<p><span style="color: rgb(63, 63, 63);">人的一生很長,長得讓我們這一生會遇到很多事,遇見很多人。</span></p><p style="text-align: justify;"><br></p><p><span style="color: rgb(63, 63, 63);">但是,人的一生也很短,短到,我們身邊發(fā)生的事,出現(xiàn)的人,轉(zhuǎn)瞬即逝,咫尺天涯。</span></p><p style="text-align: justify;"><br></p><p>但很多時候,我們都習(xí)慣了等。<b style="color: rgb(123, 12, 0);">許多人的一生,最常做的事就是等,等來等去,留下的是遺憾,錯過的是真情。</b></p><p style="text-align: justify;"><br></p><p><span style="color: rgb(63, 63, 63);">所以,</span><b style="color: rgb(63, 63, 63);">不要去等明天,不要去相信永遠,你所能做的,就是眼前;你能珍惜的,就是現(xiàn)在。</b></p> <p>《鷓鴣天》</p><p><br></p><p><span style="color: rgb(123, 12, 0);">宋·晏幾道</span></p><p style="text-align: center;"><br></p><p><span style="color: rgb(123, 12, 0);">彩袖殷勤捧玉鐘,當(dāng)年拚卻醉顏紅。</span></p><p><span style="color: rgb(123, 12, 0);">舞低楊柳樓心月,歌盡桃花扇底風(fēng)。</span></p><p><b style="color: rgb(123, 12, 0);">從別后,憶相逢。幾回魂夢與君同。</b></p><p><span style="color: rgb(123, 12, 0);">今宵剩把銀釭照,猶恐相逢是夢中。</span></p><p><br></p><p><span style="color: rgb(63, 63, 63);">離別之后,最期待的就是相見。然而,年年都有花開花謝,相逢之日卻無從知道。我們都等不起時間,今日能見就別匆匆離去。再見,什么時候再見?萬一,再也不見了呢?</span></p><p style="text-align: justify;"><br></p><p><span style="color: rgb(63, 63, 63);">日子過得真快,尤其對于中年以后的人,十年八年都好像是只顧之間的事。</span></p><p><br></p><p><b style="color: rgb(123, 12, 0);">人生路上,有些事,有些人,一轉(zhuǎn)身就是一輩子。</b></p> <p>《送母回鄉(xiāng)》</p><p><br></p><p><span style="color: rgb(123, 12, 0);">唐·李商隱</span></p><p><br></p><p><span style="color: rgb(123, 12, 0);">停車茫茫顧,困我成楚囚。</span></p><p><span style="color: rgb(123, 12, 0);">感傷從中起,悲淚哽在喉。</span></p><p><span style="color: rgb(123, 12, 0);">慈母方病重,欲將名醫(yī)投。</span></p><p><span style="color: rgb(123, 12, 0);">車接今在急,天竟情不留!</span></p><p><b style="color: rgb(123, 12, 0);">母愛無所報,人生更何求!</b></p><p><br></p><p>母親的驟然而逝,讓李商隱痛哭不已。</p><p><br></p><p><span style="color: rgb(63, 63, 63);">“子欲養(yǎng)而親不待,樹欲靜而風(fēng)不止。”曾經(jīng)可能跟父母許下諾言,等我有錢了,我就帶你到處旅游;等我有錢了,我就給你們買好看的衣服;等我有錢了……</span></p><p><br></p><p><b style="color: rgb(123, 12, 0);">父母等呀等,他們能等多久,一輩子就那么短,等到我們的諾言實現(xiàn),他們卻已經(jīng)不在了……</b></p><p><br></p><p>當(dāng)你不知道做什么的時候,孝敬父母是最不會錯的一件事。</p><p><br></p><p><br></p><p><br></p> <p>《金縷衣》</p><p><br></p><p><span style="color: rgb(123, 12, 0);">唐·杜秋娘</span></p><p style="text-align: center;"><br></p><p><span style="color: rgb(123, 12, 0);">勸君莫惜金縷衣,勸君惜取少年時。</span></p><p><b style="color: rgb(123, 12, 0);">花開堪折直須折,莫待無花空折枝。</b></p><p><span style="color: rgb(123, 12, 0);"> </span></p><p><b>一天很短,來不及擁抱清晨,就已經(jīng)手握黃昏。</b></p><p style="text-align: justify;"><br></p><p><b>一年很短,來不及細品初春殷紅竇綠,就要打點素裹秋霜。</b></p><p style="text-align: justify;"><br></p><p><b>一生很短,短的來不及享用美好年華,就已經(jīng)身處遲暮。</b></p><p style="text-align: justify;"><br></p><p>所以,不要等錯過了才悔恨,不要等老了才懷念。時光那么短,一去不復(fù)返,等來等去,等沒了緣分,等沒了青春,等沒了機會。人生,真的經(jīng)不起等待。</p> <p>《長歌行》</p><p><br></p><p><br></p><p><span style="color: rgb(123, 12, 0);">青青園中葵,朝露待日晞。</span></p><p><span style="color: rgb(123, 12, 0);">陽春布德澤,萬物生光輝。</span></p><p><span style="color: rgb(123, 12, 0);">??智锕?jié)至,焜黃華葉衰。</span></p><p><span style="color: rgb(123, 12, 0);">百川東到海,何時復(fù)西歸。</span></p><p><b style="color: rgb(123, 12, 0);">少壯不努力,老大徒傷悲。</b></p><p><br></p><p><span style="color: rgb(63, 63, 63);">梁實秋說:如果想在有生之年做一點什么事,學(xué)一點什么學(xué)問,充實自己,幫助別人,使生命成為有意義,不虛此生,那么就不可浪費光陰。這道理人人都懂,可是很少人真能積極不懈的善于利用他的時間。</span></p><p><br></p><p><b style="color: rgb(123, 12, 0);">時間過得太快,我們卻領(lǐng)悟得太晚。</b><span style="color: rgb(63, 63, 63);">回不去的只有過去,當(dāng)年的年少不更事,如今,連后悔都已沒機會。</span></p><p><br></p><p>其實,人生看似長久,卻只有三日:昨日,今日,明日。</p><p style="text-align: justify;"><br></p><p>昨日已過,不必?zé)槐卦谝?;明日還沒到,煩不著,能夠掌控的就只有還在過的現(xiàn)在。</p><p style="text-align: justify;"><br></p><p><b>愿我們珍惜現(xiàn)在,莫負時光。</b></p> <p>《女冠子·昨夜夜半》</p><p><br></p><p><span style="color: rgb(123, 12, 0);">唐·韋莊</span></p><p style="text-align: center;"><br></p><p><b style="color: rgb(123, 12, 0);">昨夜夜半,枕上分明夢見。</b></p><p><span style="color: rgb(123, 12, 0);">語多時。依舊桃花面,頻低柳葉眉。</span></p><p><br></p><p><span style="color: rgb(123, 12, 0);">半羞還半喜,欲去又依依。</span></p><p><span style="color: rgb(123, 12, 0);">覺來知是夢,不勝悲。</span></p><p><span style="color: rgb(63, 63, 63);"> </span></p><p>昨天深夜,你出現(xiàn)在我的夢里。我們說了好多話。你依然像從前面若桃花,頻頻低垂的眼瞼,彎彎的柳葉眉。</p><p><br></p><p>看上去好像有些羞澀,又有些歡喜。該走時卻又依依不舍。醒來才知道只是個夢,心中不覺涌起難忍的悲哀。</p><p><br></p><p><span style="color: rgb(63, 63, 63);">世事無常,聚散匆匆,面對離別,我們總是無可奈何。多少次在夢里相會,枕被皆濕。</span></p><p><br></p><p><b style="color: rgb(123, 12, 0);">原來,以前擁有的時候,總是不知道珍惜。總以為時間還長,卻不知,歲月早將我們擁有的美好定好了時間,一旦失去,就再也找不回來了。</b></p> <p>《少年游》</p><p><br></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(123, 12, 0);">宋·周邦彥</span></p><p><br></p><p><span style="color: rgb(123, 12, 0);">并刀如水,吳鹽勝雪,纖指破新橙。</span></p><p><b style="color: rgb(123, 12, 0);">錦幄初溫,獸香不斷,相對坐調(diào)笙。</b></p><p><br></p><p><span style="color: rgb(123, 12, 0);">低聲問:向誰行宿?城上已三更。</span></p><p><span style="color: rgb(123, 12, 0);">馬滑霜濃,不如休去,直是少人行! </span></p><p style="text-align: justify;"><br></p><p>一對有情人,在這個美妙的晚上,剝橙共食,相對調(diào)笙,時光悠悠,真是美好。</p><p><br></p><p><span style="color: rgb(63, 63, 63);">誰人與你立黃昏?誰人問你粥可溫?誰人與你捻熄燈?誰人共你書半生?</span></p><p><br></p><p><b>實際上,你所擁有的,就是最好的。不用去羨慕山河湖海,不用去向往世事情長,珍惜愛你的人,珍惜身邊的平靜時間,將這平靜變成永遠的美好,就好。</b></p><p><b style="color: rgb(63, 63, 63);"> </b></p><p>愿我們珍惜當(dāng)下,惜取眼前人。</p> <p>《十五從軍征》</p><p><br></p><p><span style="color: rgb(123, 12, 0);">兩漢·佚名</span></p><p style="text-align: center;"><br></p><p><b style="color: rgb(123, 12, 0);">十五從軍征,八十始得歸。</b></p><p><span style="color: rgb(123, 12, 0);">道逢鄉(xiāng)里人:“家中有阿誰?”</span></p><p><span style="color: rgb(123, 12, 0);">“遙看是君家,松柏冢累累?!?lt;/span></p><p><span style="color: rgb(123, 12, 0);">兔從狗竇入,雉從梁上飛。</span></p><p><span style="color: rgb(123, 12, 0);">中庭生旅谷,井上生旅葵。</span></p><p><span style="color: rgb(123, 12, 0);">舂谷持作飯,采葵持作羹。</span></p><p><span style="color: rgb(123, 12, 0);">羹飯一時熟,不知貽阿誰?</span></p><p><span style="color: rgb(123, 12, 0);">出門東向看,淚落沾我衣。</span></p><p><span style="color: rgb(63, 63, 63);"> </span></p><p><span style="color: rgb(63, 63, 63);">人這一輩子,最遺憾的,莫過于詩中所描寫的:年少時離家,歸家卻已遲暮,家人已不在,鄰居無人識。</span></p><p><br></p><p><b style="color: rgb(63, 63, 63);">正如王小波說的,人到中年以后,才會覺得世界上除了家人外,你已經(jīng)一無所有了。</b></p><p style="text-align: justify;"><br></p><p><span style="color: rgb(63, 63, 63);">無論是為人父母,或是身為子女,煙花再絢爛,也有垂落之時,多陪伴親近之人,莫悔恨。</span></p><p style="text-align: justify;"><br></p><p><span style="color: rgb(63, 63, 63);">張小嫻曾說:</span></p><p style="text-align: justify;"><br></p><p style="text-align: justify;"><br></p><blockquote style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(63, 63, 63);">愛一個人,就難免為他受苦,愛你的親人或戀人也如是。</span></blockquote><p style="text-align: justify;"><br></p><p><span style="color: rgb(63, 63, 63);">牽掛是苦,思念是苦,失望和傷心是苦,得不到是苦,沒法相守是苦,生離死別也是苦。</span></p><p style="text-align: justify;"><br></p><p><b style="color: rgb(123, 12, 0);">然而有一天,你會發(fā)現(xiàn),那個人給了你許多痛苦,卻也是你的救贖。所以,別嘆生活無奈,找個時間,?;丶铱纯窗桑?lt;/b></p> <p>人間不會有單純的快樂,快樂總夾雜著煩惱和憂慮,人間也沒有永遠。</p><p><br></p><p>沒有永遠的快樂,沒有人永遠在你身邊。我們所能做的,<b>如韋莊所說:遇酒且呵呵,人生能幾何。及時行樂,不要讓生活的快樂從我們的疏忽中溜走。</b></p><p><br></p><p><b>正如晏殊所說:不如憐取眼前人。珍惜那些愛我們的人,給予我們的愛。</b></p><p><span style="color: rgb(63, 63, 63);"> </span></p><p><span style="color: rgb(63, 63, 63);">不要讓人生有遺憾。有些人等到生命枯竭之際,才發(fā)現(xiàn)還有未了的心愿,留下太多遺憾。所以,請珍惜當(dāng)下,也許,下一秒過后,你便再也沒機會了。</span></p><p><br></p><p><span style="color: rgb(63, 63, 63);">不要去等永遠,我們不知道永遠有多遠,一輩子那么短,我們真的等不起。</span></p><p style="text-align: justify;"><br></p><p><span style="color: rgb(63, 63, 63);">“盛年不再來,歲月不待人?!?lt;/span><b style="color: rgb(123, 12, 0);">時光,你看不見,年輪,卻一圈圈增長,別去等永遠,若懂,請惜。</b></p> <a href="https://mp.weixin.qq.com/s/CozMu9jE1NJJ8lR-So0r2A" >查看原文</a> 原文轉(zhuǎn)載自微信公眾號,著作權(quán)歸作者所有 <p>【文字圖片來自網(wǎng)絡(luò)】</p>