<h1><div style="text-align: center;">作者:劉紅光</div><div style="text-align: center;">朗誦:曉偉</div></h1> <h1><div style="text-align: center;"> 你的身板并不高大偉岸,</div><div style="text-align: center;">在我們心中卻是那樣的不一般。</div><div style="text-align: center;">我們,一個花甲的頑疾,</div><div style="text-align: center;">在你的教導(dǎo)下得到涅槃</div><div style="text-align: center;">你那豐富的學(xué)識,</div><div style="text-align: center;">讓我們感覺是那么高不可攀。</div><div style="text-align: center;">你那絢爛奪目的藝術(shù)作品,</div><div style="text-align: center;">讓我們眼花繚亂。</div><div style="text-align: center;">你那極富魅力的嗓音,</div><div style="text-align: center;">癡迷得我們心頭只顫。</div><div style="text-align: center;">你那舞臺光輝形象,</div><div style="text-align: center;">更是在我們心頭百回千轉(zhuǎn)</div><div style="text-align: center; "><br></div></h1> <h1><div style="text-align: center;"> 庚子年的春天,</div><div style="text-align: center;">疫情肆虐嚇得百姓縮成一團,</div><div style="text-align: center;">拿起話筒,你好像持槍的戰(zhàn)士,</div><div style="text-align: center;">在抗疫前線鏖戰(zhàn)尤酣。</div><div style="text-align: center;">回響在荊楚大地的聲音,</div><div style="text-align: center;">就是你射出的憤怒子彈</div><div style="text-align: center;">。百姓聽了就是靈丹妙藥,</div><div style="text-align: center;">病魔聽了也會聞風(fēng)喪膽。</div><div style="text-align: center;">你代表著武漢人民,送走的是天使,</div><div style="text-align: center;">帶去的是武漢人民的勇敢。</div><div style="text-align: center;">你的擔(dān)當(dāng),不愧江城人民的好兒男。</div><div style="text-align: center;"><br></div></h1> <h3 style="text-align: center"></h3> <h1 style="text-align: center"> 親愛的馬賀林老師,</h1><h1 style="text-align: center">我們雖是小小的帆船,</h1><h1 style="text-align: center">我們并不留戀這里的河川,</h1><h1 style="text-align: center">我們也渴望在您的帶領(lǐng)下,</h1><h1 style="text-align: center">奔向大海的深藍。</h1><h1 style="text-align: center">請相信我們的努力,</h1><h1 style="text-align: center">一定會到達成功的彼岸!</h1>