<p class="ql-block">美篇號(hào):68587273</p><p class="ql-block">昵稱 :清雲(yún)閒鶴</p><p class="ql-block">圖/視頻:清雲(yún)閒鶴</p><p class="ql-block">原創(chuàng)詩:清雲(yún)閒鶴</p> <p class="ql-block">《汨羅辭》</p><p class="ql-block">五月的石榴在枝頭炸開火焰 </p><p class="ql-block">梅雨把最后一個(gè)韻腳 </p><p class="ql-block">藏進(jìn)菖蒲的劍鞘 </p><p class="ql-block">當(dāng)鼓聲在江面裂帛,我看見 </p><p class="ql-block">兩千三百年前的舟楫正切開暮色 </p><p class="ql-block">青銅的龍鱗簌簌剝落 </p><p class="ql-block">露出楚辭的骨骼 </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">你曾把整座郢都的月色 </p><p class="ql-block">縫進(jìn)三閭大夫的衣襟 </p><p class="ql-block">蕙草在袖口發(fā)芽,露水在冠冕結(jié)晶 </p><p class="ql-block">朝堂的鴉群啄食星圖時(shí) </p><p class="ql-block">你以天問的姿勢(shì)舉起火把 </p><p class="ql-block">直至佞臣的舌頭長(zhǎng)出荊棘 </p><p class="ql-block">直至懷王的酒杯里 </p><p class="ql-block">浮起整個(gè)華夏的倒影 </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">如今龍舟切開水面 </p><p class="ql-block">鼓聲捶打大地的肋骨 </p><p class="ql-block">糯米裹緊竹葉的禱詞,沉向 </p><p class="ql-block">魚群啃食過的碑文 </p><p class="ql-block">孩子們?cè)诎轃熤斜寂? </p><p class="ql-block">他們手腕的紅線 </p><p class="ql-block">系著某個(gè)不肯下沉的黃昏 </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">北斗第七顆星閃爍時(shí) </p><p class="ql-block">有人打撈起銹蝕的佩環(huán) </p><p class="ql-block">濤聲在青銅紋路上重新發(fā)芽 </p><p class="ql-block">香草漫過水泥森林的裂縫 </p><p class="ql-block">而你的名字 </p><p class="ql-block">正以劃龍舟的弧度 </p><p class="ql-block">在漢語的血管里 </p><p class="ql-block">年復(fù)一年漲潮</p> <p class="ql-block">《汨羅賦》</p><p class="ql-block">時(shí)維蕤賓,序?qū)僦傧?。榴火初燃,梅雨乍收。值重五之嘉辰,循千年之舊俗。懸蒲劍于朱戶,結(jié)彩絲于玉腕。忽聞江皋鼓角,恍見云際龍旌。乃知楚水湯湯,猶帶三閭遺韻;湘風(fēng)浩浩,長(zhǎng)吟正則孤忠。于是援筆為賦,以酹詩魂。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">若夫秭歸毓秀,丹陽鐘靈。香草美人,生此俊彥;椒丘蘭畹,育彼清芬。初佩蕙茝以修能,終懷瑾瑜而履潔。惜廟堂多鴟鸮之亂,嘆江潭有蕭艾之侵。既謇謇以陳辭,復(fù)孜孜而問天。奈何蛾眉見嫉,鷙鳥蒙塵。放逐沅湘,行吟澤畔。紉秋蘭為佩,餐墜露為漿。望郢都而涕泗,哀黎庶之瘡痍。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">觀其賦離騷而泣血,作九歌以招魂。呵壁問天,氣貫虹霓;懷沙赴水,志凜冰霜。汨羅一縱,遂成千古之痛;楚些三呼,永遺九畹之芳。至今江涌碧濤,猶聞?wù)齽t嘆息;山凝翠色,長(zhǎng)存屈子精魂。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">至若端午遺風(fēng),歲時(shí)盛典。飛舸劈浪,千槳齊發(fā)如虎嘯;角黍投波,萬粽競(jìng)沉作龍饗。艾符映日,朱絲繞臂驅(qū)邪;蒲酒盈樽,黃鐘震宇揚(yáng)正。誦橘頌而慕高潔,讀天問而思鴻蒙。稚子解吟湘累句,漁翁猶唱楚人騷。此誠(chéng)文化之根脈未絕,精神之炬火長(zhǎng)傳也。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">嗟乎!正則雖逝,浩氣長(zhǎng)存。其志可比日月,其節(jié)可昭山河。今我華夏,承屈子之遺風(fēng),繼正則之宏愿。秉求索之心志,振復(fù)興之偉業(yè)??待堉鄹?jìng)渡,正似百舸爭(zhēng)流;聞粽葉飄香,恰如萬民同德。詩魂不滅,永佑家國(guó)長(zhǎng)安;文脈綿延,長(zhǎng)教乾坤清朗!</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">亂曰:江濤萬古咽,蘭芷千年碧。騷魂化北斗,光耀楚天際。香草美人意,今朝愈歷歷。重五酹酒時(shí),風(fēng)骨長(zhǎng)相憶。</p>