亚拍区欧拍区自拍区|日本强奸久久天堂色网站|午夜羞羞福利视频|你懂得福利影院|国产超级Avav无码成人|超碰免费人人成人色综合|欧美岛国一二三区|黄片欧美亚洲第一|人妻精品免费成人片在线|免费黄色片不日本

每日讀經(jīng)典(2022.1.1一一3.31)

陽(yáng)光.海芳

<p class="ql-block">1.1《山中對(duì)酌》(唐)李白 </p><p class="ql-block"> 兩人對(duì)酌山花開,一杯一杯復(fù)一杯,我醉欲眠卿且去,明朝有意抱琴來(lái)。</p> <p class="ql-block">1.2《飲湖上初啨后兩首.其二》(宋)蘇軾 </p><p class="ql-block">水光瀲滟晴方好,山色空蒙雨亦奇,欲把西湖比西子,淡妝濃抹總相宜。</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">1.3《贈(zèng)汪倫》(唐) 李白 </p><p class="ql-block">李白乘舟將欲行,忽聞岸上踏歌聲。桃花潭水深千尺,不及汪倫送我情。</p> <p class="ql-block">1.4《回鄉(xiāng)偶書二首 其一》(唐)賀知章 </p><p class="ql-block">少小離家老大回,鄉(xiāng)音無(wú)改鬢毛衰。兒童相見不相識(shí), 笑問(wèn)客從何處來(lái)。</p> <p class="ql-block">1.15《春山夜歸 》(唐)于良史 </p><p class="ql-block">春山多勝事,賞玩夜忘歸。掬水月在手,弄花香滿衣。興來(lái)無(wú)遠(yuǎn)近,欲去惜芳菲。南望鳴鐘處,樓臺(tái)深翠薇。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">1.6《醒世詩(shī)》(明)羅念庵 </p><p class="ql-block">急急忙忙苦追求,寒寒曖暖度春秋。朝朝暮暮營(yíng)家計(jì),昧昧昏昏白了頭。是是非非何日了,煩煩惱惱幾時(shí)休。明明白白一條路,萬(wàn)萬(wàn)千千不肯修。</p> <p class="ql-block">1.7《君子有三樂》 孟子 </p><p class="ql-block">父母俱存,兄弟無(wú)故,一樂也;仰不愧于天,俯不作于人,二樂也;得天下英才而教育之,三樂也。君子有三樂,而王天下不與存焉。 </p><p class="ql-block"> </p> <p class="ql-block">1.8《送僧 》(唐)賈島 </p><p class="ql-block">池上時(shí)時(shí)松雪落,焚香煙起見孤燈。靜夜憶誰(shuí)來(lái)對(duì)坐,曲江南岸寺中僧。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">1.9《秋夜獨(dú)坐 》(明)沈 周 </p><p class="ql-block">萬(wàn)事縈思獨(dú)坐中,爐香深處性靈空。藥如效世黃金賤,年莫瞞人白發(fā)公。疏竹畫窗因借月,墮樵驚屋偶乗風(fēng)。且來(lái)拂?。╠ian)尋高臥,夢(mèng)境浮生一笑同。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">1.10《長(zhǎng)相思.汴水流》(唐)白居易 </p><p class="ql-block">汴水流,泗水流,流到瓜州古渡頭。吳山點(diǎn)點(diǎn)愁。 思悠悠,恨悠悠,恨到歸時(shí)方始休。月明人倚樓。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">1.11《道德經(jīng).第四十一章》老子 </p><p class="ql-block">上士聞道,勤而行之;中士聞道,若存若亡,下士聞道,大笑之。不笑不足以為道。 </p><p class="ql-block">2022.1.11</p> <p class="ql-block">1.12《道德經(jīng).第十二章》 老子 </p><p class="ql-block">五色令人目盲,五音令人耳聾,五味令人口爽,馳騁畋(tian)獵令人心發(fā)狅,難得之貨令人行妨。是以圣人為腹不為目,故去彼取此。 </p><p class="ql-block"> </p> <p class="ql-block">1.13《禮記》 戴圣 </p><p class="ql-block">鸚鵡能言,不離飛鳥,猩猩能言,不離禽獸。今人而無(wú)禮,雖能言,不亦禽獸之心乎?夫唯禽獸無(wú)禮,故父子聚麀。是故圣人作,為禮以教人,使人以有禮,知自別于禽獸。 </p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">1.14《中庸》 人一能之,己百之,人十能之,己千之,果能此道矣,雖愚必明,雖柔必剛。</p> <p class="ql-block">1.15《合香風(fēng)》 鐵 軍 </p><p class="ql-block">不忍神仙陷迷潭,得見真心實(shí)不難;即生不昧主人翁,喜樂憂散勝圖南。仙心昧散陷迷潭,神真不憂實(shí)不難,忍見生樂主人翁,不得即喜勝圖南。陷迷潭,實(shí)不難,主人翁,勝圖南,自成空,煙云重,隱跡后,合香風(fēng)。周遍妙用自成空,先天化境煙云重,心游萬(wàn)仞隱跡后,怡情全神合香風(fēng)。鐵軍直播半年慶 </p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">1.16《大學(xué)》 </p><p class="ql-block">所謂修身在正其心者,身有所忿懥(fenzhi),則不得其正;有所恐懼,則不得其正;有所好樂,則不得其正;有所憂患,則不得其正。心不在焉,視而不見,聽而不聞,食而不知其味。此謂修身在正其心。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">1.17《道德經(jīng).第一章》 老子 </p><p class="ql-block">道可道,非常道;名可名,非常名。無(wú),名天地之始,有,名萬(wàn)物之母。故常無(wú),欲以觀其妙,常有,欲以觀其繳(jia0),此兩者,同出而異名,同謂之玄。玄之又玄,眾妙之門。 </p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">1.18《大學(xué)》 大學(xué)之道,在明明德,在親民,在止于至善。知止而后有定,定而后能靜,靜而后能安,安而后能慮,慮而后能得。物有本末,事有終始,知所先后,則近道矣。</p> <p class="ql-block">1.19《莊子.田子方》 </p><p class="ql-block">伯昏無(wú)人曰:"夫至人者,上窺青天,下潛黃泉,揮斥八極,神氣不變。今?怵(chu)然有恂(xun)目之志,爾于中也殆(dai)矣夫"。 </p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">1.20《論語(yǔ).學(xué)而篇》 </p><p class="ql-block">曾子曰:"吾日三省吾身,為人謀而不忠乎?與朋友交而不信乎?傳不習(xí)乎?。?lt;/p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">1.21《道德經(jīng).第八章》 老子 上善若水,水善利萬(wàn)物而不爭(zhēng),處眾人之所惡,故幾于道。居善地,心善淵,與善仁,言善信,政善治,事善能,動(dòng)善時(shí)。夫唯不爭(zhēng),故無(wú)尤。 </p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">1.22《論語(yǔ).雍也篇》 </p><p class="ql-block">子曰:"中人以上,可以語(yǔ)上也;中人以下,不可以語(yǔ)上也"。 </p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">1.23《論語(yǔ).公冶長(zhǎng)篇》 </p><p class="ql-block">子謂子貢曰:"女(ru)與回也孰愈?"對(duì)曰:"賜也何敢望回?回也聞一以知十,賜也聞一以知二。"子曰:"弗如也。吾與女弗如也"。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">1.24《榮木》(魏晉)陶淵明 </p><p class="ql-block">榮木,念將老也,日月推遷,已復(fù)九夏,總角聞道,白首無(wú)成。采采榮木,結(jié)根于茲。晨耀其華,夕已喪之。人生若寄,憔悴有時(shí)。靜言孔念,中心悵而。采采榮木,于茲托根,繁華朝起,慨暮不存。貞脆由人,禍福無(wú)門。非道曷(he)依?非善奚敦?嗟予小子,稟茲固陋。徂(cu)年既流,業(yè)不增舊。志彼不舍,安此日富。我之懷矣,怛(da)焉內(nèi)疚!先將遺訓(xùn),余豈之墜?四十無(wú)聞,斯不足畏。脂我名車,策我名驥,千里雖遙,孰敢不至!</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">1.25《論語(yǔ).子罕篇》 </p><p class="ql-block">顏淵喟(kui)嘆曰:"仰之彌高,鉆之彌堅(jiān)。瞻之在前,忽焉在后。夫子循循然善誘人,博我以文,約我以禮,欲罷不能。既竭吾才,如有所立卓爾。雖欲從之,未由也已。"</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><span style="font-size: 18px;">1.26《中論-法象》(漢)徐 干 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 18px;">? 人性之所簡(jiǎn)也,存乎幽微,人情之所忽也,存乎孤獨(dú)。夫幽微者顯之原也,孤獨(dú)者見之端也。胡可簡(jiǎn)也,胡可忽也!是故君子敬孤獨(dú)而慎幽微。 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 18px;">?</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size: 18px;">1.27《中庸·第十四章》</span></p><p class="ql-block">素富貴,行乎富貴;素貧賤,行乎貧賤;</p><p class="ql-block">素夷狄,行乎夷狄;素患難,行乎患難。</p><p class="ql-block">君子無(wú)入而不自得焉。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><span style="font-size: 18px;">1.28《三國(guó)志·蜀志》(西晉) 陳壽</span></p><p class="ql-block">勿以惡小而為之,勿以善小而不為。惟賢惟德,能服于人。汝父德薄,勿效之。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><span style="font-size: 18px;">1.29《論語(yǔ)·述而篇》 </span></p><p class="ql-block">葉公問(wèn)孔子于子路,子路不對(duì)。子曰:“女奚不曰:其為人也,發(fā)憤忘食,樂以忘憂,不知老之將至云爾?!?子曰:“二三子以我為隱乎?吾無(wú)隱乎爾!吾無(wú)行而不與二三子者,是丘也?!?lt;/p> <p class="ql-block"><span style="font-size: 18px;">1.30《論語(yǔ)·述而篇》 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 18px;">?</span>互鄉(xiāng)難與言,童子見,門人惑。子曰:“與其進(jìn)也,不與其退也,唯何甚?人潔己以進(jìn),與其潔也,不保其往也?!?amp;nbsp;</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">1.31《道德經(jīng).第八十一章》 </p><p class="ql-block">信言不美,美言不信。善者不辯,辯者不善。知者不博,博者不知。圣人不積:既以為人己愈有;既以與人,己愈多。天之道,利而不害;人之道,為而弗爭(zhēng)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">2.1《初心》 鐵軍</p><p class="ql-block">一人與一人飲得蕩氣回腸,可謂知己。一人與一人罵得憨態(tài)可掬,可謂知己。一人與一人斗得皆大歡喜,可謂知己。一人與一人閑得辜負(fù)春光,可謂知己。一人與一人得心聲契合,可謂知己。一人與一人的感同身受,可謂知已。一人與一人的嬉笑怒罵,可謂知己。一人與一人的不離不棄,可謂知己。覓得人心,己者知也!覓得人心,知者已也!</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">2.2《論語(yǔ).學(xué)而篇》</p><p class="ql-block">子曰:“不患人之不己知,患不知人也。”</p><p class="ql-block">《靜心篇》鐵軍</p><p class="ql-block">林下、泉邊、敷足,宴坐、方外、初心,修性以保神,安心以全身。愛憎不棲于情,憂喜不留于意。泊然無(wú)感,冬過(guò)春臨,而氣和平!</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">2.3《莊子.外篇.天道》</p><p class="ql-block">水靜猶明,而況精神!圣人之心靜乎!天地之鑒也,萬(wàn)物之鏡也。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">2.4《孟子.盡心章句上.第二十章》</p><p class="ql-block">孟子曰:君子有三樂,而王天下不與存焉。父母俱存,兄弟無(wú)故,一樂也。仰不愧于天,俯不怍于人,二樂也。得天下英才而教育之,三樂也。君子有三樂,而王天下不與存焉。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">2.5《論語(yǔ).里仁篇》</p><p class="ql-block">子曰:“富與貴,是人之所欲也;不以其道得之,不處也。貧與賤,是人之所惡也;不以其道得之,不去也。君子去仁,惡乎成名?君子無(wú)終食之間違仁,造次必于是,顛沛必于是?!?amp;nbsp;</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">2.6《論語(yǔ)》</p><p class="ql-block">顏回曰:“吾無(wú)以進(jìn)矣,敢問(wèn)其方?!敝倌嵩唬骸褒S,吾將語(yǔ)若。有心而為之,其易邪?易之者,皞天不宜。”顏回曰:“回之家貧,唯不飲酒不茹葷者數(shù)月矣。如此則可以為齋乎?”曰:“是祭祀之齋,非心齋也?!?回曰:“敢問(wèn)心齋?!敝倌嵩唬骸叭粢恢荆瑹o(wú)聽之以耳而聽之以心;無(wú)聽之以心而聽之以氣。聽止于耳,心止于符。氣也者,虛而待物者也。唯道集虛。虛者,心齋也” </p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">2.7《半半歌》[&nbsp;清&nbsp;]&nbsp;李密庵</p><p class="ql-block">半水半山半竹林,半俗半雅半紅塵。</p><p class="ql-block">半師半友半知己,半慕半尊半傾心。</p><p class="ql-block">半醒半迷半率直,半癡半醉半天真。</p><p class="ql-block">半虹半露半晴雨,半皎半彎半月輪。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><span style="font-size: 18px;">2.8《論語(yǔ)·季氏篇》</span></p><p class="ql-block">陳亢?jiǎn)栍诓~曰:“子亦有異聞乎?”對(duì)曰:“未也。嘗獨(dú)立,鯉趨而過(guò)庭。曰:‘學(xué)《詩(shī)》乎?’對(duì)曰:‘未也。’‘不學(xué)《詩(shī)》,無(wú)以言?!幫硕鴮W(xué)《詩(shī)》。他日,又獨(dú)立,鯉趨而過(guò)庭,曰:‘學(xué)《禮》乎?’對(duì)曰:‘未也。’‘不學(xué)《禮》,無(wú)以立?!幫硕鴮W(xué)《禮》。聞斯二者?!标惪和硕苍唬骸皢?wèn)一得三,聞《詩(shī)》,聞《禮》,又聞君子之遠(yuǎn)其子也。”&nbsp;</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">&nbsp;</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><span style="font-size: 18px;">2.9《論語(yǔ)·季氏篇》</span></p><p class="ql-block">孔子曰:“君子有三戒:少之時(shí),血?dú)馕炊?,戒之在色;及其壯也,血?dú)夥絼?,戒之在斗;及其老也,血?dú)饧人?,戒之在得。?</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">2.10<span style="font-size: 18px;">  《人物志·序》三國(guó)·魏時(shí)期 劉劭</span></p><p class="ql-block">夫圣賢之所美,莫美乎明;聰明之所貴,莫貴乎知人。知人誠(chéng)智,則眾材得其序,而庶績(jī)之業(yè)興矣。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">2.11《論語(yǔ) 顏淵篇》</p><p class="ql-block">&nbsp;顏淵問(wèn)仁,子曰:“克己復(fù)禮為仁。一日克己復(fù)禮,天下歸仁焉。為仁由己,而由人乎哉?”顏淵曰:“請(qǐng)問(wèn)其目?”子曰:“非禮勿視,非禮勿聽,非禮勿言,非禮勿動(dòng)?!鳖仠Y曰:“回雖不敏,請(qǐng)事斯語(yǔ)矣?!?amp;nbsp;</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">2.12《和晉陵陸丞早春游望》[ 唐 ]杜審言</p><p class="ql-block">獨(dú)有宦游人,偏驚物候新。云霞出海曙,梅柳渡江春。淑氣催黃鳥,晴光轉(zhuǎn)綠蘋。</p><p class="ql-block">忽聞歌古調(diào),歸思欲沾巾。</p><p class="ql-block">《夏日南亭懷辛大》[ 唐 ] 孟浩然</p><p class="ql-block">山光忽西落,池月漸東上。散發(fā)乘夕涼,開軒臥閑敞。荷風(fēng)送香氣,竹露滴清響。</p><p class="ql-block">欲取鳴琴?gòu)?,恨無(wú)知音賞。感此懷故人,中宵勞夢(mèng)想。</p><p class="ql-block">《月夜憶舍弟》[ 唐 ] 杜甫</p><p class="ql-block">戍鼓斷人行,邊秋一雁聲。露從今夜白,月是故鄉(xiāng)明。有弟皆分散,無(wú)家問(wèn)死生。</p><p class="ql-block">寄書長(zhǎng)不達(dá),況乃未休兵。</p><p class="ql-block">《終南望余雪》[ 唐 ] 祖詠</p><p class="ql-block">終南陰嶺秀,積雪浮云端。林表明霽色,城中增暮寒。</p> <p class="ql-block">2.13<span style="font-size: 18px;">《論語(yǔ)·雍也篇》</span></p><p class="ql-block">子曰:“知之者不如好之者,好之者不如樂之者?!?amp;nbsp;【參考譯文】孔子說(shuō):“知道學(xué)習(xí)的人比不上愛好學(xué)習(xí)的人;愛好學(xué)習(xí)的人比不上以學(xué)習(xí)為樂趣的人?!?amp;nbsp;</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">2.14 <span style="font-size: 18px;">宋·范仲淹 《岳陽(yáng)樓記&nbsp;》</span></p><p class="ql-block">予嘗求古仁人之心,或異二者之為,何哉?不以物喜,不以己悲,居廟堂之高則憂其民,處江湖之遠(yuǎn)則憂其君。是進(jìn)亦憂,退亦憂。然則何時(shí)而樂耶?其必曰“先天下之憂而憂,后天下之樂而樂”乎!噫!微斯人,吾誰(shuí)與歸?</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">2.15《六羨歌》 [ 唐 ] 陸羽</p><p class="ql-block">不羨黃金罍,不羨白玉杯。不羨朝入省,不羨暮登臺(tái)。千羨萬(wàn)羨西江水,曾向竟陵城下來(lái)。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">2.16《聞香》 [ 明 ] 文征明</p><p class="ql-block">銀葉熒熒宿火明,碧煙不動(dòng)水沉清。</p><p class="ql-block">紙屏竹榻澄懷地,細(xì)雨輕寒燕寢情。</p><p class="ql-block">妙境可能先鼻觀,俗緣都盡洗心兵。</p><p class="ql-block">日長(zhǎng)自展南華讀,轉(zhuǎn)覺逍遙道味生。</p> <p class="ql-block">2.17《列子.天瑞篇》</p><p class="ql-block">孔子游于太山,見榮啟期行乎郕之野,鹿裘帶索,鼓琴而歌??鬃訂?wèn)曰:“先生所以樂,何也?”對(duì)曰:“吾樂甚多。天生萬(wàn)物,唯人為貴。而吾得為人,是一樂也。男女之別,男尊女卑,故以男為貴,吾既得為男矣,是二樂也。人生有不見日月,不免襁褓者,吾既已行年九十矣,是三樂也。貧者士之常也,死者人之終也,處常得終,當(dāng)何憂哉?”孔子曰:“善乎!能自寬者也?!?lt;/p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">2.18《行香子》 [&nbsp;宋&nbsp;] 蘇軾</p><p class="ql-block">清夜無(wú)塵,月色如銀,酒斟時(shí)須滿十分;</p><p class="ql-block">浮名浮利、休去勞神!似隙中駒、石中火、夢(mèng)中身,雖抱文章,開口誰(shuí)親?且陶陶樂取天真。幾時(shí)歸去做個(gè)閑人,背一張琴、一壺酒、一溪云。</p> <p class="ql-block">2.19<span style="font-size: 18px;">《列子·宥坐》</span></p><p class="ql-block">孔子曰:“聰明圣知,守之以愚;功被天下,守之以讓;勇力撫世,守之以怯,富有四海,守之以謙:此所謂挹而損之之道也。” </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">2.20 《定風(fēng)波·莫聽穿林打葉聲 》[ 宋 ]蘇軾</p><p class="ql-block">三月七日,沙湖道中遇雨。雨具先去,同行皆狼狽,余獨(dú)不覺。已而遂晴,故作此詞。莫聽穿林打葉聲,何妨吟嘯且徐行。竹杖芒鞋輕勝馬,誰(shuí)怕?一蓑煙雨任平生。料峭春風(fēng)吹酒醒,微冷,山頭斜照卻相迎?;厥紫騺?lái)蕭瑟處,歸去,也無(wú)風(fēng)雨也無(wú)晴。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">2.21《望江南·超然臺(tái)作》[&nbsp;宋&nbsp;]&nbsp;&nbsp;蘇軾</p><p class="ql-block">春未老,風(fēng)細(xì)柳斜斜。試上超然臺(tái)上望,半壕春水一城花。煙雨暗千家。</p><p class="ql-block">寒食后,酒醒卻咨嗟。休對(duì)故人思故國(guó),且將新火試新茶。詩(shī)酒趁年華。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">2.22<span style="font-size: 18px;">《論語(yǔ)·學(xué)而篇》</span></p><p class="ql-block">子曰:“君子食無(wú)求飽,居無(wú)求安,敏于事而慎于言,就有道而正焉,可謂好學(xué)也已?!?子貢曰:“貧而無(wú)諂,富而無(wú)驕!何如?”子曰:“可也。未若貧而樂,富而好禮者也?!弊迂曉唬骸啊对?shī)》云:‘如切如磋,如琢如磨’,其斯之謂與?”子曰:“賜也,始可與言《詩(shī)》已矣,告諸往而知來(lái)者?!?子曰:“不患人之不己知,患不知人也?!?lt;/p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">2.23《論語(yǔ) 為政篇》</p><p class="ql-block">子曰:“為政以德,譬如北辰,居其所而眾星共之?!?子曰:“《詩(shī)》三百,一言以蔽之,曰:‘思無(wú)邪’?!?子曰:“道之以政,齊之以刑,民免而無(wú)恥。道之以德,齊之以禮,有恥且格?!?子曰:“吾十有五而志于學(xué),三十而立,四十而不惑,五十而知天命,六十而耳順,七十而從心所欲,不逾矩?!?</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">2.24<span style="font-size: 18px;">《論語(yǔ)·為政篇》</span></p><p class="ql-block">孟懿子問(wèn)孝,子曰:“無(wú)違?!狈t御,子告之曰:“孟孫問(wèn)孝于我,我對(duì)曰‘無(wú)違’?!狈t曰:“何謂也?”子曰:“生,事之以禮;死,葬之以禮,祭之以禮。”&nbsp;孟武伯問(wèn)孝。子曰:“父母唯其疾之憂。”&nbsp;子游問(wèn)孝。子曰:“今之孝者,是謂能養(yǎng)。至于犬馬,皆能有養(yǎng);不敬,何以別乎?”&nbsp;子夏問(wèn)孝。子曰:“色難。有事,弟子服其勞;有酒食,先生饌,曾是以為孝乎?”&nbsp;</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">2.25《論語(yǔ).為政篇》</p><p class="ql-block">子曰:“吾與回言終日,不違,如愚。退而省其私,亦足以發(fā),回也不愚?!?子曰:“視其所以,觀其所由,察其所安,人焉廋哉?人焉廋哉?” 子曰:“溫故而知新,可以為師矣?!?子曰:“君子不器?!?</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">2.26《觀潮》蘇軾&nbsp;〔宋代〕</p><p class="ql-block">廬山煙雨浙江潮,未至千般恨不消。</p><p class="ql-block">到得還來(lái)別無(wú)事,廬山煙雨浙江潮。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">2.28《中庸.第一章》</p><p class="ql-block">喜、怒、哀、樂之未發(fā),謂之中。發(fā)而皆中節(jié),謂之和。中也者,天下之大本也。</p><p class="ql-block">和也者,天下之達(dá)道也。&nbsp;</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">3.01<span style="font-size: 18px;">《中庸·第二十章》</span></p><p class="ql-block">故君子,不可以不修身。思修身,不可以不事親。思事親,不可以不知人。思知人,不可以不知天。&nbsp;</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">3.02 <span style="font-size: 18px;">《道德經(jīng)·第七十七章》</span></p><p class="ql-block">天之道,其猶張弓歟?高者抑之,下者舉之;有余者損之,不足者補(bǔ)之。天之道,損有余而補(bǔ)不足。人之道,則不然,損不足以奉有余。孰能有余以奉天下,唯有道者。是以圣人為而不恃,功成而不處,其不欲見賢邪。&nbsp;</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">3.3<span style="font-size: 18px;">《論語(yǔ)·述而篇》</span></p><p class="ql-block">葉公問(wèn)孔子于子路,子路不對(duì)。子曰:“女奚不曰:其為人也,發(fā)憤忘食,樂以忘憂,不知老之將至云爾。”&nbsp;</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">3.04《冬至吟&nbsp;》[&nbsp;宋&nbsp;]&nbsp;邵雍</p><p class="ql-block">冬至子之半,天心無(wú)改移。</p><p class="ql-block">一陽(yáng)初動(dòng)處,萬(wàn)物未生時(shí)。</p><p class="ql-block">玄酒味方淡,大音聲正希。</p><p class="ql-block">此方如不信,更請(qǐng)問(wèn)庖犧。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">3.05 <span style="font-size: 18px;">清·劉熙載《書概》</span></p><p class="ql-block">書,如也。如其學(xué),如其才,如其志,總之曰如其人而已。賢哲之書溫醇,俊雄之書沈毅,畸士之書歷落,才子之書秀穎。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">3.06《題都城南莊》[ 唐 ] &nbsp;崔護(hù)</p><p class="ql-block">去年今日此門中,人面桃花相映紅。</p><p class="ql-block">人面不知何處去,桃花依舊笑春風(fēng)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">3.07<span style="font-size: 18px;">《論語(yǔ)·衛(wèi)靈公》</span></p><p class="ql-block">子曰:“可與言而不與之言,失人;不可與言而與之言,失言。知者不失人亦不失言?!?amp;nbsp;</p><p class="ql-block">參考譯文</p><p class="ql-block">孔子說(shuō):“可以同他交談卻沒有談,這就是錯(cuò)失了人才;不可以同他交談卻要與他交談,這就是說(shuō)錯(cuò)了話。有智慧的人既不失去朋友,又不說(shuō)錯(cuò)話?!?lt;/p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">3.08 <span style="font-size: 18px;">明·羅貫中《三國(guó)演義·定三分亮出茅廬》</span></p><p class="ql-block">大夢(mèng)誰(shuí)先覺?平生我自知。草堂春睡足,窗外日遲遲。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">3.10 清·曾國(guó)藩《冰鑒》</p><p class="ql-block">語(yǔ)云:“脫谷為糠,其髓斯存。”神之謂也?!吧津q不崩,唯石為鎮(zhèn)。”骨之謂也。</p><p class="ql-block">一身精神,具乎兩目;一身骨相,具乎面部。他家兼論形骸,文人先觀神骨。開門見山,此為第一。</p> <p class="ql-block">3.11<span style="font-size: 18px;">《素問(wèn)·臟氣法時(shí)論》</span></p><p class="ql-block">毒藥攻邪,五谷為養(yǎng),五果為助,五畜為益,五菜為充,氣味合而服之,以補(bǔ)精益氣。此五者,有辛酸甘苦咸,各有所利,或散或收,或緩或急,或堅(jiān)或耎,四時(shí)五臟,病隨五味所宜也。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">3.12《讀書》陸九淵&nbsp;〔宋代〕</p><p class="ql-block">讀書切戒在慌忙,涵泳工夫興味長(zhǎng)。</p><p class="ql-block">未曉不妨權(quán)放過(guò),切身須要急思量。</p><p class="ql-block">【參考譯文】</p><p class="ql-block">讀書一定要戒除慌慌忙忙的習(xí)慣,潛心體會(huì)就會(huì)感到興味無(wú)窮。有些不懂的地方不妨?xí)呵曳胚^(guò),一旦自己有了切身體會(huì)的時(shí)候立即結(jié)合所學(xué),認(rèn)真思考。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">3.13<span style="font-size: 18px;">《論語(yǔ)·季氏篇》</span></p><p class="ql-block">孔子曰:“君子有九思:視思明,聽思聰,色思溫,貌思恭,言思忠,事思敬,疑思問(wèn),忿思難,見得思義?!?amp;nbsp;</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">3.14 <span style="font-size: 18px;">南宋·陸九淵《陸九淵集》</span></p><p class="ql-block">四方上下曰宇,往古來(lái)今曰宙。宇宙便是吾心,吾心便是宇宙。千萬(wàn)世之前有圣人出焉,同此心同此理也。千萬(wàn)世之后有圣人出焉,同此心同此理也。東南西北海有圣人出焉,同此心同此理也。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">3.15《頌古五十七首.其一》宋&nbsp;·&nbsp;釋道昌</p><p class="ql-block">高高山頂立,深深海底行。新松趁嶺種,芳草繞池生。手不攀枝,腳不踏樹??诶镢暤?,當(dāng)頭蹉路。問(wèn)著西來(lái)對(duì)不對(duì),罰錢依舊有人悔。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">3.16《虞美人·聽雨》[&nbsp;宋&nbsp;]&nbsp;&nbsp;蔣捷</p><p class="ql-block">少年聽雨歌樓上。紅燭昏羅帳。壯年聽雨客舟中。江闊云低、斷雁叫西風(fēng)。而今聽雨僧廬下。鬢已星星也。悲歡離合總無(wú)情。一任階前、點(diǎn)滴到天明。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">3.17<span style="font-size: 18px;">《禮記·中庸》</span></p><p class="ql-block">天命之謂性,率性之謂道,修道之謂教。道也者,不可須臾離也;可離非道也。是故君子戒慎乎其所不睹,恐懼乎其所不聞。莫見乎隱,莫顯乎微,故君子慎其獨(dú)也。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">3.18《思帝鄉(xiāng)·春日游》[ 唐 ]韋莊</p><p class="ql-block">春日游,杏花吹滿頭。</p><p class="ql-block">陌上誰(shuí)家年少,足風(fēng)流?</p><p class="ql-block">妾擬將身嫁與,一生休。</p><p class="ql-block">縱被無(wú)情棄,不能羞。</p> <p class="ql-block">3.19《鳥鳴澗》[&nbsp;唐&nbsp;]&nbsp;&nbsp;王維</p><p class="ql-block">人閑桂花落,夜靜春山空。</p><p class="ql-block">月出驚山鳥,時(shí)鳴春澗中。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">3.20<span style="font-size: 18px;">《論語(yǔ)·述而》</span></p><p class="ql-block">子謂顏淵曰:“用之則行,舍之則藏,惟我與爾有是夫!&nbsp;”</p><p class="ql-block">參考譯文:</p><p class="ql-block">孔子對(duì)顏淵說(shuō):“被任用就推行自己的主張,不被任用就收起自己的主張,只有我和你能做到這樣!”</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">3.22《怨郎詩(shī)》[&nbsp;漢&nbsp;]&nbsp;卓文君</p><p class="ql-block">一朝別后,二地相懸。只說(shuō)是三四月,又誰(shuí)知五六年?七弦琴無(wú)心彈,八行書無(wú)可傳。九連環(huán)從中折斷,十里長(zhǎng)亭望眼欲穿。百思想,千系念,萬(wàn)般無(wú)奈把郎怨。</p><p class="ql-block">萬(wàn)語(yǔ)千言說(shuō)不完,百無(wú)聊賴,十依欄桿。</p><p class="ql-block">重九登高看孤雁,八月仲秋月圓人不圓。</p><p class="ql-block">七月半,秉燭燒香問(wèn)蒼天。六月三伏天,人人搖扇我心寒。五月石榴紅似火,偏遇陣陣?yán)溆隄不ǘ?。四月枇杷未黃,我欲對(duì)鏡心意亂。忽匆匆,三月桃花隨水轉(zhuǎn)。飄零零,二月風(fēng)箏線兒斷。噫,郎呀郎,巴不得下一世,你為女來(lái)我做男。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">3.23《江雪》[&nbsp;唐&nbsp;]&nbsp;&nbsp;柳宗元</p><p class="ql-block">千山鳥飛絕,萬(wàn)徑人蹤滅。</p><p class="ql-block">孤舟蓑笠翁,獨(dú)釣寒江雪。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">3.24《滿庭芳·靜夜思》辛棄疾&nbsp;〔宋代〕</p><p class="ql-block">云母屏開,珍珠簾閉,防風(fēng)吹散沉香。離情抑郁,金縷織硫黃。柏影桂枝交映,從容起,弄水銀堂。連翹首,驚過(guò)半夏,涼透薄荷裳。</p><p class="ql-block">一鉤藤上月,尋常山夜,夢(mèng)宿沙場(chǎng)。早已輕粉黛,獨(dú)活空房。欲續(xù)斷弦未得,烏頭白,最苦參商。當(dāng)歸也!茱萸熟,地老菊花黃。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">3.25《禮記·中庸》</p><p class="ql-block">故君子尊德性而道問(wèn)學(xué);致廣大而盡精微;極高明而道中庸;溫故而知新,敦厚以崇禮。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">3.26 明代王陽(yáng)明 《傳習(xí)錄·黃修易錄》</p><p class="ql-block">諸君只要常常懷個(gè)‘遁世無(wú)悶,不見是而無(wú)悶’之心,依此良知忍耐做去,不管人非笑,不管人毀謗,不管人榮辱,任他功夫有進(jìn)有退,我只是這致良知的主宰不息,久久自然有得力處,一切外事亦自能不動(dòng)。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">3.27<span style="font-size: 18px;">老子《道德經(jīng)·第三十三章》</span></p><p class="ql-block">知人者智,自知者明。勝人者有力,自勝者強(qiáng)。知足者富,強(qiáng)行者有志。不失其所者久。死而不亡者壽。</p><p class="ql-block">【參考譯文】</p><p class="ql-block">能知人,是智慧的。能自知,是高明的。</p><p class="ql-block">能勝別人,是有力量的。能自勝,是堅(jiān)強(qiáng)的。能知足,是富有的。能自強(qiáng),是有志氣的。能不失其根本,能得長(zhǎng)久。死后精神不死,才是真正的長(zhǎng)壽</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">3.29《冬夜寄溫飛卿》[ 唐 ] &nbsp;魚玄機(jī)</p><p class="ql-block">苦思搜詩(shī)燈下吟,不眠長(zhǎng)夜怕寒衾。</p><p class="ql-block">滿庭木葉愁風(fēng)起,透幌紗窗惜月沈。</p><p class="ql-block">疏散未閑終遂愿,盛衰空見本來(lái)心。</p><p class="ql-block">幽棲莫定梧桐處,暮雀啾啾空繞林。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">3.30<span style="font-size: 18px;">《莊子·大宗師》</span></p><p class="ql-block">仲尼蹴然曰:“何謂坐忘?”顏回曰:“墮肢體,黜聰明,離形去智,同于大通,此謂坐忘?!敝倌嵩唬骸巴瑒t無(wú)好也,化則無(wú)常也。而果其賢乎!丘也請(qǐng)從而后也?!?amp;nbsp;</p><p class="ql-block">【參考譯文】</p><p class="ql-block">孔子驚奇而變?nèi)莸卣f(shuō):“什么叫做靜坐而忘掉一切呢?”顏回說(shuō):“毀廢形體,泯滅見聞,拋棄形智,與大道渾然一體,這就叫做靜坐而忘掉一切?!笨鬃诱f(shuō):“與大道渾同則無(wú)偏好,順應(yīng)大道的變化就不會(huì)滯守常理。你果真成為賢人了啊!那我孔丘也要修道而步你后塵了?!?amp;nbsp;</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">3.31<span style="font-size: 18px;">《中庸·第一章》</span></p><p class="ql-block">道也者,不可須臾離也,可離非道也。</p><p class="ql-block"><span style="font-size: 18px;">《莊子·內(nèi)篇·養(yǎng)生主》</span></p><p class="ql-block">吾生也有涯,而知也無(wú)涯。以有涯隨無(wú)涯,殆已。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p>