<p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">攝影/后期:陳家公子</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">美篇號:34181671</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">模特/妝造:功夫女孩</p> <div style="text-align: center; ">-------------------------------</div><div style="text-align: center;">宮粉枝頭堆曉雪,淡掃春妝,</div><div style="text-align: center; ">凝是蕊宮,步搖輕顫曳幽芳。</div><div style="text-align: center; ">回眸淺笑東風(fēng)醉,衣袂生香,</div><div style="text-align: center; ">獨(dú)點(diǎn)韶光,此間清雅勝紅妝。</div><div style="text-align: center; ">-------------------------------<br></div> <div><br></div><div> 梅花谷中,宮粉梅綻放如霞,千枝疊雪,萬萼含春。輕風(fēng)拂過,枝頭玉瓣紛紛揚(yáng)揚(yáng),宛若瑤臺之上,仙娥失手打翻玉塵匣,漫空飄灑,織就一谷銀紗。青衣女子徐行小徑,襦裙曳地,素帶輕揚(yáng),似從古卷中踏云而來,獨(dú)與梅魂相契。<br></div><div><br></div> <div><br></div> <div><br></div><div> 晨光熹微,薄霧如綃,梅林浸染胭脂色。女子仰首,見瓣隨風(fēng)舞,或如蝶翩躚,或如絮輕旋,拂過眉梢,棲于肩頭。她探手欲接,一瓣落掌,涼意沁骨,暗香透袖,恍若拈住廣寒宮半縷清輝。風(fēng)過處,落英簌簌,如雪如霰,覆于青石小徑,似天孫巧手,碎玉成氈。她俯身細(xì)看,瓣上露珠瑩然,映出云影天光,低語道:“此非花謝,是瓊英辭樹,赴人間詩約?!?lt;br></div><div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> 行至谷中深處,梅影斑駁,陽光透過花隙,灑落一地碎金。女子倚梅而立,閉目聆風(fēng)。梅香氤氳,似李太白“江城五月落梅花”笛韻,又似林和靖“暗香浮動月黃昏”吟哦。忽一陣風(fēng)起,玉塵紛揚(yáng)如雨,縈繞其身,她展袖承之,恍與梅精共舞。一瓣沾鬢,似簪星斗;數(shù)點(diǎn)墜裙,如綴珠璣。心隨花飛,神游八極——見唐宮梅苑霓裳舞,宋閣詞客墨筆題,皆化入此間香雪。<div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> 日影西斜,疏影橫斜。女子輕撫梅枝,低吟淺唱,聲如珠落玉盤,與風(fēng)共奏一曲清雅?;ò觌S風(fēng)旋舞,似在回應(yīng)她的歌吟,天地間,唯余梅香、風(fēng)聲與她的低語。<div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> 暮色漸濃,余暉熔金,梅枝鍍上殘霞。女子徐行出谷,回望處,落紅成陣,風(fēng)卷玉塵,漫空回旋似流云。她輕吟:“瑤臺墮玉塵,人間留清韻??v使春歸去,此心寄寒英?!闭Z罷,身影漸隱林深,唯余香痕滿地,與風(fēng)共話千年詩魄。<div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <br><div style="text-align: center;">場景:廣州白云山梅花谷</div><div style="text-align: center;">時間:乙巳年冬月三十(2026.1.18)</div><div style="text-align: center;"><br></div>