<p class="ql-block">春風(fēng)拂過萬綠園,花壇簇簇寫春聯(lián)。</p>
<p class="ql-block">“歡度春節(jié)”紅字暖,粉黃嫣紅映晴天。</p>
<p class="ql-block">綠樹如蓋托云影,笑語浮在花氣間——</p>
<p class="ql-block">我攜稚子緩步過,新歲光里心自閑。</p> <p class="ql-block">青石巍然立南門,“萬綠園”三字染朱砂。</p>
<p class="ql-block">草色初勻承日暖,老榕垂蔭似年華。</p>
<p class="ql-block">枝柯虬勁不知歲,卻把春意悄悄發(fā)。</p>
<p class="ql-block">我駐足,仰頭一笑:原來春天,就刻在這石頭上啊。</p> <p class="ql-block">南門花田向陽開,棕櫚白干立清埃。</p>
<p class="ql-block">風(fēng)過花浪翻金粉,云影徘徊不須裁。</p>
<p class="ql-block">“南門花田”木牌靜,不爭不鬧自生彩。</p>
<p class="ql-block">我蹲下,指尖輕觸花瓣——春天,原來可以這樣踮著腳,悄悄走近。</p> <p class="ql-block">一枝紫萼破春寒,疊疊如綢蕊似金。</p>
<p class="ql-block">粉白相扶綠作襯,風(fēng)來微顫似低吟。</p>
<p class="ql-block">陽光斜斜鋪開去,暖意便從瓣尖沁。</p>
<p class="ql-block">這朵花不說話,卻把整個萬綠園的春光,都捧在了手心。</p> <p class="ql-block">小向日葵踮腳立,金盤未滿已生輝。</p>
<p class="ql-block">不似大朵爭高處,偏在籬邊笑微微。</p>
<p class="ql-block">我俯身與它平視,它仰臉朝我微微傾——</p>
<p class="ql-block">原來最亮的太陽,有時就藏在最小的花心里。</p> <p class="ql-block">向日葵田鋪向遠,黃浪翻涌接云邊。</p>
<p class="ql-block">一朵獨在鏡頭前,花盤沉沉似盛滿去年的晴天。</p>
<p class="ql-block">風(fēng)一吹,整片田都輕輕點頭,像在應(yīng)和誰的祝愿。</p>
<p class="ql-block">我站在田埂上,忽然覺得:所謂新春,不過是大地又一次,認真地抬頭望天。</p> <p class="ql-block">金瓣灼灼映碧空,深褐花心藏暖風(fēng)。</p>
<p class="ql-block">葉如翠掌托朝露,莖似青筋挺從容。</p>
<p class="ql-block">白云悠悠過頭頂,它不追,只把光收攏。</p>
<p class="ql-block">我凝望良久才懂:最盛大的歡喜,原不必喧嘩,只須向光而生。</p> <p class="ql-block">一朵葵在風(fēng)里搖,未綻的蕾垂著青苞。</p>
<p class="ql-block">葉影斑駁落肩頭,云在它身后輕輕飄。</p>
<p class="ql-block">它不急著開,也不急著謝,只把此刻站成一道微光——</p>
<p class="ql-block">原來新春的節(jié)奏,是舒展,不是奔忙。</p> <p class="ql-block">花田盡頭接云影,一朵葵立得最清亮。</p>
<p class="ql-block">黃與褐撞出暖意,云朵浮在它花盤上。</p>
<p class="ql-block">我瞇起眼,仿佛看見整片春天,正從它金燦燦的邊沿,緩緩溢出。</p> <p class="ql-block">寬葉托起金盤重,粗莖撐開一季風(fēng)。</p>
<p class="ql-block">遠近葵影皆同色,唯有它,把陽光釀得最濃。</p>
<p class="ql-block">云在藍里游,它在光里立,不爭春色,卻成了春的注腳。</p> <p class="ql-block">單朵葵立天地間,身后花田延至遠。</p>
<p class="ql-block">云朵浮游如舊友,風(fēng)過時,它輕輕點頭致意。</p>
<p class="ql-block">我靜立良久,忽覺心也如這葵——</p>
<p class="ql-block">不必滿園爭艷,守一寸光,便自有遼闊。</p> <p class="ql-block">石徑蜿蜒入花深,紅叢粉樹各成春。</p>
<p class="ql-block">一株向日葵靜立樹下,像位穿黃衣的小守門人。</p>
<p class="ql-block">鳥掠過樹梢,光漏下來,碎成滿地金箔。</p>
<p class="ql-block">我慢下腳步,原來新春的路,本就該這樣,一步一停,一步一賞。</p> <p class="ql-block">粉瓣輕顫映日斜,細蕊微揚似低語。</p>
<p class="ql-block">綠葉托起一捧春,不爭不搶,自成詩句。</p>
<p class="ql-block">陽光是它最老的知己,年年都來,輕輕落滿肩頭。</p> <p class="ql-block">粉浪翻涌到天邊,花海無垠接遠山。</p>
<p class="ql-block">偶有樓宇隱青黛,春色不避人間煙。</p>
<p class="ql-block">我坐在田埂上,看云影游過花尖——</p>
<p class="ql-block">原來萬綠園的春,是花海,也是人間煙火里,那一口悠長的呼吸。</p> <p class="ql-block">淺粉深粉次第開,棕櫚列隊守春臺。</p>
<p class="ql-block">云朵如絮浮天際,花海如潮漫心懷。</p>
<p class="ql-block">風(fēng)來時,整片園子都在輕輕搖晃,像一首沒寫完的歌——</p>
<p class="ql-block">而我,正站在它最溫柔的韻腳上。</p> <p class="ql-block">紫粉相間織錦緞,綠樹為邊云作簾。</p>
<p class="ql-block">游人三兩花間過,不驚不擾似舊年。</p>
<p class="ql-block">我摘下耳機,聽見風(fēng)翻動花瓣的聲音——</p>
<p class="ql-block">原來春天最動聽的歌,從來不用配樂。</p> <p class="ql-block">醉蝶花舞風(fēng)中輕,粉紫翩躚似有靈。</p>
<p class="ql-block">葉底藏光千疊浪,云邊浮影一痕青。</p>
<p class="ql-block">它不爭高,只把輕盈練到極致;</p>
<p class="ql-block">我駐足,忽然想起:新春之妙,正在這不費力的綻放里。</p> <p class="ql-block">單朵葵立澄藍天,無云亦覺光滿肩。</p>
<p class="ql-block">花心沉靜如古井,卻映得整個春天,都亮了一圈。</p>
<p class="ql-block">我久久凝望,仿佛看見時間,在它金瓣上,緩緩?fù)qv。</p> <p class="ql-block">金海翻涌向日邊,葵影婆娑接云煙。</p>
<p class="ql-block">風(fēng)過處,千朵同向,不是追隨,是本然。</p>
<p class="ql-block">我張開雙臂,像要擁抱整片花田——</p>
<p class="ql-block">原來新春最盛大的儀式,不過是與光,重新簽下盟約。</p> <p class="ql-block">葵田向陽鋪金箔,云朵閑臥碧空高。</p>
<p class="ql-block">樓宇隱約天邊立,春色不隔古今遙。</p>
<p class="ql-block">我坐在花影里寫生,畫到一半停筆:</p>
<p class="ql-block">有些美,本就不該被框進紙里。</p> <p class="ql-block">粉瓣邊染深霞色,蕊心一點嫩黃明。</p>
<p class="ql-block">不似葵之灼灼烈,卻把春意釀得清。</p>
<p class="ql-block">它靜立花叢深處,像一句未出口的祝福——</p>
<p class="ql-block">輕,卻入心。</p> <p class="ql-block">粉白相依風(fēng)里立,黃蕊微揚似低語。</p>
<p class="ql-block">不爭不搶不喧嘩,只把春光,細細捧起。</p>
<p class="ql-block">我蹲下,與它平視:原來最深的歡喜,常藏在最輕的搖曳里。</p> <p class="ql-block">金紅花壇映水靜,橋影橫斜柳色新。</p>
<p class="ql-block">湖光搖碎千重錦,春在無聲處落定。</p>
<p class="ql-block">我倚欄小坐,看花瓣浮水而去——</p>
<p class="ql-block">原來新春的余韻,是漣漪,不是驚雷。</p> <p class="ql-block">紅云漫過棕櫚影,枝頭燃盡一春晴。</p>
<p class="ql-block">云在天上慢慢走,花在枝頭靜靜生。</p>
<p class="ql-block">我仰頭數(shù)云,數(shù)著數(shù)著,心也輕了——</p>
<p class="ql-block">原來春天,是讓萬物都松一口氣的時節(jié)。</p> <p class="ql-block">紫瓣疊疊垂風(fēng)里,靜若古箋寫舊詩。</p>
<p class="ql-block">不爭春色三分艷,自有幽光沁入時。</p>
<p class="ql-block">我屏息走近,它微微一顫——</p>
<p class="ql-block">原來最深的春意,常藏在最靜的綻放里。</p> <p class="ql-block">紫朵垂枝映云白,天光如洗落花來。</p>
<p class="ql-block">枝條彎成一道弧,恰似春的溫柔筆畫。</p>
<p class="ql-block">我伸手,未觸即收:有些美,只宜仰望,不宜驚擾。</p> <p class="ql-block">紫云浮枝迎春立,云影徘徊似相惜。</p>
<p class="ql-block">深淺漸染花心處,風(fēng)來低語舊時契。</p>
<p class="ql-block">我駐足良久,忽然明白:</p>
<p class="ql-block">所謂新春,不過是天地之間,又一次溫柔的相認。</p> <p class="ql-block">粉紫織就春之錦,綠葉為針云作引。</p>
<p class="ql-block">人行花海不驚蝶,只把笑語,輕輕撒進風(fēng)里。</p>
<p class="ql-block">我摘下一片花瓣夾進書頁——</p>
<p class="ql-block">不是收藏春天,是請它,常來我夢里坐坐。</p> <p class="ql-block">葵田金浪接云影,高樓靜立春色中。</p>
<p class="ql-block">自然與城兩相望,不爭不擾自融通。</p>
<p class="ql-block">我站在花與樓之間,忽然覺得:</p>
<p class="ql-block">所謂</p>