亚拍区欧拍区自拍区|日本强奸久久天堂色网站|午夜羞羞福利视频|你懂得福利影院|国产超级Avav无码成人|超碰免费人人成人色综合|欧美岛国一二三区|黄片欧美亚洲第一|人妻精品免费成人片在线|免费黄色片不日本

秋光如禪

<p class="ql-block">《蔣勛說(shuō)宋詞》差不多已經(jīng)看完,再讀《蔣勛說(shuō)唐詩(shī)》。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">唐詩(shī)與宋詞,兩個(gè)文學(xué)創(chuàng)作的頂峰,至今難以超越。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">蔣勛說(shuō)唐詩(shī),帶著厚重的歷史感,將唐詩(shī)置于一個(gè)時(shí)代的大背景下,清晰明了,才發(fā)現(xiàn)詩(shī)歌的創(chuàng)作,可以追根溯源,一直回到生命的本真。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《春江花月夜》在文章里占了極大的篇幅。一直喜歡這首詩(shī),曾多次手書(shū)?!洞航ㄔ乱埂窐O具宇宙意識(shí),讓生命個(gè)體沖突時(shí)間、空間的限制,是生命個(gè)體的孤獨(dú)體驗(yàn),生命體驗(yàn)因詩(shī)歌而得以無(wú)限放大。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">唐詩(shī)意境空曠而遼闊,陳子昂《登幽州臺(tái)歌》便具有了這種氣象,“前不見(jiàn)古人,后不見(jiàn)來(lái)者,念天地之悠悠,獨(dú)愴然而涕下。”詩(shī)歌發(fā)遠(yuǎn)古之幽思,于今天而言,仍有啟發(fā)意義。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">當(dāng)歷史的車(chē)輪滾滾向前,惟有清醒認(rèn)識(shí)當(dāng)下的定位,才不會(huì)被繚亂萬(wàn)象所迷惑。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">詩(shī)人的生命體驗(yàn)都是敏感而孤獨(dú)的,因其孤獨(dú),才得以反省,反省自身,反省個(gè)體生命體驗(yàn),因而產(chǎn)生超越時(shí)空的宇宙意識(shí)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">“江畔何年初見(jiàn)月,江月何年初照人?”也許,當(dāng)一個(gè)人孤獨(dú)地站在江邊遙望孤月,亦會(huì)發(fā)此疑問(wèn)?初唐之詩(shī)人,其實(shí)早已具備現(xiàn)代意識(shí)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">反倒是現(xiàn)代人,亦麻木了,生活的重壓已令人只追求眼前的享受,只為活著而活著。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">喜歡蔣勛對(duì)《春江花月夜》的解讀,讓人清醒獨(dú)立而自知。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">夜讀,所獲甚多!</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">8.7</p> <p class="ql-block">立秋之后,炎熱依舊。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">周末,彈琴寫(xiě)字,一個(gè)人的時(shí)光,靜到了塵埃里。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">黃昏如約而至,天空蒙了一層淡淡的靄,估計(jì)還是悶熱,酷暑悠長(zhǎng),長(zhǎng)得好像沒(méi)有盡頭。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">練琴練到脖子酸手痛,停下來(lái),躺著發(fā)一會(huì)呆。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">感冒未好,還是咳嗽,夜晚咳得更厲害,估計(jì)一時(shí)半會(huì)好不了。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《說(shuō)唐詩(shī)》約略看得差不多了,從初唐寫(xiě)到晚唐,寫(xiě)《春江花月夜》,寫(xiě)王維、李白、杜甫、白居易、李商隱,王維應(yīng)該是自己最喜歡的詩(shī)人,“晚年惟好靜,萬(wàn)事不關(guān)心”,生命的狀態(tài),由絢爛歸于平靜,大概就是如此的吧。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">或許因?yàn)榻?jīng)歷過(guò)極致的繁華,才會(huì)將一切看淡,以至碧海無(wú)波、水闊山遠(yuǎn)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">詩(shī)歌里有生命的狂喜,亦有生命的大悲與哀傷,有深刻而孤獨(dú)的生命體驗(yàn)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">李白率性而豪放,“天生我才必有用,千金散盡還復(fù)來(lái)”,自傲又自負(fù),“明月出天山,蒼茫云海間”,廣闊雄渾,大筆一揮,繡成大唐半壁江山。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">以前看電視廣告,總會(huì)想起一些詩(shī)歌,詩(shī)歌的畫(huà)面,便有如廣告一般,瞬間切換,隨意揮灑,意象無(wú)窮。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">唐詩(shī)的畫(huà)面感很強(qiáng),是流動(dòng)的,包羅萬(wàn)象,將語(yǔ)言文字之美,發(fā)揮到極致。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">宋詞的時(shí)光是慢的,是小家碧玉情懷,舉止言談端莊優(yōu)雅;唐詩(shī)是大家閨秀,所到之處,掀起大風(fēng)大浪,讓人意猶未盡之時(shí),早已拂袖飄然而去。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">幼時(shí),那些讀不懂的詩(shī)歌總會(huì)在生命的某個(gè)時(shí)刻,與人不期而遇,那一瞬間,好像忽然懂了。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">讀著《說(shuō)唐詩(shī)》,天色又暗了,忽然有了秋之感,“忽有故人心上過(guò),回首山河已是秋”。</p><p class="ql-block">8.13</p> <p class="ql-block">周末,是一個(gè)人的安靜時(shí)光,練琴、習(xí)字,不知不覺(jué)又到黃昏。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">頭微脹。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">處暑將近,卻依然是酷暑。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">林間的蟬噪,不知疲憊,大概要等到夏盡才竭。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">高樓上,一切都是遠(yuǎn)的,與草木、與人事,無(wú)糾纏,亦無(wú)瓜葛。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">練琴習(xí)字完畢,大概只有文字入心了。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">夜間做夢(mèng),總有一詞縈繞于心,“砌下落梅如雪亂,拂了一身還滿”,明明已經(jīng)是秋天了,卻還在懷念春天。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">這個(gè)特殊的春天,是看著花開(kāi)到花落的,悄無(wú)聲息。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">好想去遠(yuǎn)行,哪怕是去看田野、山川、河流……</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">“人生天地間,忽如遠(yuǎn)行客”,人生短暫,天地永恒,就做個(gè)匆匆的旅人,也罷!</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">8.20</p> <p class="ql-block">午后的心情,如天空一樣陰霾。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">聽(tīng)說(shuō)有雨。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">雨還沒(méi)有下,遠(yuǎn)方有雷聲。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">灰色而陰霾的天空,看不見(jiàn)一只飛鳥(niǎo)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">還不到黃昏,我以為便是黃昏了。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">黃昏也是這般的,毫無(wú)生機(jī),“夕陽(yáng)無(wú)限好,只是近黃昏”。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">像行走破敗、陳舊、荒涼的荒村遠(yuǎn)郊,盡是頹唐。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">有一個(gè)詞,“耽溺”,耽溺之美,用得真是好,像李商隱,“莊生曉夢(mèng)”,“滄海月明”,亦像秦觀,“霧失樓臺(tái),月迷津渡”。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">樓上的敲擊聲,如打更聲,聲聲嗚咽,都在空城……</p><p class="ql-block">8.21</p> <p class="ql-block">夜涼如水。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">聽(tīng)得見(jiàn)樓底下秋蟲(chóng)的聲音。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">許久沒(méi)有聽(tīng)到蟲(chóng)鳴聲了,記得春夜里浩瀚的蟲(chóng)聲,如今秋蟲(chóng)已作悲音。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">秋夜最靜,浮躁的心漸漸平靜下來(lái),目之所及,皆含秋意。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">歐陽(yáng)修在《秋聲賦》中寫(xiě):蓋夫秋之為狀也:其色慘淡,煙霏云斂;其容清明,天高日晶;其氣栗冽,砭人肌骨;其意蕭條,山川寂寥。故其為聲也,凄凄切切,呼號(hào)憤發(fā)。豐草綠縟而爭(zhēng)茂,佳木蔥蘢而可悅;草拂之而色變,木遭之而葉脫。其所以摧敗零落者,乃其一氣之余烈。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">讀畢,令人想起故鄉(xiāng)的秋天,秋風(fēng)蕭瑟,草木凋零,漫山皆秋色,一片肅殺之氣,望之,心生悲意。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">多少年沒(méi)有看到故鄉(xiāng)的秋天了,只記得某年國(guó)慶假期回家,帶孩子們游山觀瀑,山間藏別墅,庭院處亦種梅蘭竹菊,倒有隱士之風(fēng),行走于山間小徑,時(shí)見(jiàn)老人耕作于田間,又見(jiàn)幾頭黃牛悠然吃草,石橋遍布,溪水潺潺,令人心生陶潛隱居之意,“采菊東籬,見(jiàn)悠然南山”。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">幼時(shí)多與山川草木相伴,如今依然融不進(jìn)這繁華,心中永遠(yuǎn)是一片清風(fēng)明月。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">南山之秋,依然在否?</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">8.28</p> <p class="ql-block">晨,天色陰沉。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">雨霏霏,小城染秋色。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">算來(lái),這是真正入秋來(lái)的第一場(chǎng)秋雨了。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">有涼風(fēng)從窗外透入,秋一來(lái),仿佛生活的節(jié)奏一瞬間慢了下來(lái),“秋窗秋雨秋不盡”。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">站在窗戶邊,看滿城風(fēng)雨,薄霧朦朧。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">一位老人,穿了長(zhǎng)袖,站在樓梯口張望著,也許是在看雨,或是望秋吧。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">也有老人搬了凳子,坐在門(mén)口,還有幾人站著,攏著手,或許是在閑談吧。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">“天真涼了!”</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">“是的,天真的涼了!”</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">江南的秋總來(lái)得緩一些,慢一些,悠悠閑閑的,如絲般滲入。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">紫薇花開(kāi)了一夏,到了秋天,尚無(wú)凋零之意。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">凌霄花在墻頭搖曳生姿。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">無(wú)邊絲雨,只是秋天里的一點(diǎn)詩(shī)意的點(diǎn)綴。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">晨醒的時(shí)候,腦海里冒出一句,“不知秋思落誰(shuí)家”,想來(lái)昨夜讀《說(shuō)唐詩(shī)》入迷,唐詩(shī)不經(jīng)意就冒了出來(lái)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">“秋陰不散霜飛晚,留得枯荷聽(tīng)雨聲”,有多久未去觀荷了呢?想必“殘荷聽(tīng)雨”還不到時(shí)候。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">隔簾聽(tīng)雨又何嘗不可?</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">8.31</p> <p class="ql-block">秋風(fēng)乍起。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">半夜涼初透。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">晨,出門(mén),拾得木槿花數(shù)朵。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">花亦能給人帶來(lái)別樣的情懷。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">一個(gè)人,靜靜地收拾洗刷,想著:如果有一個(gè)小院子,定會(huì)種一院子的花草,養(yǎng)幾只雞,看雞如地上啄食追逐,或養(yǎng)一犬一貓,看它們?cè)陉?yáng)光下或嬉戲或打盹。初秋,瓜架上的喇叭花也凋零了,只剩一兩朵在秋風(fēng)中零亂。黃昏,坐在院子里看日落,看月升。雨天,坐在檐下聽(tīng)雨,一聽(tīng),就是一整天……</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">茶爐上煮著新茶,翻滾、蒸騰……</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">好像在夢(mèng)中!</p><p class="ql-block">9.2</p> <p class="ql-block">臺(tái)風(fēng)過(guò)境,前日昨日時(shí)晴時(shí)雨,今日說(shuō)還有雨,雨未至,倒是悶熱。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">晨四時(shí)醒,聽(tīng)見(jiàn)樓底下都是秋蟲(chóng)聲,此起彼伏,像大自然交響曲,聽(tīng)了一會(huì),思緒萬(wàn)千,難以入睡,便看有關(guān)宇宙星辰的直播,浩渺宇宙,地球尚是微塵,人更渺若塵埃了,看著看著,睡意即來(lái),直睡至七時(shí)半。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">晨起做核酸,收拾,盡是些瑣碎的小事,習(xí)慣了收拾,礙眼的物件一定不能見(jiàn)到,想起小時(shí)候,也是這般,家里所有收拾的事兒都是我一個(gè)人做,最后還要擺上一束花,常被老爸老媽埋怨我不知道又把他們的東西藏到哪兒了。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">書(shū)包里從來(lái)不零亂,書(shū)從不卷角,除了筆記,沒(méi)有多余的一個(gè)字,且沒(méi)有折痕,臨期末時(shí),書(shū)依然如新,作業(yè)本也是,布局排版跟書(shū)上一樣,且基本上是仿宋體,強(qiáng)迫癥到了極點(diǎn)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">這么多年來(lái),已慢慢降低要求。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">收拾完,看書(shū),讀二冬的《一天很短》,“生命中大部分的時(shí)間都是,一整天很無(wú)趣,單調(diào)、乏味,且沒(méi)有意義。”的確如此,即便是“對(duì)一張琴,一壺酒、一溪云”,也有虛無(wú)的時(shí)候。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">許多積極與消極的碎片,拼湊在一起,有煙火氣,也偶有詩(shī)意。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">今日是農(nóng)歷生日,往年基本會(huì)忘記,今年亦是老媽打電話過(guò)來(lái)才會(huì)想起。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">每一天都是一樣的,生日亦可有可無(wú)了,就這樣吧!</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">9.4</p> <p class="ql-block">初秋,微涼。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">練琴畢,看書(shū)。因諸事繁多,夜未能安睡,困倦不已。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">許久不讀落梅的文章,翻開(kāi)書(shū),其文字如一盞清茶,摒棄凡塵。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">文字自有撼人的力量。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">看蔣勛說(shuō)唐詩(shī)宋詞,唐詩(shī)側(cè)重于外在,宋詞更側(cè)重于內(nèi)心,落梅的唯美散文亦側(cè)重于內(nèi)心狀態(tài),將浮躁與繁華隔在了心門(mén)之外。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">靜亦難得!</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">最喜這秋天,不冷不熱,風(fēng)拂簾,簾外是繁華都市,煙火人間。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">去歲之時(shí),居于老小區(qū),煙火氣更濃,常有“回收舊家電,舊冰箱、舊電腦、舊手機(jī)……”的聲音從樓底下傳上來(lái),也偶有“磨剪子嘞,戧菜(才)刀”的吆喝聲飄來(lái),令人恍惚,像舊電影里的片斷,也像極了張愛(ài)玲小說(shuō)里的場(chǎng)景。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">如今居于高樓,目之所及,皆是水泥鋼筋的森林。北面,是繁華的都市,屋宇連綿。夜幕初臨之時(shí),月上高樓,燈火闌珊,一片繁華。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">高樓上聽(tīng)犬吠,有時(shí)疑以為在鄉(xiāng)間,卻沒(méi)有鄉(xiāng)下靜謐。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">每日騎車(chē)所經(jīng)之地,有一片菜園子,四時(shí)果蔬不斷,如今已被圍起來(lái)了,要見(jiàn)到滿園綠意已是很難了。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">以往,總是秋天的文字最多,常常蒔花弄草,如今,綠植皆無(wú)。想念那一陽(yáng)臺(tái)的月季花,也想念那一盆銅錢(qián)草,草木與人,心意亦相通。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">忽然想起明日將是中秋,親人在千里之外,月圓人不圓,惟有將一片憂思,寄于明月,但愿人長(zhǎng)久……</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">9.10</p> <p class="ql-block">秋光如禪。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">一個(gè)人靜靜地聽(tīng)音樂(lè)、習(xí)字、練琴、看書(shū)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">越來(lái)越習(xí)慣安靜,聽(tīng)優(yōu)雅舒緩的鋼琴曲,一首曲子,可以無(wú)限循環(huán)一整天。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">秋涼之后,一切都靜了下來(lái),天空疏淡、高遠(yuǎn)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">秋蟲(chóng)的寂寥聲只有夜半才能聽(tīng)到,一聲聲,直透窗紗,一輪滿月,高掛夜空,縹緲幽遠(yuǎn)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">中秋的月亮,大而圓,照徹大地,月色下的小城,溫柔如水。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">夜半聽(tīng)蟲(chóng)聲,看秋月慢慢移過(guò)窗欞,直至西沉。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">白露已過(guò),秋月更明。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">秋天適合賞月賞桂,“風(fēng)動(dòng)桂花香”,該是賞桂的時(shí)節(jié)了吧,桂子花開(kāi),滿城飄香,秋風(fēng)拂過(guò),灑落一地桂花雨。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">老家后院有一株桂花,二十余載,如今已亭亭如蓋,滿院飄香。秋夜,寂靜的小院里,野薔薇爬滿了籬笆,有山月,有犬吠,有夜半的桂子清香。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">午后的天空,越發(fā)陰沉。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">聽(tīng)市聲,誰(shuí)家又放起了煙花?</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">看書(shū),不知不覺(jué)睡著了。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">醒來(lái)已是黃昏,下起了大雨,一片風(fēng)雨琳瑯。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">“梧桐更兼細(xì)雨,到黃昏,點(diǎn)點(diǎn)滴滴,這次第,怎一個(gè)愁字了得”,想起了李清照的詞,冷風(fēng)凄雨,倒是有此意境了。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">躺著聽(tīng)雨,頭微脹,渾身倦怠無(wú)力。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">每次小睡醒來(lái),情緒低落,精神皆不濟(jì),更是懶得不想動(dòng)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">黃昏聽(tīng)雨,更是愁上添愁了……</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">9.12</p> <p class="ql-block">晨,微雨,醒遲。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">邊洗漱,邊聽(tīng)《赤壁賦》直播講解。昨夜書(shū)《洛神賦》,極丑,毛筆未洗,墨汁已干,筆枯不成形。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">撐傘去做核酸,歸來(lái),提青菜絲瓜大棗各一袋,見(jiàn)雨中紫薇,楚楚可憐。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">練琴,試配和弦,懸腕搖稍長(zhǎng)進(jìn),入歧途,興致驟減。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">習(xí)行書(shū)《洛神賦》,皆不滿意,廢紙扔了一簍。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">雨初停,天色漸明朗??磿?shū),《楚辭》一章,有隱逸出塵之風(fēng)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">饑腸轆轆,該是做飯時(shí)間了!</p><p class="ql-block">9.13</p> <p class="ql-block">昨夜,臺(tái)風(fēng)過(guò)境,聽(tīng)一夜風(fēng)兼雨,不曾安睡。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">今夜,草叢間秋蟲(chóng)呢喃,時(shí)聞犬吠聲。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">月已缺,大概要半夜才能看到了。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">看書(shū),隱隱有夜哭郎的聲音傳來(lái),憶起自家的夜哭郎,哄也哄不好,自己跟著也想哭,有時(shí)候,就那樣一直抱著他,動(dòng)也不敢動(dòng)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">好像都是從前的事情了!</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">十年八年即是一瞬!</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">秋夜涼,讀李煜詞,“深院靜,小庭空,斷續(xù)寒砧斷續(xù)風(fēng)。無(wú)奈夜長(zhǎng)人不寐,數(shù)聲和月到簾櫳。”后主之詞,哪里像個(gè)君王,真是被政治耽誤了的文人。寒砧估計(jì)早已無(wú)蹤,記得幼時(shí)跟隨親戚去看望住在深山里的二姨,常常見(jiàn)到有人在溪水邊洗衣服,拿著搗衣杖不停地敲打衣服,畫(huà)面真是美極了,后來(lái)讀王維的詩(shī),才真正體味了其中的意境。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">夜靜無(wú)寐之時(shí),讀一讀宋詞也是美的。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">9.15</p> <p class="ql-block">看著時(shí)光在指縫間流走。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">書(shū)寫(xiě)的宣紙,零亂堆了一窗臺(tái),任風(fēng)吹拂。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">一素琴、一墨碟,宿墨、宣紙、紫毫,屬于一個(gè)人的風(fēng)雅。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">日暮,秋風(fēng)漸起。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">翻開(kāi)書(shū)卷,滿紙素怨,仿佛都是前世今生的糾纏。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">困倦,躺著不想動(dòng),懶人狀。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">輕嘆!</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">最是無(wú)奈黃昏愁。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">每至黃昏時(shí)分,心下凄然。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">歲已秋,白露過(guò),秋分又將至。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">驚時(shí)序,又覺(jué)歲晚,不免又感傷。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">聽(tīng)孩童嬉鬧,倦鳥(niǎo)輕鳴。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">作一首不是詩(shī)的小詩(shī):</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">清秋節(jié)</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">云淡靄輕</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">秋蟬寂寥</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">殘荷夕照</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">梧葉飄零</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">荻花楓葉瑟瑟</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">易水寒</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">倦客思鄉(xiāng)</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">夢(mèng)里樓臺(tái)依稀</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">雨打空城</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">……</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">9.18</p> <p class="ql-block">秋感</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">1</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">驟涼,秋天的況味更濃了。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">穿了長(zhǎng)袖,還是覺(jué)得涼。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">陽(yáng)光稀薄。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">秋涼而薄,亦如人情,淡淡的,不著痕跡。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">秋易感,靜下來(lái),秋恨頓生,卻又說(shuō)不出個(gè)所以然來(lái)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">大概與春愁一樣的吧!</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">昨日書(shū)扇面,寫(xiě)“每到春天,惆悵還依舊”,倒想還不如寫(xiě)秋好。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">“夜深風(fēng)竹敲秋韻。萬(wàn)葉千聲皆是恨?!睔W陽(yáng)修的《木蘭花》被鄧麗君改編成歌曲《萬(wàn)葉千聲》,每唱一遍,又是另一番滋味。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">秋深,丹桂開(kāi)否?</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">2</p><p class="ql-block">蜷縮起來(lái),讀王安石詞,“別館寒砧,孤城畫(huà)角,一派秋聲入寥廓?!蔽娜藲馍踝?,作為一個(gè)政治家,此詞又讓我看到了詞人的另一面,一方面為政治耽擱,多少有些人在江湖,身不由己之感,另一方面詞人亦有隱退之心,“無(wú)奈被些名利縛。無(wú)奈被他情擔(dān)閣?!币恢币詾?,王安石純政治人物,鐵腕強(qiáng)權(quán),卻沒(méi)有想到詞人還有這一面。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">亦喜歡王安石的另一闕詞,“登臨送目。正故國(guó)晚秋,天氣初肅?!蓖醢彩媸菍?xiě)詞的高手,起筆便是雄渾、遼闊的大氣象。此胸懷亦可觀滄海、察民生,政治家的雄才韜略可見(jiàn)一斑。詞有大境界與小境界之分,像秦觀、柳永耽于兒女情長(zhǎng),自是難有此番情懷,不過(guò)柳永亦有格調(diào)高遠(yuǎn)之作,非浪得虛名。柳永詞中亦有秋之詞,“隴首云飛,江邊日晚,煙波滿目憑闌久。立望關(guān)河蕭索,千里清秋。忍凝眸。”此詞意象亦開(kāi)闊,讓我想起游千島湖之時(shí),云霧迷茫、千山疊翠、煙波浩渺,氣象萬(wàn)丈,那時(shí)是在初夏,如今清秋之際,定是“千里清秋,關(guān)河蕭索”了,江邊日晚憑闌久,內(nèi)心又會(huì)是何種感慨呢?</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">閑來(lái)讀宋詞,每次都能讀出不一樣的感覺(jué),思緒悠悠,猶身臨其境。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">9.21</p> <p class="ql-block">今日秋分。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">夜醒數(shù)次,聽(tīng)蟲(chóng)聲入眠。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">晨,醒遲,醒來(lái)已八時(shí)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">核酸歸來(lái),收拾洗刷已漸至十時(shí),練琴一小時(shí),不得法。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">停下來(lái),閑愁又生。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">攤開(kāi)紙筆,卻遲遲下不了筆。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">看風(fēng)拂簾兒,靜聽(tīng)秋聲。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">已是做午飯時(shí)分,想到讀小禪文字,她對(duì)一日三餐倒是深情,筆底全是人間百味,奈何自己懶,最不上心的便是飲食二字,有吃的就好了,何必講究那么多。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">不想虛度光陰,偏偏又虛度時(shí)光了。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">9.23</p> <p class="ql-block">秋夜,涼初透。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">一日平平淡淡,降下帷幕。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">都是日常煙火歲月。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">午后,出門(mén)。疫情之后,再未出過(guò)遠(yuǎn)門(mén)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">至鄉(xiāng)下廠區(qū),一只小黑狗興匆匆跑來(lái),見(jiàn)人好不親昵,在地上連打好幾個(gè)滾。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">廠區(qū)里,有一叢翠竹,還有兩棵棗樹(shù),令人想起老家菜園里的棗樹(shù)。棗樹(shù)上沒(méi)有結(jié)棗,秋風(fēng)吹著,樹(shù)葉還是一片深綠,綠得深情。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">鄉(xiāng)下的房屋,大多白墻黛瓦,一派徽州特色,村邊的圍墻亦畫(huà)著江南水鄉(xiāng),小橋流水,灼灼桃花。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">還未真正入秋,江南仍是夏天的模樣。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">午后漸熱,坐在車(chē)上看秋天的風(fēng)景,還能聽(tīng)到一兩聲蟬鳴。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">路旁的圍墻邊仍開(kāi)著月季花,粉粉嫩嫩的,讓人想起春天爬滿院墻的薔薇。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">爬山虎也爬滿了那些老墻,一片深綠,也略有了枯殘之意。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">出門(mén),只為看風(fēng)景,看秋天的街道,房屋,看繁華的都市,朝氣蓬勃,充滿活力。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">還是喜歡鄉(xiāng)下的風(fēng)景多一些,一棵樹(shù)、一株草、一朵小花,都是詩(shī)意。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">人間惟草木,足以動(dòng)人。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">秋日的天空,白云悠悠,散淡,高遠(yuǎn)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">天空中還有鳥(niǎo)兒掠過(guò)的影子,樹(shù)上亦有幾個(gè)掛在風(fēng)中的鳥(niǎo)巢。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">黃昏時(shí),坐在車(chē)上看日落,看夕陽(yáng)在高樓間跳躍,直至漸漸消失。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">歸來(lái),已是華燈初上。半日浮光掠影,總算,放空了心。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">9.26</p> <p class="ql-block">昨日微雨,臨出門(mén)時(shí),雨大,雨中漫步幾十分鐘。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">夜尤涼。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">晨,陰沉,醒遲,慵懶,躺著看淡灰色天空。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">陰雨天,一個(gè)人坐在古箏旁,剪纏指甲膠帶,聽(tīng)著鋼琴曲《成都》,仿佛有一種地老天荒的感覺(jué)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">想起幼時(shí)看老媽坐在縫紉機(jī)上縫制裁剪衣裳,自己則在一旁翻針線包,找玉石瑪瑙色的紐扣,看剪下的布匹邊角料,布匹里藏著一個(gè)純凈、明媚的世界……</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">秋日遲遲,該沉寂的都沉寂了。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">雨天,總會(huì)有一種特別的憂郁情緒在蔓延、擴(kuò)散。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">是唐詩(shī)宋詞里的古典情懷。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">窗外已是冷雨敲窗。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">還是最喜歡雨天,倦怠的,慵懶的,可以什么都不做,靜下來(lái),就像是一首詩(shī),流動(dòng)的,無(wú)聲的小詩(shī)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">何況是秋雨。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">一層秋雨一層涼。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">今日,不必練琴習(xí)字,只要這樣安靜聽(tīng)雨就好。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">找?guī)组犓卧~來(lái)讀讀,雨天,是最適合讀宋詞的。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">“梧桐葉上三更雨,葉葉聲聲是別離”,多少離情別緒,在雨天沖淡,又變濃。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">“簾櫳昨夜聽(tīng)風(fēng)雨,都不似、登臨時(shí)候。一片宋玉情懷,十分衛(wèi)郎清瘦?!彼斡癖铮安菽緭u落而變衰”。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">吳文英寫(xiě):“可惜秋宵,亂蛩疏雨里?!?lt;/p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">入秋之后,常聞寒蛩空鳴,秋情又多幾分。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">臨窗,聽(tīng)瀟瀟疏雨,寒不勝,又添了一件衣裳。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">9.29</p> <p class="ql-block">假日散記</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">昨天猶如酷暑,今日已是清秋驟冷時(shí)分。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">假期過(guò)完了一大半,幾日來(lái),步履匆匆,作了一回江南游。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">一</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">假期第一日,午后,赴金山廊下生態(tài)園。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">沿途多是田園風(fēng)光。車(chē)在鄉(xiāng)間田園里行走,一幢幢青瓦白墻的房子散落在田野上,農(nóng)家門(mén)前屋后或長(zhǎng)滿翠竹,或長(zhǎng)著幾株高大的水杉,還有月季,在秋天的庭院里搖曳。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">車(chē)至廊下時(shí),已是傍晚時(shí)分,進(jìn)了大門(mén),是幾幢古典雅致的江南風(fēng)格建筑,古樸的雕刻,木門(mén),漆柱、游廊、臺(tái)階,讓人懷疑又到了明清時(shí)期的江南。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">高高的馬頭墻,一大片的空白,屋檐用濃墨輕輕勾勒出幾筆,好似水墨畫(huà)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">一直喜歡江南古建筑的風(fēng)格,典雅端莊,走進(jìn)去,猶如走入詩(shī)情畫(huà)意之中。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">進(jìn)大門(mén)之后,便是望湖樓,望湖樓即是一個(gè)茶館,裝修的風(fēng)格依然是江南式的,石磨、青苔、插花、藍(lán)花布、還有精巧別致的小盆景,盆景旁亦有濃縮版小魚(yú)池,池中有假山,一池游魚(yú)、幾片荷葉,還有潺潺流水,讓人品茗之際,亦能賞景,真是賞心悅目。茶樓的墻壁上亦是江南風(fēng)格的水墨畫(huà),小橋,流水,人家,詩(shī)意盎然。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">望湖樓前即是一個(gè)小湖,湖畔擺著藤椅,圓座,供游人品茗賞湖上風(fēng)光。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">已是夕陽(yáng)西下時(shí)分,我坐在藤椅上,看湖中小船悠悠蕩漾,湖東邊是一大片荷池,殘荷無(wú)邊,只等著游人秋雨聽(tīng)荷聲了。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">坐在湖畔,眺望遠(yuǎn)方,夕陽(yáng)下的湖面金光閃爍,靈動(dòng)又跳躍。坐了一會(huì),又繞湖轉(zhuǎn)了半圈,直至夕陽(yáng)慢慢沉于一片垂柳之中。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">彼時(shí),暮色濃,一彎新月早已升上天空。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">踏月歸來(lái),只想著,如果在某個(gè)飄著秋雨的日子,坐在廓上聽(tīng)雨觀荷,亦是不勝清雅的。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">二</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">假期第二日,炎熱,秋蟬噪鳴。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">至黃昏時(shí)分,漸涼,遂準(zhǔn)備去上海之魚(yú)走走。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">上海之魚(yú)已去過(guò)數(shù)次,每行一次,皆令人心曠神怡。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">喜歡那里空曠的天空,遼闊的湖水,雖是人工湖,亦是風(fēng)光無(wú)限。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">那里有兩座橋,一粉一藍(lán),一直沒(méi)去過(guò),想去走走,此次終于如愿。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">因愛(ài)粉色,尤喜彩虹橋,粉色的橋身,蜿蜒曲折有致,像亭亭的少女,立于小河之上。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">過(guò)了橋,站在湖邊,看水草,看游魚(yú)嬉戲,看遠(yuǎn)方,心胸隨著湖面而瞬間開(kāi)闊起來(lái),又一片茫茫……</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">湖邊多草木,草木染了秋色,深沉起來(lái),雜草中,竟然還開(kāi)著無(wú)數(shù)的月季,月季雖被蟲(chóng)蛀,還是生機(jī)無(wú)限。我蹲下來(lái)賞花,拍花。雜草中的花兒,雖憔悴零落,卻也別有一番風(fēng)韻。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">湖畔花壇里,亦有許多雕刻的詩(shī)詞書(shū)法作品,我沿著湖畔,一邊欣賞,一邊贊嘆,最喜杜牧的《秋夕》,“銀燭秋光冷畫(huà)屏,輕羅小扇撲流螢。天階夜色涼如水,坐看牽??椗恰!睅仔行袝?shū),飄逸灑脫,清雋秀美。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">慢慢行著,月上樹(shù)梢。湖光秋月,倒又令人沉醉了。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">三</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">昨日,異常炎熱。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">午后,驅(qū)車(chē)去蘇州。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">蘇州,更喜歡把它稱(chēng)為姑蘇,那仿佛是心中一個(gè)遙遠(yuǎn)的夢(mèng)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">想去看太湖,煙波浩渺里,讓人感知生命之宏大與渺小,還有那些江南的園林,一步一景,猶如文人的山水畫(huà),盡是詩(shī)情畫(huà)意。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">行了大概兩個(gè)小時(shí),至太湖畔,遠(yuǎn)遠(yuǎn)地便能看到那些青山了,青山碧水藍(lán)天,令人神往。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">奈何太熱,在表妹家午飯后,坐著休息許久,汗涔涔,不能出門(mén)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">黃昏時(shí)分,與表妹一家遂往太湖畔走走。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">車(chē)在鄉(xiāng)村田園里轉(zhuǎn)了幾圈,姑蘇的農(nóng)田屋舍,亦帶著江南的古典韻味,稻子由青轉(zhuǎn)黃,尚未全黃,像綠色的海洋,海洋盡頭是青瓦白墻的農(nóng)居,一派天然古樸之味。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">后下車(chē),步行去太湖畔,經(jīng)過(guò)一片無(wú)邊的青草地,逼人的綠,綠得純粹,天然。綠草地旁有叢叢蘆葦,秋天的蘆葦,讓人想起“蒹葭蒼蒼”一詞,“蒹葭蒼蒼,白露為霜”,仿佛又回到了先秦的歲月里了。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">到達(dá)太湖之時(shí),已是夜色蒼茫,茫茫太湖,靜靜地橫臥著,如同一顆璀璨的明珠。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">遠(yuǎn)處的吳江,有一大片現(xiàn)代的高樓,燈火闌珊,流光溢彩,猶如一艘航行在太湖的小船。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">夜色濃,又熱,興未盡,歸。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">至臨湖小鎮(zhèn),鎮(zhèn)上車(chē)水馬龍,美食一條街,好不繁華,想到小禪,她最喜歡去那些人多擁擠的街頭巷尾,品一品當(dāng)?shù)氐拿朗?,滿滿的煙火氣,才不枉異地之行。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">萬(wàn)水千山走遍,到底,還是煙火氣最撫人心。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">蘇軾云:“人間有味是清歡!”看來(lái),這是最好的注解了。</p><p class="ql-block">10.4</p> <p class="ql-block">半夜里,餓醒了。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">頭脹疼。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">窗外,一片月明如水。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">秋夜,涼,甚至是冷了。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">已無(wú)蟲(chóng)聲,又似乎聽(tīng)到了金石之聲,肅殺又冷清。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">近日來(lái)氣溫驟降,幾日之間,便如同經(jīng)歷了四季。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">前幾日,半夜里總聽(tīng)得見(jiàn)一片雨聲,秋雨淅瀝,恬淡又安靜。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">昨日轉(zhuǎn)晴,風(fēng)大,有了冬之寒意。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">素有文字記錄的習(xí)慣,幾日來(lái)不寫(xiě),似乎總?cè)绷它c(diǎn)什么。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">夜讀小禪《讀書(shū)記》,倒是有些類(lèi)似的經(jīng)歷,奈何讀過(guò)的文字還是太少,文海浩瀚,所讀之文,僅僅滄海一粟。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">因?yàn)橐咔?,加之離圖書(shū)館又遠(yuǎn)了,半年未去圖書(shū)館了,無(wú)知識(shí)滋養(yǎng),以致精神貧乏。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">喜歡讀書(shū),這是從小便養(yǎng)成的習(xí)慣,書(shū)讀多了,似乎越來(lái)越挑剔,似乎一眼就能看出喜歡的書(shū)和不喜歡的書(shū)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">看書(shū),亦是隨著性情使然。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">心情煩悶的時(shí)候,看看書(shū),心亦靜了。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">近日,瑣事繁多,心亦不放靜,夜晚亦不能安睡。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">頭脹痛得難受,也只有文字緩解了。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">10.11</p> <p class="ql-block">夜涼。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">踏月歸,月已缺。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">深秋的月色,較往日又多了些廣袤的寒意。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">獨(dú)愛(ài)“皎皎空中孤月輪”,一輪明月,照徹古今。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">回來(lái)的路上,又聽(tīng)秋蟲(chóng)低低私語(yǔ),原來(lái)秋蟲(chóng)聲尚未絕跡。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">“風(fēng)動(dòng)桂花香”,大概要到杭州才能聞到滿城的桂花香。記得國(guó)慶假期去金山廊下,那里的桂花也已經(jīng)開(kāi)放了,幽香里帶著一絲甜。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">秋已深,似乎忙的時(shí)候多,竟沒(méi)有靜下來(lái)賞秋。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">已經(jīng)不記得第一場(chǎng)秋雨是如何來(lái)臨的了。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">前幾日氣溫驟降,有了肅殺之意,夏日的冰絲席與風(fēng)扇也早已收起來(lái)了。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">秋日里,最動(dòng)人的,還是夜靜之時(shí)似有若無(wú)的秋蟲(chóng)聲,一聲聲,涼到了骨子里。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">窗外有淡淡月影,隱約聞犬吠聲。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">到底是靜了!</p><p class="ql-block">10.13</p> <p class="ql-block">晨,拉開(kāi)窗簾,又是一室陽(yáng)光。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">清冷秋日,光陰?kù)o得好似一幅古畫(huà)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">偶聞機(jī)械聲,一聲聲,從遙遠(yuǎn)的地方傳來(lái),到底還是煙火氣十足。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">已是滿城桂花香,隨便走到哪里,都是甜甜的味道。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">周末之時(shí),又去了熟悉的那些街道,遮天蔽日的香樟樹(shù),還有一整條街的法國(guó)梧桐。記得常常在秋雨綿綿的午后,走過(guò)那些街道,看法國(guó)梧桐葉在雨中盤(pán)旋,詩(shī)意又浪漫。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">還有桂花香,雨中紛紛飄落的桂花雨,冷清中帶著甜膩的味兒。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">路過(guò)古華園,以前每天騎車(chē)必經(jīng)之路,如今已不常去了,滿池殘荷,風(fēng)骨依然,任風(fēng)吹雨打,倔強(qiáng)地挺立著。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">一直想著“殘荷聽(tīng)雨”,喜歡的只是那一種清冷孤獨(dú)沒(méi)有任何人打擾的意境。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">萬(wàn)物之美,惟靜觀得之。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">晴好的日子,想起了老家的“曬秋”,紅薯干、蘿卜干、辣椒、豆子……院子里擺滿了,最懷念的,還是那些故土的秋味。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">幾篷衰草,幾畦青菜,足以慰鄉(xiāng)情。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">秋芙蓉也是美的,每次騎車(chē)過(guò)橋,總能看到水邊幾株芙蓉?zé)崃业亻_(kāi)著,無(wú)人賞識(shí),亦開(kāi)得驕傲自在。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">四時(shí)花開(kāi)花落,亦如生命之輪回,熱烈絢爛,終歸于寂寂。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">多日來(lái)已不曾讀書(shū)了,晨讀數(shù)頁(yè),簡(jiǎn)潔的文字,如長(zhǎng)廊轉(zhuǎn)角的一道涼風(fēng),又尋到了一段唐詩(shī)宋詞般的典雅生活。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">10.19</p>