<p class="ql-block"><b>序:余本懶懷,興頗疏慵。然日日耳聞目睹于紅塵,常有信息蹦出于網(wǎng)絡———才人命短,明星常隕;孽緣善愿,泉下忠魂。紅塵千般苦,浮生奈何生。。。聽了,看了,讀了,之后不得不想,不得不嘆,不得不悟。。。因而詩:</b></p><p class="ql-block">文心慧劍了紅塵,不是凌煙夢里人。</p><p class="ql-block">秦漢權傾猶命短,樓臺歌館幾回新。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">西子王嬙非命薄,只因才藝入臺閣。</p><p class="ql-block">豪門何處可安身,怎比叢林閑野鶴。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">儒佛道心無亦有,追名逐富何其久。</p><p class="ql-block">都來魂夢幾云煙,日月飛旋誰可守。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">明星戲子奈何天,多少精英未永年。</p><p class="ql-block">藝盡畢生歡萬戶,風流染淚落樽前。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">妖妍鬼臉盡婆娑,結(jié)果忠奸倶受磨。</p><p class="ql-block">只因微利成貪妒,遂使人間患難多。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">結(jié)黨營私談信仰,竟因利害可屠城。</p><p class="ql-block">盛衰豈是蒼生夢,只愿三餐享泰平。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">雨雪彌天不是淚,笳葦枯梗也成花。</p><p class="ql-block">幾回夢醒窗前月,燭淚依依寫歲華。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">江南處處燦年華,畫苑云樓掩翠霞。</p><p class="ql-block">不見六朝煙月改?眼前身后一聲嗟。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">曾訪叢林問夙根,扣開雙桂佛堂門。</p><p class="ql-block">眾生不解菩提苦,度了塵身又度魂。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">流芳夢里海天常,覺后方知事荒唐。</p><p class="ql-block">誰料而今科未幻,輕敲一鍵入東皇。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">可惜妖氛隨網(wǎng)上,金錢人性都同綁。</p><p class="ql-block">蚊蠅不管天涯遠,一見血腥即穢饗。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">無可奈何須放下,紅塵淡遠自安心。</p><p class="ql-block">平生一枕浩然月,留與秋宵仔細吟。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">不酒不煙不賭愁,能春能夏又能秋。</p><p class="ql-block">冬來縱遍雪霜路,半卷詩書一室幽。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">長劍輕衣掩睡眸,村原碧浦也風流。</p><p class="ql-block">雁容鶴態(tài)同靜好,一枕逍遙過百州。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">呼晴鳥語林蔭路,不管人間貧與富。</p><p class="ql-block">一枕蓬山萬卷書,藍天碧水閑閑步。</p>