<p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 迎春花是木犀科素馨屬的落葉灌木,因在百花中開花最早、花后即迎來春天而得名。在辭舊迎新之際特用小楷錄九首古人詠迎春花詩詞。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 九首迎春花詩如同一部微縮的詠物詩史,從唐至清,詩人借這尋常小花,寄托了各自心中不尋常的品格與感懷。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 唐 《代迎春花招劉郎中》 白居易 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">?幸與松筠相近栽,不隨桃李一時開。杏園豈敢妨君去,未有花時且看來。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">詩中迎春花自比松竹、不慕桃李,以謙和而自信的口吻邀友。詩人賦予了花君子之交的品格:不爭一時之艷,卻重在未花時的真誠相待。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 唐 《玩迎春花贈楊郎中》 白居易 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">金英翠萼帶春寒,黃色花中有幾般?憑君語向游人道,莫作蔓菁花眼看。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">此詩以反問強(qiáng)調(diào)黃花之珍,勸誡世人莫當(dāng)凡品看。白居易借花喻友,既贊花之獨特,更期許知己能賞識這份不流于俗的高潔。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">唐 《游春詞》 令狐楚 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">高樓曉見一花開,便覺春光四面來。暖日晴云知次第,東風(fēng)不用更相催。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">全詩著眼于一花開而感春光至的瞬間頓悟,意境開闊。它以小見大,將迎春的綻放升華為喚醒整個春天的信號,飽含對生命律動的欣然與信賴。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 宋 《中書東廳迎春》 韓琦</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 覆闌纖弱綠條長,帶雪沖寒折嫩黃。迎得春來非自足,百花千卉共芬芳。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">詩以“帶雪沖寒”寫其勇毅,以“非自足”贊其無私。身為名相的韓琦,在此投射了理想的政治人格:雖居高位、敢為人先,卻只為引來百花齊放的共榮之境。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 宋《迎春花》劉敞</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">?秾李繁桃刮眼明,東風(fēng)先入九重城。黃花翠蔓無人愿,浪得迎春世上名。 此詩為迎春花鳴不平,諷刺世人只愛秾桃艷李。它揭示了一種常見的誤解:真正的先驅(qū)(黃花翠蔓)往往因其樸素與先覺,在熱鬧的春光里反被忽視和輕看。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 宋 《清平樂·纖秾嬌小》 趙師俠 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">纖秾嬌小,也解爭春早。占得中央顏色好,裝點枝枝新巧。東皇初到江城,殷勤先去迎春。乞丐黃金腰帶,壓持紅紫紛紛。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">詞為迎春畫像,“黃金腰帶”之喻既貴且巧。通篇以擬人手法,將小花塑造成一位主動爭春、華妝領(lǐng)序的精靈,盡顯其嬌小身軀中包裹的磅礴春意與自信。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 明 《仲冬晦日仁常送迎春花至即邀共賞》 范景文 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">當(dāng)寒故暖將為雪,未臘迎春早放花。正爾無聊為時節(jié),蠟梅枝上守歲華。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">詩寫寒冬得見春花的驚喜,情感真摯。在“守歲華”的無聊時節(jié),這早放的花成為連接冬春、慰藉心靈的珍貴禮物,體現(xiàn)了友情的溫暖與生命的慰藉。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 清 《嘲迎春花》 趙執(zhí)信 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">黃金偷色未分明,梅傲清香菊讓榮。依舊春寒苦憔悴,向風(fēng)卻是最先迎。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">“嘲”為戲筆,實為深贊。詩以“偷色”、“憔悴”狀其貌,卻以“最先迎”彰其魂,在自嘲的口吻中,突顯了迎春花于苦寒中挺身而出的孤勇與擔(dān)當(dāng)。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 清 《迎春花》 曹鑒冰 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">春信侵尋檻外通,忽看一樹數(shù)枝紅。非關(guān)氣候寒暄異,要與梅花殿后同。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">此詩視角獨特,寫其“數(shù)枝紅”似梅而殿后。它打破了黃花定式,并賦予迎春花一種自覺的定位:不爭早春之先,而甘愿與高格的梅花首尾相接,共成春景。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 這九首詩如同一幅長卷,從不同角度勾勒出迎春花的完整風(fēng)神:它既是報春的先鋒,亦是謙遜的君子;既承受被誤解的孤寂,也享有領(lǐng)群芳的榮光。其核心精神,正在于在恰當(dāng)?shù)臅r節(jié),以恰好的姿態(tài),完成自己喚醒春天的使命。</span></p>