<p class="ql-block">領(lǐng)袖肖像畫</p><p class="ql-block">毛澤東(鉛筆畫)</p> <p class="ql-block">朱德(鉛筆畫)</p> <p class="ql-block">周恩來(lái)(鉛筆畫)</p> <p class="ql-block">劉少奇(鉛筆畫)</p> <p class="ql-block">鄧小平(炭筆畫)</p> <p class="ql-block">江澤民(鉛筆畫)</p> <p class="ql-block">胡錦濤(鉛筆畫)</p> <p class="ql-block">習(xí)近平(鉛筆畫)</p> <p class="ql-block">素描畫像</p><p class="ql-block">軍人(鉛筆畫)</p> <p class="ql-block">知青(鉛筆畫)</p> <p class="ql-block">小學(xué)生(鉛筆畫)</p> <p class="ql-block">漁民(鉛筆畫)</p> <p class="ql-block">女工(炭筆畫)</p> <p class="ql-block">北大荒人(鉛筆畫)</p> <p class="ql-block">人物漫畫像</p><p class="ql-block">岳云鵬(炭筆畫)</p> <p class="ql-block">崔永元(炭筆畫)</p> <p class="ql-block">馬三立(鉛筆畫)</p> <p class="ql-block">林永?。ㄣU筆畫)</p> <p class="ql-block">馮鞏(鉛筆畫)</p> <p class="ql-block">王寶強(qiáng)(鉛筆畫)</p> <p class="ql-block">趙本山(鉛筆畫)</p> <p class="ql-block">姜昆(鉛筆畫)</p> <p class="ql-block">葛優(yōu)(鉛筆畫)</p> <p class="ql-block">范偉(鉛筆畫)</p> <p class="ql-block">王剛(鉛筆畫)</p> <p class="ql-block">郭冬臨(鉛筆畫)</p> <p class="ql-block">王小利(鉛筆畫)</p> <p class="ql-block">潘長(zhǎng)江(鉛筆畫)</p> <p class="ql-block">郭德綱(鉛筆畫)</p> <p class="ql-block">陳佩斯(鉛筆畫)</p> <p class="ql-block">素描畫像</p><p class="ql-block">張國(guó)立(炭筆畫)</p> <p class="ql-block">戰(zhàn)友</p><p class="ql-block">袁和祥(鉛筆畫)</p> <p class="ql-block">1969年下鄉(xiāng)黑龍江在德都縣城留影自畫像(現(xiàn)為五大連池市)</p><p class="ql-block">碼頭(鉛筆畫)</p> <p class="ql-block">七十歲生日自畫像(2019.6.1畫)</p><p class="ql-block">碼頭(鉛筆畫)</p> <p class="ql-block">錯(cuò)把陳醋當(dāng)成墨,</p><p class="ql-block">寫盡半生紙上酸。</p><p class="ql-block">錯(cuò)把陳墨當(dāng)成醋,</p><p class="ql-block">喝盡半生心里苦。</p><p class="ql-block">醋酸很無(wú)奈,墨苦口難開,萬(wàn)般滋味,皆是生活常態(tài)。</p><p class="ql-block">“錯(cuò)把陳醋當(dāng)成墨”出自網(wǎng)絡(luò)詩(shī)人夢(mèng)在江南外2015年的一部作品《自嘲》。</p> <p class="ql-block">這句詩(shī)的出處是:宋代·黃庭堅(jiān)《雜詩(shī)七首·其一》該作品的原文是這樣的:</p><p class="ql-block">此身天地一蘧廬,</p><p class="ql-block">世事消磨綠鬢疏。</p><p class="ql-block">畢竟幾人真得鹿,</p><p class="ql-block">不知終日夢(mèng)為魚。</p><p class="ql-block">“畢竟幾人真得鹿,不知終日夢(mèng)為魚。”這句詩(shī)的意思是:世上有幾個(gè)人能真正得到權(quán)勢(shì)富貴呢?人們只是不知道自己終日活得像幻想中的自己罷了。</p> <p class="ql-block">“菩提樹下說(shuō)執(zhí)迷,云海眾生都是你”這句話表達(dá)的是對(duì)某人的深深感激和愛意。</p> <p class="ql-block">出自唐代詩(shī)人杜牧的《會(huì)友》,全詩(shī)內(nèi)容為:</p><p class="ql-block">與君初相識(shí),</p><p class="ql-block">猶如故人歸。</p><p class="ql-block">天涯明月新,</p><p class="ql-block">朝暮最相思。</p><p class="ql-block">詩(shī)人對(duì)朋友一見如故的感情,并且隱含了不能相見的惆悵。</p> <p class="ql-block">出自明朝詩(shī)人錢宰。</p><p class="ql-block">四鼓咚咚起著衣,</p><p class="ql-block">午門朝見尚嫌遲。</p><p class="ql-block">何時(shí)得遂田園樂(lè),</p><p class="ql-block">睡到人間飯熟時(shí)。</p> <p class="ql-block">該詩(shī)句出自唐代詩(shī)人岑參的《洛陽(yáng)春》</p><p class="ql-block">人道洛陽(yáng)花似錦,</p><p class="ql-block">偏我來(lái)時(shí)不逢春。</p><p class="ql-block">誰(shuí)道三冬無(wú)春色,</p><p class="ql-block">冰山高處萬(wàn)里銀。</p> <p class="ql-block">白酒清歡無(wú)別事,</p><p class="ql-block">我在等風(fēng)也等你。</p><p class="ql-block">苦酒折柳今相離,</p><p class="ql-block">無(wú)風(fēng)無(wú)月也無(wú)你。</p><p class="ql-block">三里清風(fēng)三里地,</p><p class="ql-block">步步風(fēng)里再無(wú)你。</p><p class="ql-block">清酒獨(dú)酌了無(wú)趣,</p><p class="ql-block">醉里夢(mèng)花夜夢(mèng)你。</p><p class="ql-block">《素年錦時(shí)》是作家安妮寶貝創(chuàng)作的散文小說(shuō)集,</p><p class="ql-block">"白酒清歡無(wú)別事"并非一首詩(shī),而是《素年錦時(shí)》中的一部分內(nèi)容。</p> <p class="ql-block">心若向陽(yáng)花自開,</p><p class="ql-block">人若向暖清風(fēng)來(lái)。</p><p class="ql-block">這句話并沒(méi)有一個(gè)確切的出處,它更像是現(xiàn)代網(wǎng)絡(luò)文化中的一種勵(lì)志表達(dá)。</p> <p class="ql-block">閣下何不乘風(fēng)起,</p><p class="ql-block">扶搖直上九萬(wàn)里。</p><p class="ql-block">這句話源自唐朝詩(shī)人李白的《上李邕》。</p><p class="ql-block">此詩(shī)通過(guò)對(duì)大鵬形象的刻劃與頌揚(yáng),表達(dá)了李白的凌云壯志和強(qiáng)烈的用世之心,對(duì)李邕瞧不起年輕人的態(tài)度非常不滿,表現(xiàn)了李白勇于追求而且自信、自負(fù)、不畏流俗的精神。年輕的李白敢于向大人物挑戰(zhàn),充滿了初出犢兒不怕虎的銳氣。</p> <p class="ql-block">“蒼天不解人情暖”出自網(wǎng)絡(luò)玄幻小說(shuō)《劍仙神曲》。</p><p class="ql-block">蒼天不解人情暖,</p><p class="ql-block">冷眼看花盡是悲。</p><p class="ql-block">半身風(fēng)雨半身傷,</p><p class="ql-block">半句別離半身涼。</p> <p class="ql-block">“此生天地一虛舟,何處江山不自由”出自明代陳獻(xiàn)章的《舫子》。</p><p class="ql-block">全詩(shī)如下:</p><p class="ql-block">此身天地一虛舟,</p><p class="ql-block">何處江山不自由。</p><p class="ql-block">六十一來(lái)南海上,</p><p class="ql-block">買船吹笛共兒謀。</p><p class="ql-block">陳獻(xiàn)章(1428—1500),字公甫,號(hào)石齋,晚號(hào)石翁,居白沙里,學(xué)者稱白沙先生。</p> <p class="ql-block">酒肉穿腸過(guò),佛祖心中留,世人如學(xué)我,如同入魔道,出自《濟(jì)公李修緣》道濟(jì)禪師。</p> <p class="ql-block">南陵別兒童入京,</p><p class="ql-block">唐·李白</p><p class="ql-block">白酒新熟山中歸,</p><p class="ql-block">黃雞啄黍秋正肥。</p><p class="ql-block">呼童烹雞酌白酒,</p><p class="ql-block">兒女嬉笑牽人衣。</p><p class="ql-block">高歌取醉欲自慰,</p><p class="ql-block">起舞落日爭(zhēng)光輝。</p><p class="ql-block">游說(shuō)萬(wàn)乘苦不早,</p><p class="ql-block">著鞭跨馬涉遠(yuǎn)道。</p><p class="ql-block">會(huì)稽愚婦輕買臣,</p><p class="ql-block">余亦辭家西入秦。</p><p class="ql-block">仰天大笑出門去,</p><p class="ql-block">我輩豈是蓬蒿人。</p> <p class="ql-block">這兩句詩(shī)出自唐代高適的《送桂陽(yáng)孝廉》</p><p class="ql-block">桂陽(yáng)年少西入秦,</p><p class="ql-block">數(shù)經(jīng)甲科猶白身。</p><p class="ql-block">即今江海一歸客,</p><p class="ql-block">他日云霄萬(wàn)里人。</p> <p class="ql-block">唐詩(shī)人:劉禹錫</p><p class="ql-block">鼎食華軒到眼前,</p><p class="ql-block">拂衣高謝豈徒然。</p><p class="ql-block">九霄路上辭朝客,</p><p class="ql-block">四皓叢中作少年。</p><p class="ql-block">他日臥龍終得雨,</p><p class="ql-block">今朝放鶴且沖天。</p><p class="ql-block">洛陽(yáng)舊有衡茆在,</p><p class="ql-block">亦擬抽身伴地仙。</p> <p class="ql-block">山東濟(jì)南大明湖</p> <p class="ql-block">德</p> <p class="ql-block">善</p> <p class="ql-block">福</p> <p class="ql-block">壽</p> <p class="ql-block">謙</p> <p class="ql-block">忍</p> <p class="ql-block">讓</p> <p class="ql-block">“幽林聽鳥語(yǔ),深谷看云飛”并非出自某一首完整的詩(shī),而是兩句獨(dú)立的詩(shī)句,常被用于表達(dá)對(duì)自然美景的向往和喜愛。</p> <p class="ql-block">禍從口出,言多必失</p> <p class="ql-block">該詩(shī)句出自唐代王維的《山居秋暝》,全詩(shī)原文如下:</p><p class="ql-block">空山新雨后,天氣晚來(lái)秋。</p><p class="ql-block">明月松間照,清泉石上流。</p><p class="ql-block">竹喧歸浣女,蓮動(dòng)下漁舟。</p><p class="ql-block">隨意春芳歇,王孫自可留。</p> <p class="ql-block">這句話來(lái)源于明代作家楊慎的《臨江仙·滾滾長(zhǎng)江東逝水》一詞。這句詞中的我本無(wú)意惹驚鴻,奈何驚鴻入我心是表達(dá)了作者楊慎對(duì)美好事物的感慨和心境轉(zhuǎn)變。</p> <p class="ql-block">這首詩(shī)出自王安石的《臨川文集》,表達(dá)了詩(shī)人對(duì)萬(wàn)事萬(wàn)物變化無(wú)常的感受以及對(duì)春風(fēng)的感激。</p><p class="ql-block">白玉堂前一樹梅,</p><p class="ql-block">為誰(shuí)零落為誰(shuí)開。</p><p class="ql-block">唯有春風(fēng)最相惜,</p><p class="ql-block">一年一度一歸來(lái)。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"> 南宋詩(shī)人陸游《一壺歌》 </p><p class="ql-block">長(zhǎng)安市上醉春風(fēng),</p><p class="ql-block">亂插繁花滿帽紅。</p><p class="ql-block">看盡人間興廢事, </p><p class="ql-block">不曾富貴不曾窮。</p> <p class="ql-block">竹枝詞九首·其九</p><p class="ql-block">唐·劉禹錫</p><p class="ql-block">山上層層桃李花,</p><p class="ql-block">云間煙火是人家。</p><p class="ql-block">銀釧金釵來(lái)負(fù)水,</p><p class="ql-block">長(zhǎng)刀短笠去燒畬。</p> <p class="ql-block">能舍者天地不棄,</p><p class="ql-block">既得者無(wú)愧于心。</p><p class="ql-block">它提醒人們,只有學(xué)會(huì)放下,才能在人生的道路上獲得更大的成就和滿足感。同時(shí),它也告誡人們,得到的東西應(yīng)該是通過(guò)正當(dāng)手段獲得的,這樣才能問(wèn)心無(wú)愧</p> <p class="ql-block">田園小屋清風(fēng)繞,</p><p class="ql-block">一盞茶香飄屋角。</p><p class="ql-block">世事紛紛何須論,</p><p class="ql-block">悠然自得獨(dú)逍遙。</p><p class="ql-block">一世浮生一剎那,</p><p class="ql-block">一程山水一年華。</p><p class="ql-block">笑看人間沉浮事,</p><p class="ql-block">閑坐搖扇一壺茶</p>