<p class="ql-block"><span style="color:rgb(22, 126, 251);"> </span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(22, 126, 251);"> 登胡山記</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(22, 126, 251);"> 半山</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(22, 126, 251);"> 初冬午后,與妻女駕車,北入胡山。山門兩側(cè),蘆荻黃楊色彩斑斕,相映成趣,遂停車駐足,近觀采風。我言:秋色實勝于春也!</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(22, 126, 251);"> 至北麓陡坡前,有道閘阻道,蓋因林區(qū)消防安全之由,車輛禁行,乃停車路旁,沿消防路步行登山。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(22, 126, 251);"> 平路依山嶺蜿蜒數(shù)里,海拔愈南愈高,視力所及,但見霜葉將盡,山色蒼翠。近來懶惰,體力不濟,至北峰已疲憊不堪,而小女蹦跳欣然,補充水糧,稍作休整,繼續(xù)南行。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(22, 126, 251);"> 山勢漸趨陡峭,緩慢步行至南峰之山腰處,遠觀南山峰頂,已有游客揮旗合影,遠嘯不止。此時天色將晚,而妻疲憊,不愿登頂,遂又作片刻休整,一番鼓勵后,向南峰進發(fā)。周圍山客也互相鼓勵,一同攀登。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(22, 126, 251);"> 路形漸沒,亂石斜立,非手腳并用而不能攀也。此等路況,小女矯健神勇,竟首先登頂。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(22, 126, 251);"> 南峰之巔,山風凜冽,身著薄衣已感寒意,向南咫尺外為百米石壁,令人駭然。山頂雖險,然則四方之景蔚為壯觀。東側(cè)為朱家峪,北側(cè)為官莊,再北則為長白山脈,西側(cè)為大尖山,向南則與胡山頂峰相應(yīng)。此時,夕照光輝,萬山染色,與紅葉相映,可媲美《千里江山圖》,甚為壯觀!</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(22, 126, 251);"> 我等極目遠眺,拍照后速離。妻女不習(xí)山路,自頂西行后沿北側(cè)山坡橫穿,而我沿亂石速降,至南峰山腰處匯合。此時仍有游人源源而至。此等景致,實為眾人所愛。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(22, 126, 251);"> 三人隨眾輕快下山,至北麓停車處時,夕陽已在山后,小女興致盎然,問及日程所感,欣然答曰:非書本所能教也,仍愿前來。予深感欣慰,不虛此行也。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">?</span></p>