<p class="ql-block"> 二月春耕昌杏密。百花次第爭先出。唯有海棠梨第一,深淺拂,天生紅粉真無匹。</p><p class="ql-block"> 畫棟歸來巢未失。雙雙款語憐飛乙。留客醉花迎曉日。金盞溢,卻憂風(fēng)雨飄零疾。</p><p class="ql-block"> 【宋】 歐陽修</p> <p class="ql-block"> 碧雞海棠天下絕,枝枝似染猩猩血。</p><p class="ql-block"> 蜀姬艷妝肯讓人,花前頓覺無艷色。</p><p class="ql-block"> 扁舟東下八千里,桃李真成仆奴爾。</p><p class="ql-block"> 若是海棠根可移,揚(yáng)州芍藥應(yīng)羞死。</p> <p class="ql-block"> 細(xì)雨初憐濕衣裳,新晴特地試紅妝。</p><p class="ql-block"> 無人會得東風(fēng)意,春色都將付海棠。</p> <p class="ql-block"> 海棠不惜胭脂色,獨(dú)立蒙蒙細(xì)雨中。</p> <p class="ql-block"> 春色三分已二分,海棠紅軟半梨云。</p> <p class="ql-block"> 春似酒杯濃,醉得海棠無力。</p> <p class="ql-block"> 海棠開后春誰主,日日催花雨。</p> <p class="ql-block"> 昨夜海棠初著雨,數(shù)朵輕盈嬌欲語。</p> <p class="ql-block"> 昨夜雨疏風(fēng)驟,濃睡不消殘酒。試問卷簾人,卻道海棠依舊。知否,知否,應(yīng)是綠肥紅瘦。</p>