亚拍区欧拍区自拍区|日本强奸久久天堂色网站|午夜羞羞福利视频|你懂得福利影院|国产超级Avav无码成人|超碰免费人人成人色综合|欧美岛国一二三区|黄片欧美亚洲第一|人妻精品免费成人片在线|免费黄色片不日本

煙雨三峽有人家

云淡風清

<p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">作者:云淡風清</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">攝影:匠影禪心</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">光陰是靈動的,與三峽大壩揮手告別后,轉而向西陵峽深處駛去。人們都說,山水是長在心臟的位置,趟過時間的河流,就能尋覓到那個有夢的三峽人家。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">流轉在遠山如黛,近水含煙的風情里,沉浸在櫓聲搖碎一江碧的畫面中,你不得不相信,生命會因為撿拾巴山的倒影而新奇,人生會為一片凈土而澄澈,心靈亦會為“滾滾長江東逝水,浪花淘盡英雄”的歌聲而激情四溢。</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">聆聽三峽清脆潺潺的水聲,就這樣走近了《三峽人家》。</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">來三峽做攻略時,翻閱了古詩詞李白的《上三峽》</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">?“巫山夾青天,巴水流若茲。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">巴水忽可盡,青山無到時。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">三朝上黃牛,三暮行太遲。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">三朝又三暮,不覺鬢成絲”</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">讀這首古詩詞的時刻,我常在腦海中琢磨三峽的樣子,今日登上甲板,看峽谷正漫起青煙。雨后初晴的三峽,山嵐被蒙上一層薄薄的面紗,將層巒疊嶂的巴山,氤氳成深淺不一的青黛。游輪徇江而下,仿佛正駛入一幅徐徐展開的水墨長卷。</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">走下游輪,轉過最后一道山梁,忽見三峽人家懸在峭壁之上。黑瓦木墻的吊腳樓被云霧半掩,宛如仙境。一位帶隊的導游大聲嚷嚷著:“三峽人家到啦!"此刻,詩圣杜甫筆下"江間波浪兼天涌"的雄渾與"翠屏千仞削芙蓉"的秀美,在此時此地達成了奇妙的和解。</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">巴王宮遺址旁的觀景臺上,四塊奇石突兀而立。走上前望去,竟似唐僧師徒牽馬挑擔的身影。"這叫燈影石,"拄著竹杖的老人用濃重的鄉(xiāng)音解釋,"老輩人說,當年孫猴子保唐僧過三峽,在這歇腳化成了石頭。"</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">云霧掠過石頂時,那"沙僧"的擔子仿佛還在微微顫動。我想?yún)浅卸魇欠褚苍诖笋v足,將峽江百姓的口耳相傳寫進了《西游記》。斜陽為石像鍍上金邊,遠處傳來景區(qū)廣播里《敢問路在何方》的旋律,今古傳奇在此刻猝然相逢。</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">登上龍進溪畔的邀月亭,石壁上"青天有月來幾時"的刻字已斑駁難辨。唐開元十二年的某個秋夜,三十歲的李白或許就站在這個位置,望著從峨眉山巔滾落的月輪墜入江心。此刻雖非月夜,但見云霧在峽谷中流轉,恍若當年詩仙潑灑的墨痕。</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">寨子里的吊腳樓臨江而立,黑樓前晾曬著漁網(wǎng),屋檐下掛著紅辣椒、黃玉米,江風一吹,輕輕搖晃。偶有婦人推開木窗,探身張望江面,或是孩子們跑出屋門,在石階上嬉戲。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">這般景象,一下子想起王維的詩:“空山不見人,但聞人語響?!鄙绞庆o的,人是活的,一靜一動之間,便有了人間煙火。</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">十三點一刻,三峽人家演出團開場演出。</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">舞臺上,巴楚文化在此交融。只見舞者們身著色彩鮮艷的傳統(tǒng)服飾,伴隨著激昂的鼓點和悠揚的樂曲翩翩起舞,舞姿剛勁有力又不失柔美,每一個動作都蘊含著古老文化的韻味。巴人娶親、豐收年、雜技飛刀等具有巴楚文化的節(jié)目,讓人耳目一新。</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">打獵歸來的大叔和背滿澄果的兄弟差點撞了個滿懷,那興奮的臉上喜上眉梢,揮手與鄉(xiāng)親們打著招呼,巴人的幸福生活就這樣展示在游人們面前。</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">看著飛刀在表演者的手上自如飛轉,越來越快,目不暇接,我的心緊張極了,生怕他出現(xiàn)失誤,造成傷害。</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">特別是娶親的情景劇,劇中演員與觀眾互動著,新娘要以拋秀球儀式來選觀眾中的小伙子做新郎。游客們喊著,笑著,跳著,拋繡球的環(huán)節(jié)將現(xiàn)場情緒推入高朝……</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">媒婆上門提親</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:22px;">待嫁的姑娘欲拋繡球</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">一位帥氣的小伙子被繡球拋中,一群姑娘們跑下舞臺,從觀眾席上拉起小伙子簇擁著走向舞臺,去見他的新娘。小伙子靦腆的樣子,至今還在腦海中浮現(xiàn)。此時,觀眾席上想起了熱烈的掌聲,此起彼伏……</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">大大的喜字,紅紅的的彩頭,歡快的嗩吶聲在三峽人家的寨子里響入云端。迎親的隊伍,向我們走來。</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">入洞房嘍!隨著一聲吆喝聲,把觀眾的目光帶入吊腳樓的洞房。</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">觀眾還未盡興,不知不覺中,節(jié)目已進入尾聲。離場時下起了毛毛細雨,對岸人家的燈火在雨霧中暈染成朦朧的光團。</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">坐在巴寨的石階上,恍惚看見李白、杜甫、劉禹錫的身影從歷史深處穿越而來,與今日的三峽人家共飲一江春水,看他們表演的巴寨人生。我在想,古今交融,這就是巴寨人祖祖輩輩生活的真實寫照?。∧菬熡耆龒{里的人間煙火,才是永不落幕的史詩。</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">演出結束后,去往明月灣途中,又一場實景觀賞纖夫表演映入眼簾。十幾個漢子肩勒竹纖,脊背彎成滿弓。"嘿——唑!嘿——唑!"粗糲的號子劈開江霧,繩索深深勒進岸邊紅砂巖的凹痕。</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">?參加表演的老纖夫告訴我們,這些凹痕最深的已有三百年歷史。忽然明白杜甫"蜀道之難"的嘆息里,包含著多少這樣的血肉抗爭。當游輪拉響汽笛從眼前經(jīng)過時,老纖夫瞇起眼睛說道:"現(xiàn)在都電動化嘍!”</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">如今,機器代替了人力,號子聲早已消散在九霄云外,唯有江水依舊奔流。</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">西陵峽不僅風景絕美,更承載著厚重的歷史。戰(zhàn)國時,這里是巴楚相爭之地;三國時,劉備敗走夷陵,陸遜火燒連營,江水也曾被戰(zhàn)火映紅。到了近代,抗戰(zhàn)時期,川江上的船工們冒著日軍轟炸,硬是將物資一寸寸拉進大后方。 </span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">如今,戰(zhàn)火遠去,唯有煙雨依舊。年輕的女孩子站在船頭,望著兩岸青山,恍惚間是否聽見古人的吟詠李白的“輕舟已過萬重山”,杜甫的“星垂平野闊,月涌大江流”仍在此回蕩。而三峽人家的燈火,依舊在暮色里亮起,溫暖如初。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">平靜的太極湖,一葉竹排劃過翡翠色的水面。竹排上的年輕小伙子從腰間抽出竹笛,悠揚悅耳的笛聲在峽谷間蕩起漣漪。對岸洗衣的土家女子停下棒槌,和著節(jié)奏輕哼起來。我猜想,這一定是當?shù)厍嗄瓯磉_愛意的方式。笛聲拌著我們的腳步跟著我們飄了很遠,直到化作山鳥的啼鳴。</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">"楚水巴山江雨多,巴人能唱本鄉(xiāng)歌。"劉禹錫的詩句浮上心頭時,游輪已駛入碼頭?;赝荷械娜龒{,但見群山如黛,江水瀲滟,幾星漁火在云霧深處若隱若現(xiàn)。那燈影里的吊腳樓,那笛聲中的相思意,那纖道上浸透汗水的號子,都化作水墨,永遠氤氳在記憶的長河中。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">《行香子·別三峽人家》 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">暮染層巒,浪碎斜陽。 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">倚欄桿、衣帶絲涼。 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">琉璃波轉,白鷺低翔。 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">對山中霧,云中嶂,夢中鄉(xiāng)。 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">游輪笛遠,江天望斷。 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">任西陵、淡入蒼茫。 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">千年水逝,多少行藏。 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">剩一川煙,半崖月,九回腸。 </span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">船漸行漸遠,西陵峽的輪廓在夕陽中漸漸模糊。山水之性靈,天地之大美,盡韻其中。而三峽人家故事,卻在這青山綠水間,代代相傳。</span></p>