亚拍区欧拍区自拍区|日本强奸久久天堂色网站|午夜羞羞福利视频|你懂得福利影院|国产超级Avav无码成人|超碰免费人人成人色综合|欧美岛国一二三区|黄片欧美亚洲第一|人妻精品免费成人片在线|免费黄色片不日本

歷代書論節(jié)錄一:(秦漢魏晉)并書作41件

韻翁

<p class="ql-block"><span style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:15px;">點(diǎn)擊右上可控播放: 阿鯤《大提琴·伊人如夢(mèng)》</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:15px;">?</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:15px;"><span class="ql-cursor">?</span></span></p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:22px;">?秦</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:22px;">?</b></p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:18px;">◎ 李 斯 ◎</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:18px;">(?—前208),字通古,楚國(guó)上蔡(今河南省上蔡縣)人。秦左丞相,重要的政治家、文學(xué)家、書法家。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">?</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:15px; color:rgb(128, 128, 128);">李斯《用筆法》: 夫用筆之法,先急回,后疾下,如鷹望栩逝,信之自然,不得重改。送腳,若游魚得水;舞筆,如景山興云?;蚓砘蚴?、乍輕乍重,善深思之,理當(dāng)自見矣。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px; color:rgb(128, 128, 128);">?</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px; color:rgb(128, 128, 128);">?</span></p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">李斯《用筆法》: 夫書之微妙,道合自然。篆籀以前,不可得而聞矣。自上古作大篆,頗行于世,但為古遠(yuǎn),人多不詳。。。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">?</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">?</span></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:20px; color:rgb(128, 128, 128);">漢 </b></p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(255, 138, 0);">◎ 蔡 邕 ◎</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">(133-192),字伯喈,陳留郡圉縣(今河南省尉氏縣、杞縣)人。中國(guó)東漢名臣,文學(xué)家、書法家,才女蔡文姬之父。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128);"><span class="ql-cursor">?</span></span></p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">蔡邕《篆勢(shì)》: 字畫之始,因于鳥跡,倉(cāng)頡循圣,作則制文。體有六篆,巧妙入神。。。摛華艷于紈素,為學(xué)藝之范閑。嘉文德之弘懿,蘊(yùn)作者之莫刊。思字體之俯仰,舉大略而論旃。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">?</span></p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">蔡邕《筆論》: 書者,散也。欲書先散懷抱,任情恣性,然后書之。若迫于事,雖中山兔豪,不能佳也。夫書,先默坐靜思,隨意所適,言不出口,氣不盈息,沉密神彩,如對(duì)至尊,則無(wú)不善矣。。??v橫有可象者,方得謂之書矣。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">?</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:15px; color:rgb(128, 128, 128);">蔡邕《九勢(shì)》: 夫書肇于自然,自然既立,陰陽(yáng)生矣,陰陽(yáng)既生,形勢(shì)出矣。。。勢(shì)來不可止,勢(shì)去不可遏,惟筆軟則奇怪生焉。 蘇凡落筆結(jié)字,上皆覆下,下以承上,使其形勢(shì)遞相映帶,無(wú)使勢(shì)背。。。此名九勢(shì),得之雖無(wú)師授,亦能妙合古人。須翰墨功多,即造妙境耳。</span></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(255, 138, 0);">◎ 崔瑗 ◎</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0);">?</b></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">(77-142),字子玉,涿郡安平(今河北安平)人,東漢著名書法家、文學(xué)家、學(xué)者。</span></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:15px; color:rgb(128, 128, 128);">崔瑗《草書勢(shì)》: 。。。是故遠(yuǎn)而望之,漼焉若注岸奔涯;就而察之,一畫不可移。幾微要妙,臨時(shí)從宜。略舉大較,仿佛若斯。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px; color:rgb(128, 128, 128);">。。。文者,物象之本;字者,言孳乳而浸多也。著于竹帛謂之書。書者,如也。以迄五帝三王之世,改易殊體,封于泰山者七十有二代,靡有同焉。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px; color:rgb(128, 128, 128);"><span class="ql-cursor">?</span></span></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(255, 138, 0);">◎ 許 慎 ◎</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">(生卒年不詳),字叔重,汝南郡召陵縣(今河南省漯河市召陵區(qū))人,中國(guó)東漢經(jīng)學(xué)家、文字學(xué)家,在中國(guó)文字學(xué)史上占有十分崇高的地位,被譽(yù)為“字學(xué)宗師”、“字圣”。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128);"><span class="ql-cursor">?</span></span></p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">許慎《說文解字序》: 周禮:八歲入小學(xué),保氏教國(guó)子,先以六書。一曰指事。指事者,視而可識(shí),察而見意,「上、下」是也。二曰象形。象形者,畫成其物,隨體詰詘,「日、月」是也。三曰形聲。形聲者,以事為名,取譬相成,「江、河」是也。四曰會(huì)意。會(huì)意,比類合誼,以見指撝,「武、信」是也。五曰轉(zhuǎn)注。轉(zhuǎn)注者,建類一首,同意相受, 考、老」是也。六曰假借。假借者,本無(wú)其事,依聲托事,「令、長(zhǎng)」是也。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">。。。書曰:「予欲觀古人之象?!寡员刈裥夼f文而不穿鑿。孔子曰:「吾猶及史之闕文,今亡矣夫。」蓋非其不知而不問。人用己私,是非無(wú)正,巧說邪辭,使天下學(xué)者疑。蓋文字者,經(jīng)藝之本,王政之始。前人所以垂后,后人所以識(shí)古。故曰:「本立而道生。」知天下之至賾而不可亂也。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;"><span class="ql-cursor">?</span></span></p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(255, 138, 0);">◎ 趙 壹 ◎</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:18px; color:rgb(128, 128, 128);">(122-196),本名趙懿(后漢書避司馬懿名諱作壹),字元叔,漢陽(yáng)郡西縣(今甘肅省禮縣)人。東漢時(shí)期辭賦家,“隴上三大家”之一。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px; color:rgb(128, 128, 128);">?</span></p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">趙壹《非草書》: 。。。夫草書之興也,其于近古乎?上非天象所垂,下非河洛所吐,中非圣人所造。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">。。。而今之學(xué)草書者,不思其簡(jiǎn)易之旨,直以為杜、崔之法,龜龍所見也。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">。。。草本易而速,今反難而遲,失指多矣。凡人各殊氣血,異筋骨。心有疏密,手有巧拙。書之好丑,在心與手,可強(qiáng)為哉?若人顏有美惡,豈可學(xué)以相若耶?</span></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:22px; color:rgb(128, 128, 128);">魏 晉 </b></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(255, 138, 0);">◎ 索 靖 ◎</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">(239-303),字幼安。敦煌郡龍勒縣(今甘肅敦煌市南湖一帶)人。西晉將領(lǐng)、著名書法家,敦煌五龍之一。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128);"><span class="ql-cursor">?</span></span></p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">索靖《草書狀》(又名《草書勢(shì)》): 圣皇御世,隨時(shí)之宜,倉(cāng)頡既生,書契是為。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">  科斗鳥篆,類物象形,睿哲變通,意巧滋生。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">  損之隸草,以崇簡(jiǎn)易,百官畢修,事業(yè)并麗。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">  蓋草書之為狀也,婉若銀鉤,漂若驚鸞,舒翼未發(fā),若舉復(fù)安。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">  蟲蛇虬蟉,或往或還,類婀娜以羸羸,欻奮亹而桓桓。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">  及其逸游盼向,乍正乍邪,騏驥暴怒逼其轡,海水窳窿揚(yáng)其波。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">  芝草葡陶還相繼,棠棣融融載其華;玄熊對(duì)踞于山岳,飛燕相追而差池。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">  舉而察之,以似乎和風(fēng)吹林,偃草扇樹,枝條順氣,轉(zhuǎn)相比附,竊嬈廉苫,隨體散布。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">  紛擾擾以猗,靡中持疑而猶豫。玄螭狡獸嬉其間,騰猿飛鼬相奔趣。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">  凌魚奮尾,駭龍反據(jù),投空自竄,張?jiān)O(shè)牙距。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">  或者登高望其類,或若既往而中顧,或若俶儻而不群,或若自檢于常度。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">  于是多才之英,篤藝之彥,役心精微,耽此文憲。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">  守道兼權(quán),觸類生變,離析八體,靡形不判。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">  去繁存微,大象未亂,上理開元,下周謹(jǐn)案。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">  騁辭放手,雨行冰散,高間翰厲,溢越流漫。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">  忽班班成章,信奇妙之煥爛,體磥落而壯麗,姿光潤(rùn)以粲粲。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">  命杜度運(yùn)其指,使伯英回其腕,著絕勢(shì)于紈素,垂百世之殊觀。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;"><span class="ql-cursor">?</span></span></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(255, 138, 0);">◎ 衛(wèi) 恒 ◎</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">衛(wèi)恒(?-291)西晉書法家。著名書法家衛(wèi)瓘之子,字巨山,河?xùn)|安邑(今山西省夏縣)人。官至秘書丞、尚書郎,善草書,兼學(xué)隸、篆。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128);"><span class="ql-cursor">?</span></span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:15px; color:rgb(128, 128, 128);">衛(wèi)恒《四體書勢(shì)》:昔在黃帝,創(chuàng)制造物。有沮誦、倉(cāng)頡者,始作書契以代結(jié)繩,蓋睹鳥跡以興思也。因而遂滋,則謂之字,有六義焉。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px; color:rgb(128, 128, 128);">。。。夫指事者,在上為上,在下為下。象形者,日滿月虧,象其形也。形聲者,以類為形,配以聲也。會(huì)意者,以戈為武,人言為信是也。轉(zhuǎn)注者,以老為壽考也。假借者,數(shù)言同字,其聲雖異,文意一也。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px; color:rgb(128, 128, 128);">自黃帝至于三代,其文不改。及秦用篆書,焚燒先典,而古文絕矣。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px; color:rgb(128, 128, 128);">。。。黃帝之史,沮誦倉(cāng)頡,眺彼鳥跡,始作書契。紀(jì)綱萬(wàn)事,垂法立制,帝典用宣,質(zhì)文著世。 爰暨暴秦,滔天作戾,大道既泯,古文亦滅。魏文好古,世傳丘墳,歷代莫發(fā),真?zhèn)蚊曳帧?大晉開元,弘道敷訓(xùn),天垂其象,地耀其文。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px; color:rgb(128, 128, 128);"><span class="ql-cursor">?</span></span></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">衛(wèi)恒《四體書勢(shì)》:。。。信黃唐之遺跡,為六藝之范先,籀篆蓋其子孫,隸草乃其曾玄。睹物象以致思,非言辭之所宣。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">。。。邕作《篆勢(shì)》云:字畫之始,因于鳥跡。蒼頡循圣,作則制文。體有六篆,要妙入神。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">。。。秦既用篆,奏事繁多,篆字難成,即令隸人佐書,曰隸字。漢因用之,獨(dú)符璽、幡信、題署用篆。隸書者,篆之捷也。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">。。。作《隸勢(shì)》云:鳥跡之變,乃惟佐隸,蠲彼繁文,從此簡(jiǎn)易。厥用既弘,體象有度,煥若星陳,郁若云布。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">。。。漢興而有草書,不知作者名。至章帝時(shí),齊相杜度,號(hào)稱善作。后有崔瑗、崔寔,亦皆稱工。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">。。。弘農(nóng)張伯英者,?轉(zhuǎn)精其巧,凡家之?帛,必先書?練之。臨池學(xué)書,池水盡墨。下筆必為楷則,常曰:“匆匆不暇草書”。寸紙不見遺,至今世尤寶其書,韋仲將謂之“草圣”。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(255, 138, 0);">◎ 成公綏 ◎</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">(231-273),字子安,東郡白馬(今河南省滑縣)人,西晉文學(xué)家。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128);"><span class="ql-cursor">?</span></span></p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">成公綏《隸書體》: 皇頡作文,因物構(gòu)思;觀彼鳥跡,遂成文字。燦矣成章,閱之后嗣,存在道德,紀(jì)綱萬(wàn)事。俗所傳述,實(shí)由書紀(jì);時(shí)變巧易,古今各異。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">。。。爾乃動(dòng)纖指,舉弱腕,握素紈,染玄翰。彤管電流,雨下雹散。點(diǎn)(黑主)折撥,掣挫安按。繽紛絡(luò)繹,紛華燦爛。絪緼卓犖,一何壯觀!繁縟成文,又何可玩!章周道之郁郁,表唐虞之耀煥。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(255, 138, 0);">◎ 衛(wèi)夫人 ◎</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">衛(wèi)鑠,字茂漪(272-349),被尊稱為衛(wèi)夫人,乃東晉時(shí)期蜚聲海內(nèi)外的女性書法家,籍貫河?xùn)|安邑(今山西夏縣一帶)。</span></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:15px; color:rgb(128, 128, 128);">衛(wèi)夫人《筆陣圖》: 夫三端之妙,莫先乎用筆;六藝之奧,莫重乎銀鉤。昔秦丞相斯見周穆王書,七日興嘆,患其無(wú)骨;蔡尚書邕入鴻都觀碣,十旬不返,嗟其出群。故知達(dá)其源者少,闇于理者多。近代以來,殊不師古,而緣情棄道,才記姓名,或?qū)W不該贍,聞見又寡,致使成功不就,虛費(fèi)精神。自非通靈感物,不可與談斯道矣!</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px; color:rgb(128, 128, 128);">。。。初學(xué)先大書,不得從小。善鑒者不寫,善寫者不鑒。善筆力者多骨,不善筆力者多肉;多骨微肉者謂之“筋書”,多肉微骨者謂之“墨豬”;多力豐筋者圣,無(wú)力無(wú)筋者病。一一從其消息而用之。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px; color:rgb(128, 128, 128);">一“橫”如千里陣云,隱隱然其實(shí)有形。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px; color:rgb(128, 128, 128);">、“點(diǎn)” 如高峰墜石,磕磕然實(shí)如崩也。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px; color:rgb(128, 128, 128);">丿 “撇”如陸斷犀象。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px; color:rgb(128, 128, 128);">乙 “折”如百鈞弩發(fā)。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px; color:rgb(128, 128, 128);">∣ “豎”如萬(wàn)歲枯藤。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px; color:rgb(128, 128, 128);">? “捺”如崩浪雷奔。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px; color:rgb(128, 128, 128);">勹 “橫折鉤”如勁弩筋節(jié)。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px; color:rgb(128, 128, 128);">右七條筆陣出入斬斫圖。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px; color:rgb(128, 128, 128);">執(zhí)筆有七種。有心急而執(zhí)筆緩者,有心緩而執(zhí)筆急者。若執(zhí)筆近而不能緊者,心手不齊,意后筆前者??;若執(zhí)筆遠(yuǎn)而急,意前筆后者勝。又有六種用筆:結(jié)構(gòu)圓奮如篆法,飄風(fēng)灑落如章草,兇險(xiǎn)可畏如八分,窈窕出入如飛白,耿介特立如鶴頭,郁拔縱橫如古隸。然心存委曲,每為一字,各象其形,斯造妙矣。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px; color:rgb(128, 128, 128);"><span class="ql-cursor">?</span></span></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(255, 138, 0);">◎ 鐘 繇 ◎</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">(151-230),字元常,豫州潁川郡長(zhǎng)社縣(今河南省長(zhǎng)葛市)人。漢末至三國(guó)時(shí)期曹魏重臣,書法家。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128);"><span class="ql-cursor">?</span></span></p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">鐘繇《用筆法》: 夫書之微妙,道合自然。篆籀以前,不可得而聞矣。自上古作大篆,頗行于世,但為古遠(yuǎn),人多不詳。但為古遠(yuǎn),人多不詳,今斯刪略繁者,取其合理,參為小篆。凡書,非但裹結(jié)流快,終籍筆力輕健。蒙將軍恬《筆經(jīng)》,猶自簡(jiǎn)略。斯更修改,望益于用矣。用筆法,先急回,後疾下,鷹望鵬逝,信之自然,不得重改,如游魚得水,景山興云,或卷或舒,乍輕乍重。善思之,此理可見矣。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">斯善書,自趙高以下,或見推伏。刻諸名山碑璽銅人,并斯之筆。斯書《秦望紀(jì)功石》云:“吾死后五百三十年間,當(dāng)有一人替吾跡焉?!?lt;/span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;"><span class="ql-cursor">?</span></span></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:18px;">◎ 王羲之 ◎</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:18px; color:rgb(128, 128, 128);">(303—361年),東晉書法家,字逸少,瑯琊臨沂(今山東臨沂)人,居會(huì)稽山陰(今浙江紹興)。出身名門,官至右軍將軍、會(huì)稽內(nèi)史,故又稱“王右軍”。他早年以衛(wèi)夫人(鑠)為師,草書學(xué)張芝,正書則取法鐘繇,又博覽秦漢篆隸碑刻名跡,自出機(jī)杼,創(chuàng)出妍美流變的書體,取代了以往古拙質(zhì)樸的書風(fēng),自成一家。評(píng)者謂其草書濃纖折衷,真書勢(shì)巧形密,行書遒媚勁健,千變?nèi)f化,而體勢(shì)自然。對(duì)我國(guó)書法藝術(shù)的發(fā)展具有繼往開來的巨大貢獻(xiàn),對(duì)日本書法界也有深刻影響.有“書圣”之譽(yù)。所書《蘭亭序》尤膾炙人口,被稱為天下第一行書。傳世唐代摹本有《蘭亭序》《快雪時(shí)晴帖》《喪亂帖》《寒切帖》《平安何如奉橘》三帖、《上虞帖》等,刻本有《樂毅論》《十七帖》以及唐僧懷仁集王書的《圣教序》等。</span></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">王羲之《筆勢(shì)論十二章》:告汝子敬:吾察汝書性過人,仍未閑規(guī)矩。父不親教,自古有之。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">。。。此之筆論,可謂家寶家珍,學(xué)而秘之,世有名譽(yù)。筆削久矣,罕有奇者,始克有成,研精覃思,考諸規(guī)矩,存其要略,以為斯論。初成之時(shí),同學(xué)張伯英欲求見之,吾詐云失矣,蓋自秘之甚,不茍傳也。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">《創(chuàng)臨章第一》</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">夫紙者陣也。筆者,刀、槊(shuò)也,墨者鍪(móu)甲也,水硯者城池也,本領(lǐng)者將軍也,心意者副將也,結(jié)構(gòu)者謀策也,揚(yáng)筆者吉兇也,出入者號(hào)令也,屈折者殺戮也,點(diǎn)畫者磊落也,戈旆(pèi)者斬斫(zhuó)也,放縱者快利也,著筆者調(diào)和也,頓角者蹙捺也。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">《啟心章第二》</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">夫欲書者,先干研墨,凝神靜思,預(yù)想字形大小、偃仰、平直、振動(dòng),令筋脈相連。意在筆前,然后作字。若平直相似,狀如算子,上下方整,前后齊平,此不是書,但得其點(diǎn)畫耳。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">昔宋翼常作此書,翼是鐘繇弟子,繇乃叱之。翼三年不敢見繇,即潛心改跡。每作一波,常三過折;每作一撇,常隱鋒而為之;每作一橫畫,如列陣之排云;每作一戈,如百鈞之弩發(fā);每作一點(diǎn),如高峰之墜石;每作一屈折,如屈折之鋼鉤;每作一牽,如萬(wàn)歲之枯藤;每作一放縱,如足行之趨驟。狀如驚蛇之透水,激楚浪以成文。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">似虬龍之蜿蜒,謂其妙也;若鸞鳳之徘徊,言其勇也。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">擺撥似驚雷掣電,此乃飛空妙密,頃刻浮沉,統(tǒng)攝鏗鏘,啟發(fā)厥意。能使昏迷之輩,漸覺稱心;淵識(shí)之流,顯然開朗。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">《視形章第三》</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">視形象體,變貌猶同;逐勢(shì)瞻顏,高低有趣。分均點(diǎn)畫,遠(yuǎn)近相須;播布研精,調(diào)和筆墨。鋒纖往來,疏密相符;鐵畫銀鉤,方圓周正。起筆下筆,忖度尋思;引說蹤由,承傳今古。智者榮身益世,方懷浸潤(rùn)之深;愚者不俟佳談,如暗塵之視錦。生而知者發(fā)憤,學(xué)而悟者忘餐。此乃妙中增妙,新中更新。 </span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">金書錦字,本領(lǐng)為先。盡說安危,務(wù)以平穩(wěn)為本分。間布白,上下齊平。均其體制,大小尤難。大字促之貴小,小字寬之貴大,自然寬狹得所,不失其宜。橫則正,如孤舟之橫江渚;豎則直,若春筍之抽寒谷。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">《說點(diǎn)章第四》</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">夫著點(diǎn)皆磊磊似大石之當(dāng)衢,或如蹲鴟,或如蝌蚪,或如瓜瓣,或如栗子,存若鶚口,尖如鼠屎。如斯之類,各稟其儀,但獲少多,學(xué)者開悟。 章</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">《處戈章第五》</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">夫斫戈之法,落竿峨峨,如長(zhǎng)松之倚溪谷,似欲倒也,復(fù)似百鈞之弩初張。處其戈意,妙理難窮。放似弓張箭發(fā),收似虎斗龍躍,直如臨谷之勁松,曲類懸鉤之釣水。崚嶒(lengceng)切于云漢,倒載隕于山崖。天門騰而地戶躍,四海謐而五岳封,玉燭明而日月蔽,繡彩亂而錦紋翻。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">《健壯章第六》</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">夫以屈腳之法,彎如角弓之張,“鳥”、“為”、“焉”、“烏”之類是也。立人之法,如鳥之在柱首,“彳”、“亻”之類是也。踠腳之法如壯士之屈臂,“鳳”“飛”“凡”“氣”之例是也。急引急牽,如云中之掣電,“日”“月”“目”“因”之例是也。踠腳挑斡,上捺下?lián)?,終始轉(zhuǎn)折,悉令和韻,勿使蜂腰鶴膝。放縱宜存氣力,視筆取勢(shì)。行中廓落,如勇士伸鉤,方剛對(duì)敵,麒麟斗角,虎湊龍牙,筋節(jié)拿拳,勇身精健,放法如此,書進(jìn)有功也。牽引深妙,皎在目前;發(fā)動(dòng)精神,提撒志意,挑剔精思,秘不可傳。夫作右邊折角,疾牽下微開,左畔斡轉(zhuǎn),令取登時(shí),勿使腰中傷慢。視筆取勢(shì),直截向下。趣義常存,無(wú)不醒悟。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">《教悟章第七》</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">凡字處其中畫之法,皆不得倒其左右。右?guī)舜钟谧笈?。橫貴乎纖,豎貴乎粗。分間布白,遠(yuǎn)近宜均,上下得所,自然平穩(wěn)。當(dāng)須遞相掩,蓋不可孤露形影及出其牙鋒。展轉(zhuǎn)翻筆之處,即宜察而用之。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">《觀彩章第八》</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">夫臨文用筆之法,復(fù)有數(shù)勢(shì),并悉不同?;蛴胁劁h者大(藏鋒在于腹內(nèi)而起)。側(cè)筆者乏(亦不宜抽細(xì)而且緊)。押筆者入(從腹起而押之。又云:利道而牽,押即合也)。結(jié)筆者撮(漸次相就,必始然矣。參乎妙理,察其徑趣)。憩筆者俟失(憩筆之勢(shì),視其長(zhǎng)短。俟失,右腳須欠也)。息筆者逼逐(息止之勢(shì)向上,久久而緊抽也)。蹙筆者將(蹙,即捺角也。將,謂劣盡也。緩下筆,要得所,不宜長(zhǎng)不宜短也)。戰(zhàn)筆者合(戰(zhàn),陣也;合,葉也。緩不宜長(zhǎng)及短也)。厥筆者成機(jī)(促抽上勿使傷長(zhǎng)。厥,謂其美也,視形勢(shì)成機(jī),是臨事而成最妙處)。帶筆者盡(細(xì)抽勿賒也。帶是回轉(zhuǎn)走入之類,裝束身體,字含鮮潔,起下筆之勢(shì),法有輕重也。盡為其著而復(fù)反 筆抽之)。翻筆者先然(翻轉(zhuǎn)筆勢(shì),急而疾也,亦不宜長(zhǎng)腰短項(xiàng))。疊筆者勢(shì)劣(緩不宜長(zhǎng))。起筆者不下(于腹內(nèi)舉,勿使露筆,起止取勢(shì),令不失節(jié))。打筆者廣度(打廣而就狹,廣謂快健,又不宜遲及修補(bǔ)也)。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">《開要章第九》</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">夫作字之勢(shì),飾甚是為難,鋒铦來去之則,反復(fù)還往之法,在乎精熟尋察,然后下筆。作撇畫不宜遲,“ㄟ”不宜緩,而腳不宜賒,腹不宜促,又不宜斜角,不宜峻,不用作其棱角。二字合體,并不宜闊,重不宜長(zhǎng),單不宜小,復(fù)不宜大,密勝乎疏,短勝乎長(zhǎng)。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">《節(jié)制章第十》</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">夫?qū)W書作字之體,須遵正法。字之形勢(shì),不得上寬下窄(如是則是頭輕尾重,不相勝任)。不宜傷密,密則似疴瘵(kezhai)纏身(不舒展也)。復(fù)不宜傷疏,疏則似溺水之禽(諸處傷慢)。不宜傷長(zhǎng),長(zhǎng)則似死蛇掛樹(腰肢無(wú)力)。不宜傷短,短則似踏死蝦?。ㄑ云溟熞玻4四舜蠹?,可不慎歟!</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">《察論章第十一》</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">臨書安帖之方,至妙無(wú)窮?;蛴谢佧[返鵲之飾,變體則于行中;或有生成臨谷之戈,放龍箋于紙上。徹筆則鋒煙云起,如萬(wàn)劍之相成;落紙則椑楯(pidun)施張,蹙踏江波之錦。若不端嚴(yán)手指,無(wú)以表記心靈。吾務(wù)斯道,廢寢忘餐,懸歷歲年,乃今稍稱矣。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">《譬成章第十二》 </span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">凡學(xué)書之道,有多種焉。初業(yè)書要類乎本,緩筆定其形勢(shì),忙則失其規(guī)矩。若擬目前要急之用,厥理難成。但取形質(zhì)快健,手腕輕便,方圓大小各不相犯。莫以字小易,而忙行筆勢(shì);莫以字大難,而慢展豪頭。如是則筋骨不等,生死相混。倘一點(diǎn)失所,若美人之病一目;一畫失節(jié),如壯士之折一肱。予《樂毅論》一本,書為家寶,學(xué)此得成,自外咸就,勿以難學(xué)而自惰焉。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">?</span></p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">王羲之《書論》: 夫書者,玄妙之伎也,若非通人志士,學(xué)無(wú)及之。大抵書須存思,余覽李斯等論筆勢(shì),及鐘繇書,骨甚是不輕,恐子孫不記,故敘而論之。夫書字貴平正安穩(wěn)。先須用筆,有偃有仰,有攲有側(cè)有斜,或小或大,或長(zhǎng)或短。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">。。。欲書先構(gòu)筋力,然后裝束,必注意詳雅起發(fā),綿密疏闊相間。每作一點(diǎn),必須懸手作之,或作一波,抑而后曳。每作一字,須用數(shù)種意,或橫畫似八分,而發(fā)如篆籀;或豎牽如深林之喬木,而屈折如鋼鉤;或上尖如枯稈,或下細(xì)若針芒;或轉(zhuǎn)側(cè)之勢(shì)似飛鳥空墜,或棱側(cè)之形如流水激來。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">。。。若作一紙之書,須字字意別,勿使相同。若書虛紙,用強(qiáng)筆;若書強(qiáng)紙,用弱筆。強(qiáng)弱不等,則蹉跌不入。凡書貴乎沉靜,令意在筆前,字居心后,未作之始,結(jié)思成矣。仍下筆不用急,故須遲,何也?筆是將軍,故須遲重。心欲急不宜遲,可也?心是箭鋒,箭不欲遲,遲則中物不入。夫字有緩急,一字之中,何者有緩者?</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">。。。每書欲十遲五急,十曲五直,十藏五出,十起五伏,方可謂書。若直筆急牽裹,此暫視似書,久味無(wú)力。仍須用筆著墨,不過三分,不得深浸,毛弱無(wú)力。墨用松節(jié)同研,久久不動(dòng)彌佳矣。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">?</span></p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">王羲之《記白云先生書訣》:天臺(tái)紫真謂予曰“子雖至矣,而未善也。書之氣,必達(dá)乎道,同混元之理。七寶齊貴,萬(wàn)古能名。陽(yáng)氣明則華壁立,陰氣太則風(fēng)神生。把筆抵鋒,肇乎本性。刀圓則潤(rùn),勢(shì)疾則澀;緊則勁,險(xiǎn)則峻;內(nèi)貴盈,外貴虛;起不孤,伏不寡;回仰非近,背接非遠(yuǎn);望之惟逸,發(fā)之惟靜。敬茲法也,書妙盡矣?!毖杂?真隱子遂鐫石以為陳跡。維永和九年三月六日右將軍王羲之記。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">?</span></p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">王羲之《自論書》:吾書比之鐘、張當(dāng)抗行,或謂過之,張草猶當(dāng)雁行。張精熟過人,臨池學(xué)書,池水盡墨,若吾耽之若此,未必謝之。后達(dá)解者,知其評(píng)之不虛。吾盡心精作亦久,尋諸舊書,惟鐘、張故為絕倫,其馀為是小佳,不足在意。去此二賢,仆書次之。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">頃得書,意轉(zhuǎn)深,點(diǎn)畫之間皆有意,自有言所不盡。得其妙者,事事皆然。平南李式論君不謝。</span></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">王羲之《題衛(wèi)夫人筆陣圖后》:夫紙者陣也,筆者刀矟也,墨者鍪甲也,水硯者城池也,心意者將軍也,本領(lǐng)者副將也,結(jié)構(gòu)者謀略也,飏筆者吉兇也,出入者號(hào)令也,屈折者殺戮也,著筆者調(diào)和也,頓角者是蹙捺也。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">始書之時(shí),不可盡其形勢(shì),一遍正腳手,二遍少得形勢(shì),三遍微微似本,四遍加其遒潤(rùn),五遍兼加抽拔。如其生澀,不可便休,兩行三行,創(chuàng)臨惟須滑健,不得計(jì)其遍數(shù)也。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">夫欲書者,先乾研墨,凝神靜思,預(yù)想字形大小、偃仰、平直、振動(dòng),令筋脈相連,意在筆前,然后作字。若平直相似,狀如算子,上下方整,前后平直,便不是書,但得其點(diǎn)畫耳。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">昔宋翼常作此書,翼是鐘繇弟子,繇乃叱之。翼三年不敢見繇,即潛心改跡。每作一波,常三過折筆;每作一點(diǎn),常隱鋒而為之;每作一橫畫,如列陣之排云;每作一戈,如百鈞之駑發(fā);每作一點(diǎn),如高峰墜石;屈折如鋼鉤;每作一牽,如萬(wàn)歲枯藤;每作一放縱,如足行之趣驟。翼先來書惡,晉太康中有人于許下破鐘繇墓,遂得《筆勢(shì)論》,翼讀之,依此法學(xué)書,名遂大振。欲真書及行書,皆依此法。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">若欲學(xué)草書,又有別法。須緩前急后,字體形勢(shì),狀如龍蛇,相鉤連不斷,仍須棱側(cè)起伏,用筆亦不得使齊平大小一等。每作一字須有點(diǎn)處,且作馀字總竟,然后安點(diǎn),其點(diǎn)須空中遙擲筆作之。其草書,亦復(fù)須篆勢(shì)、八分、古隸相雜,亦不得急,令墨不入紙。若急作,意思淺薄,而筆即直過。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">惟有章草及章程、行狎等,不用此勢(shì),但用擊石波而已。其擊石波者,缺波也。又八分更有一波謂之隼尾波,即鐘公《太山銘》及《魏文帝受禪碑》中已有此體。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">夫書先須引八分、章草入隸字中,發(fā)人意氣,若直取俗字,則不能先發(fā)。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">予少學(xué)衛(wèi)夫人書,將謂大能;及渡江北游名山,見李斯、曹喜等書,又之許下,見鐘繇、梁鵠書,又之洛下,見蔡邕《石經(jīng)》三體書,又于從兄洽處,見張昶《華岳碑》,始知學(xué)衛(wèi)夫人書,徒費(fèi)年月耳。遂改本師,仍于眾碑學(xué)習(xí)焉。時(shí)年五十有三,恐風(fēng)燭奄及,聊遺于子孫耳??刹刂遥饌鞣瞧淙艘?。</span></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">王羲之《用筆賦》:秦、漢、魏至今,隸書其惟鐘繇,草有黃綺、張芝,至于用筆神妙,不得而詳悉也。夫賦以布諸懷抱,擬形于翰墨也。辭云:何異人之挺發(fā),精博善而含章。馳鳳門而獸據(jù),浮碧水而龍?bào)J。滴秋露而垂玉,搖春條而不長(zhǎng)。飄飄遠(yuǎn)逝,浴天池而頡頏;翱翔弄翮,凌輕霄而接行。詳其真體正作,高強(qiáng)勁實(shí)。方圓窮金石之麗,纖粗盡凝脂之密。藏骨拒筋,含文包質(zhì)。沒沒汨汨,若蒙汜之落銀鉤;耀耀希希,狀扶桑之掛朝日?;蛴酗h?騁巧,其若自然;包羅羽客,總括神仙。季氏韜光,類隱龍而怡情;王喬脫屣,焱飛鳧而上征?;蚋淖凂v筆,破真成草;養(yǎng)德儼如,威而不猛。游絲斷而還續(xù),龍鸞群而不爭(zhēng);發(fā)指冠而些皆裂,據(jù)純鉤而耿耿。忽瓜割兮互裂,復(fù)交結(jié)而成族;若長(zhǎng)天之陣云,如倒松之臥谷。時(shí)滔滔而東注,乍紐山兮暫塞地。射雀目以施巧,拔長(zhǎng)蛇兮盡力。草草眇眇,或連或絕,如花亂飛,遙空舞雪;時(shí)行時(shí)止,或臥或厥,透嵩華兮不高,逾懸壑兮非越。信能經(jīng)天緯地,毗助王猷,耽之玩之,功積山丘。吁蹉秀逸,萬(wàn)代嘉休,顯允哲人,于今鮮儔。共六合而俱永,與兩曜同流;郁高峰兮偃蓋,如萬(wàn)歲兮千秋。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128); font-size:15px;">?</span></p>