<p class="ql-block">3/20【占得人間一昧愚】</p><p class="ql-block">很久沒有記錄和表達(dá)的欲望了。</p><p class="ql-block">最近又被流感擊中了,于是理所當(dāng)然地躺平,給自己充足的時間休養(yǎng)生息。想睡又睡不著的假寐狀態(tài)時,我想復(fù)盤一下我的 2024,記憶居然一片空白----我已然忘記是怎么走過 2024 年了。</p><p class="ql-block">能夠忘卻其實是件好事。從另一個角度來說,起碼,生活是波瀾不驚四平八穩(wěn)的可控狀態(tài)。而回首剛來這里那二年,我有多兵荒馬亂,刻骨銘心。</p><p class="ql-block">來到2025年,初春就遭遇到很多變化,涉及各個領(lǐng)域,包括我從事的這一行。而最讓人壓力山大的是科技的進(jìn)步,真的是摧枯拉朽,步步驚心。當(dāng)這些變化以破竹之勢出現(xiàn)的時候,期待能像從前那樣篤定面對,純屬奢望。今非昔比,這種變化還在加速中,我們必須要接受這變化,接受各種不確定和不篤定。沒有人知道未來會發(fā)展成什么樣,我對自己說,別期待,盡力就行。</p><p class="ql-block">真喜歡木心的那首詩:《從前慢》。很多事情,很多問題,如果可以慢一點,多好,如此,我們每個人都會知道怎么樣才能活得更好。但是,大家都不敢慢,從孩童起就慌慌張張稀里糊涂地奔波在一條未知的起跑線上,像鴕鳥一樣埋頭面對當(dāng)下,全力向前。沒人敢松懈一下看看沿途的風(fēng)景,聽聽自己內(nèi)心的聲音。都說人生之路是曠野,有誰知道在這場生命的奔跑中,我們有多少錯過和辜負(fù)?又有多少遺憾和惋惜?</p><p class="ql-block">今起,我想恢復(fù)舊日的記錄習(xí)慣,哪怕是分享讀到的一首詩詞。我們生活的外在世界已不美好,只有向內(nèi)走,通過另外一個世界看清自己,才能找到在兩個世界里通達(dá)生活的解鎖方式,走進(jìn)內(nèi)心最柔軟的那部分,輕重拿捏,取舍之間,都了然于心。</p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">南鄉(xiāng)子 自述</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">宋·蘇軾</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">涼簟碧紗廚。一枕清風(fēng)晝睡馀。睡聽晚衙無一事,徐徐。讀盡床頭幾卷書。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">搔首賦歸歟。自覺功名懶更疏。若問使君才與術(shù),何如。占得人間一味愚。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1);">3/21【算來一夢浮生】</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1);">今日組織春游活動。我也趁機(jī)走出園外,去看看春天。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1);">今天最高溫度 24 度,陽光下有些燥熱。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1);">如果把春天也分成早中晚三個時間段,我其實更迷戀早春的那股清冷,盡管尚是春寒料峭,但不妨礙萬物開始蠢蠢欲動,多好呀。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1);">傍晚,和一新同事聊天,想知道她來后的心理狀態(tài),聊的非常愉快。話說的有點多了,又開始咳嗽了,咳咳,討厭的咳嗽。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1);">有人說,世上有兩件事情是不可忍住的,一是咳嗽,二是愛。二者相似之處就是,來的時候先是暗潮涌動,然后勢如破竹,最后排山倒海。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">烏夜啼?昨夜風(fēng)兼雨</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">五代十國?李煜</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">昨夜風(fēng)兼雨,簾幃颯颯秋聲。燭殘漏斷頻欹枕,起坐不能平。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">?世事漫隨流水,算來一夢浮生。醉鄉(xiāng)路穩(wěn)宜頻到,此外不堪行。</span></p><p class="ql-block">3/22【小窗風(fēng)觸鳴琴】</p><p class="ql-block">睡到自然醒來,趁著好陽光,曬曬被子。曬好收起,換床薄被。</p><p class="ql-block">在辦公室坐著,出入門和陽臺門都打開,讓春風(fēng)自由進(jìn)出。</p><p class="ql-block">傍晚時分來到草地上,還帶了本書《河西走廊》,坐在秋千上看了半個小時。一個人安安靜靜的待著,真好。</p><p class="ql-block">晚上,啃了幾個鴨頭,味道超好。吃完覺得口干,起身泡茶。</p><p class="ql-block">小玖春節(jié)帶給我的小青柑。好好的端坐在茶桌前,燒水,泡茶,等待,時間到,倒在公杯里,再倒小杯,整個過程需要凝心聚神,靜心等待,我這人其實是沒有這個耐心的。但不得不說,茶,意味著精行儉德。喝茶,會讓人收心。</p><p class="ql-block">一個人,收心很重要。心不能亂。心一亂,不僅可以顛覆所在的外在世界,還能讓自己的整個內(nèi)心世界混亂不堪。</p><p class="ql-block">心無旁騖,心無外物,真的很有必要,什么時候都要守住自己的本心。內(nèi)心穩(wěn)了,才有面對生活的心力和心氣。</p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">清平樂·野花芳草。?</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:18px; color:rgb(176, 79, 187);">唐·韋莊</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">野花芳草,寂寞關(guān)山道。柳吐金絲鶯語早,惆悵香閨暗老。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">羅帶悔結(jié)同心,獨憑朱欄思深。夢覺半床斜月,小窗風(fēng)觸鳴琴。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1);">3/23【眼中唯見北山云】</span></p><p class="ql-block">網(wǎng)上買的太陽花花籽到了。</p><p class="ql-block">跟師傅說準(zhǔn)備好翻地的工具,明天大家一起勞作,種下。</p><p class="ql-block">在南方,種點什么是件很閑散和詩意的事情,因為雨水多,土地總是保持濕潤,播種就顯得很輕松。而在少雨的皖北,以我去年的經(jīng)驗,要先將地澆透,才能松地,著實是個費水費時費力的體力活。</p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1);">晚上,整理完換季衣物,睡前讀詩,隨意搜索了“春雨”的古詩詞,跳出來很多,我一首接一首瀏覽,我想象這是一場關(guān)于春雨的詩會,詩人們匯聚一堂輪流吟詩:</span></p><p class="ql-block">陸游:小樓一夜聽春雨,深巷明朝賣杏花。</p><p class="ql-block">志南:沾衣欲濕杏花雨,吹面不寒楊柳風(fēng)。</p><p class="ql-block">王維:渭城朝雨浥輕塵,客舍青青柳色新。</p><p class="ql-block">韓愈:天街小雨潤如酥,草色遙看近卻無。</p><p class="ql-block">杜牧:南朝四百八十寺,多少樓臺煙雨中。</p><p class="ql-block">韋應(yīng)物:春潮帶雨晚來急,野渡無人舟自橫。</p><p class="ql-block">張志和:青箬笠,綠蓑衣,斜風(fēng)細(xì)雨不須歸?!?lt;/p><p class="ql-block">房間里的小度一直在放著老歌,好巧不巧地出來一首張宇的歌:“雨一直下,氣氛不算融洽”。哈哈哈,幾千年的春雨下來,這么多孤獨有趣的靈魂,好熱鬧啊??</p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">人間</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">宋·王安石</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">人間投老事紛紛,</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">才薄何能強(qiáng)致君。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">一馬黃塵南陌路,</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">眼中唯見北山云。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1);">3/24【生來不識舊京春】</span></p><p class="ql-block">晚上想找個電影看看的,沒有看到讓我心動的片子,作罷。</p><p class="ql-block">昨晚看黃渤和徐崢,沈騰,袁泉,周冬雨演的《心花怒放》。我是沖著片名去看的(“心花怒放”這四個字是我最喜歡的一種狀態(tài)),結(jié)果卻很讓我失望,我根本看不懂里面的無厘頭情節(jié)。不能說這幾位大咖的水平不好,因為該片得了好多大獎,票房和口碑在當(dāng)年都取得了不俗的成績,咳咳,只能歸結(jié)于我的審美品味和認(rèn)知能力比較低吧。</p><p class="ql-block">看了會兒書。又讀了幾首古詩。<span style="color:rgb(1, 1, 1);">想通過精神滋養(yǎng)來緩解我無聊的情緒,沒有起到任何作用。到了我這把年紀(jì),但凡讓我信服的故事,感動、喜悅或悲傷的情緒,還能夠給我勇氣和信心的,必是需要非常大的力量的,力量小點兒的根本無法滋養(yǎng)我的精神世界了呵呵。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1);">人到中年,認(rèn)清現(xiàn)實其實是很殘酷的事情。我們懷念從前,因為那時候人與人之間還堅守著基本原則、基本底線、基本信任和基本道德。但眼下不同了,人與人,事與事,人和事,各行各業(yè),無不經(jīng)受著方方面面的考驗、阻力和摩擦,一不留神就會被坑。我們不僅自己時刻防范著,還不停地提醒著孩子,要小心小心再小心。八十多的老媽每天在家庭群里發(fā)許多視頻提醒我們加以防范,不得不說,這是整個社會的悲哀。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">春意</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">宋·釋行海</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">生來不識舊京春,</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">望斷春風(fēng)滿眼塵。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">二月西湖好花柳,</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">相逢都是太平人。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1);">3/25【人生易盡朝露曦】</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1);">?今天與一位家長溝通,沒能達(dá)成一致意見,最后我做出了妥協(xié)。并沒有誰對誰錯。而是我知道,在教育孩子這件事上,真的沒有一個統(tǒng)一的標(biāo)準(zhǔn),每個孩子的天資不同,性格不同,發(fā)育不同,背后的家庭教育不同,連我自己都不相信育兒書里那些“一定”“必須”的建議,那么,我為什么還要試圖說服她呢?!</span></p><p class="ql-block">傍晚時分,遇到一個小小的不愉快,跟朋友傾吐出來就過去了。年齡增長以后,<span style="color:rgb(1, 1, 1);">不想浪費時間在一些不美好的事情上。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1);">晚飯是二條海魚,在電腦面前邊吃邊看《河西走廊》,這部片子我百看不厭。然后斷舍離了一些不穿的衣服。</span>睡前看了幾篇劉亮程的文章,邊看邊笑,喜歡這個有趣的靈魂。再<span style="color:rgb(1, 1, 1);">然后,關(guān)了燈按下這些字。這樣的夜晚對我來說是非常享受的自我相處的方式。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">長安道</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">宋·陸游</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">千夫登登供版筑,萬手丁丁供斲木。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">歌樓舞榭高入云,復(fù)幕重簾晝燒燭。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">中使傳宣騎飛鞚,達(dá)官侯見車擊轂。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">豈惟炎熱可炙手,五月瞿唐誰敢觸。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">人生易盡朝露曦,世事無常壞陂復(fù)。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">士師分鹿真是夢,塞翁失馬猶為福。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">君不見野老八十無完衣,</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">歲晚北風(fēng)吹破屋。</span></p><p class="ql-block">3/26【寒山獨見君】</p><p class="ql-block">早上醒來打開抖音,跳出來周軼君的演講《教育的細(xì)節(jié)》。洗漱時就在聽,接園結(jié)束后接著聽,聽完了三個視頻。</p><p class="ql-block">周軼君導(dǎo)演的片子叫《他鄉(xiāng)的童年》,她把鏡頭對準(zhǔn)了整個世界,來看不同國家的人在孩童時期受到什么樣的教育。</p><p class="ql-block">她說:教育的方式,關(guān)鍵在于細(xì)節(jié)。無論它是一個多么宏大的命題,無論它有多么深遠(yuǎn)的意義,它都必須經(jīng)由每個具體而微的人,去實現(xiàn)。它都必須落腳在極細(xì)微的日常細(xì)節(jié)里,去實施影響。根本沒有捷徑。</p><p class="ql-block">今天一整天,我看了日本、芬蘭和印度三集??吹搅藙e人的教育的長處,作為一個教育工作者,我也在思考:我們國內(nèi)的教育究竟出了什么問題?誰都知道,生活的能力、穩(wěn)定的心態(tài)、良好的品性才是教育的關(guān)鍵,但是我們從上到下的教育工作者在這幾方面給于了孩子什么樣的鍛煉?讓一個孩子成長和成熟的,不是年齡,而是通過活動去嘗試、去體驗、去好奇、去受挫,從而經(jīng)驗的獲得和積累,但我們真的給孩子機(jī)會了嗎?…唉,不能細(xì)想,細(xì)思。</p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">碧澗別墅喜皇甫侍御相訪</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">唐·劉長卿</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">荒村帶返照,落葉亂紛紛。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">古路無行客,寒山獨見君。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">野橋經(jīng)雨斷,澗水向田分。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">不為憐同病,何人到白云。</span></p><p class="ql-block">3/27【星斗滿天人睡也】</p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">清江引·秋居</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">元·吳西逸</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">白雁亂飛秋似雪,清露生涼夜。掃卻石邊云,醉踏松根月。星斗滿天人睡也。</span></p><p class="ql-block">3/28【鶯啼山客猶眠】</p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">田園樂七首·其六 / 閑居</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">唐·王維</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">桃紅復(fù)含宿雨,柳綠更帶朝煙。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">花落家童未掃,鶯啼山客猶眠。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1);">3/29【飲罷不妨醉臥】</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1);">跟小玖約了在杭州過周末。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1);">我是中午十二點鐘到的。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1);">玖來接我,然后坐地鐵去她公司開車,再去吃午飯。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1);">下午,在西湖邊走走。游人如織。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1);">回家后看了部電影。</span></p><p class="ql-block">晚飯很簡單,兩條黃魚和一個熟食拼盤。倆人喝了點酒,邊喝邊聊。談工作。也談為人處事。</p><p class="ql-block">好在,小玖有足夠的悟性和格局,讓我很是欣慰。</p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">滿庭芳·紅蓼花繁</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">宋·秦觀</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">紅蓼花繁,黃蘆葉亂,夜深玉露初零。霽天空闊,云淡楚江清。獨棹孤篷小艇,悠悠過、煙渚沙汀。金鉤細(xì),絲綸慢卷,牽動一潭星。時時橫短笛,清風(fēng)皓月,相與忘形。任人笑生涯,泛梗飄萍。飲罷不妨醉臥,塵勞事、有耳誰聽?江風(fēng)靜,日高未起,枕上酒微醒。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1);">3/30【有鶴伴黃昏】</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1);">在杭州,小玖休息,開著車帶我出去轉(zhuǎn)轉(zhuǎn)。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1);">這幾年,感覺小玖越來越成熟了,一個人在杭州把工作和生活都安排得井井有條,很是讓我欣慰。她的成長和變化同時也映襯著我和她爸的變化——我們在從青年步入中年,然后是老年。我們與她之間更明顯的變化還是在角色調(diào)換的變化,這幾天在杭州,我已經(jīng)完全成為了被她呵護(hù)的對象。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1);">父母和子女之間,如何做子女,如何做父母,始終是人生中最重要的課題。我們有幸成為最近的親人,并在彼此的人生里影響著彼此的命運,這也許就是互為家人的意義吧:互為依靠,也互為鑒戒,互為光亮,更互為未來。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">人間</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">宋·蔡槃</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">充盡人間事,西風(fēng)掩竹門。無人爭碧嶂,有鶴伴黃昏。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">掃石移云影,澆花潤月痕。何須嘆牢落,知我有乾坤。</span></p><p class="ql-block">3/31【況白頭能幾】</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">沁園春·戊申歲,奏邸忽騰報,</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">謂余以病掛冠,因賦此 </span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">宋·辛棄疾</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">老子平生,笑盡人間,兒女怨恩。況白頭能幾,定應(yīng)獨往,青云得意,見說長存。抖擻衣冠,憐渠無恙,合掛當(dāng)年神武門。都如夢,算能爭幾許,雞曉鐘昏。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">此心無有新冤。況抱甕年來自灌園。但凄涼顧影,頻悲往事,殷勤對佛,欲問前因。卻怕青山,也妨賢路,休斗尊前見在身。山中友,試高吟楚些,重與招魂。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1);">4/1【記得少年騎竹馬】</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1);">三月,就這么過去了。一年,也在轉(zhuǎn)眼間就過去了三個月。</span></p><p class="ql-block">今天在杭州,小玖建議我自己找地方去玩。</p><p class="ql-block">起床后小玖已去上班。在冰箱里找出一盒小玖爸做給小玖的干菜肉,做了點米飯,真下飯啊。</p><p class="ql-block">飯后還是想做家務(wù)。因為我懶得打扮,而若是出門,必要洗頭梳妝打扮一番,我寧愿做家務(wù)。于是又是忙碌的一天。</p><p class="ql-block">明天吧,找個地方玩玩。</p> <p class="ql-block">4/4【折得一枝楊柳】</p><p class="ql-block">清明節(jié)。眾親戚都回來祭祖。約了一起晚飯。三十幾人的聚會,老老少少,很是熱鬧。這種場面已是多年未曾有過了,平時里大家天南地北,此時此刻都很開心。</p><p class="ql-block">餐后拍了一張集體合照。什么表情的都有。也無所謂了,只要在一起,就好。</p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">朝中措·清明時節(jié)</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">宋·張炎</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">清明時節(jié)雨聲嘩。潮擁渡頭沙。翻被梨花冷看,人生苦戀天涯。燕簾鶯戶,云窗霧閣,酒醒啼鴉。折得一枝楊柳,歸來插向誰家。</span></p><p class="ql-block">4/7【無人知所去】</p><p class="ql-block">早上高鐵五個小時,從浙江回來了。離開這座城已近十日,此刻皖北的溫度和濕度與浙江并無兩樣呢。</p><p class="ql-block">先是整理房間。一百多平的空間沒有任何間隔,費時又費力的活兒是拖地。連拖二遍以后,頓感自由自在。這份自由自在與內(nèi)心無關(guān),與空間有關(guān),我享受諾大空間帶來的通透和簡單。</p><p class="ql-block">理好皮箱里的東西,開始清理貓咪,六福。粗略地給它處理一下耳朵和皮毛,剪了指甲。幾次叫它的名字都叫成了五花。明天要好好梳理一下它的毛發(fā)。</p><p class="ql-block">清明小長假快得倏忽不見。已經(jīng)跟家人約好五一節(jié)回去。這去與回的過程,愉快又疲憊,雖有體力和精力的消耗,但與家人和朋友的相聚卻是歡欣雀躍。</p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">訪戴天山道士不遇</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">唐·李白</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">犬吠水聲中,桃花帶露濃。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">樹深時見鹿,溪午不聞鐘。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">野竹分青靄,飛泉掛碧峰。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">無人知所去,愁倚兩三松。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1);">4/9【萬里浮云卷碧山】</span></p><p class="ql-block">抖音里刷到一個流蘇樹盛開的視頻,蓬蓬勃勃的,滿樹的純白如雪,一下子仿佛被什么擊中了。</p><p class="ql-block">第一次在邯鄲叢臺公園看到流蘇樹就愛上了它。當(dāng)時還查了它的寓意:象征純真善良、美好生活、健康長壽、堅韌勇敢等多個方面。難怪啊,張愛玲給《傾城之戀》美麗善良勇敢的女主角取名為“白流蘇”。</p><p class="ql-block">白流蘇在遇到范柳原之前的生活是陰暗的。范柳原像一束光,照亮了她的人生。他倆成為我最為欣賞的一對文學(xué)情侶。</p><p class="ql-block">所以啊,有生之年,不管什么年齡,不管遭遇了什么,請相信-----總有一束屬于你的光,或遲或早,會照進(jìn)你的生活。</p>