<p class="ql-block">出句:柳十一</p><p class="ql-block">對句:天邊一抹</p> <p class="ql-block">前言:</p><p class="ql-block">近日有徒對得我的長聯(lián)二十余,用詞精巧,句意獨到,心為之喜,故逐一評點,于人應有所得,于己亦有所得,不亦說乎。</p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1);"> ——柳十一</span></p><p class="ql-block"><b>1、</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">山有浮云月有陰,更何堪流水無情,桃花易逝;</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">春吟白雪秋吟菊,可自樂清風共約,野鶴長隨。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">評點: </b></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 美好的事物總是那么容易流逝,如逝水長東如花開花落,但何必去傷感呢,你總有白雪相陪,清風共約,老鶴相隨。</span></p><p class="ql-block"><b>2、</b></p><p class="ql-block"><b>春有桃花夏有荷,問幾處閑情,誰家小筑;</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">人無俗事心無欲,得三分明月,一曲長歌。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">評點: </b></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 山后桃花,池中菡萏,春也好夏也好,我家小筑皆是怡然,誰來問閑情幾許?無欲無求之際,何妨來一曲長歌,又可得三分明月。不知誰是云中客,還道君為陌上仙。</span></p><p class="ql-block"><b>3、</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">半壺濁酒灑江天,祭左岸桃花,西廂明月;</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">一管簫音連楚越,亂前汀柳絮,南浦流云。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">評點:</b></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 我家的桃花,我家的明月,怎么又快沒了,我把剩下的半壺酒祭灑向江天之間,奈何君之逝去,誰挽我之歸途。罷了,來一管長簫吧,卻又攪亂了前汀的柳絮,南浦的流云。嗟乎,世間之無情莫過于此。</span></p><p class="ql-block"><b>4、</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">天際晚歸舟,攜岸左青楊,江心白鷺;</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">城頭鋪夕照,落樓前玉笛,陌上黃花。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">評點:</b></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 天際的歸舟已漸漸晚了,卻攜來了岸左的青青楊柳和江心的悠悠白鷺,何其悠哉,何其興也。城頭鋪滿了金黃的夕照,又飄落來了樓前的潺潺玉笛,陌上的片片黃花,叵耐誰矣,叵耐君乎。一歸一盼,只不知舟人與笛者是否會金風玉露一相逢,又勝卻人間無數(shù)了。</span></p><p class="ql-block"><b>5、</b></p><p class="ql-block"><b>夕照江橋白鶴飛,誰留下幾管簫音,一川桃瓣;</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">舟橫古渡青山在,莫愁嗟半彎殘月,兩鬢霜華。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">評點:</b></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 江橋臨夕照,白鶴唳長空,空空如也的渡口,還留下了幾管簫聲仿佛猶然在耳,一川桃瓣正逐水而流,似乎又感覺到了崔顥在黃鶴樓發(fā)出的感慨:故人已騎黃鶴去,白云千載空悠悠。只是人生還得繼續(xù),何必嗟呀半殘的明月和兩鬢的霜華,因為古渡旁的楊柳依依,山巒翠翠。</span></p><p class="ql-block"><b>6、</b></p><p class="ql-block"><b>長橋一別舟行遠,恰梔子黃時,彩云歸處;</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">短笛重吹月再圓,又春江碧透,翠柳飛花。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">評點: </b></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 梔子黃了,彩云歸了,遠行的人也乘舟而去,是否感覺到了徐志摩先生那揮一揮的衣袖,還有那青荇更深處的那一支長篙?笛吹了又吹,月圓了又圓,只是不知道在春江碧透、翠柳飛花之時,我是否又如柳永一般“誤幾回,天際識歸舟”?</span></p><p class="ql-block"><b>7、</b></p><p class="ql-block"><b>我系長簫何所適,南浦青楓,東籬紫菊;</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">君居陋室自清修,前庭翠竹,內院香蘭。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">評點: </b></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 我系上長簫去哪里呢,青楓在南浦,紫菊在東籬,我是很閑,其實我很忙的,因為還有前庭的翠竹和內院的香蘭,又有何處不可以修身呢?自古以來,高潔之士總喜歡與蘭菊為伴,是喜其淡雅和孤傲。</span></p><p class="ql-block"><b>8、</b></p><p class="ql-block"><b>摘取梅花誰不予,半者作書簽,其余勻濁酒;</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">邀來明月笛長鳴,幾聲飛柳絮,一曲醉清風。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">評點:</b></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 我愛梅花,等她開得夠了,把她們做成書簽或者釀成梅酒,可以逞口舌可以凈身心,何其樂也。又幾時,我邀來明月吹幾曲竹笛,逗逗柳絮,戲戲清風,何其閑哉。高人雅士的生活是我們向往的,不過我們也只能想想罷了……</span></p><p class="ql-block"><b>9、</b></p><p class="ql-block"><b>中秋問月不回音,惟寄籬外黃花,樽前桂酒;</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">靜夜鳴琴難入夢,懶鋪案前青簡,筆底新愁。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">評點:</b></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 我問中秋的月亮什么呢,大抵是鄉(xiāng)音吧,它沒回答,這正是道是有情卻無情,還是籬外的黃花和杯中的桂酒知我。夜難眠,也懶得寫些有的沒的了,只把那一腔夙愿幾畝心荷都賦予這琴聲吧,但愿都能聽得到……每個在外奮斗的人們都有著心底那扇故園的房門,風吹來,軟軟的,不勝禁。</span></p><p class="ql-block"><b>10、</b></p><p class="ql-block"><b>梔子花開,梔子花黃,竹屐聲聲敲雨巷;</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">春江水暖,春江水碧,清風縷縷亂羅衣。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">評點:</b></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 致敬戴望舒的《雨巷》。</span></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">11、</b></p><p class="ql-block"><b>秋風十萬山,楓葉紅時,征鴻過處;</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">故土一輪月,桂花黃后,游子歸來。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">評點: </b></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 秋風遍及,楓葉紅了,大雁一排一排的飛過,故土花黃,子可緩緩歸矣,吳越王千年前的期盼直至如今。</span></p><p class="ql-block"><b>12、</b></p><p class="ql-block"><b>滄海歸來何所適,桑栽三五株,梅植十余畝;</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">幽蘭香處可為居,桃煮一壇酒,詩吟幾度秋。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">評點:</b></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 歷盡滄桑歸來的我為了生計栽了三五棵桑樹,不過其他的地我可得栽梅花了,嘿嘿。我住的地方還得有蘭花,閑暇時煮一壇桃酒,吟幾首殘詩,嚯嚯。</span></p><p class="ql-block"><b>13、</b></p><p class="ql-block"><b>我還梅冢幾弦琴,卻不知詩骨何稱,傷心誰畫;</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">君欠春光一首曲,尚能覺酒腸難壯,故夢無尋。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">評點:</b></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 我已還了葬下的梅花幾曲琴音,但是不知道我的風骨又值得幾許,我的傷心誰人能畫,我的故夢又去哪里尋找?人總在花落酒溫的時候迷茫,誰又能清醒地知道要去何方,除了那一輪月。</span></p><p class="ql-block"><b>14、</b></p><p class="ql-block"><b>輕雨潤羅裳,最堪憐杏子微黃,櫻桃恰紫;</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">柔風纏翠柳,莫可言平湖泛綠,野嶺含青。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">評點:</b></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 落花輕雨的時候,人總是敏感的,或者是愛憐如柔風纏翠柳,或者感傷于微雨燕雙飛。</span></p><p class="ql-block"><b>15:</b></p><p class="ql-block"><b>小山陰,小川陰,摘朵桃花斜入鬢;</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">新雨后,新酒后,橫根簫管醉流霞。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">評點:</b></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 在那山之北水之南的地方,我摘了朵桃花插在鬢上,乘著這酒酣雨盡之時,吹上幾曲簫音應和著天邊的流霞。 延展:在中國悠長的歷史長河里,有一個奇葩的時代,人人都喜樂于采下鮮艷欲滴的花朵簪在鬢角或帽檐上,也留下了許多膾炙人口的詩詞和典故。熙寧五年(1072年)五月二十三,時任杭州通判的蘇軾和一群好友到吉祥寺賞牡丹,賞花到了興會處,便飲酒助興,面對良辰美景,賞心樂事,對大詩人蘇軾來說,如果少了賦詩,簡直是無法想象。于是詩人脫口道:人老簪花不自羞,花應羞上老人頭。醉歸扶路人應笑,十里珠簾半上鉤”。他寫出了這樣令人捧腹的場景:放浪形骸,豁達不羈的官員,頭上戴著牡丹花兒,略帶羞澀,又酩酊大醉,一路東倒西歪,跌跌撞撞回去,引得路人卷起珠簾,爭相觀看開懷偷笑。慶歷五年(1045年),韓琦任揚州太守,一次在宴會上和在場的王安石等四人,共同簪花,插戴了當?shù)赝恢ι祥_的四朵有名的芍藥,這種芍藥也稱為“金帶圍”,花瓣上下呈紅色,一圈金黃蕊圍在中間,又稱為“金纏腰”。說來也奇,此后的三十年中,參加賞花的四個人竟都先后做了宰相。這就是有名的“四相簪花”的故事?!端疂G傳》中簪花的場景也比比皆是。綽號“短命二郎”的阮小五一出場便是“鬢邊插朵石榴花”;浪子燕青是“鬢畔常簪四季花”;病關索楊雄則“鬢邊愛插翠芙蓉”……真是不勝枚舉。因人人都喜簪花,還誕生了賣花的這個職業(yè),李清照在《減字木蘭花·賣花擔上》中寫道:賣花擔上,買得一枝春欲放。淚染輕勻,猶帶彤霞曉露痕。怕郎猜道,奴面不如花面好。云鬢斜簪,徒要教郎比并看。這就是宋朝,一個風流的朝代。</span></p><p class="ql-block"><b>16、</b></p><p class="ql-block"><b>短暫人生幾十秋,不是長河,譬如朝露;</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">枯榮歲月三千載,皆為往事,猶似逝川。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">評點:</b></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 曹操在《短歌行》中寫道“譬如朝露,去日苦多”,人生何其短也,動輒“別夢依稀咒逝川,故國三十二年前”(毛澤東《七律·到韶山》),所以我們且行且珍惜。</span></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">17、</b></p><p class="ql-block"><b>可憐葉落,最怕秋來,人生寂寞無端,絲弦?guī)浊忻髟拢?lt;/b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">怕聽烏啼,尤驚霜降,世事滄桑萬變,濁酒千觴問逝川。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">評點:</b></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 秋天是最好的季節(jié),也是最傷感的季節(jié),所有美好的事物在西風起的那一剎那默然消逝,月落烏啼、長河流逝,人生的寂寞莫過于此。</span></p><p class="ql-block"><b>18、</b></p><p class="ql-block"><b>何處花林飛玉笛,梅子黃時,空山雨后;</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">簾間柳帶舞清風,鶯歌亮處,陌岸晴初。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">評點:</b></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 美好的事物總是讓人留戀與喜愛,不論是花林飛玉笛,還是晴岸亮鶯聲。這一些雖不能系住,但應可珍惜。</span></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">19、</b></p><p class="ql-block"><b>有酒何須白玉樽,恰錦瑟爭鳴,清簫相和;</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">題詩可借紅楓葉,對長空悵望,孤雁單飛。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">評點:</b></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 這一句沒對得很好,上聯(lián)說的是夫唱婦隨的和諧景象,下聯(lián)為何就感嘆孤雁長啼了?</span></p><p class="ql-block"><b>修改:</b></p><p class="ql-block"><b>有酒何須白玉樽,恰錦瑟爭鳴,清簫相和;</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">多情最似青楊柳,與春風共舞,紫燕同歌。</b></p><p class="ql-block"><b>20、</b></p><p class="ql-block"><b>燕子南來,又是春風幾度,明月何曾許,長亭暗自傷,欲罷紅塵,小村花雨留人駐;</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">簫聲遠去,空嗟往事千般,珠簾竟不掀,燭影因誰瘦,彈空綠綺,一縷幽思付水流。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">評點:</b></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 又是春風幾度,卻有長亭一別,還是把離情寄予那小村花雨、碧水長簫吧。針對離別,不一樣的景致卻又有一樣的傷情。</span></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">21、</b></p><p class="ql-block"><b>野寺斷橋,秋水孤丘,明月長寒三五處;</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">紅樓殘燭,軒窗瘦影,飛鴻一去幾重山。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">評點:</b></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 總是在那些地方感到明月的寒涼,也總是在那些時候看到飛鴻掠過,而且一去就是千里萬里。為什么感到明月長寒,大抵是心境使然吧,畢竟人生不如意事十之八九。</span></p><p class="ql-block"><b>22、</b></p><p class="ql-block"><b>一溪云,幾聲簫,獨處青山人不老;</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">三秋菊,半壺酒,多情綠水自長流。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">評點:</b></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 有云簫菊酒,雖獨處青山,又怎會不感到萬物的多情?人之老惟心老而已。</span></p><p class="ql-block"><b>23、</b></p><p class="ql-block"><b>誰與桃花一處飛,跌宕馬蹄,蹁躚彩蝶;</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">燕攜柳帶三春舞,柔和芳甸,瀲滟清川。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">評點:</b></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 飛的是桃花嗎,舞的是燕子嗎,當你心情不錯時,自然有得意的春風和瀲滟的清川,當然還有跳動的青春。</span></p><p class="ql-block"><b>24、</b></p><p class="ql-block"><b>雁唳青云,笛落紅塵,無聊翻作衡陽客;</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">花開紫陌,風流碧水,此去經(jīng)由夢澤湖。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">評點:</b></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 衡陽又稱雁城,古人云:北雁南飛,至此歇翅停回。故而來衡陽的人常會因過雁而傷逝和思鄉(xiāng)。下聯(lián)的夢澤湖也是一個神秘的地方,常有人將之引申為向往之地。</span></p><p class="ql-block"><b>25、</b></p><p class="ql-block"><b>楊花如淚灑江津,道不盡煙雨千重,珠簾十二;</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">菱鏡封塵疏繡閣,誰可知芳華幾卷,錦瑟無端。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">評點:</b></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 蘇軾說,不是楊花,點點是離人淚。楊花(也就是柳絮)飛舞的時候,在煙雨千重、朱樓幾疊的地方又會有怎樣的故事?也許有人懶梳鬢發(fā),不卷珠簾,在無端的錦瑟聲中,美麗的年華如書卷般一頁一頁的翻過去了,再也不回。青春是短暫的,應該有很多有意義的事情可以做,無端的錦瑟不應該是青春的主旋律。</span></p><p class="ql-block"><b>26、</b></p><p class="ql-block"><b>簫管纏綿,莫與秋聲聽一處;</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">青燈明滅,長隨書卷到三更。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">評點:</b></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 簫聲纏纏綿綿,本讓人心情低落,若加上秋聲兜兜轉轉,又如何不柔腸寸斷,淚濕青衫。倒不如一卷新書到三更。誰都有睡不著的時候,不如跳開些,似乎會好些。</span></p><p class="ql-block"><b>27、</b></p><p class="ql-block"><b>寒渡幾回不識舟,嘆蒼嶺楓殘,藩籬菊瘦;</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">陽關一曲難留客,望長天月盡,過雁啼孤。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">評點: </b></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 柳永說道,誤幾回,天際識歸舟。的是,好幾回誤以為是離人的船回來了,可見離別是古今第一憾事。陽關曲即陽關三疊的琴曲,多用于送別之時。</span></p><p class="ql-block"><b>28、</b></p><p class="ql-block"><b>欲攜明月下?lián)P州,水碧舟頭,天青柳外;</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">獨醉清風思故國,楓紅野嶺,露白窗西。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">評點:</b></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 好不愜意的場景,下?lián)P州煙花三月可以,騎鶴可以,當然攜明月也行,至于纏不纏十萬貫倒不要緊,只知道柳外天青,舟頭水碧。至于思鄉(xiāng)之念,那等到楓紅嶺上再說吧。</span></p><p class="ql-block"><b>29、</b></p><p class="ql-block"><b>小樓何處笛飛來,月白聲高,風斜曲遠;</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">別院此時花晃動,燈青影瘦,夜靜更深。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">評點:</b></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 小樓上笛聲飛動,隨著明月而高,隨著斜風而遠,那別院的花也隨之而動,是花動還是心動,無從知曉,只有孤燈下纖纖影瘦。</span></p>