亚拍区欧拍区自拍区|日本强奸久久天堂色网站|午夜羞羞福利视频|你懂得福利影院|国产超级Avav无码成人|超碰免费人人成人色综合|欧美岛国一二三区|黄片欧美亚洲第一|人妻精品免费成人片在线|免费黄色片不日本

周秀良篆書詠梅絕句50首

慎獨(dú)勤勉

<p class="ql-block">  梅,稟天地清寒之氣,挺然獨(dú)秀于霜雪之中。冰肌玉骨,不與桃李爭(zhēng)妍;暗香疏影,自守歲寒之節(jié)。其傲岸,是逆境不屈的風(fēng)骨;其素潔,是塵囂不染的襟懷;其芬芳,是默默奉獻(xiàn)的赤誠(chéng)。</p><p class="ql-block"> 予耽篆籀,慕梅之德,乃集歷代詠梅絕句五十首,以鐵筆銀鉤書之。篆勢(shì)盤曲,類梅枝之遒勁;墨韻沉凝,擬梅魂之清寂。展卷之際,望諸君感梅之高標(biāo),悟立身之正道:處困而不餒,守真而不渝,以梅之精神,礪己之行藏。</p><p class="ql-block"> 時(shí)維仲冬,雪落梅開,聊綴數(shù)語(yǔ),以弁其首。</p><p class="ql-block"> ——周秀良 謹(jǐn)識(shí)</p> <p class="ql-block"> 《墨梅》元·王冕</p><p class="ql-block"> 我家洗硯池頭樹,朵朵花開淡墨痕。</p><p class="ql-block"> 不要人夸好顏色,只留清氣滿乾坤。</p> <p class="ql-block"> 《白梅》元·王冕</p><p class="ql-block"> 冰雪林中著此身,不同桃李混芳?jí)m。</p><p class="ql-block"> 忽然一夜清香發(fā),散作乾坤萬(wàn)里春。</p> <p class="ql-block"> 《寒夜》宋·杜耒</p><p class="ql-block"> 寒夜客來(lái)茶當(dāng)酒,竹爐湯沸火初紅。</p><p class="ql-block"> 尋常一樣窗前月,才有梅花便不同。</p> <p class="ql-block"> 《雪梅》宋·盧鉞</p><p class="ql-block"> 梅雪爭(zhēng)春未肯降,騷人閣筆費(fèi)評(píng)章。</p><p class="ql-block"> 梅須遜雪三分白,雪卻輸梅一段香。</p> <p class="ql-block"> 《上堂開示頌》</p><p class="ql-block"> 唐·黃櫱禪師</p><p class="ql-block"> 塵勞迥脫事非常,緊把繩頭做一場(chǎng)。</p><p class="ql-block"> 不經(jīng)一番寒徹骨,怎得梅花撲鼻香。</p> <p class="ql-block"> 《梅花絕句》宋 陸游</p><p class="ql-block"> 雪虐風(fēng)號(hào)愈凜然,花中氣節(jié)最高堅(jiān)。</p><p class="ql-block"> 過(guò)時(shí)自會(huì)飄零去,恥向東君更乞憐。</p> <p class="ql-block"> 《題畫梅》李方膺</p><p class="ql-block"> 揮毫落紙墨痕新,幾點(diǎn)梅花最可人。</p><p class="ql-block"> 愿借天風(fēng)吹得遠(yuǎn),家家門巷盡成春。</p> <p class="ql-block"> 元.馮子振《西湖梅》</p><p class="ql-block"> 蘇老堤邊玉一林,六橋風(fēng)月是知音。</p><p class="ql-block"> 任他桃李爭(zhēng)歡賞,不為繁華易素心。</p> <p class="ql-block"> 明.許渭《題畫梅》</p><p class="ql-block"> 從來(lái)不見梅花譜,信手拈來(lái)自有神。</p><p class="ql-block"> 不信試看千萬(wàn)樹,東風(fēng)吹著便成春。</p> <p class="ql-block"> 《梅花》宋·王安石</p><p class="ql-block"> 白玉堂前一樹梅,為誰(shuí)零落為誰(shuí)開。</p><p class="ql-block"> 唯有春風(fēng)最相惜,一年一度一歸來(lái)。</p> <p class="ql-block"> 《早梅》唐·張謂</p><p class="ql-block"> 一樹寒梅白玉條,迥臨村路傍溪橋。</p><p class="ql-block"> 不知近水花先發(fā),疑是經(jīng)冬雪未銷。</p> <p class="ql-block"> 《梅花絕句二首·其二》</p><p class="ql-block"> 宋·陸游</p><p class="ql-block"> 幽谷那堪更北枝,年年自分著花遲。</p><p class="ql-block"> 高標(biāo)逸韻君知否,正是層冰積雪時(shí)。</p> <p class="ql-block"> 《梅花絕句二首·其一》</p><p class="ql-block"> 宋·陸游</p><p class="ql-block"> 聞道梅花坼曉風(fēng),雪堆遍滿四山中。</p><p class="ql-block"> 何方可化身千億,一樹梅前一放翁。</p> <p class="ql-block">? 《梅花絕句》?陸游</p><p class="ql-block"> 月中疏影雪中香,只為無(wú)言更斷腸。</p><p class="ql-block"> 曾與詩(shī)翁定花品,一丘一壑過(guò)姚黃。?</p> <p class="ql-block"> 《梅花絕句》宋代 : 陸游</p><p class="ql-block"> 萬(wàn)瓦清霜夜漏殘,小舟斜月過(guò)闌干。</p><p class="ql-block"> 老來(lái)一事偏堪恨,好看梅時(shí)卻怕寒。</p> <p class="ql-block"> 《雪梅·其二》宋·盧鉞</p><p class="ql-block"> 有梅無(wú)雪不精神,有雪無(wú)詩(shī)俗了人。</p><p class="ql-block"> 日暮詩(shī)成天又雪,與梅并作十分春。</p> <p class="ql-block"> 《塞上聽吹笛》唐·高適</p><p class="ql-block"> 雪凈胡天牧馬還,月明羌笛戍樓間。</p><p class="ql-block"> 借問梅花何處落,風(fēng)吹一夜?jié)M關(guān)山。</p> <p class="ql-block"> 《梅》宋·王淇</p><p class="ql-block"> 不受塵埃半點(diǎn)侵,竹籬茅舍自甘心。</p><p class="ql-block"> 只因誤識(shí)林和靖,惹得詩(shī)人說(shuō)到今。</p> <p class="ql-block"> 《山中雪后》清·鄭燮</p><p class="ql-block"> 晨起開門雪滿山,雪晴云淡日光寒。</p><p class="ql-block"> 檐流未滴梅花凍,一種清孤不等閑。</p> <p class="ql-block"> 《梅花絕句》宋·陸游</p><p class="ql-block"> 當(dāng)年走馬錦城西,曾為梅花醉似泥。</p><p class="ql-block"> 二十里中香不斷,青羊?qū)m到浣花溪。</p> <p class="ql-block"> 《墨梅》宋 朱熹</p><p class="ql-block"> 夢(mèng)里清江醉墨香,蕊寒枝瘦凜冰霜。</p><p class="ql-block"> 如今白黑渾休問,且作人間時(shí)世妝。</p> <p class="ql-block">  《與史郎中欽聽黃鶴樓上吹笛》</p><p class="ql-block"> 唐·李白</p><p class="ql-block"> 一為遷客去長(zhǎng)沙,西望長(zhǎng)安不見家。</p><p class="ql-block"> 黃鶴樓中吹玉笛,江城五月落梅花。</p> <p class="ql-block"> 《武夷山中》宋·謝枋得</p><p class="ql-block"> 十年無(wú)夢(mèng)得還家,獨(dú)立青峰野水涯。</p><p class="ql-block"> 天地寂寥山雨歇,幾生修得到梅花?</p> <p class="ql-block"> 《嶺上紅梅》宋 范大成</p><p class="ql-block"> 霧雨胭脂照松竹,江面春風(fēng)一枝足。</p><p class="ql-block"> 滿城桃李各焉然,寂寞傾城在空谷。</p> <p class="ql-block"> 《新栽梅》唐 白居易</p><p class="ql-block"> 池邊新栽七株梅,欲到花時(shí)點(diǎn)檢來(lái)。</p><p class="ql-block"> 莫怕長(zhǎng)洲桃李嫉,今年好為使君開。</p> <p class="ql-block"> 《紅梅》宋 蘇軾</p><p class="ql-block"> 年年芳信負(fù)紅梅,江畔垂垂又欲開。</p><p class="ql-block"> 珍重多情關(guān)伊令, 直和根撥送春來(lái)。</p> <p class="ql-block"> 《次韻中玉早梅》</p><p class="ql-block"> 宋 黃庭堅(jiān)</p><p class="ql-block"> 折得寒香不露機(jī),小穸斜日兩三枝。</p><p class="ql-block"> 羅帷翠葉深調(diào)護(hù),已被游蜂圣得知。</p> <p class="ql-block"> 《觀梅有感》元·劉因</p><p class="ql-block"> 東風(fēng)吹落戰(zhàn)塵沙,夢(mèng)想西湖處士家。</p><p class="ql-block"> 只恐江南春意減,此心元不為梅花。</p> <p class="ql-block"> 《梅花》唐:羅鄴</p><p class="ql-block"> 繁如瑞雪壓枝開,越嶺吳溪免用栽。</p><p class="ql-block"> 卻是五侯家未識(shí),春風(fēng)不放過(guò)江來(lái)。</p> <p class="ql-block"> 《游春詞》(唐)令狐楚</p><p class="ql-block"> 高樓曉見一花開,便覺春光四面來(lái)。</p><p class="ql-block"> 暖日晴云知次第,東風(fēng)不用更相催。</p> <p class="ql-block"> 《旅館梅花》(唐)吳融</p><p class="ql-block"> 清香無(wú)以敵寒梅,可愛他鄉(xiāng)獨(dú)看來(lái)。</p><p class="ql-block"> 為憶故溪千萬(wàn)樹,幾年辜負(fù)雪中開。</p> <p class="ql-block"> 《憶越中梅》(宋)曾鞏</p><p class="ql-block"> 浣紗亭北小山梅,蘭渚移來(lái)手自栽。</p><p class="ql-block"> 今日舊林冰雪地,冷艷幽香為誰(shuí)開?</p> <p class="ql-block"> 《梅花》(宋)范仲淹</p><p class="ql-block"> 蕭條臘后復(fù)春前,雪壓霜欺未放妍。</p><p class="ql-block"> 昨日倚闌枝上看,似留春意入新年。</p> <p class="ql-block"> 《詠梅》(宋)朱淑真</p><p class="ql-block"> 雪格冰姿蠟蒂紅,水邊山畔淡煙籠。</p><p class="ql-block"> 江風(fēng)也似知人意,密遞清香到室中。</p> <p class="ql-block"> 《梅》(宋)朱熹</p><p class="ql-block"> 姑射仙人冰雪容,塵心已共彩云空。</p><p class="ql-block"> 年年一笑相逢處,長(zhǎng)在愁煙苦霧中。</p> <p class="ql-block"> 《道間見梅》(宋)張孝祥</p><p class="ql-block"> 寒女生來(lái)不解妝,天然玉色照孤芳。</p><p class="ql-block"> 疏籬茅舍無(wú)端恨,故有幽人已斷腸。</p> <p class="ql-block"> 《楊柳枝詞》劉禹錫</p><p class="ql-block"> 塞北梅花羌笛吹,淮南桂樹小山詞。</p><p class="ql-block"> 請(qǐng)君莫奏前朝曲,聽唱新翻楊柳枝。</p> <p class="ql-block"> 明.方孝孺《畫梅》</p><p class="ql-block"> 微雪初消月半池,籬邊遙見兩三枝。</p><p class="ql-block"> 清香傳得天心在,未話尋常草木知。</p> <p class="ql-block"> 《和張矩臣水墨梅五首》</p><p class="ql-block"> (宋)陳與義</p><p class="ql-block"> 自讀西湖處士詩(shī),年年臨水看幽姿。</p><p class="ql-block"> 晴窗畫出橫斜影,絕勝前村夜雪時(shí)。</p> <p class="ql-block"> 《梅》(宋)文天祥</p><p class="ql-block"> 梅花耐寒白如玉,干涉春風(fēng)紅更黃。</p><p class="ql-block"> 若為司花示薄罰,到底不能磨滅香。</p> <p class="ql-block">  滿頭風(fēng)雪路欹斜,杖屨行尋賣酒家。</p><p class="ql-block"> 萬(wàn)里溪山同一色,不知何處是梅花。</p><p class="ql-block"> 明代·于謙《題孟浩然踏雪尋梅》</p> <p class="ql-block">  《山中見梅》-戴復(fù)古(宋)</p><p class="ql-block"> 踏破溪邊一徑苔,好山好竹少人來(lái)。</p><p class="ql-block"> 有梅花處惜無(wú)酒,三嗅清香當(dāng)一杯。?</p> <p class="ql-block"> 《素梅 其九》王冕</p><p class="ql-block"> 不向羅浮問醉仙,笑呼孤鶴下吳天。</p><p class="ql-block"> 春風(fēng)吹散梅花雪,香滿西湖載酒船。</p> <p class="ql-block"> 《素梅》王冕</p><p class="ql-block"> 閒花野草斗青紅,一著冰霜掃地空。</p><p class="ql-block"> 惟有老梅標(biāo)致別,歲寒時(shí)節(jié)自春風(fēng)。</p> <p class="ql-block"> 《和傅巖叟梅花兩首》</p><p class="ql-block"> (宋)辛棄疾</p><p class="ql-block"> 月淡黃昏欲雪時(shí),小窗猶欠歲寒枝。</p><p class="ql-block"> 暗香疏影無(wú)人處,唯有西湖處士知。</p> <p class="ql-block"> 《探梅》(宋)楊萬(wàn)里</p><p class="ql-block"> 山間幽步不勝奇,正是深寒淺暮時(shí)。</p><p class="ql-block"> 一樹梅花開一朵,惱人偏在最高枝。</p> <p class="ql-block"> <b>書歷代詠梅七絕五十首感言</b></p><p class="ql-block"> 梅,歲寒三友之首,凌霜傲雪,暗香浮動(dòng),素為古今君子所重。其于凜冬獨(dú)綻,不與群芳爭(zhēng)艷,是守拙抱樸之德;其挺然立雪,枝骨嶙峋,是不屈不撓之志;其暗香遠(yuǎn)溢,清逸絕塵,是澹泊寧?kù)o之懷。此等品格,足以昭日月,勵(lì)人心。</p><p class="ql-block"> 余素好小篆,每觀詠梅佳句,便心生敬慕,遂伏案濡毫,以篆法錄五十首七言絕句。臨池之際,不敢有絲毫懈怠,惟恐筆力稚拙,辱沒梅之清魂,亦恐墨韻輕浮,辜負(fù)詩(shī)之雅意。腕底運(yùn)筆,思梅之風(fēng)骨;紙上構(gòu)形,摹篆之古拙。一字一畫,皆含敬畏;一撇一捺,盡付虔誠(chéng)。</p><p class="ql-block"> 書罷展卷,墨香與梅韻交融,詩(shī)境與篆意相生。讀詩(shī)賞字,不覺心魂澄澈。梅之精神,于今時(shí)更具深意:世道多艱,當(dāng)學(xué)梅之堅(jiān)忍,于困境中挺立;人心易浮,當(dāng)師梅之清逸,于紛擾中守心。余之書藝,尚屬淺陋,然愿以筆墨為媒,傳梅之高風(fēng),勵(lì)己勵(lì)人,不負(fù)此寒英傲骨,不負(fù)此文脈流長(zhǎng)。</p> <p class="ql-block">附作品原件:</p><p class="ql-block">【作品材質(zhì)】安徽檀皮白宣</p><p class="ql-block">【作品尺寸】100+55厘米</p>