<p class="ql-block"> 《戲題階前芍藥》</p><p class="ql-block"> 唐代: 柳宗元</p><p class="ql-block">凡卉與時(shí)謝,妍華麗茲晨。</p><p class="ql-block">欹紅醉濃露,窈窕留馀春。</p><p class="ql-block">孤賞白日暮,暄風(fēng)動(dòng)搖頻。</p><p class="ql-block">夜窗藹芳?xì)?,幽臥知相親。</p><p class="ql-block">愿致溱洧贈(zèng),悠悠南國(guó)人。</p> <p class="ql-block"> 《芍 藥》</p><p class="ql-block"> 唐:王貞白</p><p class="ql-block">芍藥承春寵,何曾羨牡丹。</p><p class="ql-block">麥秋能幾日,谷雨只微寒。</p><p class="ql-block">妒態(tài)風(fēng)頻起,嬌妝露欲殘。</p><p class="ql-block">芙蓉浣紗伴,長(zhǎng)恨隔波瀾。</p> <p class="ql-block"> 《芍 藥》</p><p class="ql-block"> 唐:韓愈</p><p class="ql-block">浩態(tài)狂香昔未逢,紅燈爍爍綠盤龍。</p><p class="ql-block">覺來(lái)獨(dú)對(duì)情驚恐,身在仙宮第幾重?</p> <p class="ql-block"><span style="font-size:18px;"> 《芍 藥》</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:18px;"> 唐代:潘咸</span></p><p class="ql-block">閑來(lái)竹亭賞,賞極蕊珠宮。</p><p class="ql-block">葉已盡馀翠,花才半展紅。</p><p class="ql-block">媚欺桃李色,香奪綺羅風(fēng)。</p><p class="ql-block">每到春殘日,芳華處處同。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"> 《芍 藥》</p><p class="ql-block"><span style="font-size:18px;"> 唐代:張泌</span></p><p class="ql-block">香清粉澹怨殘春,蝶翅蜂須戀蕊塵。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">閑倚晚風(fēng)生悵望,靜留遲日學(xué)因循。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">休將薜荔為青瑣,好與玫瑰作近鄰。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">零落若教隨暮雨,又應(yīng)愁殺別離人。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p>