴妃洗纓。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">玉蕊含漿兮,晶艷香滴。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">?</span>溢徑兮折縈,溥江陽之天澤,轉(zhuǎn)伊蒲之化工。</span></p> <p><b style="font-size: 20px; color: rgb(237, 35, 8);">第十篇 明?陶望齡巜養(yǎng)蘭說》</b></p> <p><b style="font-size: 20px;">[明]陶望齡《養(yǎng)蘭說》原文:</b></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;"> 會(huì)稽多蘭,而閩產(chǎn)者貴。養(yǎng)之之法,喜潤而忌濕,喜澡而畏日,喜風(fēng)而避寒,如富家小兒女,特多態(tài)難奉。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">予舊嘗聞之,曰他花皆嗜穢而溉,閩蘭獨(dú)用茗汁,以為草樹清香無如蘭味,潔者無如茗氣,類相合宜也。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">休園中有蘭二盆,溉之如法,然葉日短,色日萃,無何其一槁矣。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">而他家所植者,茂而多花。予就問故,且告以聞??蛧@曰:“誤者子之術(shù)也。夫以甘食人者,百谷也;以芳悅?cè)苏撸倩芤病?lt;/span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">其所謂甘與芳,子識(shí)之乎?奧腐之極,復(fù)為神奇,物皆然矣。昔人有捕得龜者,曰龜之靈不食也。篋藏之旬而啟之,龜已幾死。由此言之,凡謂物之有不食者,與草木之有不嗜穢者,皆妄也。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">子固而溺所聞,子之蘭槁,亦后矣。”予既歸,不懌,猶謂聞之不妄,術(shù)之不謬。既而疑曰:物固有久而易其嗜,喪其故,密化而不可知者。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;"> 《離騷》曰:“蘭芷變而不芳兮,荃蕙化而為茅。”夫其脆弱驕蹇□(“銜”中“金”換“玄”)芳以自貴,余固以憂其難養(yǎng),而不虞其易變也。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">?</span>嗟乎!于是使童子刈槁沃枯,運(yùn)糞而漬之,遂盛。</span></p><p><br></p><p>萬歷甲午五月廿五日。</p><p><br></p> <p><b style="font-size: 20px; color: rgb(237, 35, 8);">第十一篇 清?袁牧《秋蘭賦》</b></p> <p><b style="font-size: 20px;">袁牧《秋蘭賦》原文:</b></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">秋林空兮百草逝,若有香兮林中至。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">既蕭曼以襲裾,復(fù)氤氳而繞鼻。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">雖脈脈兮遙聞,覺熏熏然獨(dú)異。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">予心訝焉,是乃芳蘭,開非其時(shí),寧不知寒?</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">于焉步蘭陔,循蘭池,披條數(shù)萼,凝目尋之。果然蘭言,稱某在斯。業(yè)經(jīng)半謝,尚挺全枝。啼露眠以有待,喜采者之來遲。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">茍不因風(fēng)而棖觸,雖幽人其猶未知。于是舁之蕭齋,置之明窗。朝焉與對(duì),夕焉與雙。慮其霜厚葉薄,黨孤香瘦,風(fēng)影外逼,寒心內(nèi)疚。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">乃復(fù)玉幾安置,金屏掩復(fù)。雖出入之余閑,必褰簾而三嗅。誰知朵止七花,開竟百日。晚景后凋,含章貞吉。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">露以冷而未晞,莖以勁而難折;</span></p><p><span style="font-size: 20px;">瓣以斂而壽永,香以淡而味逸。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">商飆為之損威,涼月為之增色。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">留一穗之靈長,慰半生之蕭瑟。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">予不覺神心布復(fù),深情容與。析佩表潔,浴湯孤處。倚空谷以流思,靜風(fēng)琴而不語。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">?</span>歌曰:秋雁回空,秋江停波。蘭獨(dú)不然,芬芳彌多。秋兮秋兮,將如蘭何!</span></p> <p><b style="color: rgb(237, 35, 8); font-size: 20px;">第十二篇 現(xiàn)代?天山客《 蘭花賦》</b></p> <p><span style="font-size: 20px;">蘭花賦,是一篇描寫蘭花的辭賦作品,其作者是著名辭賦家天山客先生。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">賦文主旨在于表現(xiàn)蘭花的精神,“亭亭玉立,不因寒而委瑣;脈脈貞守,非獻(xiàn)媚以張揚(yáng)”,這正是蘭花的個(gè)性。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">?</span>“得清氣于煙渚,涵白露之輕霜。與屈子而同在,動(dòng)宓妃之霓裳。”是對(duì)蘭花自然狀態(tài)與精神狀態(tài)的綜述,描寫臨摹舉重若輕,自然而生動(dòng)。</span></p> <p><b style="font-size: 20px;">現(xiàn)代?天山客《蘭花賦》原文:</b></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">夫蘭花者,冠百草之芳也。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">其稟天地之祥和,迎日月之淳光。滋五色之云華。遠(yuǎn)九畹1之蘺墻。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">浴風(fēng)孤處,天真靜怡;</span></p><p><span style="font-size: 20px;">冰拆玉清,貞吉含章。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">靜機(jī)澹泊,幽寂于清溪崖岸,</span></p><p><span style="font-size: 20px;">淑氣參靈,搖曳于深谷翠崗。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">莖出寒而未倒,葉交眼而有常。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">姿健勁而掩映,瓣開迎而舒張。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">心源若接,澗雨常潤;</span></p><p><span style="font-size: 20px;">巖風(fēng)徐過,瘦體昂藏。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">得清氣于煙渚,涵白露之輕霜。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">與屈子而同在,動(dòng)宓妃2之霓裳。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">問其椒芬若地?厥美何方?菲菲所如?郁郁怎詳?</span></p><p><span style="font-size: 20px;">重萼連鎖,秀中矜婉;</span></p><p><span style="font-size: 20px;">青紫奇色,柔中寓剛。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">或?yàn)辇埳?,或?yàn)轼P尾,或?yàn)榍?,或?yàn)槎湎?。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">亭亭玉立,不因寒而委瑣;</span></p><p><span style="font-size: 20px;">脈脈貞守,非獻(xiàn)媚以張揚(yáng)。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">嗟其飄若懸旌,淡無艷妝。何容褻嗅,生憎踐傷。明德契合,欲遠(yuǎn)乎塵緣,綠綺恒潔,非類乎眾莽。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">捧西子4之素心,當(dāng)有上仙探問;</span></p><p><span style="font-size: 20px;">享清雅之美譽(yù),逸入豪客詩囊。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">真質(zhì)待識(shí),查蘭亭5之千字;</span></p><p><span style="font-size: 20px;">弱腳難移,延南陔6之一方。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">醞情兮,儲(chǔ)百思而未言;</span></p><p><span style="font-size: 20px;">承惠兮,結(jié)四友7而清涼。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">禪心默契,憑天淵之深峭;</span></p><p><span style="font-size: 20px;">塵囂遠(yuǎn)離,后林卉之枯黃。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">喜玉露生明,知音靜賞;唇開金瑞,福贈(zèng)麗娘8。南國佳人,佩以忘憂;未了齋主9,賦入迷茫。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">欲摹之大野,描于蕭窗。潤其孤志,伴其影雙。任風(fēng)雨以外逼,滋心蕊之所長。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">攜喜氣以寫蘭,不屈俗以從流;</span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">?</span>發(fā)蕭曼以吟風(fēng),起高傲之疏狂。</span></p> <p><b style="font-size: 20px;">天山客為蘭花草而長吟:</b></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">郁郁蘭藹兮,紛披中原;</span></p><p><span style="font-size: 20px;">淑淑濃茂兮,吐薰宇軒。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">心綠未歇兮,飛霜瀝玉;</span></p><p><span style="font-size: 20px;">冷露滴青兮,野韻搖環(huán)。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">含秀猗猗兮,悅知芳意;</span></p><p><span style="font-size: 20px;">凌霜皎皎兮,為爾動(dòng)顏。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">智水潤根兮,婆娑凝彩;</span></p><p><span style="font-size: 20px;">同沐東風(fēng)兮,靈均蕭然。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">婉轉(zhuǎn)迎時(shí)兮,此心有證;</span></p><p><span style="font-size: 20px;">生不擇貧兮,是處仙園。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">龍劍將分兮,增色幽境;</span></p><p><span style="font-size: 20px;">吐納芳馨兮,再迎曉寒。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">靜心持節(jié)兮,本色無改;</span></p><p><span style="font-size: 20px;">無人見賞兮,孰識(shí)真賢。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">芬芳與發(fā)兮,美德可嘉;</span></p><p><span style="font-size: 20px;">俊才遠(yuǎn)隔兮,其馥涵煙。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">非關(guān)深隱兮,孰知情愫;</span></p><p><span style="font-size: 20px;">豈無高士兮,同啟詩箋。</span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;">遠(yuǎn)蕊宮兮,未聞達(dá);入離騷10兮,起霞煙。根堅(jiān)韌兮,入蒼石;莖葳蕤11兮,瘦何慚。凝眸處,覺心宇之一清,其非逸世之天仙乎?</span></p><p><br></p><p>2007年11月10日,天山客作于新疆未了齋</p> <p><span style="font-size: 20px;">【注釋】</span></p><p><br></p><p>1.九畹:一一典出《楚辭·離騷》:“余既滋蘭之九畹兮,又樹蕙之百畝?!?王逸 注:“十二畝曰畹?!币徽f,田三十畝曰畹。</p><p><br></p><p>2.宓妃:傳說中的洛水女神?!冻o·離騷》:“吾令豐隆乘云兮,求宓妃之所在?!?王逸 注:“ 宓妃 ,神女。”《文選·司馬相如<上林賦>》:“若夫青琴、宓妃之徒,絕殊離俗。” 李善 注引 如淳 曰:“ 宓妃, 伏羲氏女,溺死洛,遂為洛水之神?!?三國·魏·曹植《<洛神賦>序》:“ 黃初三年,余朝京師,還濟(jì)洛川。古人有言,斯水之神,名曰宓妃 ?!?唐·李白·《感興》詩之二:“ 洛浦有宓妃 ,飄颻雪爭(zhēng)飛?!?</p><p><br></p><p>3.龍舌、鳳尾、千手、朵香:龍舌,花葶粗壯高大,葉闊呈弓形,為老八種赤蕙之首。鳳尾、千手、朵香都是對(duì)蘭花的形態(tài)的描述。</p><p><br></p><p>4.西子:春蘭名品,瓣型:水仙瓣。歷史:抗戰(zhàn)勝利后無錫沈淵如選出。特征:梅形時(shí)三瓣圓緊,長腳收根,瓣肉厚,軟蠶蛾捧,分窠,小劉海舌;荷形時(shí)三瓣頭圓,長腳收根、放角,半硬捧,大圓舌,舌上綴有兩條紅色粗條?;ㄈ葚S麗,翠綠色,苞葉紅紫色,葉尖鈍。 西子另指西施,西施與王昭君、貂蟬、楊玉環(huán)并稱為中國古代四大美女,其中西施居首,是美的化身和代名詞。</p><p><br></p><p>5.蘭亭:地名,文中可直譯為蘭亭。蘭亭在紹興的西南部,離城約13公里。這個(gè)古樸典雅的園子雖然不大,卻為中外游人所矚目。</p><p><br></p><p>6.南陔:《詩·小雅》篇名,本文中指南面的土崗?!对姟ば⊙拧つ馅胄颉罚骸啊赌馅搿罚⒆酉嘟湟责B(yǎng)也。”后用為奉養(yǎng)和孝敬雙親的典實(shí)。</p><p><br></p><p>7.四友:意指歲寒四友:梅、蘭、竹、菊。</p><p><br></p><p>8.麗娘:即杜麗娘,她是《牡丹亭》的女主人公。《牡丹亭》是明代劇作家湯顯祖的代表作。</p><p><br></p><p>9.未了齋主:指辭賦家天山客,其本名為王宇斌。未了齋是天山客的書齋名,未了齋主在文中可譯為“未了齋主天山客”。</p><p><br></p><p>10.離騷:《楚辭》篇名,屈原的代表作。 </p><p><br></p><p>11.葳蕤:音wēi ruí。①形容枝葉繁盛:當(dāng)戶種薔薇,枝葉太葳蕤。②華美、艷麗:妾有繡腰襦,葳蕤自生光。</p> <p><b style="font-size: 20px; color: rgb(237, 35, 8);">第十三篇 劉清涌巜蘭花敬師賦》</b></p> <p><b style="font-size: 20px;">劉清涌《蘭花敬師賦》原文:</b></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;"> 薪火承傳,社會(huì)發(fā)展,有賴教育。尊師重教,語重情長。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">教師有恩師、宗師、名師、高師、大師、良師……師之尊稱,各業(yè)少有。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">國之締造者之妻可尊為國母,師之妻也可尊為師母。其余各業(yè),焉有此尊?</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">尊師可禮達(dá)、言達(dá)、文達(dá)、行達(dá),也可物達(dá)。以物寄尊,借物傳情,以花尊師,禮之大雅。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">何花最宜,首選幽蘭。何者?萬卉千花,試作考辨。菊嬌茶艷,梅白桂黃。水仙清雅,杜鵑燦爛。荷花出水,月季含香。雍容富麗,華貴牡丹。朝霞旭日,紫薇海棠。千枝萬朵,斗奇爭(zhēng)妍。有謂國色,有謂大香。有謂花魁,有謂花王。有謂皇后,有謂花相。有謂仙子, 有謂仙女。有謂佳人,有謂妃嬪。艷辭雅語,飲譽(yù)萬千。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">盛名之下,也有微言。或曰芍藥妖無格,或曰蓮荷凈少情,或曰水仙弱不禁,或曰秋菊伴霜寒,或曰丹桂香嫌濁,或曰杜鵑惜早殘,或曰梅花何傲骨?或曰山茶何少香?縱是牡丹稱絕艷,到頭榮悴片時(shí)間。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">萬卉千花,灼灼煌煌,吹毛求疵,瑕指者眾,唯斯幽蘭,獨(dú)葆其芳。少聞碎語,少聽閑言。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">昔有大成至圣先師孔老夫子,譽(yù)蘭為王者之香,無人而自芳。歷代名家,譽(yù)蘭為君子之花,善人之花,德人之花,百草之長。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">孔子者,弟子三千賢人七十教齡五十載,中外教育史之第一師也,昔至圣先師孔子贊蘭之幽香,今以蘭為敬師之花褒師之美德,依情依理,實(shí)屬必然。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">人哉師也,香哉,蘭也。以蘭獻(xiàn)師,美事一樁。師也,盛德天長地久。蘭也,幽香地久天長。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">?</span>時(shí)近乙酉教師節(jié),賦此以抒愛蘭之心,尊師之情,并俱以倡焉。</span></p><p><br></p> <p><b style="font-size: 20px; color: rgb(237, 35, 8);">第十四篇 張?zhí)旆颉队奶m賦》</b></p> <p><b style="font-size: 20px;">張?zhí)旆颉队奶m賦》原文:</b></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">沅有香芷,澧有幽蘭。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">圣草之邦,采采江南。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">劃桂棹之洞庭,涉孤高以衡山。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">追秀色之兩河,吟楚辭以千年。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">孔子出而有王者之香,</span></p><p><span style="font-size: 20px;">屈原放乃有南江之舟。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">齊魯板橋,替天種蘭,兩袖淡墨,人比蘭瘦,不知誰為幽蘭耳?</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">大清飛瀑,澧陽陳煙,溪繞巴雨,鳥鳴湘泉。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">白云腳下,自有芳草;流水琴中,暗香飛旋。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">雜野草而不伍,臨急湍而未亂。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">沐秋高以自瘦,抱苔鮮以著顏。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">淡妝移步,只有清風(fēng)扶得;</span></p><p><span style="font-size: 20px;">長葉逶地,還須明月托香。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">蘭無奢香,遠(yuǎn)在微風(fēng)之末;</span></p><p><span style="font-size: 20px;">草有佛心,總在秋水之巔。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">呵靜氣乃有空谷,散疏影且成流泉。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">清鳥聲以讓天雅,潔山風(fēng)以得云閑。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">付新雨之無聲,賜白雪之簡煉。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">桃花雨洗嫣紅,楊柳夜卸清煙。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">氣凝佳人明鏡,綠染騷客長髯。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">蘭蕙繡江山雙眉,清氣載日月無邊。</span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">?</span></span></p><p><span style="font-size: 20px;">深山不閉,蘭不嫁人,終讓千古娶去,一身素容,幾縷香魂。</span></p> <p><b style="font-size: 20px;">附錄:張?zhí)旆蛳壬f蘭</b></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">我本鄉(xiāng)人,未諳草木,從王超種蘭,知蘭花即道。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">掘九澧之春蘭,入宜興之紫砂,置南風(fēng)以小窗,立云石以翠簾。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">一壺清茶相許,來去從此無言。悠悠哉!閱倩影而心豁,睹花開而見性,遇黃昏以得靜,近蘭圃以歸禪。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">棄新書之未讀,拈一花以千卷;</span></p><p><span style="font-size: 20px;">喟人生之未解,米葉以知天。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">懷春秋兮急追,抱心香兮從容。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">樂山花之無意,得大道于自然。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">月中桂子,山間幽蘭,天香俯仰,唯爾斯馨。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">去紅塵無須避遠(yuǎn),居喧囂只要蘭心。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">三叢芳草即可結(jié)廬,尺素風(fēng)能支青天。氣凌江山還得英雄作草,</span></p><p><span style="font-size: 20px;">香托天下常思孤心化蘭。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 20px;">會(huì)天地當(dāng)識(shí)草木,結(jié)君子先交蕙蘭。</span></p><p><span style="font-size: 20px;">蘭為幽客,香乃圣意。</span></p><p><span style="font-size: 20px;"><span class="ql-cursor">?</span>草能識(shí)我,與天悠然!</span></p>