<p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">文/李立綱</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">圖片/來(lái)自網(wǎng)絡(luò)</span></p><p class="ql-block">書(shū)房里那壁頂天立地的大書(shū)柜里,任世事變遷,歲月滄桑,多少年來(lái),總是一成不變錯(cuò)落有致地?cái)[放著三方流光溢彩、血紅晶瑩的雞血石印章。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">閑時(shí),林亙就靜靜地坐在書(shū)案旁那個(gè)旋轉(zhuǎn)的沙發(fā)圈椅上,久久地凝視著書(shū)柜里的那三方血紅璀璨的印章,讓歲月靜好的日子,把他的思緒牽得很遠(yuǎn)很遠(yuǎn)……</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">林亙的面前,便出現(xiàn)了一個(gè)著白衫黑裙的叫柳葉的十七歲的女孩。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">女孩清麗婉約的面容,高挑動(dòng)人的身材,讓少年的林亙,想起唐詩(shī)宋詞里那些紛紜的形容柳葉的綺詞儷語(yǔ)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">柳葉出身名門(mén),其父為國(guó)民政府文職髙官,其母系清末書(shū)畫(huà)大家洪虹之女。家風(fēng)傳承,柳母善詩(shī)文,工字畫(huà),尤精篆刻,曾師從一代書(shū)畫(huà)金石篆刻大師吳昌碩。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">柳葉如毌,薏質(zhì)蘭心,熱情奔放,舉手投足,俱大家閨秀之范;談詩(shī)論畫(huà),透一股濃郁書(shū)卷之氣。亦善詩(shī)文,工字畫(huà),精篆刻。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">林亙與柳葉交好兩載,其間,柳葉贈(zèng)林亙印三方。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">第一方,系認(rèn)識(shí)月余,柳葉為林亙治私人之印。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">其印,高二寸,寬一寸,印鈕處為一虬龍,龍首昂天,逞騰飛之勢(shì)。秦篆二字:林亙。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">第二方,系數(shù)月后,柳葉去林亙家借書(shū),為其治藏書(shū)之印。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">印,髙寬兩寸,漢隸四字:林亙藏書(shū)。兩朱兩白,朱白交錯(cuò)。印鈕處有嬉戲雌雄二獅。獅之態(tài),栩栩如生;戲之狀,精巧可人。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">第三方為離別時(shí)所治。朱文。僅狂放行書(shū)一字:柳!</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">印為圓柱體,粗細(xì)如姆指,通體血紅,玲瓏剔透,印鈕處為一傲然奮飛之鳳凰。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">三方皆為巴林雞血石。此石系篆石之極品。所刻之字,布局嚴(yán)謹(jǐn),字字蒼然,磅礴大氣,擲地有聲……俱吳氏大家之遺風(fēng),蘊(yùn)秦漢金石之韻味。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">柳葉的離別,亦是文革所致。其間,其父母皆為牛鬼蛇神,屢遭批斗,慘不忍睹!后,經(jīng)人搭救,逃出牛棚;再后,歷盡艱險(xiǎn),全家逃至香港……轉(zhuǎn)道法國(guó)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">去國(guó)離鄉(xiāng),長(zhǎng)路漫漫,柳葉邊悲吟大宋名相韓愈之千古詩(shī)章,邊清淚長(zhǎng)流:</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">云橫秦嶺家何在?雪擁藍(lán)關(guān)馬不前……</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">十年過(guò)去。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">一個(gè)萬(wàn)紫千紅的春天,柳葉以著名旅法書(shū)畫(huà)大家身份回國(guó)省親。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">幾經(jīng)打聽(tīng),柳葉尋著了林亙等少時(shí)詩(shī)朋畫(huà)友,在其下塌之賓館宴請(qǐng)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">林亙帶去當(dāng)年柳葉為其所治之三方印章。見(jiàn)罷,柳葉雙眸含淚,久久無(wú)語(yǔ)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">別時(shí),柳葉贈(zèng)林亙及在座當(dāng)年諸友書(shū)畫(huà)集與印譜各數(shù)冊(cè)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">書(shū)畫(huà)與印,皆大師風(fēng)范。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">林亙與諸友,兩手空空,一臉愧色。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">歸。林亙遙望夜空,心底波濤萬(wàn)頃……良久,一拳擊案,仰天長(zhǎng)嘯:長(zhǎng)風(fēng)破浪會(huì)有時(shí),直掛云帆濟(jì)滄海……</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">巴黎。柳葉畫(huà)室。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">故國(guó)歸來(lái),風(fēng)塵未凈,眾記者紛至沓來(lái),濟(jì)濟(jì)一堂,就初始大開(kāi)之中國(guó)國(guó)門(mén),向柳葉紛紛提問(wèn)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">問(wèn),多如夜空繁星。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">柳葉總是熱情洋溢以歸國(guó)省親一路所見(jiàn)所聞所歷微笑回答。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">其間,有T報(bào)娛記問(wèn):……此次歸國(guó)省親,欣聞您曾一度會(huì)見(jiàn)當(dāng)年初戀男友,欣聞您與他有一段少年凄美的愛(ài)情故事;又聞,男友未婚,您亦未婚,此大好時(shí)機(jī),您何不趁時(shí)再續(xù)前緣,締結(jié)秦晉之好……這問(wèn),不知您是否愿答?</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">這是西方娛記慣用手法,將名人隱私得其一點(diǎn),后,借此大作文章。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">無(wú)可奉告。柳葉亦可用此外交辭令堵此記者之口,然,那不是柳葉的性格。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">只見(jiàn)柳葉莞爾一笑,道:這位先生,記得您曾自稱是半個(gè)中國(guó)通,請(qǐng)問(wèn),您可讀過(guò)南宋才女唐婉的《釵頭鳳》一詞?</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">哦……,此詞與此事有何關(guān)聯(lián)?</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">柳葉再度莞爾一笑,那詞里有六字,我就用這六字答您:人成各,今一一非一一昨!</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">噢,您那意思是,當(dāng)下您已是馳名中外的書(shū)畫(huà)篆刻大家,對(duì)方是藉藉無(wú)名之輩,不可配嗎?</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">柳葉又是莞爾一笑:記者先生,請(qǐng)注意您提這個(gè)問(wèn)題的語(yǔ)境。漢文字博大精深,脫離了您與我問(wèn)題的語(yǔ)境,此六字就如您所理解。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">話音一落,滿座掌聲一片。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">又十年后,林亙的第一部詩(shī)集出版,取名曰《無(wú)言的語(yǔ)境》。扉頁(yè)上,一行粗大的黑體字寫(xiě)著:為我少時(shí)的朋友柳葉女士而作。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">詩(shī)集的封面由柳葉設(shè)計(jì)。大海一樣廣闊無(wú)垠的藍(lán)色封面上,跳躍著三枚晶瑩剔透的雞血石印章。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">2025一9一24日于重慶九龍坡區(qū)順通花園</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">作者簡(jiǎn)介:李立綱,重慶市人,上世紀(jì)八十年代始有文字若干發(fā)表在紙媒網(wǎng)媒上。獲征文獎(jiǎng)數(shù)次。</span></p>