<p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>李振亨</b></p> <p class="ql-block">嘉樹老師書法甚佳,意蘊高古,中正內斂,含蓄平和,遒勁有力。這是方舟兄對嘉樹老師書法的點評。方舟兄對書法甚有研究。下面是嘉樹老師的三幅作品。</p> <p class="ql-block">1、李白、劉禹錫詩。</p> <p class="ql-block">2、王維、柳宗元、孟郊詩。</p> <p class="ql-block">3、楊雄《逐貧賦》。</p> <p class="ql-block">嘉樹老師書法里,顏、柳、歐、魏碑等消息很多;以二王為根基,柔和成自家面目。方舟兄繼續(xù)點評嘉樹老師的書法。</p> <p class="ql-block">4、嘉樹老師所錄石曼卿的三首詩詞。</p> <p class="ql-block">筆畫粗細潤枯對比強烈,運筆時含蓄出鋒,變化多端;結字向中宮收緊,平行收筆;可謂雅俗共賞。這是方舟兄對嘉樹老師書法之筆畫和結字特點的總結。下面是嘉樹老師的三幅作品。</p> <p class="ql-block">5、劉禹錫、涿郡有筆山宋人、白居易的詩詞。</p> <p class="ql-block">6、李文正、石曼卿詩。</p> <p class="ql-block">7、寇萊公、張子野詩。</p> <p class="ql-block">感謝您到訪我的美篇并閱讀我的文章。</p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1);">文中介紹的64幅作品均取自嘉樹老師的讀書筆記《辭文總萃》</span><span style="color:rgb(237, 35, 8);">①</span><span style="color:rgb(1, 1, 1);">,其封面如下。</span></p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:20px; color:rgb(22, 126, 251);"><span class="ql-cursor">?</span>《?辭文總萃》簡介</b></p> <p class="ql-block">這本筆記共180多頁,由五部分組成:</p><p class="ql-block ql-indent-1">一、古詩詞。</p><p class="ql-block ql-indent-1">二、書品二十四則。</p><p class="ql-block ql-indent-1">三、古文與賦。</p><p class="ql-block ql-indent-1">四、勸世歌。</p><p class="ql-block ql-indent-1">五、畫作。</p> <p class="ql-block">第一部分古詩詞,摘錄了漢、魏、晉、南北朝、隋、唐、宋、元、明、清等時期一百多位詩人的詩句。</p><p class="ql-block">第二部分書品二十四則,呈現(xiàn)的是中國古代對書法家及其作品作出品評的標準。</p><p class="ql-block">第三部分古文和賦,節(jié)錄了歷代古文名篇和賦,如孔子家語、莊子、列子、史記、漢賦、五柳先生傳,滕王閣序、赤壁賦,等等。</p><p class="ql-block">第四部分勸世歌,記錄了一些勸善歌和勸戒歌等規(guī)勸人生、匡扶世風的歌謠。</p><p class="ql-block">第五部分由二十來幅毛筆畫組成。</p> <p class="ql-block">從這本讀書筆記可以推知,嘉樹老師在文學和歷史方面的學養(yǎng)深厚。</p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:20px; color:rgb(22, 126, 251);"><span class="ql-cursor">?</span>??作品分享</b></p> <p class="ql-block">本文介紹的書法作品,基本上可以代表嘉樹老師的書法水平。注意到每幅作品里的文字,都是要從右往左豎讀的。</p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">一、古詩詞</b></p><p class="ql-block">因這部分的篇幅過于宏大,所以需單獨用一篇文章專門介紹。因此,在這里不得不忍痛割愛,先只介紹嘉樹老師摘錄的12位詩人的詩句。這些詩人是王維、李白、杜甫、白居易、柳宗元、劉禹錫、杜牧、李賀、李商隱、石曼卿、蘇軾、陸游。</p> <p class="ql-block">8、唐·王維的兩首詩。</p> <p class="ql-block">其一、</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">雜詩三首·其二</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">君自故鄉(xiāng)來,應知故鄉(xiāng)事。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">來日綺窗前,寒梅著花未。</b></p><p class="ql-block">其二、</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">春日與裴迪過新昌里訪呂逸人不遇</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">桃源一向絕風塵,</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">柳市南頭訪隱淪。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>到門不敢題凡鳥,</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>看竹何須問主人。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">城上青山如屋里,</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">東家流水入西鄰。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">閉戶著書多歲月,</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">種松皆老作龍鱗。</p> <p class="ql-block">將第一首詩放大,效果如下。</p> <p class="ql-block">王維,700年-761年,字摩詰,號摩詰居士,河東蒲州(今山西省運城市)人,祖籍山西祁縣。唐朝詩人、畫家。</p> <p class="ql-block">9、唐·李白的兩首詩。</p> <p class="ql-block">其一、</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">望廬山瀑布</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>日照香爐生紫煙,遙看瀑布掛前川。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>飛流直下三千尺,疑是銀河落九天。</b></p><p class="ql-block">其二、</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">登金陵鳳凰臺</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">鳳凰臺上鳳凰游,鳳去臺空江自流。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">吳宮花草埋幽徑,晉代衣冠成古丘。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>三山半落青天外,二水中分白鷺洲。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">總為浮云能蔽日,長安不見使人愁。</p> <p class="ql-block">李白,701年2月28日—762年12月,字太白,號青蓮居士,祖籍隴西成紀(今甘肅省秦安縣),出生于蜀郡綿州昌隆縣(今四川省綿陽市江油市青蓮鎮(zhèn),一說生于西域碎葉城。唐朝偉大的浪漫主義詩人,其詞賦的創(chuàng)造性和藝術成就極高,被后世譽為“詩仙”, 與詩圣杜甫并稱“李杜”。</p> <p class="ql-block">10、唐·杜甫的四首詩。</p> <p class="ql-block">其一、</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">人日</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>元日到人日,未有不陰時。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>冰雪鶯難至,春寒花較遲。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">云隨白水落,風振紫山悲。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">蓬鬢稀疏久,無勞比素絲。</p><p class="ql-block">其二、</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">春歸</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">苔徑臨江竹,茅檐覆地花。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">別來頻甲子,倏忽又春華。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">倚杖看孤石,傾壺就淺沙。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>遠鷗浮水靜,輕燕受風斜。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">世路雖多梗,吾生亦有涯。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">此身醒復醉,乘興即為家。</p><p class="ql-block">其三、</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">野老</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>野老籬前江岸回,</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>柴門不正逐江開。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">漁人網(wǎng)集澄潭下,</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">賈客船隨返照來。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">長路關心悲劍閣,</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">片云何意傍琴臺。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">王師未報收東郡,</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">城闕秋生畫角哀。</p><p class="ql-block">其四、</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">宿江邊閣</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">暝色延山徑,高齋次水門。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>薄云巖際宿,孤月浪中翻。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">鸛鶴追飛靜,豺狼得食喧。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">不眠憂戰(zhàn)伐,無力正乾坤。</p> <p class="ql-block">杜甫,712年2月12日—770年,字子美,自號少陵野老,唐代偉大的現(xiàn)實主義詩人,對中國古典詩歌的影響非常深遠,被后世尊稱為“詩圣”,其詩被稱為“詩史”。祖籍襄陽(今湖北),自其曾祖遷居鞏縣(今河南鞏義西南)。杜甫常被稱為杜拾遺、杜工部,杜少陵、杜草堂。</p> <p class="ql-block">11、唐·白居易的一首詩。</p> <p class="ql-block">其一、</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">白居易與元稹友善,嘗于花前小酌作詩</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>花時同醉破春愁,</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>聊把花枝當酒籌。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>忽憶故人天際去,</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>詩程今日到涼州。</b></p> <p class="ql-block">12、唐·柳宗元的兩首詩。</p> <p class="ql-block">其一、 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">江雪</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>千山鳥飛絕,萬徑人蹤滅。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>孤舟蓑笠翁,獨釣寒江雪。</b></p><p class="ql-block">其二、 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">漁翁</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>漁翁夜傍西巖宿,曉汲清湘燃楚竹。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>煙銷日出不見人,欸乃一聲山水綠。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>回看天際下中流,巖上無心云相逐。</b></p> <p class="ql-block">將第一首放大,效果如下。</p> <p class="ql-block">柳宗元,773年—819年11月28日,字子厚,漢族,祖籍河東郡(今山西省運城市永濟、芮城一帶)人,出身河東柳氏,世稱柳河東、河東先生。因官終柳州刺史,又稱柳柳州、柳愚溪。唐代文學家、哲學家、散文家和思想家。</p> <p class="ql-block">13、唐·劉禹錫的兩首詩。</p> <p class="ql-block">其一、 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">望洞庭</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>湖光秋月兩相和,</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>潭面無風鏡未磨。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>遙望洞庭山水翠,</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>白銀盤里一青螺。</b></p><p class="ql-block">其二、 </p><p class="ql-block" style="text-align:center;">送張盥赴舉</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>爾生始懸弧,我作座上賓。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>引箸舉湯餅,祝詞天麒麟。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">今成一丈夫,坎坷愁風塵。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">長裾來謁我,自號廬山人。</p> <p class="ql-block">將第一首放大,效果如下。</p> <p class="ql-block">劉禹錫,<span style="font-size:18px;">唐代文學家、哲學家,有“詩豪”之稱。</span>772年-842年,字夢得,籍貫存在河南洛陽、江蘇徐州、浙江嘉興三種說法,自言系出中山(今河北定州),生長于鄭州滎陽。其先祖為中山靖王劉勝,一說為匈奴后裔。</p> <p class="ql-block">14、唐·李賀的一首詩與杜牧的兩首詩。</p> <p class="ql-block">其一、</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">將 進 酒</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">唐·李賀</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>琉璃鐘, 琥珀濃,小糟酒滴珍珠紅。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">烹龍炮鳳玉脂泣,羅屏繡幕圍香風。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">吹龍笛,擊鼉鼓。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">皓齒歌,細腰舞。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">況是青春日將暮,桃花亂落如紅雨。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">勸君酩酊醉,酒不到劉伶墳上土。</p><p class="ql-block">其二、</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">村舍燕</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">唐·杜牧</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">漢宮一百四十五,多下珠簾閉瑣窗。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>何處營巢夏將半,茅檐煙里語雙雙。</b></p><p class="ql-block">其三、</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">題茶山(在宜興)</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">唐·杜牧</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>山瀕東南地,茶稱瑞草魁。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">剖符雖俗吏,修貢亦仙才。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">溪盡停蠻棹,旗張卓翠苔。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">柳村穿窈窕,松澗渡喧豗,</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">等級云峰峻,寬平洞府開。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">拂天聞笑語,特地見樓臺。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">泉嫩黃金涌,牙香紫璧裁。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">拜章期沃日,輕騎疾奔雷。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">舞袖嵐侵澗,歌聲谷答回。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">磬音藏葉鳥,雪艷照潭梅。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">好是全家到,兼為奉詔來。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">樹陰香作帳,花徑落成堆。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">景物殘三月,登臨愴一杯。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">重游難自克,俯首入塵埃。</p> <p class="ql-block">李賀,790年-816年,字長吉。河南府福昌縣昌谷(今河南省宜陽縣)人,祖籍隴西郡。唐朝中期浪漫主義詩人,后世稱李昌谷。中唐到晚唐詩風轉變期的代表者,與李白、李商隱并稱為唐代三李。</p><p class="ql-block">李賀是繼屈原、李白之后,中國文學史上又一位頌享盛譽的浪漫主義詩人。留下了“<b style="color:rgb(22, 126, 251);">天若有情天亦老</b>” “黑云壓城城欲摧” “雄雞一聲天下白”等千古佳句。</p> <p class="ql-block">杜牧,803年-852年,字牧之,京兆萬年(今陜西省西安市)人。唐朝文學家,宰相杜佑之孫。性情剛直,不拘小節(jié),不屑逢迎。自負經略之才,詩文均有盛名。文以《阿房宮賦》為最著,詩作明麗雋永,絕句詩尤受人稱贊,世稱小杜。與李商隱齊名,合稱“小李杜”。</p> <p class="ql-block">15、唐·李商隱的四首詩。</p> <p class="ql-block">其一、促漏</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">促漏遙鐘動靜聞,報章重疊杳難分。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>舞鸞鏡匣收殘黛,睡鴨香爐換夕熏。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">歸去定知還向月,夢來何處更為云?</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">南塘漸暖蒲堪結,兩兩鴛鴦護水紋。</p><p class="ql-block">其二、</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">和友人戲贈二首·其一</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">東望花樓曾不同,西來雙燕信休通。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>仙人掌冷三肖露,玉女窗虛五夜風。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">翠袖自隨回雪轉,燭房尋類外庭空。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">殷勤莫使清香透,牢合金魚鎖桂叢。</p><p class="ql-block">其三、</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">隋宮</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">紫泉宮殿鎖煙霞,欲取蕪城作帝家。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">玉璽不緣歸日角,錦帆應是到天涯。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>于今腐草無螢火,終古垂楊有暮鴉。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">地下若逢陳后主,豈宜重問后庭花。</p><p class="ql-block">其四、</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">錦瑟</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">錦瑟無端五十弦,一弦一柱思華年。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">莊生曉夢迷蝴蝶,望帝春心托杜鵑。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>滄海月明珠有淚,藍田日暖玉生煙。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">此情可待成追憶?只是當時已惘然。</p> <p class="ql-block">李商隱是晚唐最出色的詩人之一,其詩構思縝密,多用含蓄象征的手法,精工富麗的辭采,婉轉和諧的韻調,曲折細微地去表現(xiàn)深厚的情感。其詩各體俱有佳作,尤以五七言律絕成就為高,七言律詩的造詣更是上追杜甫而獨步晚唐。</p><p class="ql-block">李商隱,約813年—約858年,字義山,號玉谿生,又號樊南生,與杜牧合稱“小李杜”,與溫庭筠合稱“溫李”,原籍懷州河內(今河南沁陽市)人,后隨祖輩移居滎陽(今河南省鄭州市)。</p> <p class="ql-block">16、宋·石曼卿的兩首詩。</p> <p class="ql-block">其一、</p><p class="ql-block"> 題趙平叔豹隱堂</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>熊非清渭逢何暮,</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>龍臥南陽去不還。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>年少客游今郡守。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>蔚然疑在立談間。</b></p><p class="ql-block">其二、</p><p class="ql-block"> 集句詩</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>年去年來來去忙,</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>為他人作嫁衣裳。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>仰天大笑出門去,</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>獨對東風舞一場。</b></p> <p class="ql-block">石曼卿就是對出了精妙絕倫的、兩百年無人能對的、李賀的上聯(lián)“<b style="color:rgb(22, 126, 251);">天若有情天亦老</b>”的下聯(lián)“<b style="color:rgb(22, 126, 251);">月若無恨月長圓</b>”的那位著名詩人、文學家、書法家石延年。</p><p class="ql-block">石延年,994年-1041年,字曼卿,號芙蓉仙人。原籍幽州(今北京一帶),后遷至宋城(今河南商丘南)。為人尚氣節(jié),縱酒不羈,善筆札,體兼顏、柳。又工詩,詩風豪放奇峭,長于敘事,為歐陽修所推重。其《寄尹師魯》詩,被譽為“詞意深美”,他也以此自負。</p> <p class="ql-block">17、宋·蘇軾的兩首詩。</p> <p class="ql-block">其一、</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">和子由澠池懷舊</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>人生到處知何似,應似飛鴻踏雪泥。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>泥上偶然留指爪,鴻飛那復計東西。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>老僧已死成新塔,壞壁無由見舊題。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>往日崎嶇還記否,路長人困蹇驢嘶。</b></p><p class="ql-block">其二、</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">與王郎昆仲及兒子邁,</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">遶城觀荷花,登峴山亭</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>清風定何物,可愛不可名。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>所至如君子,草木有嘉聲。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">我行本無事,孤舟任斜橫。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">中流自偃仰,適與風相迎。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">與杯屬浩渺,樂此兩無情。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">歸來兩溪間,云水夜自明。</p> <p class="ql-block">蘇軾,1037年-1101年,字子瞻,又字和仲,號鐵冠道人、東坡居士,世稱蘇東坡、蘇仙、坡仙。眉州眉山(今四川省眉山市)人,北宋文學家,書法家、畫家。與父蘇洵、弟蘇轍三人并稱“三蘇”。 </p><p class="ql-block">蘇軾是北宋中期文壇領袖,在詩、詞、文、書、畫等方面取得很高成就。與黃庭堅并稱“蘇黃”;與辛棄疾同是豪放派代表人物,并稱“蘇辛”;與歐陽修并稱“歐蘇”,與韓愈、柳宗元、歐陽修、蘇洵、蘇轍、王安石、曾鞏合稱“唐宋八大家”;善書法,與黃庭堅、米芾、蔡襄合稱“宋四家”;擅長文人畫,尤擅墨竹、怪石、枯木等。</p> <p class="ql-block">18、宋·陸游的三首詩。</p> <p class="ql-block">其一、</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">野飲</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">綠岸波生染麴塵,碧天云細蹙魚鱗。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">山居剩得舒長日,野飲自無拘忌人。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>酒甕石邊孤店晚,樵風溪畔早梅春。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">懷章正可驚奴輩,未勝行歌獨負薪。</p><p class="ql-block">其二、</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">臨安春雨初霽</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">世味年來薄似紗,誰令騎馬客京華。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>小樓一夜聽春雨,深巷明朝賣杏花。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">矮紙斜行閑作草,晴窗細乳戲分茶。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">素衣莫起風塵嘆,猶及清明可到家。</p><p class="ql-block">其三、</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">書室明暖終日婆娑其間</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">倦則扶杖至小園戲作長</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">美睡宜人勝按摩,江南十月氣猶和。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>重簾不卷留香久,古硯微凹聚墨多。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">月上忽看梅影出,風高時送雁聲過。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">一杯太淡君休笑,牛背吾方扣角歌。</p> <p class="ql-block">陸游,1125年—1210年,字務觀,號放翁,越州山陰(今浙江省紹興市)人。南宋時期文學家、史學家、愛國詩人。尚書右丞陸佃之孫。</p><p class="ql-block">陸游一生筆耕不輟,詩詞文俱有很高成就,其詩語言平易曉暢、章法整飭謹嚴,兼具李白的雄奇奔放與杜甫的沉郁悲涼,尤以飽含愛國熱情對后世影響深遠。</p> 下面再介紹兩首好玩的詩 <p class="ql-block">19、碧松道防患詩。</p> <p class="ql-block">這首詩帶有科普性質,為碧松道人所作,出現(xiàn)在清代錢德蒼所輯《解人頤》中。</p><p class="ql-block">詩云:</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>坊里無人莫烘衣,烘衣猶恐帶頭垂。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>執(zhí)燭過防光燥物,吹燈要看火星飛。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>水缸煞炭方為穩(wěn),木桶盛灰大不宜。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>家中縱有千般事,臨睡廚房走一回。</b></p> <p class="ql-block">20、嘲諷近視眼詩。</p> <p class="ql-block">這首嘲諷近視眼的詩,頑皮詼諧,為明代馮夢龍所作,出現(xiàn)在其笑話集《笑府》中。詩云:</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>笑君雙眼太希奇,子立身旁問誰是?</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>日透瓦欞拿彈子,月移花影拾柴枝。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>因看畫壁磨傷鼻,為鎖書箱隔斷眉。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>更有一般堪笑處,吹燈燒了嘴唇皮。</b></p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">?</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251);"><span class="ql-cursor">?</span>二、書品二十四則</b></p> <p class="ql-block">21、神韻、古雅、瀟灑。</p> <p class="ql-block">22、雄肆、名貴。</p> <p class="ql-block">23、擺脫、道鍊、峭拔。</p> <p class="ql-block">24、精嚴、松秀、渾含。</p> <p class="ql-block">25、澹逸、工細。</p> <p class="ql-block">26、變化、流利、頓挫。</p> <p class="ql-block">27、飛舞、起邁、瘦硬。</p> <p class="ql-block">28、圓厚、奇險。</p> <p class="ql-block">29、停勾(?)、寬博、嫵媚。</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251);"><span class="ql-cursor">?</span>三、古文與賦</b></p> <p class="ql-block">30、孔子家語之一。</p> <p class="ql-block">哀公問于孔子曰:“二三大夫皆勸寡人,使隆敬于高年,其義可得聞乎?” 孔子曰:“昔者,有虞氏貴德而尚齒,夏后氏貴爵而尚齒,殷人貴富而尚齒,周人貴親而尚齒。”</p> <p class="ql-block">31、孔子家語之二。</p> <p class="ql-block">孔子自衛(wèi)反魯,見幽谷之中,香蘭獨茂。蔚然嘆曰:蘭當為王者香,今與眾草伍,傷己之不遇,乃援琹鼓之,作猗蘭操。</p> <p class="ql-block">32、孔子家語之三。</p> <p class="ql-block">孔子北游于農山;子路、子貢、顏淵侍側。子曰:“二三子各言爾志,吾將擇焉?!弊勇愤M而言志。子曰:勇哉。</p> <p class="ql-block">33、列子·湯問《愚公移山》。</p> <p class="ql-block">作者小時候學過這篇課文。當時還背得挺熟。半個世紀后的今天,在整理嘉樹老師的書法作品時,發(fā)現(xiàn)這篇文章原來出自道家代表人物列子的《列子·湯問》。</p> <p class="ql-block">《列子》一書相傳是戰(zhàn)國時期列子(列御寇)所著。內容多為民間傳說、寓言和神話故事。</p> <p class="ql-block">34、列子·湯問《愚公移山》續(xù)。</p> <p class="ql-block">太行王屋二山,方七百里,高萬仞,本在冀州之南,河陽之北。北山愚公者,年且九十,面山而居。懲山北之塞,出入之迂也。聚室而謀曰:“吾與汝畢力平險,措通豫南,遷于漢陰,可乎?”雜然相許。其妻疑之曰:“以君之力,曾不能損魁父之丘,如太行、王屋何?且焉置土石?”雜曰:“投諸渤海之尾,陰土之北?!彼炻首訉O荷擔者三人,叩石墾壤,箕畚(jī běn)運于渤海之尾。</p><p class="ql-block">鄰人京城氏之孀妻有遺男,始齔(chèn),跳往助之。寒暑易節(jié),始一反焉。河曲智叟笑而止之曰:“甚矣,汝之不惠!以殘年余力,曾不能毀山之一毛,其如土石何?”北山愚公長息曰:“汝心之固,固不可徹,曾不若孀妻弱子。雖我之死,有子存焉;子又生孫,孫又生子;子又有子,子又有孫;子子孫孫無窮匱也,而山不增,何若而不平?”河曲智叟無以應。</p><p class="ql-block">操蛇之神聞之,懼其不已也,告之于帝。帝感其誠,命夸娥氏二子負二山,一厝朔東,一厝雍南。自此,冀之南,漢之陰,無隴斷焉。</p> <p class="ql-block">列子是<span style="font-size:18px;">戰(zhàn)國前期的思想家、哲學家、文學家和教育家。名御寇,字云。</span>鄭國圃田(今河南鄭州)人,古帝王列山氏之后。<span style="font-size:18px;">約公元前450年–公元前375年,</span>介于老子與莊子之間,是道家學派承前啟后的重要人物,創(chuàng)立了先秦哲學貴虛學派(列子學),對后世哲學、美學、文學、科技、養(yǎng)生、樂曲、宗教影響非常深遠。</p> <p class="ql-block">35、戰(zhàn)國時期道家學派代表人物莊子的《莊子·雜篇·盜跖》。</p> <p class="ql-block">《莊子》是戰(zhàn)國中期莊子及其后學所著道家經文,分內、外、雜篇。內篇大體可代表戰(zhàn)國時期莊子思想的核心,而外、雜篇則縱橫百余年,為莊子后學形成的復雜的體系。</p> <p class="ql-block">36、韓非子·外儲說左上《楚人鬻珠》。</p> <p class="ql-block">楚人有賣其珠于鄭者,為木蘭之柜,薰以桂椒,綴以珠玉,飾以玫瑰,輯以翡翠。鄭人買其櫝而還其珠。此可謂善賣櫝矣,未可謂善鬻珠也。</p> <p class="ql-block">韓非子,約公元前280-前233年,戰(zhàn)國末期著名思想家、法家代表人物。韓王(戰(zhàn)國末期韓國君主)之子,荀子的學生。 作為秦國的法家代表,備受秦王贏政賞識,但遭到李斯等人的嫉妒,最終在獄中自殺。他被認為得老子思想精髓最多的二人之,另一人為莊周。</p> <p class="ql-block">37、嘉樹老師讀《孟子荀卿列傳》。出自西漢史學家和文學家司馬遷的《史記》。</p> <p class="ql-block">38、嘉樹老師讀《蘇秦列傳》。出自西漢史學家和文學家司馬遷的《史記》。</p> <p class="ql-block">39、嘉樹老師讀《史記》中的《齊太公世家》的讀書筆記。</p> <p class="ql-block">40、西漢辭賦家楊雄的《逐貧賦》。</p> <p class="ql-block">舍汝遠竄,昆侖之顛;爾復我隨,翰飛戾天。舍爾登山,巖穴隱藏;爾復我隨,陟彼高岡。舍爾入海,泛彼柏舟;爾復我隨,載沉載浮。我行爾動,我靜爾休。豈無他人,從我何求?今汝去矣,勿復久留!”</p> <p class="ql-block">41、東漢史學家、文學家班固的《棋旨論》與魏武帝曹操的《君子行》。</p> <p class="ql-block">棋旨論:局必方正,象地則也,道必正直,神明德也。棋必黑白陰陽分也,駢羅列布,效天文也,四象既陳,行之在人,蓋王政也。</p><p class="ql-block">班固的《棋旨論》以散文的形式探討圍棋的原理和策略,以及圍棋所蘊含的道理和智慧,包括圍棋與人生、哲學的關系。除游戲技巧外,更注重圍棋的文化內涵和智慧價值。語言簡練明快,富有哲理性和思辨性。</p><p class="ql-block">《棋旨論》亦名《奕旨》。</p><p class="ql-block">班固,公元32年-公元92年,字孟堅,扶風安陵(今陜西省咸陽市)人。 東漢史學家、文學家,與司馬遷并稱“班馬”。班彪之子,班超之兄。著有《漢書》《白虎通義》《兩都賦》等。 </p> <p class="ql-block">魏武帝曹操《君子行》:君子防未然,不處嫌疑間。瓜田不納履,李下不正冠。嫂叔不親授,長幼不并肩。</p> <p class="ql-block">注意到,百度百科顯示《君子行》為曹操第三子曹植所作。</p> <p class="ql-block">《棋旨論》放大后的效果如下。</p> <p class="ql-block">42、曹操《短歌行》。</p> <p class="ql-block">43、曹操《苦寒行》。</p> <p class="ql-block">44、漢司馬徽謂劉備曰。</p> <p class="ql-block">余聞將軍之名久矣,何故區(qū)區(qū)奔走于形勢之途耶?備曰:時運不濟,命途多塞?;赵唬翰蝗?,將軍左右不得其人耳。備曰:吾雖不才,文有糜竺、簡雍,武有關張?;赵唬宏P張雖有有萬夫不當之勇,非權變之才。糜簡之人乃白面書生,不知時務,識時務者在乎俊杰。</p> <p class="ql-block">45、嘉樹老師讀西晉史學家陳壽《三國志》的讀書筆記。</p> <p class="ql-block">孔明說孫權曰:海內大亂,將軍起江東之兵。劉豫州亦收漢南諸郡,與曹操并爭天下。今曹操破荊州,威震四海。英雄無用武之地,故豫州逃遁至此,愿將軍量力而處之。</p> <p class="ql-block">46、嘉樹老師摘錄的王羲之筆陣圖。</p> <p class="ql-block">夫紙者陣也,筆者刀鞘也,墨者鍪(móu)甲也,水硯者城池也,心意者將軍也,本領者副將也,結構者謀略也,出入者號令也,屈北者殺戮也。</p> <p class="ql-block">王羲之,321年-379年或303年-361年,字逸少,世稱王右軍。 瑯邪(今山東省臨沂市)人,后移居會稽山陰(今浙江省紹興市)。東晉大臣、文學家、書法家。淮南太守王曠之子。 </p> <p class="ql-block">47、嘉樹老師摘錄的北朝薛道衡的詩與故事。</p> <p class="ql-block">北朝薛道衡有詩名。唐人劉餗的《隋唐嘉話》記載:薛道衡聘陳,為《人日》詩云:“入春才七日,離家已二年”,南人嗤之曰:“是底言,誰謂此虜解作詩?”及云:“人歸落雁后,思發(fā)在花前”,乃喜曰:“名下固無虛士。”</p><p class="ql-block">《人日》這首詩作于585年,是隋文帝開皇五年,也是陳后主至德三年,其時南北尚未統(tǒng)一。</p> <p class="ql-block">48、嘉樹老師讀東晉·田園詩人陶淵明《五柳先生傳》。</p> <p class="ql-block">49、《五柳先生傳》續(xù)。</p> <p class="ql-block">五柳先生傳原文:先生不知何許人也,亦不詳其姓字,宅邊有五柳樹,因以為號焉。閑靜少言,不慕榮利。好讀書,不求甚解;每有會意,便欣然忘食。性嗜酒,家貧不能常得。親舊知其如此,或置酒而招之;造飲輒盡,期在必醉。既醉而退,曾不吝情去留。環(huán)堵蕭然,不蔽風日;短褐穿結,簞瓢屢空,晏如也。常著文章自娛,頗示己志。忘懷得失,以此自終。贊曰:黔婁之妻有言:“不戚戚于貧賤,不汲汲于富貴?!逼溲云澣羧酥畠壓酰裤曈x賦詩,以樂其志,無懷氏之民歟?葛天氏之民歟?</p> <p class="ql-block">陶淵明,約365—427年,名潛,字元亮,別號五柳先生,私謚靖節(jié),世稱靖節(jié)先生,一說尋陽郡柴桑縣(今江西九江)人,另一說江西宜豐人,東晉末到劉宋初杰出的詩人、辭賦家、散文家。</p> <p class="ql-block">50、《宋書·符瑞志》。</p> <p class="ql-block">大明五年正月元旦,花雪降殿時,有衛(wèi)將軍謝莊下殿,錦衣還白,上以為瑞。于是公卿大夫并作雪花詩。草木花多五出,而雪花獨六出。又梁昭明太子啟:玉雪開六出之花。</p> <p class="ql-block">《宋書·符瑞志》記述了從上古社會到劉宋王朝的祥瑞事件、祥瑞動物和祥瑞植物?!端螘返淖呤悄铣荷蚣s。</p><p class="ql-block">沈約(公元441-公元513年),字休文,漢族,吳興武康(今浙江湖州德清)人,南朝史學家、文學家。</p> <p class="ql-block">51、嘉樹老師書法作品:初唐四杰之一王勃《滕王閣序》。</p> <p class="ql-block">嗚乎!時運不齊,命途多舛。所賴君子安貧,達人知命。老當益壯,寧移白首之心?窮且益堅,不墜青云之志。</p><p class="ql-block">王勃,650年-676年或684年,字子安,祖籍祁縣,后遷絳州龍門通化(今萬榮縣)。祖父隋朝著名學者王通,父親唐朝官吏王福畤。中國唐代文學家、 詩人,與楊炯、盧照鄰、駱賓王以詩文齊名,并稱“王楊盧駱”,亦稱“初唐四杰”。</p> <p class="ql-block">52、蘇安恒上武后疏。</p> <p class="ql-block">曰:太子年德具盛,陛下貪其寶位,而忘母子深恩,不知鐘鳴漏盡。臣以為天意人心,還歸李家,陛下雖安天位,殊不知物極則反,器滿則傾。臣何惜一朝之命,而不安萬乘之固哉?</p> <p class="ql-block">蘇安恒,冀州武邑人也。博學,尤明《周禮》及《春秋左氏傳》。兩次上疏請武則天退位,武則天未治其罪。</p> <p class="ql-block">53、張九齡進《千秋節(jié)金鏡錄》。</p> <p class="ql-block">臣九齡言:伏見千秋節(jié),王公已下悉以金寶鏡進獻。臣愚以為明鏡所以鑒形,往事所以鑒心。謹于生辰節(jié)上《事鑒》十章,分為五卷,名曰《千秋金鏡錄》。</p><p class="ql-block">張九齡,約678~740,字子壽,韶州曲江(今廣東省韶關市)人,卒于開元二十八年(740)。中宗景龍初年進士。為人耿直,以直言進諫聞名于朝,是著名的良相。文學上,其詩風樸實,意蘊深厚,對于詩歌的發(fā)展有很大貢獻。</p> <p class="ql-block">54、賈島推敲的故事。</p> <p class="ql-block">關于賈島推敲的故事有不同的版本。嘉樹老師記錄了其中一個。見上圖:賈島初為僧,訪李白幽居于驢上。題云:鳥宿池邊樹,僧敲月下門。始欲下‘推’字,又欲下‘敲’字。白議未定。(島)于驢上作‘推敲’勢。時韓愈乘車騎出。島不覺,行當?shù)馈1蛔笥彝浦榴R前。島具道,所得句推敲字未定,神游象外,不知回避。愈曰:敲字佳。與論詩為布衣交。</p> <p class="ql-block">這個版本的故事涉及到李白,顯然是后人附會上去的,因為李白和賈島沒有交集。實際上,李白,701年2月28日—762年12月,字太白,號青蓮居士,而賈島,779年—843年8月27日,唐范陽(今北京西南)人,字閬仙。原始版本來自后蜀何光遠的《鑒戒錄·賈忤旨》。</p> <p class="ql-block">55、《鄴侯外傳》的部分內容。</p> <p class="ql-block">李泌召見時,元宗方與張說觀棋。目使說,試其能說清,賦方圓動靜。泌曰:愿聞其略。說曰:方若棋局,圓若棋子,動若棋生,靜若棋死。泌時年七歲,即答曰:方若行義,圓若用智,動若逞材,靜若得意。說賀上得奇童,上大悅。</p> <p class="ql-block">鄴侯是李泌的爵號。李泌信奉道教,歷經唐之玄、肅、代、德四世,曾任宰相,有奇人之稱。《新唐書》有李泌傳。</p><p class="ql-block">《鄴侯外傳》又名《李泌傳》,是關于李泌的事跡,為其子李繁所作,是唐代文言傳奇小說。 </p> <p class="ql-block">56、唐末與五代十國時期、盧延讓的詩句及故事。</p> <p class="ql-block">盧延讓有詩:“餓貓臨鼠穴,饞犬舐魚砧”和“果(慄)爆燒氈破,貓?zhí)|鼎翻”。五代蜀王建索詩觀之,甚喜其數(shù)言語。后燒金鼎,宮貓相戲,誤觸鼎。王以其裁詩無虛語,遂拜給事。延曰:平生投謁公卿不得力,于貓兒狗子。</p><p class="ql-block">注意到,百度百科搜索得到的是詩人盧延讓,而嘉樹老師記錄的是盧延遜。</p> <p class="ql-block">盧延讓,字子善,范陽(今屬河北)人,唐末與五代十國詩人。 早年客游荊南,侍御史吳融瀏覽其詩百篇后,頗為贊賞,經常向公卿們舉薦他。光化三年(900年)進士及第。武貞節(jié)度使雷滿辟盧延讓為幕僚,后入蜀依王建。</p> <p class="ql-block">57、《愛蓮說》。</p> <p class="ql-block">水陸草木之花,可愛者甚蕃。晉陶淵明獨愛菊;自李唐來,世人甚愛牡丹。予獨愛蓮之出淤泥而不染,濯清漣而不妖,中通外直,不蔓不枝,香遠益清,亭亭凈植,可遠觀而不可褻玩焉。</p><p class="ql-block">予謂菊花之隱逸者也;牡丹花之富貴者也;蓮花之君子者也。噫!菊之愛,陶后鮮有聞;蓮之愛,同予者何人?牡丹之愛,宜乎眾矣。</p> <p class="ql-block">《愛蓮說》是北宋理學家周敦頤的一篇散文。通過對蓮的形象和品質的描寫,贊頌了蓮花堅貞的品格,也表現(xiàn)了作者潔身自愛的高潔人格。該文被選為人教版《語文·七年級·下冊》教材第17課課文。</p> <p class="ql-block">周敦頤,1017年6月1日-1073年7月14日,原名敦實,字茂叔,因避宋英宗名諱而改名為敦頤,號濂溪,世稱濂溪先生,道州營道樓田堡(今湖南道縣)人。與邵雍、張載、程顥、程頤并稱北宋五子。中國北宋時期官員、文學家、理學家。 </p> <p class="ql-block">58、《虞集私出館》的故事。</p> <p class="ql-block">虞集未遇時,為許衡門客。虞有所私,午后轍出館。許每往不遇,書于簡云:夜夜出游,知虞公之不可諫。虞回對云:時時來訪,何許子之不憚煩?</p><p class="ql-block">元·虞集,1272年3月21日-1348年6月20日,字伯生,號道園。元朝官員、學者、詩人,南宋左丞相虞允文五世孫。</p> <p class="ql-block">59、<span style="font-size:18px;">古琴譜</span>《琴苑要錄》。</p> <p class="ql-block">水仙操,伯牙所作也。伯牙學琴于成連,三年至于精神寂寞,情志專一,未能得也。成連曰:吾師萬子春在海中,乃俱至蓬萊山,留伯牙曰:吾將迎吾師,剌(同拉)船而去。旬時不還,伯牙心悲,延頸四望,但聞海水汩汩,而山林窅(yǎo)冥,群鳥悲號。仰天嘆曰:先生將移我情。</p> <p class="ql-block">《琴苑要錄》是古琴譜,包括《則全和尚節(jié)奏指法》、《斫琴法》、《造弦法》等重要資料。該書匯集了宋代斫琴文獻的明人抄本,其中所保存的唐代斫(zhuó)琴名家雷震、張越之琴的實際尺寸記錄,以及關于唐、宋斫琴法的比對性文獻,是研究唐、宋兩代琴文化發(fā)展的必由之路。該書出現(xiàn)在明代正德十三年(1518)。</p> <p class="ql-block">60、嘉樹老師所書《張?zhí)珒W不二歌》,由明·張春絕食而死前,為明志所作。</p> <p class="ql-block">61、《張?zhí)珒W不二歌》續(xù)。</p> <p class="ql-block">62、《張?zhí)珒W不二歌》續(xù)。</p> <p class="ql-block">張?zhí)珒W指的是明·張春,1565年—1641年,字景和,號泰宇、明夷子,陜西同州(今大荔)人。舉人出身。崇禎四年(1631年)奉命以監(jiān)軍兵備道率兵奔赴遼西,以解救大凌河城,于大凌河之戰(zhàn)中被后金俘虜,拒不投降。</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251);"><span class="ql-cursor">?</span>四、勸世歌</b></p> <p class="ql-block">63、戒好訟詩與另外一首詩,出現(xiàn)在清代錢德蒼所輯《解人頤》中。</p> <p class="ql-block">其一、</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">戒好訟詩</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>些小爭差莫若休,不經府縣與經州。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>費錢吃打賠茶酒,贏得貓兒賣了牛。</b></p> <p class="ql-block">其二、</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>莫進州衙與縣衙,勸君勤儉作生涯。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>池塘積水須防早,田地躬耕足養(yǎng)家。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>教子教孫須教善,栽桑裁柘少裁花。</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>是非不入閑人耳,渴飲清泉悶煮茶。</b></p> <p class="ql-block">64、慶酒歌。</p> <p class="ql-block" style="text-align:center;">酒以亂性,佛家戒之。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">酒以陶情,仙家飲之。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"> 我則異于是,世可世不可。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">有酒學仙,無酒學佛。</p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">附記</b></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">① </span>從《辭文總萃》里面的筆跡可以確定,大約70%是高祖嘉樹老師的書法作品,而其余30%的字跡明顯不一樣。故不能斷定這30%是嘉樹老師初學書法時留下的墨寶,還是曾祖和/或祖父的書法作品。目前,雖然我傾向于后者,從而有可能《辭文總萃》是三代人作品的集合體,但是沒有確鑿的證據(jù)。</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">?天外隨風</b></p><p class="ql-block">2024年9月4號于八月花城</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p>