<p class="ql-block" style="text-align: center;">#論語瞎掰16#孤獨六講#</p><p class="ql-block" style="text-align: center;"> 子曰:甚矣吾衰也!久矣吾不復夢見周公。一</p><p class="ql-block"> 有首歌說:孤獨的人是可恥的??墒牵瑐ゴ蟮娜硕际枪陋毜?。</p><p class="ql-block"> 陳子昂站在幽州臺上,分外孤獨:前不見古人,后不見來者,念天地之悠悠,獨倉然而涕下。</p><p class="ql-block"> 李太白月下獨酌,應也是孤獨的吧:花間一壺酒,獨酌無相親,舉杯邀明月,對影成三人。</p><p class="ql-block"> 蘇東坡夜間歸來,獨立江邊,欲寄余生:長恨此身非我有,何時忘卻營營。夜闌風靜谷紋平,小舟從此逝,江海寄余生。</p><p class="ql-block"> 辛稼軒報國無門,英雄漸老:把吳鉤看了,欄桿拍遍,無人會、登臨意。</p><p class="ql-block"> 林則徐一身正氣,獨身奔赴伊犁,不忘初心:茍利國家生死以,豈因禍福避趨之?</p><p class="ql-block"> 毛澤東寄語周恩來:如今天下紅遍,江山靠誰守?業(yè)未就,身軀倦,鬢已秋。</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">二</p><p class="ql-block"> 平凡的人誰又沒有過孤獨的時候呢?</p><p class="ql-block"> 祖父母們爐火旁佝僂的身影;</p><p class="ql-block"> 父親們田間地頭蹣跚的獨行;、</p><p class="ql-block"> 母親們燈下輕輕地嘆息;</p><p class="ql-block"> 兒女們鬧市街頭忽然涌起的淚水;</p><p class="ql-block"> 孩子們坐在地上一個人玩耍。</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">三</p><p class="ql-block"> 蔣勛一如既往,溫潤如玉,娓娓而道大家的孤獨:</p><p class="ql-block"> 殘酷青春里野獸般奔突的“情欲孤獨”;</p><p class="ql-block"> 眾聲喧嘩卻無人肯聽的“語言孤獨”;</p><p class="ql-block"> 始于躊躇滿志終于落寞虛無的“革命孤獨;</p><p class="ql-block"> 潛藏于人性內(nèi)在本質(zhì)的“暴力孤獨”;</p><p class="ql-block"> 不可思不可議的“思維孤獨”;</p><p class="ql-block"> 一以愛的名義捆縛與被捆縛的“倫理孤獨”。</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">四</p><p class="ql-block"> 但這本書談的不是如何消除孤獨,而是如何完成孤獨,如何給予孤獨,如何享受孤獨。</p><p class="ql-block"> 作者以美學家特有的思維和情感切入孤獨,融個人記憶,美學追問、文化反思、社會批判于一體。他創(chuàng)造了孤獨美學。</p><p class="ql-block"> 也許,美學的本質(zhì)或許就是孤獨。</p>