作者原意一點通(續(xù)一百) <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 白雪歌送武判官歸京</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">北風卷地白草折</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">胡天八月即飛雪</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">忽如一夜春風來</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">千樹萬樹梨花開</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">散入珠簾濕羅幕</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">狐裘不曖錦衾薄</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">將軍角弓不得控</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">都護鐵衣冷猶著</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">翰海闌干百丈冰</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">愁云慘淡萬里凝</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">中軍置酒飲歸客</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">胡琴琵琶與羌笛</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">紛紛暮雪下轅門</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">風掣紅旗凍不翻</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">輪臺東門送君去</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">去時雪滿天山路</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">山迴路轉不見君</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">雪上空留馬行處</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 此送別詩作于封常清幕中。 作者跳出離愁別恨之俗套,主要描寫西域地區(qū)的奇異景色,意境悠遠,耐人尋味。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 梨花,春天開放,白色小花。 此處喻雪花飄積于樹枝椏上,象梨花開一樣。 瀚海,大沙漠,到處結著厚實的冰。 弓角不得控,因太冷將軍拉不開弓了。 凍不翻,因冰凍而不飄動。 輪臺,在今新疆維吾爾自治區(qū),為當時的軍政要地,設都督府。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 輪臺歌奉送封大夫出師西征</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">輪臺城頭夜吹角,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">輪臺城北旄頭落。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">羽書咋夜過渠犁,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">單于已在金山西。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">戍樓西望煙塵黑,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">漢兵屯在輪臺北。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">上將擁旄西出征,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">平明吹笛大軍行。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">四邊伐鼓雪海涌,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">三軍大呼陰山動。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">虜塞兵氣連云屯,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">戰(zhàn)場白骨纏草根。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">劍河風急云片闊,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">沙口石凍馬蹄脫。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">亞相勤王甘苦辛,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">誓將報主靜邊塵。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">古來青史誰不見?</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">今見功名勝古人。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 該詩寫在天寶十三年(七五四)冬,封常清領兵出征播仙時作。 詩中對當時戰(zhàn)斗環(huán)境之艱苦,敵情之嚴重,以及唐軍士氣之高昂,都作了生動描述。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 雪海,天山一帶的大片雪原。 陰山,在今內蒙地區(qū),距輪臺很遠。 虜塞,敵方要塞。 劍河,西域一河名。 沙口,西域一地名。 亜相,指封常清。 御史大夫位在上卿,僅次于丞相,故稱。 勤王,持勞王事,為帝服務。 報主,報答皇帝。表達作者的忠君思想。 靜邊塵,安定邊疆。 結尾二句寫得最有氣魄 : 我現(xiàn)在所看到的功名,勝過歷史上古人的功名。 如此極言頌揚了封常清!</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 走馬川行奉送封大夫出師西征</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">君不見走馬川行雪海邊,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">平沙莽莽黃入天!</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">輪臺九月風夜吼,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">一川碎石大如斗,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">隨風滿地石亂走。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">匈奴草黃馬正肥,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">金山西見煙塵飛,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">漢家大將西出師。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">將軍金甲夜不脫,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">半夜軍行戈相撥,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">風頭如刀面如割。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">馬毛帶雪汗氣蒸,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">五花連錢旋作冰,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">幕中草檄硯水凝。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">虜騎聞之應膽懾,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">料知短兵不敢接,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">車師西門佇獻捷!</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 唐朝為安定西部邊疆,封常清曾多次領兵出征。 本詩所寫即為唐軍在莽莽沙海中,在冰天雪地里夜行軍之情景。描繪邊塞風光的同時,帶著高昂的戰(zhàn)斗情緒。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 走馬川,河谷名,在輪臺之西。 前五句寫自然景色,接著說匈奴騎兵活動于阿爾泰山之西。 漢家大將,此處指封常清。 五花、連錢,皆為馬名,以花紋毛色而稱。 后部分謂行軍情狀與惡劣之寒冷天氣,將士奔馳在嚴寒的原野中,馬毛立刻結成冰。 車師,古代西域少數(shù)民族建立的一個政權,首府設在交河(今新疆吐魯番東南哈拉和卓古城)。 佇獻捷,等候獻俘報捷。古代戰(zhàn)爭獲勝后,都要舉行獻俘報捷之儀式。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 獻封大夫破播仙凱歌</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">官軍西出過樓蘭</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">營幕傍臨月窟寒</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">蒲海曉霜凝馬尾</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">蔥山夜雪撲旌竿</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 封常清征播仙大獲全勝,岑參凡六首祝捷詩,此選第二首。 詩中寫到一些相距遙遠之地名,是詩人之夸張手法,以形容唐軍縱橫馳騁,所向披靡,攻無不克。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 樓蘭,漢代西域少數(shù)民族建立的一個政權,又稱鄯善,在今新疆維吾爾自治區(qū)若羌一帶。 月窟,古傳說,極西之地有月窟,月亮入其中。 蒲海,即蒲昌海,今名羅布泊,為新疆境內第一大湖。 蔥山,即蔥嶺,是帕米爾高原之主嶺。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">?</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 武威送劉判官赴磧西行軍</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">火山五月行人少</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">看君馬去疾如鳥</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">都護行營太白西</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">角聲一動胡天曉</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 天寶十年(七五一年)四月,岑參還在安西節(jié)度使幕中。 當時有些西域地區(qū)的地方統(tǒng)治者勾引大食國軍隊入侵我西部邊疆,安西節(jié)度使高仙芝聞訊,立即出師西征。 岑參留駐武咸,作詩而送行。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 劉判官,隨軍西征的一位官員。 磧(qì)西,即沙漠之西,泛指西域地區(qū)。 火山,即火焰山,在今新疆吐魯番附近。 都護,高仙芝。 末句謂唐軍一到,西域天就亮了。此乃歌頌唐王朝也。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 逢 入 京 使</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">故園東望路漫漫</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">雙袖龍鐘淚不乾</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">馬上相逢無紙筆</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">憑君傳語報平安</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 該詩語言樸實,感情真摯,瑯瑯上口,歷代傳誦。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 磧 中 作</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">走馬西來欲到天</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">辭家見月兩回圓</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">今夜未知何處宿</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">平沙萬里絕人煙</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 本詩大約在天寶十三年(七五四年)岑參赴北庭都護府伊西節(jié)度使封常清幕下任判官時途中而作。 詩篇描寫疆域無比遼闊,景色荒涼,而作者情緒卻是豪邁的。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">欲到天,往西走得已很遠,好象快到天邊了。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 岑參(七一六——七七O年),南陽人,幼時貧,愛讀書,天寶三年(七四四年)中進士,天寶八年到安西四鎮(zhèn)節(jié)度使高仙芝幕中任掌書記(相當于秘書),駐武威兩年后回長安。 天寶十三年又去北庭都護伊西節(jié)度使封常清處任判官(文書),駐輪臺,在西域供職三載。安祿山反,肅宗即位,岑參受杜甫等舉薦任右補闕,此后還做過嘉洲刺史等官。 他在大西北生活較長,寫了不少記敘當時親征,抒發(fā)情懷。 詩頗具特色語言,鮮明色調,把一望無際,雄偉壯觀,奇麗多姿之西域描繪得栩栩如生。 歌頌了征戍將士們履險排艱,保衛(wèi)國家,犧牲生命,英勇抗敵。 岑參歷來被認為是邊塞詩之最高成就者。 他與高適代表著唐詩一個重要流派,以獨創(chuàng)性內容與藝術風格為唐代詩歌之繁榮作出很大貢獻。 他的詩集稱《岑嘉州集》。</span></p>