<p class="ql-block">聞道龍標(biāo)過五溪書</p> <p class="ql-block">《登高》</p><p class="ql-block">唐·杜甫</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">風(fēng)急天高猿嘯哀, 渚清沙白鳥飛回。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">無邊落木蕭蕭下, 不盡長江滾滾來。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">萬里悲秋常作客,百年多病獨(dú)登臺。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">艱難苦恨繁霜鬢, 潦倒新停濁酒杯。</p> <p class="ql-block">這是杜甫成就最高的一首七律詩。全詩通過登高所見秋江景色,傾訴了詩人長年漂泊、老病孤愁的復(fù)雜感情,慷慨激越、動(dòng)人心弦。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">“無邊落木蕭蕭下,不盡長江滾滾來”是絕世名名,詩人的羈旅愁與孤獨(dú)感,就象落葉和江水一樣,推排不盡,驅(qū)趕不絕,情與景交融相洽。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">清·楊倫《杜詩鏡銓》:高渾一氣,古今獨(dú)步,當(dāng)為杜集七言律詩第一。</p>