<p class="ql-block">山色初勻春未深,磨盤嶺上暖風(fēng)侵。</p>
<p class="ql-block">六弦撥破寒云散,笑指峰巒作故林。</p> <p class="ql-block">粉扇輕搖步未停,米衣藍(lán)褲踏青坪。</p>
<p class="ql-block">遠(yuǎn)山如黛天垂幕,一舞風(fēng)來萬籟清。</p> <p class="ql-block">中央立處影翩躚,羽絨微鼓似春鳶。</p>
<p class="ql-block">扇開如桃初破萼,笑映山光不畏寒。</p> <p class="ql-block">廣場風(fēng)軟人成陣,粉扇翻飛似蝶群。</p>
<p class="ql-block">山在眉邊云在袖,春在指間舞在裙。</p> <p class="ql-block">雙影回旋色未分,黃粉相映自氤氳。</p>
<p class="ql-block">山為屏風(fēng)云作幕,一曲未終已醉春。</p> <p class="ql-block">灰衣紅褲勢如虹,扇展如旗破曉空。</p>
<p class="ql-block">山色沉沉人愈亮,磨盤春氣正蔥蘢。</p> <p class="ql-block">彩衣映嶺不爭春,扇底風(fēng)生自有神。</p>
<p class="ql-block">山抱廣場天抱舞,一程行處一程新。</p> <p class="ql-block">紅衣旋處嶺低眉,粉扇斜挑云影移。</p>
<p class="ql-block">偶有行人駐足看,春光原在動中棲。</p> <p class="ql-block">散作星羅勢不孤,扇同聲起步同趨。</p>
<p class="ql-block">山前人影隨風(fēng)轉(zhuǎn),轉(zhuǎn)出春深轉(zhuǎn)出趣。</p>
<p class="ql-block">——磨盤山春游,不單是踏青,是山與人彼此認(rèn)領(lǐng)的一場默契。</p>
<p class="ql-block">我們來時,山還裹著薄寒;舞起時,風(fēng)已悄悄解了凍。</p>
<p class="ql-block">扇子開合之間,不是表演,是把心里攢了一冬的歡喜,輕輕抖落進(jìn)山光里。</p>
<p class="ql-block">有人笑說:“這山認(rèn)得我們?!?lt;/p>
<p class="ql-block">我信——它認(rèn)得每一聲笑,每一步踏,每一把扇子掀開的、微小卻執(zhí)拗的春天。</p>