<p class="ql-block">歲月山茶,立盡春朝,颯颯清雅。</p><p class="ql-block">只因一生只開一次,便傾盡所有,步步矜貴。滿樹芳華,皎皎無瑕,以滿心敬畏,鄭重奔赴這獨屬于自己的春日。</p><p class="ql-block">它無茉莉的馥郁濃香,卻守得一身清幽;無牡丹的艷壓群芳,卻自有一份從容雅致。</p><p class="ql-block">默然盛開,是熬過朝暮的蓄力,只為剎那璀璨;</p><p class="ql-block">翩然墜落,是無聲的告別,含著淡淡落寞,卻藏著灑脫淡然。</p><p class="ql-block">那義無反顧的墜落,是山茶獨有的勇氣,見之,便動人心弦。</p> <p class="ql-block">似有濃妝出絳紗,行光一道映朝霞。</p><p class="ql-block">— 唐?司空圖《紅茶花》</p> <p class="ql-block">風裁日染開仙囿,百花色死猩血謬。</p><p class="ql-block">— 唐?貫休《山茶花》</p> <p class="ql-block">游蜂掠盡粉絲黃,落蕊猶收蜜露香。</p><p class="ql-block">—宋?蘇軾《山茶》</p> <p class="ql-block">唯有山茶偏耐久,綠叢又放數(shù)枝紅。</p><p class="ql-block">—宋?陸游《山茶》</p> <p class="ql-block">山花山開春未歸,春歸正值花盛時。</p><p class="ql-block">—宋?曾鞏《山茶花》</p> <p class="ql-block">綠羅架上破紅裙,占得春多獨有君。</p><p class="ql-block">—宋?釋德洪《雪中山茶》</p> <p class="ql-block">綠裁犀甲層層葉,紅染猩唇艷艷花。</p><p class="ql-block">—宋?王安中《觀僧舍山茶》</p> 謝謝欣賞