<p class="ql-block">正月未盡雪猶薄,山徑微寒步自輕。</p>
<p class="ql-block">百歲山前梅破臘,一枝先報(bào)嶺南春。</p>
<p class="ql-block">古稱壽山云氣潤(rùn),程鄉(xiāng)志里記芳?jí)m。</p>
<p class="ql-block">今我攜友穿林去,風(fēng)過衣襟皆是馨。</p> <p class="ql-block">粉瓣層層疊曉光,金絲蕊吐怯寒霜。</p>
<p class="ql-block">不是江南才放蕊,粵東山色早含香。</p>
<p class="ql-block">枝頭半吐還含笑,風(fēng)里微搖似欲言。</p>
<p class="ql-block">莫道春深方見信,此身已在春信間。</p> <p class="ql-block">青瓦飛檐映粉云,山色蒼然襯玉魂。</p>
<p class="ql-block">梅影斜橫舊墻角,風(fēng)來暗度古祠門。</p>
<p class="ql-block">不須更問誰家院,但見春從瓦上奔。</p>
<p class="ql-block">百歲山中尋舊跡,一樹清芬即故園。</p> <p class="ql-block">水鏡無聲照影斜,梅枝倒浸碧無瑕。</p>
<p class="ql-block">風(fēng)來碎玉浮清淺,香入空明落晚霞。</p>
<p class="ql-block">薄霜未盡山猶寂,人立橋頭春已賒。</p>
<p class="ql-block">誰言粵東無雪意?此間寒暖自交加。</p> <p class="ql-block">千枝萬蕊破寒開,未放花苞亦抱懷。</p>
<p class="ql-block">綠意初萌藏石罅,粉云已染接山崖。</p>
<p class="ql-block">同行笑指新芽小,忽覺春從足下埋。</p>
<p class="ql-block">原來春訊非天降,原是人間并肩來。</p> <p class="ql-block">瓦脊蜿蜒接遠(yuǎn)岑,梅梢斜出古檐深。</p>
<p class="ql-block">山林在望風(fēng)先暖,花氣盈懷步愈沉。</p>
<p class="ql-block">不羨江南煙雨色,偏愛嶺東雪未禁。</p>
<p class="ql-block">百歲山中行未倦,一程清氣一程心。</p> <p class="ql-block">琉璃疊翠映晴光,粉雪紛披瓦上香。</p>
<p class="ql-block">枝影橫斜分舊色,花魂清絕破新涼。</p>
<p class="ql-block">古瓦千年承雨露,寒梅一樹報(bào)韶光。</p>
<p class="ql-block">行到山腰忽回首,滿目春山皆未央。</p> <p class="ql-block">衣襟沾香風(fēng)未歇,山徑盤回氣自清。</p>
<p class="ql-block">薄霜猶在石階角,梅信已浮衣袖輕。</p>
<p class="ql-block">原來春不待雷動(dòng),早向枝頭破曉明。</p>
<p class="ql-block">與君同踏千峰雪,笑指寒香即此程。</p> <p class="ql-block">人影參差花影重,古墻靜立歲華濃。</p>
<p class="ql-block">誰家背包斜肩立,幾處快門攝晚風(fēng)。</p>
<p class="ql-block">粉雪紛飛非是雪,春心暗涌已成叢。</p>
<p class="ql-block">百歲山前無須問,笑語聲中春已通。</p> <p class="ql-block">綠衣映粉兩相宜,花下人行似畫移。</p>
<p class="ql-block">不須更覓桃源路,此間已是武陵時(shí)。</p>
<p class="ql-block">瓦色蒼然承曉日,梅香浮動(dòng)繞檐低。</p>
<p class="ql-block">同行忽指云邊岫,山色初開春正熙。</p> <p class="ql-block">粉云浮處春初醒,蕊吐金絲風(fēng)自柔。</p>
<p class="ql-block">不爭(zhēng)桃李喧時(shí)序,獨(dú)向寒深立晚秋。</p>
<p class="ql-block">百歲山中行未倦,一枝清絕即千秋。</p>
<p class="ql-block">歸來袖角猶存暖,原是春從指隙流。</p> <p class="ql-block">苞含未吐亦含春,枝上胭脂次第新。</p>
<p class="ql-block">風(fēng)過千枝香暗度,人行一路影相親。</p>
<p class="ql-block">不須更問東君信,已見山靈笑啟唇。</p>
<p class="ql-block">百歲山中尋梅記,踏雪歸來滿袖塵——</p>
<p class="ql-block">那塵,是花,是光,是未融的霜,</p>
<p class="ql-block">也是我們并肩而行時(shí),呼出的白氣,</p>
<p class="ql-block">輕輕一散,便成了春天。</p> <p class="ql-block">林徑盤盤入翠微,肩包輕叩步聲稀。</p>
<p class="ql-block">風(fēng)搖新葉千重綠,人踏殘霜一徑微。</p>
<p class="ql-block">偶有笑語穿枝去,忽見粉云落肩飛。</p>
<p class="ql-block">不須更問春深淺,已在山光呼吸里。</p> <p class="ql-block">山徑如帶繞青岑,人影徐行綠意深。</p>
<p class="ql-block">旗角微揚(yáng)風(fēng)未老,枝頭初破粉云新。</p>
<p class="ql-block">足下霜痕猶帶雪,袖邊香影已沾春。</p>
<p class="ql-block">莫道尋梅須遠(yuǎn)赴,此身行處即梅津。</p>