<p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">武漢東湖牡丹園,位于東湖風(fēng)景區(qū)梨園廣場的南側(cè)。開花時間一般在3-4月份。不同于北方的牡丹園,武漢氣候比較暖和,開花時間更早一些。通常在3月下旬就會開花,4月份進(jìn)入盛花期。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">東湖牡丹園占地100多畝,融牡丹歷史、牡丹文化和園林景觀為一體,充分展示了牡丹之美,享有“江南牡丹第一園”美譽(yù)。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">牡丹,花大色艷、雍容華貴、富麗端莊、芳香濃郁,有“國色天香”、“花中之王”的美稱。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">在唐代時,牡丹更是為人追捧。牡丹花開之時,全城的人都去觀賞。而文人墨客也喜歡吟詠牡丹,不惜用最美妙的語言來贊賞它。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">“唯有牡丹真國色,花開時節(jié)動京城?!边@大概是提到牡丹我們最容易想起的古詩詞。</span></p> <p class="ql-block" style="text-align:center;">賞牡丹 劉禹錫</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">【唐】</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:20px;">庭前芍藥妖無格,</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:20px;">池上芙蓉凈少情。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:20px;">唯有牡丹真國色,</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:20px;">花開時節(jié)動京城。</span></p><p class="ql-block">劉禹錫認(rèn)為庭院中的芍藥花艷,但格調(diào)不高;池面上的荷花明凈,卻缺少熱情。只有牡丹才是真正的國色,開花的時候,其盛況轟動了整個京城。</p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:20px;">《詠牡丹》</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">明·俞大猷</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:20px;">閑花眼底千千種,</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:20px;">此種人間擅最奇。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:20px;">國色天香人詠盡,</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:20px;">丹心獨抱更誰知。</span></p><p class="ql-block">俞大猷說“我觀賞過的花有千萬種,只有牡丹最奇艷。她的富貴華麗自然是受到人們的極力贊美,有誰知道她孤獨的內(nèi)心呢?”</p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:20px;">《牡丹》</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">唐·徐凝</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:20px;">何人不愛牡丹花,</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:20px;">占斷城中好物華。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:20px;">疑是洛川神女作,</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:20px;">千嬌萬態(tài)破朝霞。</span></p><p class="ql-block">將美麗的牡丹擬人化,是詩人常用的手法。徐凝也不例外:哪個人不愛牡丹呢?盛開時獨占了城中的美景。莫不是洛水女神在那里翩舞,千嬌萬態(tài)如同燦爛的朝霞。</p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:20px;">《紅牡丹》</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">(唐)王維</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:20px;">綠艷閑且靜,</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:20px;">紅衣淺復(fù)深。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:20px;">花心愁欲斷,</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:20px;">春色豈知心。</span></p><p class="ql-block">王維這首我更喜歡,牡丹的美麗盡在其中,綠葉在悠閑的舒展。我最喜歡第二句“紅衣淺復(fù)深”,顏色由淺入深的花瓣,像是一件漸變的紅裙。暮春將使她面臨凋零,愁腸欲斷,春光啊,你可懂得牡丹的心思?</p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:20px;">《白牡丹》</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">(唐)白居易</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:20px;">白花冷澹無人愛,</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:20px;">亦占芳名道牡丹。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:20px;">應(yīng)似東宮白贊善,</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:20px;">被人還喚作朝官。</span></p><p class="ql-block">元和年間,紅牡丹被視為富貴之象,而白牡丹則是不祥之物。有些種花者干脆將白牡丹連根拔除。白居易見白牡丹被如此冷落,無人賞識,聯(lián)想自己的處景,借花自況,寫了這首《白牡丹》,表達(dá)了自己供職閑差,不被重用,職位雖高卻難以施展政治抱負(fù)的無奈之情。</p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:20px;">《清平調(diào)(之一)》</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">(唐)李白</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:20px;">云想衣裳花想容,</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:20px;">春風(fēng)拂檻露華濃。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:20px;">若非群玉山頭見,</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:20px;">會向瑤臺月下逢。</span></p><p class="ql-block">詩人看見天邊的云彩,會不由得想起貴妃的衣裳,看見嬌美的花,會想起她的容顏,這是贊美楊氏的衣飾和容貌之美。如此天姿國色,若不見于群玉山頭,那一定只有在瑤臺月下,才能相逢!</p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">三月末,天氣晴好,我來到東湖牡丹園,以彌補(bǔ)我去年尋春不遇,牡丹園閉園的遺憾。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">在代表皇權(quán)貴族,雍容華貴的牡丹面前,尤其在吟誦牡丹的著名詩作面前,我們的想象力顯得那么蒼白,詞語是那么貧乏。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">其實最好的風(fēng)景,往往就在我們身邊。曾無數(shù)次路過牡丹園,向往的卻是遠(yuǎn)方,而忽略了觸手可及的那份美好。</span></p>