<p class="ql-block">《霧港》</p><p class="ql-block">雨是清晨未縫合的傷口,</p><p class="ql-block">涼意滲進昨夜的皺褶——</p><p class="ql-block">借夢的鹽粒,</p><p class="ql-block">腌漬我半干的淚痕。</p><p class="ql-block">不必回望,</p><p class="ql-block">那被風揉碎的背影,</p><p class="ql-block">正一片片,</p><p class="ql-block">剮蹭我僅剩的驕傲。</p><p class="ql-block">漂泊是失語的羅盤,</p><p class="ql-block">霧中,帆與孤島彼此指認。</p><p class="ql-block">而舵手在浪尖站成桅桿,</p><p class="ql-block">把年歲釘進</p><p class="ql-block">海平線潰散的虛線里。</p>