<p class="ql-block">古 來(lái) 多 貴 色 , 歿 去 定 何 歸 。</p><p class="ql-block">清 魄 不 應(yīng) 散 , 艷 花 還 所 依 。</p><p class="ql-block">紅 棲 金 谷 妓 , 黃 值 洛 川 妃 。</p><p class="ql-block">朱 紫 亦 皆 附 , 可 言 人 世 稀 。</p> <p class="ql-block">一自胡塵入漢關(guān),十年伊洛路漫漫。青墩溪畔龍鐘客,獨(dú)立東風(fēng)看牡丹。</p> <p class="ql-block">長(zhǎng)安豪貴惜春殘,爭(zhēng)玩街西紫牡丹。 別有玉盤(pán)承露冷,無(wú)人起就月中看。</p> <p class="ql-block">牡丹千葉千枝并,不心荒涼在塞垣。宜圣展前知幾計(jì),感時(shí)腸斷侍臣孫。</p> <p class="ql-block">畫(huà)堂簾卷張清宴,含香帶霧情無(wú)限。 春風(fēng)愛(ài)惜未放開(kāi),柘枝鼓振紅英綻。</p> <p class="ql-block">既全國(guó)色與天香,底用人間紫與黃。卻喜騷人稱第一,至今喚作百花王。</p> <p class="ql-block">閨中莫妒新妝婦,陌上須慚傅粉郎。昨夜月明渾似水,入門(mén)唯覺(jué)一庭香。</p>