<p class="ql-block"> “諞能”,是我們老家方言,知道什么意思嗎?看看下面,你就知道什么是“諞能”了——</p><p class="ql-block"> 時(shí)至仲秋,本該秋高氣爽,可是天不作美, 近日,一直下雨,沒(méi)法出門(mén),閑得無(wú)聊,便居家伏案用15種書(shū)體,書(shū)寫(xiě)了15首描寫(xiě)秋天的古詩(shī)……</p><p class="ql-block"> 按書(shū)法史上各種書(shū)體出現(xiàn)的先后排序,(甲骨文、大篆、小篆、古隸、漢隸、草書(shū)、行書(shū)、魏碑、歐楷、顏楷、柳楷、趙楷、新魏、舒體、祥隸),這種排序,也許會(huì)顛覆你原來(lái)的認(rèn)知。)</p> <p class="ql-block">1、(甲骨文)</p><p class="ql-block">唐 李商隱 《夜雨寄北》</p><p class="ql-block">君問(wèn)歸期未有期,巴山夜雨漲秋池。何當(dāng)共剪西窗燭,卻話巴山夜雨時(shí)。</p> <p class="ql-block">2、(大篆)</p><p class="ql-block">唐~劉禹錫《秋風(fēng)引》</p><p class="ql-block">何處秋風(fēng)至?蕭蕭送雁群。朝來(lái)入庭樹(shù),孤客最先聞。</p> <p class="ql-block">3、(小篆)</p><p class="ql-block">唐 白居易 《暮江吟》</p><p class="ql-block"> 一道殘陽(yáng)鋪水中,半江瑟瑟半江紅,可憐九月初三夜,露似真珠月似弓。</p> <p class="ql-block">4、(古隸)</p><p class="ql-block">唐 李白《游洞庭湖》</p><p class="ql-block"> 南湖秋水夜無(wú)煙,耐可乘流直上天,且就洞庭賒月色,將船買(mǎi)酒白云邊。</p> <p class="ql-block">5、(漢隸)</p><p class="ql-block">唐 白居易《秋雨夜眠》 </p><p class="ql-block"> 涼冷三秋夜,安閑一老翁。臥遲燈滅后,睡美雨聲中?;宜逌仄炕穑闾砼换\。曉晴寒未起,霜葉滿階紅。</p> <p class="ql-block">6、(草書(shū))</p><p class="ql-block">唐 劉禹錫《秋詞》</p><p class="ql-block"> 自古逢秋悲寂寥,我言秋日勝春朝。晴空一鶴排云上,便引詩(shī)情到碧霄。</p> <p class="ql-block">7、(行書(shū))</p><p class="ql-block">唐 杜牧《山行》</p><p class="ql-block"> 遠(yuǎn)上寒山石徑斜,白云生處有人家,停車坐愛(ài)楓林晚,霜葉紅于二月花。</p> <p class="ql-block">8、(魏碑)</p><p class="ql-block">宋·方岳《立秋》</p><p class="ql-block"> 秋日尋詩(shī)獨(dú)自行,藕花香冷水風(fēng)情。 一涼轉(zhuǎn)覺(jué)詩(shī)難做,付與梧桐夜雨聲。</p> <p class="ql-block">9、(歐楷)</p><p class="ql-block">唐 張繼《楓橋夜泊》</p><p class="ql-block"> 月落烏啼霜滿天,江楓漁火對(duì)愁眠,姑蘇城外寒山寺,夜半鐘聲到客船。</p> <p class="ql-block">10、(顏楷)</p><p class="ql-block">晉 陶淵明《飲酒 其五》 </p><p class="ql-block"> 結(jié)廬在人境,而無(wú)車馬喧。問(wèn)君何能爾?心遠(yuǎn)地自偏。采菊東籬下,悠然見(jiàn)南山。山氣日夕佳,飛鳥(niǎo)相與還。此中有真意,欲辨已忘言。</p> <p class="ql-block">11、(柳楷)</p><p class="ql-block">宋 蘇軾《贈(zèng)劉景文》</p><p class="ql-block"> 荷盡已無(wú)擎雨蓋,菊殘猶有傲霜枝,一年好景君須記,正是橙黃橘綠時(shí)。</p> <p class="ql-block">12、(趙楷)</p><p class="ql-block">唐 ·王維《山居秋暝》</p><p class="ql-block"> 空山新雨后,天氣晚來(lái)秋。明月松間照,清泉石上流。竹喧歸浣女,蓮動(dòng)下漁舟。隨意春芳歇,王孫自可留。</p> <p class="ql-block">13、(新魏)</p><p class="ql-block">宋楊萬(wàn)里《秋涼晚步》</p><p class="ql-block"> 秋氣堪悲未必然,輕寒正是可人天。綠地落盡紅蕖卻,荷葉猶開(kāi)最小錢(qián)。</p> <p class="ql-block">14、(舒體)</p><p class="ql-block">元 唐溫如《題龍陽(yáng)縣青草湖》</p><p class="ql-block"> 西風(fēng)吹老洞庭湖,一夜湘君白發(fā)多。醉后不知天在水,滿船清夢(mèng)壓星河。</p> <p class="ql-block">15、(祥隸)</p><p class="ql-block"> 宋 林通《詠秋江》</p><p class="ql-block"> 蒼茫沙嘴鷺鷥眠,片水無(wú)痕浸碧天。最愛(ài)蘆花經(jīng)雨后,一蓬煙火飯魚(yú)船。</p> <p class="ql-block"> 各位覺(jué)得,顯擺會(huì)用10多種書(shū)體寫(xiě)古詩(shī),算不算“諞能”?哈哈!</p><p class="ql-block"> 2025-10-19 晚飯后</p>