<p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">詩詞丨歲月彈指剎那間,回首已是雪滿頭!</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">少年是意氣風(fēng)發(fā),揮斥方遒;少年是青澀感性,為賦新詞強(qiáng)說愁;年少時(shí)不知光陰似水,再回首,只嘆白了少年頭。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">時(shí)間太快,還來不及細(xì)細(xì)品味,就走過了半生;流年似水,才讀懂生活真意,就雪染了白頭。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">今天,詩詞君為大家分享7首歲月詩詞,初讀不以為意,再讀才懂人生,它們?cè)陲L(fēng)月的長(zhǎng)河中,愈發(fā)閃亮,使人每次品讀都回味無窮,生發(fā)無限感慨!</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 1. 十歲:外傅之年</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">《村居》</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">清·高鼎</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">草長(zhǎng)鶯飛二月天,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">拂堤楊柳醉春煙。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">兒童散學(xué)歸來早,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">忙趁東風(fēng)放紙鳶。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">童年,我們什么都沒有,漫山遍野四處跑,但我們不覺得苦,我們記住的只有快樂。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">現(xiàn)在我們什么都有了,卻再也沒有了童年時(shí)的那種純真和快樂。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">沒有一個(gè)人不懷念童年,然而時(shí)光一去不復(fù)返,愿珍惜眼前,珍惜當(dāng)下。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 2. 二十歲:結(jié)發(fā)之年</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">《沁園春·長(zhǎng)沙》</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">毛澤東</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">獨(dú)立寒秋,湘江北去,橘子洲頭。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">看萬山紅遍,層林盡染;漫江碧透,百舸爭(zhēng)流。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">鷹擊長(zhǎng)空,魚翔淺底,萬類霜天競(jìng)自由。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">悵寥廓,問蒼茫大地,誰主沉???</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">攜來百侶曾游。憶往昔崢嶸歲月稠。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">恰同學(xué)少年,風(fēng)華正茂;書生意氣,揮斥方遒。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">指點(diǎn)江山,激揚(yáng)文字,糞土當(dāng)年萬戶侯。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">曾記否,到中流擊水,浪遏飛舟?</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">二十歲時(shí),我們意氣風(fēng)發(fā)。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">現(xiàn)在的我們已不再少年,歲月漸漸改變了我們的容顏,然而卻打磨出一顆更堅(jiān)強(qiáng)、更成熟的心。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">但心中永遠(yuǎn)不變的是永恒的青春。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">滄海桑田也好,歲月如梭也罷,只要我們心中依然有詩與遠(yuǎn)方,時(shí)間的長(zhǎng)河都無法帶走年輕的靈魂。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 3. 三十歲:而立之年</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">《竹石》</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">清代·鄭燮</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">咬定青山不放松,立根原在破巖中。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">千磨萬擊還堅(jiān)勁,任爾東西南北風(fēng)。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">三十多歲的年紀(jì),誰又不是一邊奔跑,一邊跌倒,一邊含著淚爬起來又繼續(xù)奔跑。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">站在生命長(zhǎng)路的中途,前看后望皆是茫茫。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">前為漸已年邁的父母擔(dān)憂,后為未成年的孩子操心。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">在成人的世界里,從來就沒有容易二字,每個(gè)光鮮亮麗的背后,都有一顆咬緊牙關(guān)的靈魂。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">人到中年,在曲折惡劣的環(huán)境中,我們要像巖竹一樣直面困難,堅(jiān)韌頑強(qiáng),正直不屈。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 4. 四十歲:不惑之年</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">《丑奴兒·書博山道中壁》</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">宋·辛棄疾</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">少年不識(shí)愁滋味,愛上層樓。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">愛上層樓。為賦新詞強(qiáng)說愁。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">而今識(shí)盡愁滋味,欲說還休。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">欲說還休。卻道天涼好個(gè)秋。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">到了四十多歲,經(jīng)歷了一些事情,受過的一些挫折后,才發(fā)現(xiàn),真正的愁苦是說不出的。有些事情不知道如何說,向誰說,只能自己消化。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">當(dāng)他人問起時(shí),我們也不過是抬頭淡然一笑,說:“別擔(dān)心,我很好?!?lt;/span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">因?yàn)?,這就是生活,如人飲水,冷暖自知。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 5. 五十歲:知命之年</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">《自遣》</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">唐·羅隱</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">得即高歌失即休,多愁多恨亦悠悠。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">今朝有酒今朝醉,明日愁來明日愁。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">縱有三千煩惱,不如一笑置之。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">沒有誰的一生,陽光朗月永相隨;沒有誰的一生,歡聲笑語永相伴。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">余生寥寥,學(xué)會(huì)減輕背負(fù)的掛礙,我們才能優(yōu)雅向前;看淡恩怨情仇,一路上才會(huì)風(fēng)清月朗。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">及時(shí)行樂,無悔無懼,這樣,你會(huì)感受到生活原來是那么美好。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 6. 六十歲:耳順之年</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">《頌古五十五首其一》</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">宋. 無門慧開禪師</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">春有百花秋有月,夏有涼風(fēng)冬有雪,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">若無閑事掛心頭,便是人間好時(shí)節(jié)!</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">一季一景,四時(shí)輪回。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">在漫長(zhǎng)的一生里,我們看春天的花,捕夏天的螢,吹秋天的風(fēng),賞冬天的雪。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">將煩惱看淡看開,那么每年每季每天都將是人間最好的時(shí)節(jié)。每分每秒,也都是最好的當(dāng)下。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">六十歲以后,不要再給自己的心增添負(fù)累,勞累之余,約上三五好友,對(duì)酒當(dāng)歌,及時(shí)行樂,不必在乎人生幾何。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 7. 七十歲:古稀之年</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">《浣溪沙·游蘄水清泉寺》</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">宋·蘇軾</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">山下蘭芽短浸溪,松間沙路凈無泥,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">瀟瀟暮雨子規(guī)啼。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">誰道人生無再少?門前流水尚能西!</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">休將白發(fā)唱黃雞。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">千古流芳如蘇軾,最讓人佩服的不是他的才華,而是他的灑脫。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">其實(shí),人生的老去不在年華,而在心靈。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">只要心靈永遠(yuǎn)年輕,又何懼歲月老去呢?</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">匆匆歲月,悠悠流年,不曾厚待誰,亦不曾薄待誰。既然我們來不及認(rèn)真的年輕,那就不妨選擇認(rèn)真的老去。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">走過半生才明白,生活究竟如何過,最終還是取決于我們自己如何看待。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">人生,是一段來了又走的旅程,有喜有悲才是人生,有苦有甜才是生活。</span></p>