<p class="ql-block">人這一生,會(huì)遇見很多很多人,有的與我們擦肩而過,有的陪我們走過一段漫長(zhǎng)的路,也必定有個(gè)人愿意陪我們一直終老。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">無論如何,相遇都是美好的,哪怕有些人注定只是從我們生命中走來,再?gòu)奈覀兊纳须x去。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">那些錯(cuò)過的人,曾在我們心里留下淺淺的印記,我們小心珍藏,妥帖安放。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">正是因?yàn)橛兴麄?,我們的人生才?huì)變得更加飽滿,所以今天我們讀幾首古詩詞。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>城上斜陽畫角哀,沈園非復(fù)舊池臺(tái)。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>傷心橋下春波綠,曾是驚鴻照影來。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">出自陸游的《沈園二首 · 其一》</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">宋寧宗慶元五年,公元1199年,75歲的陸游復(fù)游沈園,念起與前妻唐婉的點(diǎn)滴,提筆寫下了這首詩。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">此時(shí),距離唐婉過世已經(jīng)過去了40多年。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">我不知道,一個(gè)人用一輩子來想念另一個(gè)人,是怎樣的一種感覺。但我猜想,那一定是很辛苦,且充滿深情的。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">原本陸游和唐婉是郎才女貌、天作之合,可是陸游的母親不喜唐婉,僅僅是通過一次占卜就拆散了這對(duì)鴛鴦。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">那一年陸游31歲,科舉失敗后于沈園借酒澆愁,偶遇了前妻唐婉和她的現(xiàn)任丈夫趙士程。在征得丈夫同意后,唐婉走進(jìn)亭內(nèi)敬了陸游一杯酒,并叮囑他照顧好自己,不要總是貪杯。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">陸游望著唐婉離去的背影,悲從中來,于是在沈園的墻壁上寫下了那首著名的《釵頭鳳》。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">次年春,陸游入京為官,唐婉再游沈園,無意中看見了陸游所題之詞,忍不住潸然淚下,也寫下了另一首《釵頭鳳》。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">那支鳳頭釵本是他們的定情信物,如今卻成了一生的訣別。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>同年秋,唐婉因思成疾,郁郁而終,過世的時(shí)候僅僅只有27歲。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>去年今日此門中,人面桃花相映紅。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>人面不知何處去,桃花依舊笑春風(fēng)。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">出自崔護(hù)的《題都城南莊》</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">那一年,崔護(hù)進(jìn)京趕考,落榜后行至長(zhǎng)安郊外,偶遇了美麗的少女,給他留下了深刻的印象。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">歸家后,崔護(hù)發(fā)現(xiàn)自己仍舊對(duì)這位少女念念不忘,于是次年開春重返長(zhǎng)安,發(fā)現(xiàn)這位住在郊外竹林深處的少女已經(jīng)不見。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">因此,崔護(hù)寫下了這首詩。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">根據(jù)《太平廣記》記載,崔護(hù)遍尋少女不見后才知道,這位少女生了病,已經(jīng)奄奄一息。于是他尋到了少女的父親,少女的父親揪住他的衣領(lǐng)大喊,原來就是你害了我女兒。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">崔護(hù)不明就里,仔細(xì)問過才知道,少女對(duì)崔護(hù)也是一見鐘情,崔護(hù)離開后,她以為這輩子再也見不到他了,后來就因相思過度病倒了。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">崔護(hù)苦苦相求,少女的父親才讓他去見少女最后一面,神奇的是,少女見到崔護(hù)后,突然就變得活蹦亂跳,病一下就好了。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>不久,崔護(hù)向父母稟報(bào)實(shí)情后,就將少女娶回了家。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">貞元十二年,公元796年,崔護(hù)進(jìn)士及第,累官京兆尹,后升御史大夫、嶺南節(jié)度使。他和少女的故事廣為流傳,而這首詩也成為了古今經(jīng)典。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>別夢(mèng)依依到謝家,小廊回合曲闌斜。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>多情只有春庭月,猶為離人照落花。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">出自張泌的《寄人》</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">張泌早年曾與一位女子相戀,但那個(gè)時(shí)候,他還是一個(gè)窮酸秀才,門不當(dāng)戶不對(duì),所以這門親事也沒成。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">后來,張泌發(fā)奮讀書,終于考中進(jìn)士,并累官至南唐監(jiān)察御史。可等他回去再去找那位姑娘時(shí),他心愛的女子卻已經(jīng)嫁人了。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">因此,張泌寫下了這首詩感懷舊事。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">詩中的“謝家”泛指閨中女子,尤謝秋娘、杜秋娘。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">所以你看,不是所有相愛的人最終都能走在一起,我們都應(yīng)該學(xué)會(huì)珍惜眼前人。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">秋風(fēng)清,秋月明,</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">落葉聚還散,寒鴉棲復(fù)驚。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>相思相見知何日?此時(shí)此夜難為情!</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">入我相思門,知我相思苦。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">長(zhǎng)相思兮長(zhǎng)相憶,短相思兮無窮極。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>早知如此絆人心,何如當(dāng)初莫相識(shí)。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">出自李白的《三五七言》</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">公元756年,李白流放夜郎,與妻子宗氏依依惜別。在流放的路上,李白因思念妻子,便寫下了這首詩以寄懷。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">幸運(yùn)的是,當(dāng)時(shí)關(guān)中大旱,唐肅宗頒布了大赦令,李白收到消息后狂喜,連夜就趕回了宣城。那首著名的《早發(fā)白帝城》就是作于此間,所以你看,就連一心求仕的“詩仙”也有兒女情長(zhǎng)的時(shí)候。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">李白筆下的情詩不多,這首尤為經(jīng)典,不過后三句存在一定爭(zhēng)議,多有人認(rèn)為是后人續(xù)筆。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">颯颯東風(fēng)細(xì)雨來,芙蓉塘外有輕雷。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">金蟾嚙鎖燒香入,玉虎牽絲汲井回。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">賈氏窺簾韓掾少,宓妃留枕魏王才。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>春心莫共花爭(zhēng)發(fā),一寸相思一寸灰!</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">出自李商隱的《無題》</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">李商隱筆下的“無題”太多,也不知道他想掩飾什么,就像他所經(jīng)歷的那些感情一樣,復(fù)雜而又糾纏。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">他那首著名的《錦瑟》究竟是不是寫給亡妻的悼亡詩,至今也沒有定論。因?yàn)橥跹鐙Z過世后,李商隱依舊對(duì)玉陽山道姑宋華陽念念不忘,并寫下了另一首《無題》:相見時(shí)難別亦難,東風(fēng)無力百花殘。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">在這首詩中,李商隱提到了西晉賈充的次女,以及陳思王曹植和甄宓之間的故事。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">晉賈次女在門簾后窺見韓壽,一見傾心,后私通,并以皇帝賜的異香相贈(zèng),被賈充發(fā)覺,遂以女嫁給韓壽;</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">而曹植所戀之人,則是曹丕之妃,當(dāng)時(shí)甄宓已被曹丕賜死,曹植聞聽落淚,曹丕便把甄宓生前的玉枕送給了自己的弟弟。曹植歸途中經(jīng)洛水,寫下了那首千古經(jīng)典《洛神賦》。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《洛神賦》還有一個(gè)別名,叫《感甄賦》,所以李商隱在詩中提到的兩段感情,都不是正常的感情,也許這首《無題》也是他寫給宋華陽的,未嘗可知。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">自然這首詩也是千古經(jīng)典。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <a href="https://mp.weixin.qq.com/s/zoFZZTZf0bn691YRPxTOCg" >查看原文</a> 原文轉(zhuǎn)載自微信公眾號(hào),著作權(quán)歸作者所有 <p class="ql-block">【文字圖片來自網(wǎng)絡(luò)】</p>